เป็นยอดยุทธด้วยระบบ

        หัวหน้าเขตส่วนใหญ่นั้นเห็นด้วยกับที่หัวหน้าเขตที่ 1 กล่าวออกมาแต่ก็มีหัวหน้าเขตบางคนไม่เห็นด้วยแต่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้เพราะหัวหน้าเขตส่วนใหญ่นั้นเห็นด้วยไปแล้ว

        “เอาละถ้าหากทุกคนเห็นด้วยข้าจะได้สรุปการประชุมทั้งหมดและเลิกประชุมได้” หัวหน้าเขตที่ 10 กล่าวออกมา

        “อืม งั้นปิดประชุมเถอะ พวกเราจะได้กลับไปพักผ่อน” หัวหน้าเขตที่ 5 กล่าวออกมา

        หลินฝานที่ได้รับข่าวการประชุมจบสิ้นแล้ว ไม่นานก็มีนักล่าคนหนึ่งเดินเข้ามาและกล่าวกับหลินฝาน

        “คุณหลิน ทางสมาคมนักล่าอนุญาตให้สัตว์อสูรอยู่ร่วมกันกับมนุษย์ได้ในเขตที่ 10 เพียงแต่ ทางเราขอให้สัตว์อสูรที่จะเข้ามานั้น ไม่ดุร้ายหรือทำร้ายมนุษย์ หากมีอะไรที่เกี่ยวกับสัตว์อสูรทำร้ายมนุษย์หรือสังหารมนุษย์ พวกเรานักล่าจะใช้กฎของเขตเพื่อทำการลงโทษหรือสังหาร” นักล่ากล่าวออกมา

        หลินฝานเมื่อได้ยินคำกล่าวนั้นออกมาทำได้เพียงพยักหน้าเพราะกฎที่ใช้กับสัตว์อสูรนั้นไม่ต่างอะไรกับมนุษย์เลย ถือว่าเป็นกฎที่ยุติธรรมสำหรับสัตว์อสูร

        “อืม ข้าเข้าใจแล้ว ฝากขอบคุณหัวหน้าเขตด้วย” หลินฝานกล่าวออกมาและเดินเข้าไปหาสัตว์พิทักษ์ในทันที

        “เอาละ เจ้าสามารถนำคนของเจ้าเข้ามาอาศัยที่โลกใบนี้ได้ เพียงแต่กฎที่จะใช้ควบคุมสัตว์อสูรนั้น ไม่ต่างจากมนุษย์ หากพวกเขาทำผิดจะ

        ต้องได้รับโทษตามกฎ เจ้าจะว่าอย่างไร” หลินฝานกล่าวออกมา

        “ข้าไม่มีอะไรจะกล่าว เพียงแต่สัตว์อสูรบางตนนั้นยังไม่เปิดปัญญา ทำให้พวกมันไม่สามารถแยกแยะอะไรได้ เจ้ามีสถานที่ ปิดหรือไม่พวกข้าจะได้นำพวกมันเข้าไปอาศัยอยู่ในนั้นจนกว่าจะเปิดปัญญา” สัตว์พิทักษ์กล่าวออกมา

        “มีสิ เจ้าเพียงเลือกป่าสักแห่งหนึ่งแล้วสร้างเวรยามขึ้นมาเพื่อป้องกันพวกมันหลบหนีก็ได้แล้วนิ ส่วนเรื่องอื่นๆ ข้าจะกล่าวกับเจ้าหลังจากที่เจ้านำ สัตว์อสูรเข้ามาในโลกนี้” หลินฝานกล่าวออกมา

        “ได้อีก 2 วันข้าจะนำสัตว์อสูรทั้งหมดที่ต้องการติดตามข้ามาที่นี่ วันนี้ข้าขอลาก่อน” สัตว์พิทักษ์กล่าวออกมาและเดินเข้าไปในรอยแยกมิติที่ตนเองสร้างขึ้นมาในทันที

        กลับมาทางด้านเขตที่ 10 ชิงเทียนและ 9 หัวหน้าเขต กำลังประชุมกันอีกครั้งเนื่องจากสัตว์อสูรที่ทำลายเขตที่ 1 ถึง 9 กำลังเดินทางมายังเขตที่ 10 อาจจะถึงเร็ว ๆ นี้ หลินฝานที่เพิ่งกลับมาจากการไปส่งสัตว์พิทักษ์ เมื่อเขากลับมาก็มีนักล่าเข้ามาแจ้งข่าวในทันที

