“ป้านุ่ม ช่วยไปเคาะห้องเรียกหนูแพร ให้ลงมาไหว้ลาอาจารย์ไม้หน่อยนะจ๊ะ”
“ได้ค่ะคุณหญิง เดี๋ยวป้าจะขึ้นไปตามเธอให้นะคะ”
ป้านุ่มพยักหน้ารับคำสั่งแล้วจึงเดินขึ้นบันไดไปเคาะประตูเรียกแพรไหมที่หน้าห้องนอน
แพรไหมถึงกับสะดุ้งโหยงเมื่อได้ยินเสียงป้านุ่มมาเคาะประตูห้องเธอรีบลุกขึ้นสวมชุดเดรสที่ยับยู่ยี่ ใช้มือสางเส้นผมอันยุ่งเหยิงเหมือนรังนกให้คลายออก
รอบปากเลอะคราบน้ำรักขาวขุ่น ใบหน้าแดงเถือกเนินอกมีรอยจ้ำแดงจากปากและน้ำมือของอาจารย์เส็ง
เธอรีบเช็ดปากด้วยกระดาษทิชชู่แบบลวก ๆคราบคาวจึงยังไม่หมดเกลี้ยง จากนั้นหญิงสาวก็รีบเดินลงบันไดมาที่ห้องรับแขกด้วยอาการขาสั่นพั่บๆ
ขณะนั้นเอง โทรศัพท์มือถือของคุณหญิงสุรีย์ดังขึ้นหล่อนกดรับสายแล้วเดินเลี่ยงออกไปคุยเรื่องงานเลี้ยงฉลองเปิดสาขาใหม่
ตอน โดนหมอดูลายมือ ล้วงความลับ
อาจารย์ไม้ฉวยโอกาสช่วงที่แม่ผัวเธอไม่อยู่ ลอบมองแพรไหมสายตาหื่นกระหายจับจ้องตรงบริเวณรอยจ้ำแดง ๆ บนเนินอกอวบอิ่ม
“หนูแพร อาจารย์เส็งแกทำพิธีให้เสร็จแล้วใช่ไหม?”
เขาถาม น้ำเสียงเจ้าเล่ห์
แพรไหมตอบอย่างตะกุกตะกัก
“สะ…เสร็จแล้วค่ะอาจารย์ไม้”
แกยิ้มมุมปาก
“ทำเสร็จไปกี่รอบล่ะหนู?”
แพรไหมหน้าแดง ตอบหมอดูลายมือไปว่า
“หนู...มัวตื่นเต้นเลยไม่ได้นับว่าเสร็จกี่รอบค่ะ”
‘กี่รอบก็ไม่รู้ รู้แต่ว่าน้ำของอาจารย์เส็งอัดอยู่เต็มรูไหลเยิ้มเต็มไปหมดเลย อู้ย คิดแล้วยังเสียวไม่หาย’
เธอแอบคิดถึงฉากสวาทสุดเร่าร้อนที่เพิ่งผ่านไปหยกๆ
อาจารย์ไม้อมยิ้มเจ้าเล่ห์
“หนูแพร อาจารย์มีญาณหยั่งรู้ หนูห้ามโกหกเด็ดขาดนะถ้าตอบไม่ตรงความจริง อาจารย์ไม้จะไม่ยอมดูลายมือ หาฤกษ์ดี ๆ ให้สำหรับวันทำบุญรับขวัญลูกชายของหนูนะอาจารย์ดูลายมือแม่นที่สุดแล้ว”
พอขู่เสร็จแกก็แสร้งท่องคาถา เป่าลม พรูด ๆรดเนินอกและต้นคอแพรไหม เธอขนลุกเกรียว ตัวสั่นสะท้านพร้อมกับหลงคิดไปเองว่า…
‘อาจารย์ไม้...ท่องมนต์คาถาอะไรน่ะ ทำไมพอแกเป่าลมรดหน้าอกฉันถึงได้เสียววูบวาบตรงหน้าท้องขึ้นมาอีกรอบแล้ว ทั้งที่ฉันเพิ่ง…เสร็จ…จากพิธีของอาจารย์เส็งเมื่อกี้นี้แท้ ๆ …น่ากลัวจริง’
อาจารย์ไม้แสยะยิ้ม
“โดนเป่ามนต์แค่นี้ถึงกับตัวสั่นแล้วเรอะ?อาจารย์เห็นนะ รู้หมดว่าหนูไปโดนใครทำอะไรมาบ้าง”
แพรไหมสะดุ้งตกใจ
‘อาจารย์ไม้แกคงจะเป็นผู้วิเศษอีกคนหนึ่งแน่ๆ’
“หา...อาจารย์ไม้ เห็นหมดเลยหรือคะ?ห้ามบอกแม่สามีหนูเด็ดขาดนะคะ หนูกลัวคุณหญิงแม่จะรับไม่ได้!”
