เช้าวันต่อมาขณะที่ิเฉิงเริ่มต้นฝึกวิถีกระบี่ ฝึกการเคลื่อนที่ภายใต้กระแสลมที่ กวัดแกว่งกระบี่ไปมาภายในกระแสน้ำและนั่งดูดซับไอฟ้าดินอยู่อย่างนั้น ตอนนี้ชายหนุ่มเริ่มเข้าใกล้วิถีกระบี่ที่1แล้ว ิเฉิงฝึกอยู่อย่างนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า เขาตั้งใจฝึกอย่างหักโหมและนี่ก็เป็วันที่9ของการฝึก ตอนนี้เขาััได้ถึงจิตกระบี่ที่เบาบาง แต่ทว่าภายใต้จิตกระบี่ที่เบาบางนั้น กลับแฝงไปด้วยคมกระบี่ ที่สามารถตัดผ่านภูผา ตะหวัฉีกผ่านห้วงอากาศ
ทันใดนั้นพลันบังเกิดคลื่นพายุพัดโหมกระหน่ำที่จุดตันเถียรของเขาและก่อเป็รูปกระบี่เล่มหนึ่ง กลิ่นอายของิเฉิงตอนนี้ กลับเปลี่ยนไปจากแต่ก่อน หากตอนที่ยังไม่ได้เริ่มฝึกวิถีกระบี่นั้น ิเฉิงไม่มีกลิ่นอายของการคุกคามใดๆ แต่ทว่าตอนนี้กลิ่นอายของหมิ่งเฉิงนั้นกลับแฝงเล้นไปด้วยคมกระบี่ที่เฉียบแหลม ชายหนุ่มลืมตาขึ้นมาช้าๆ สีหน้าเขาในตอนนี้กลับเปลี่ยนเป็เย็นยาขึ้นมาสามส่วน
"นี่คือขอบเขตวิถีกระบี่ที่หนึ่งว่องใงดุจสายลมสินะ?? ... ชายหนุ่มพรึ่มพรำกับตัวเอง จากนั้นชายหนุ่มเบนสายตาไปด้านข้าง มองเห็นโขดหินที่ห่างไป10เมตร ิเฉิงลองขยับร่างเป็แนวตรงไปทางโขดหินนั้น พริบตาเดียวิเฉิงกลับมาโพล่ที่ด้านหลังโขดหิน เพียงแค่สองอึดใจ กลับเคลื่อนที่ได้เร็วป่านนี้.........ิเฉิงลอบตลึ่งในความสามารถนี้ แต่ก็ไม่ได้ทำให้สีหน้าเ็าสามส่วนของเขานั้นเปลี่ยนไป
หลังจากที่เข้าสู่ขอบเขตวิถีกระบี่ที่1แล้ว กลับเปลี่ยนบุคคลิกนิสัยของิเฉิงได้ถึงเพียงนี้ ขนาดพลังลมปราณขั้นกำเนิดิญญาขั้นกลางของเขายังเปลี่ยนเป็อายลมปราณที่หนาวเหน็บ .... ชวนให้ผู้ที่ััต้องใจสั่น...
""เหอะ.. ถือว่าไม่เลว"" ในห้วงดวงจิตของิเฉิงพลันได้ยินเสียงของนางขึ้นมา ตอนนี้เ้าเข้าสู่ขอบเขตวิถีกระบี่ที่1แล้ว ตอนนี้ข้าอนุญาติให้เ้าได้พักทำความคุ้นเคยกับขอบเขตนี้1วันก็แล้วกัน......นางกล่าวด้วยเสียงที่ทำให้ผู้คนที่ได้ฟังนั้นต้องขนลุกผวา ตลอดเวลาที่ิเฉิงได้รู้จักกับนาง น้ำเสียงของนางเวลาเอ้ย จะแฝงไปด้วยรังสีอำมหิตและคุกคามทางจิต
ิเฉิงฟังที่นางพูดด้วยอารมณ์ที่เรียบง่าย ไม่ปรากฏสีหน้าอะไร ทว่าหากเป็เมื่อก่อน ชายหนุ่มคงอกสั้นขวัญผวา และลงไปกองกับพื้นนานแล้ว แต่ทว่ายามนี้ เมื่อิเฉิงเข้าสู่ขอบเขตวิถีกระบี่ที่1 ทำให้บุคคลิกนิสัยเขาเปลี่ยนไปเป็คนละคน เ็า ยากจะเดาใจจากอารมณ์ทางสีหน้า
เมื่อเข้าขอบเขตนี้แล้วต่อไปเ้าต้องฝึกเคล็ดกระบี่วิรุฬหกทิศ....