        “คุณหลิน หัวหน้าเขตทั้งหมดกำลังประชุมอยู่รบกวนคุณหลินเข้าประชุมด้วยขอรับ” นักล่าคนหนึ่งกล่าวออกมา

หลินได้พยักหน้าและเดินตามนักล่าคนนั้นไปในทันที

        ในตอนนี้ในห้องประชุมที่กำลังโต้เถียงกันอย่างดุเดือด ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมกัน และไม่สามารถ ตัดสินอะไรได้เลย

        “สรุปพวกเจ้าจะเอาอย่างไร แผนที่ข้าเสนอไปมันไม่ดีตรงไหน หากมีแผนที่ดีกว่านี้พวกเจ้าก็เสนอมาสิ” หัวหน้าเขตที่ 1 กล่าวออกมา

        “แผนของข้าไม่มีอะไรมากหรอกเพียงแค่เข้าไปสังหารพวกมันทั้งหมดและยึดดินแดนของพวกเรากลับคืนมา” หัวหน้าเขตที่ 7 กล่าวออกมา

        “ที่เจ้ากล่าวออกมานั้น เจ้าแน่ใจแล้วหรือว่ายังไง เจ้าสามารถเอาชนะพวกมันได้ในการต่อสู้หรือ” หัวหน้าเขตที่ 9 กล่าวออกมา

        “แต่การลอบสังหารพวกมันนั้น ไม่สมกับเป็นลูกผู้ชาย ข้าไม่สามารถรับได้” หัวหน้าเขตที่ 4 กล่าวออกมา

        หลินฝานที่มาได้ยินการโต้เถียงอยู่นั้นถึงกลับกุมขมับไปในทันที

        “นี้พวกเขาโต้เถียงอะไรกันวะเนี่ย ไรสาระฉิบหาย โตโตกันแล้วแต่เวลาเถียงกันเหมือนเด็กทั้งนั้น” หลินฝานกล่าวในใจ

        เมื่อหลินฝานเข้ามาในห้องประชุม ทุกคนก็เงียบในทันที ไม่หันไปมองทางหลินฝานที่เดินเข้าห้องประชุมในทันที

        “ในที่สุดเขาก็มาได้เสียที การประชุมจะได้ผลสรุปเร็วๆ นี้ละ ข้าไม่อยากฟังเจ้าพวกบ้านี้โต้เถียงกันอีกแล้ว” หัวหน้าเขตที่ 10 กล่าวในใจ

        “พวกเจ้ามีอะไร ถึงเรียกข้ามาในห้องประชุม” หลินฝานกล่าวออกมา

        “มีสัตว์อสูร เขตที่ 1 ถึง เขตที่ 9 ยังเหลืออีกมากมายพวกเราจะทำการกำจัดพวกมันทั้งหมด แต่ไม่มีแผนของใครได้เรื่องกันสักคนข้าจึงเรียกเจ้ามาเพื่อเจ้าอาจจะมีแผนดีๆ ในการกำจัดพวกมัน” หัวหน้าเขตที่ 10 กล่าวออกมา

        หลินฝานที่ทำท่าครุนคิดสักครู่หนึ่งจึงกล่าวออกมา

        “ข้ามีแผนอยู่ เพียงแต่พวกเจ้าอาจจะไม่เห็นด้วย” หลินฝานกล่าวออกมา

        “กล่าวออกมาได้เลย หากแผนดีพวกเราก็สนับสนุนแน่นอน” หัวหน้าเขตที่ 1 กล่าวออกมา

        “ง่าย ๆ เลย บุกเข้าไปสังหารพวกมันให้หมดแล้วก็กลับบ้าน” หลินฝานกล่าวออกมา

        ปั๊ง เสียงทุบโต๊ะดังขึ้นมา พร้อมกับเสียงหัวเราะตามาอีกครั้ง

        “ฮ่า ฮ่า ฮ่า ข้าเห็นด้วย แผนที่เจ้านั้นเสนอมาข้าชอบมันข้าเห็นด้วยอย่างยิ่ง นี้และวิถีลูกผู้ชาย” หัวหน้าเขตที่ 4 กล่าวออกมา