เธอร้องเสียงสูงเข้าใจผิดว่าอาจารย์ไม้เห็นเรื่องที่เธอเคยถูกไอ้ขี้เมาสองคนที่วัดลวนลาม แล้วไหนจะเรื่องที่เธอเคยโดนลุงปานสามีป้าวรรณ จัดการกระแทกสั่งลาไปอีกตั้งหลายน้ำ
‘ตายแล้ว...อาจารย์ไม้มีญาณหยั่งรู้ แกคงเห็นทั้งหมดแล้ว’
อาจารย์ไม้ขมวดคิ้วด้วยความสงสัย
‘ทำหน้ายังกะเห็นผี นังหนูแพรไหมต้องผ่านอะไรมาเยอะน่าดูดีเหมือนกัน ข้าจะได้แบล็คเมล์ให้มันยอมทำตามที่ข้าสั่งทุกอย่าง’
“มองเห็นสิ! ตอนนี้อาจารย์ไม้ยังมองเห็นด้วยว่า…หัวนมหนูแพรไหมกำลังบวมเป่ง และรอบเต้านมมีรอยจ้ำขึ้นเป็นแดง ๆ ด้วย…
ถ้าไม่เชื่อ หนูแพรก็ลองถลกชุดด้านบนลงมาเปิดนมให้อาจารย์ตรวจดูหน่อย เพื่อพิสูจน์กันว่าจริงหรือไม่?”
อาจารย์ไม้พูดด้วยใบหน้าเคร่งขรึมฟังดูน่านับถือเป็นอย่างยิ่ง
แพรไหมนึกในใจ
‘หรือว่า…อาจารย์ไม้อยากจะตรวจไฝฝ้าราคีที่อยู่บนเนื้อตัวเหมือนกับที่อาจารย์เส็งเคยตรวจให้เรา’
“ตะกี้อาจารย์เส็งก็ให้หนูแก้ผ้า ตรวจดูหมดทั้งตัวแล้วค่ะแกบอกหนูไม่มีไฝฝ้าเลยแม้แต่เม็ดเดียวค่ะ”
อาจารย์ไม้ถึงกับตาโตเมื่อได้ยินคำพูดของหญิงสาว
‘ห๊ะ! ไอ้เส็งใช้ลูกไม้เดิม ๆ! นังหนูแพรไหมนี่ก็โง่หลอกง่ายชิบหาย!’
“โถ่หนูแพร ไอ้เส็งมันถอดแว่นดูจะไปเห็นอะไร? รีบเปิดนมเร็วเข้าเถิด อาจารย์จะช่วยตรวจดูให้ชัดๆ!”
ใบหน้าของแกยังคงขึงขังขณะพูดโน้มน้าวให้ม่ายสาวคนสวยคล้อยตาม
และแล้วแพรไหมก็ยอมทำตามที่หมอดูลายมือบอก
เดรสสายเดี่ยวถูกเธอดึงต่ำลงมาให้กองอยู่ใต้ราวนมสองเต้าอวบใหญ่เด้งหลุดผลัวะออกมาเต็มตา
รอยดูดและรอยนิ้วแดง ๆที่อาจารย์เส็งประทับทิ้งไว้มองเห็นเด่นชัดทั่วอกขาวผ่อง
“นั่นประไร!เป็นอย่างที่อาจารย์พูดไว้ไม่มีผิด หัวนมบวมเป่งทั้งสองข้างเชียว อื้มเดี๋ยวอาจารย์จะช่วยเป่าคาถาให้มันหายบวมโดยเร็วนะ”
อาจารย์ไม้ท่องคาถา ยื่นหน้าเป่าลม พรูดๆรดยอดถันทีละข้าง
“โอม นะโม...!”
แกบริกรรมคาถาพึมพำ แอบหรี่ตามองเต้าอวบอัดคัดแน่นพลางคิดในใจว่า
‘ไอ้เส็งมันขยำนมนังหนูแพรไหมเสียหนักมือเลยทิ้งรอยจ้ำแดง ๆ ไว้เพียบ’
พลันเอื้อมมือไปขยำเต้านมทั้งสองข้างแรง ๆสลับก้มเป่าลม พรูด ๆ รดหัวนมของเธอ พร้อมท่องคาถาพึมพำไม่หยุด
“ซี้ด...นมคัดแน่น! หัวนมยาวยื่นแบบนี้ หนูคงจะมีน้ำนมให้ลูกชายกินจนอิ่มแปร้เลยล่ะสิ?ว่ายังไง ไหนลองบอกอาจารย์มาซิว่า น้ำนมมีเยอะมากขนาดไหน?”