วิรุฬที่หนึ่ง เคลื่อนไหวดั่งเงาพลาย นางกล่าวอย่างเนิบช้า
อื่ม... ิเฉิงตอบกลับ
""ผู้าุโ"" ข้าได้ยินเสียงท่านผ่านทางห้วงดวงจิตของข้า แต่เหตุใดข้ากลับไม่เคยเห็นหน้าตาของท่าน?? ิเฉิงถามคำถามนี้ออกไปเพราะชายหนุ่มสงสัยมานานแล้ว.... ได้ยินแต่เสียงแต่กลับไม่เคบพบเจอหน้าตาของนาง ิเฉิงอยากจะเห็นว่า ภายใต้น้ำเสียงที่เ็า ไร้ใจ อำมหิต และอายสังหารนั้น รูปโฉมหน้าตาของนางเป็เช่นไร..
"เ้าย่อมไม่เห็นอยู่แล้ว" นางตอบกลับ ... เพราะตอนนี้ข้าคือดวงจิต เ้าจะเห็นข้าได้ก็ต่อเมื่อข้าเป็ิญญา ซึ่งข้าต้องให้เ้าช่วยในการฟื้นิญญา
เช่นนั้นผู้เยาว์จะช่วยผู้าุโได้อย่างไร??
"เหอะ.. เ้ายังไม่มีคุณสมบัติพอที่จะช่วยข้าฟื้นิญญาได้... เ้าต้องเข้าสู่ขอบเขตพลังยุทธ์สถิติญญาขั้นสูงก่อนถึงช่วยข้าได้ ตอนนี้เ้าแค่ต้องฝึกตนก็พอ.. ไม่ต้องมาคิดเื่ของข้า
พอได้ยินที่นางพูดถึงขอบเขตพลังสถิติญญา ิเฉิงกลับลืมไปเลยว่าต้องเข้าสู่ขอบเขตนี้ให้ได้ก่อน ถึงจะสามารถช่วยพี่สาวจากพิษไอเย็นที่กัดกินพลังชีวิตได้ ตอนนี้พลังยุทธ์ของิเฉิงแค่กำเนิดิญญาขั้นกลางเท่านั้น หากจะช่วยพี่สาว เขาต้องฝึกหนักขึ้นไปอีก......
หลังจากพูดคุยกับนางเสร็จชายหนุ่มก็กลับไปฝึกต่อ ทำความคุ้นเคยกับขอบเขตวิถีกระบี่ที่1ว่องไวดุจสายลม ............
ผ่านไปหนึ่งเดือนิเฉิงฝึกเคล็ดกระบี่วิรุฬหกทิศ วิรุฬที่หนึ่งเคลื่อนไหวดั่งเงาพราย แต่ทว่าหนึ่งเดือนมานี้ถึงจะเข้าใกล้วิรุฬที่หนึ่งแต่ชายหนุ่มกลับฝึกไม่สำเร็จสักที่ เพราะ15ท่าร่างของการเคลื่อนไหวดั่งเงาพรายนั้นซับซ้อนเกินไป การออกกระบี่คล้ายรุกแต่กลับเป็รับ จะคล้ายรับแต่กลับเป็รุก
จนเวลาล้วงเลยผ่านไปอีก3วันขณะที่ิเฉิงกำลังฝึกวิรุฬที่หนึ่ง เคลื่อนไหวดั่งเงาพรายอยู่นั้นในโสทประสาทได้ยินเสียง.. ตูมมมมมมมมม
มันเป็เสียงของผู้ฝึกตนที่กำลังต่อสู้กัน
ชายหนุ่มพลันสนใจขึ้นมา จึงพุ้งร่างตัวเองขึ้นไปที่ต้นไม้เพื่อแอบดู
พรรคเงาจันทร์...พวกเ้า.......พวกเ้าทั้งหมดภายนอกแสร้งทำตัวเป็คนดีมีคุณธรรม แท้จริงพวกเ้านั้น..ต่ำช้ายิ่งกว่าสัตว์เดรัชฉาน
เพื่อผนึกอสูรแล้ว พวกเ้ากลับคิดฆ่าคนปิดปากเพื่อแย้งชิง เหอะ.. พวกต่ำช้า
หญิงนางหนึ่งในอาภรณ์สีขาว..ด่าออกไปด้วยความเคียดแค้น...นางตัวคนเดียวเข้าป่าล่าสัตว์อสูรเพื่อเอาผนึกมาบ่มเพาะพลังยุทธ์ แต่นางกลับถูกรอบทำร้ายจากชายกำยำ5คน บนตัวนางเต็มไปด้วยรอยาแ
ิเฉิงมองเห็นแค่ด้านหลังของนาง แต่ชายหนุ่มััได้ว่า นางาเ็สาหัส... ผู้หญิงตัวเล็กๆคนเดียวกลับถูกชายกำยำ5คนรุมทำร้ายเพียงเพื่อแย้งชิงผนึกอสูร
**************************************************************
ท่านผู้อ่านอย่าเพิ่งเบื่อกันน๊าาา หลังจากตอนนี้จะเริ่มเข้าสู่เนื้อเื่แล้วววว
กดติดตามเพื่อเป็กำลังใจให้เจคอปหน่อยน๊าาา