แพรไหมร้องครางเสียงหลง
“อ๊า...อาจารย์ไม้...เบา ๆ ค่ะ หนูเสียว...”
“หนูแพรไม่ยอมตอบคำถาม… ถ้ายังงั้นอาจารย์จะลองดูดน้ำนมดูเองนะ”
อาจารย์ไม้รีบงับหัวนมข้างหนึ่งดูดอย่างตายอดตายอยาก จ๊วบจ๊าบ
“นมหนูแพรไหมใหญ่โตเกินลูกศิษย์หญิงของอาจารย์ทุกคนเลยรู้ไหมอื้ม”
‘ป่านนี้รูด้านล่างคงจะเปียกแฉะแน่เลย’
แพรไหมแอ่นอก เอามือเรียวจิกผมยาวของอาจารย์ไม้ไว้แน่นพลางกดหัวให้แกโลมเลียยอดถันทั้งสองข้างสลับกันไปมา
“อ๊ะ...อาจารย์ไม้...ดูดหัวนมแรงจังเลยค่ะอื้อ”
“มันเป็นพิธีกรรมน่ะหนูแพรไหมอาจารย์กำลังลงอาคมให้ปทุมถันของหนูอยู่นี่ไง พรู่ ๆ”
ชายในชุดสีขาวทั้งตัว กล่าวอ้างอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ขณะเป่าลมร้อนออกจากปาก สลับกับก้มลงศีรษะลงไปดูดกลืนหัวนมและใช้สองมือบีบคลึงซาลาเปาสองลูกโตของแพรไหมอย่างเมามัน
ถือเป็นการฆ่าเวลา ระหว่างรอคุณหญิงสุรีย์ที่ยังคุยโทรศัพท์อยู่ด้านนอก
…
ในห้องรับแขก คุณหญิงสุรีย์ แม่ผัวของแพรไหมเดินวนเวียนที่หน้าห้อง คุยโทรศัพท์สั่งงาน เรื่องการจัดเลี้ยงฉลองเปิดสาขาใหม่ในวันพรุ่งนี้ด้วยน้ำเสียงจริงจัง
เสียงฝีเท้าของหล่อนดังใกล้เข้ามา
อาจารย์ไม้ หมอดูลายมือ เมื่อได้ยินฝีเท้าเข้าใกล้แกจึงรีบคายหัวนมของแพรไหมออกจากปากอย่างไม่เต็มใจนัก
“เอ้อ…คุณหญิงใกล้จะเดินเข้ามาในนี้แล้ว หนูแพรไหมรีบใส่เสื้อเถอะ!”
ชายแก่กระซิบบอกด้วยท่าทีลุกลี้ลุกลน
แพรไหมตัวสั่น มือสั่นขณะดึงเดรสสายเดี่ยวยับยู่ยี่ขึ้นปิดสองเต้าอวบใหญ่ที่มีรอยจ้ำแดงทั้งจากปากและมือของเหล่าหมอดูเฒ่าทั้งสอง
“ค่ะ...อาจารย์ไม้...”
อาจารย์ไม้แสยะยิ้ม
‘นังหนูแพร...คงอยากมากล่ะสิท่าโดนปลุกเร้าง่ายชิบหาย แบบนี้แหละที่ข้าชอบ!’
เขาคิดสายตาหื่นจ้องรอยคราบขาวขุ่นแห้งกรังรอบปากแพรไหม เขาเอานิ้วยาวป้ายรอบปากเธอ
“นี่คราบอะไรล่ะหนูแพร?”เขาถาม น้ำเสียงเจ้าเล่ห์
แพรไหมหน้าแดงยิ่งกว่าเก่า
“คือ...อาจารย์เส็งบอกต้องทำพิธีลงของอมปลัดขิกสองดุ้น หนูก็ต้องยอมทำตามทั้งที่งง ๆ อยู่หนูไม่ค่อยเข้าใจพิธีลงของของอาจารย์เส็งเท่าไหร่แกให้ทำอะไรหนูก็ทำตามเพื่อให้พิธีศักดิ์สิทธิ์ค่ะ”
อาจารย์ไม้ตาโต
“สองดุ้น? ดุ้นนึงเป็นของไอ้เส็งเองใช่ไหมล่ะ?”
“อาจารย์ไม้รู้ได้ยังไงคะ?”
แพรไหมตื่นตกใจ เผลอร้องถามออกมาเสียงดังพลางคิดในใจว่า
‘แสดงว่าอาจารย์ไม้แกมีญาณหยั่งรู้จริง ๆ!’