เช้าอีกวัน หลันอิงเย่แยกไปฝึกที่ด้านในถ้ำ " จะฝึกอะไรดี " ว่าแล้วจึงรีบหาทักษะยุทธในแหวนมิติ
" เพลงกระบี่ปราบมาร มีทั้งหมดสิบขั้น เอานี่แหละ ทักษะต่อสู้ ฝ่ามือสยบมาร อื้อ เอาอีกๆ ลองดูทักษะบ่มเพาะ กายาัคืออะไร " นนท์หยิบเคล็ดวิชากายาัมาอ่าน
" สร้างกายาให้แข็งแกร่ง และมีพลังมหาศาลดุจดั่งเทพั อื้อ เอาๆ " นนท์เลือกฝึกกายาั
" เนตร์ คืออะไร มองทะลุชั้นหินได้ โอ้ ดีๆๆ เอาๆ " นนท์เลือกวิชาเนตร์
" ดูวิชาตัวเบาดีกว่า เคลื่อนย้ายเมฆา เคลื่อนที่ได้รวดเร็ว อืม เอาอันนี้ " นนท์เพลินกับการเลือกตำรายุทธ
" เอ หาเพลงหมัดอีกซักชุด โอ้ หมัดแปดอัสนี เวลาออกหมัดจะมีสายฟ้าด้วย โอ้ สุดยอด เอาๆๆ "
" อือ พอแค่นี้ก่อน เริ่มฝึกดีกว่า " ว่าแล้วจึงเริ่มฝึกวิชาต่างๆ
" ฝึกเพลงกระบี่ต้องมีกระบี่ นี่มันกระบี่อะไร " นนท์มองเห็นกระบี่สีดำทมิฬ ตัวกระบี่ยาวห้าฉื่อ ( 1 ฉื่อ ประมาณ 10 นิ้ว ) กว้างสี่ชุ่น ( 1 ชุ่น ประมาน 1 นิ้ว )
นนท์เรียกกระบี่ออกมาจากแหวนมิติ เอื้อมมือหยิบยกกระบี่ " โอ้ แม่เ้าทำไมมันหนักอย่างนี้ ข้าอยู่ขั้นหลอมรวมปรานขั้นที่ห้ามีพลังสองพันจิน ( 1 จิน ประมาน 500 กรัม หรือ ครึ่งกิโลกรัม ) ทำไมยังยกกระบี่ไม่ขึ้น " แต่นนท์หารู้ไม่ว่าพลังที่แท้จริงของตนนั้น มีพลังมากกว่าผู้ฝึกตนปกติถึงสามเท่า
" หรือจะฝึกกายาัก่อน " ว่าแล้วจึงเปิดดูทักษะกายาั
" อืม ต้องใช้สมุนไพรเยอะมาก หรือโอสถกายาั ดูในแหวนมิติเผื่อจะมี เจอแล้ว โอสถกายาัทองแดง "
นนท์เริ่มปรับสมาธิแล้วกลืนโอสถกายาัทองแดง " อึก " ความร้อนไหลตามลำคอไปยังตันเถียน ตูม เสียงะเิในตันเถียน
พลังของโอสถทลวงออกมา คลับคล้ายจะทำลายกล้ามเนื้อของนนท์ เสันเอ็นสั่นสะท้านรุนแรง กระดูกพลันสั่นไหวบิดเบี้ยว
ความเ็ปถาโถมทะลุทลวงออกมาสู่ิั ิักลับกลายผลัดเปลี่ยนผิดเพี้ยนกลายเป็สีทองแดง
ความเ็ปที่รุนแรงถาโถมเข้าใส่อย่างไม่หยุดยั้ง ใบหน้าหล่อเหลาพลันบิดเบี้ยว " อือออออออ " เสียงครางทุ้มต่ำดังเล็ดลอดไรฟัน
นนท์ตัองกัดฟันกลืนความเ็ปราวสองชั่วยาม กว่าที่ฤทธิ์โอสถจะคลาย
" กว่าจะผ่านได้ " นนท์เร่งปรับสมดุลของร่างกาย ทดลองเปิดเกราะัทองแดง " พรึ่บ " เกราะัทองแดงเปิด
" อืม เปิดเกราะัทองแดงแลัวกายแข็งแกร่งขึ้น " นนท์จึงสลายเกราะัทองแดง
" หือ ขั้นหลอมรวมปรานขั้นที่หก พลังเพิ่มขึ้นอีกสองร้อยจิน ไม่สิ นี่มัน หนึ่งหมื่นสามพันสองร้อยจิน ฮ่า ฮ่า ฮ่า ดียิ่งนัก "
" พลังกายตอนนี้มีหนึ่งหมื่นสามพันสองร้อยจิน หากเพิ่มลมปรานจะเป็สองหมื่นหกพันสี่ร้อยจิน หากเปิดเกราะัทองแดง จะเป็สามหมื่นเก้าพันหกร้อยจิน " นนท์พยักหน้าอย่างพึงพอใจ
พลางเอื้อมมือไปหยิบกระบี่สีดำทมิฬ " ไม่ขยับเลยแฮะ กระบี่เล่มนี้ยังใช้ไม่ได้ " ว่าแล้วสะบัดมือเก็บกระบี่สีดำทมิฬ
นนท์สลายเกราะัทองแดง และลมปราน " โอสถัทองแดงยอดเยี่ยมยิ่งนัก "
" ดูกระบี่เล่มใหม่ดีกว่า " นนท์สะบัดมือกระบี่สีทองลอยออกมาจากแหวนมิติ " กระบี่อาญา์ อาวุธระดับจักรพรรดิ์ศักดิ์สิทธิ์ ดี "
นนท์เริ่มฝึกเพลงกระบี่ปราบมาร นนท์วางแผนที่จะฝึกวิชาที่เลือก ให้สมบรูณ์ในขั้นที่หนึ่งทุกวิชา
หลังฝึกเสร็จนนท์ย่องเข้าไปดูหลันอิงเย่ " เย่เอ๋อร์ เ้าฝึกเสร็จแล้ว " ว่าแล้วนนท์กระโจนเข้าใส่หลันอิงเย่เพื่อเปิดศึกคนชนคน
หลังเสร็จศึก หลันอิงเย่นอนกอดนนท์ด้วยความร้กใคร่ มือของนนท์ลูบไล้ไปตามแผ่นหลังที่ขาวราวหิมะ
" เย่เอ๋อร์ ในยามที่เราร่วรักกัน ยามที่ข้าหลั่งน้ำวิสุทธิ์ในกายเ้า ข้าอยากให้เ้าผนึกน้ำวิสุทธิ์ไว้ หากข้าไม่อยู่ข้างกายเ้า หรือไม่มีโอกาสร่วมรัก ให้เ้าปลดผนึกน้ำวิสุทธิ์ของข้ามาผสานหยินหยาง หากน้ำวิสุทธิ์ยังไม่หมดเ้าก็ผนึกไว้ แล้วค่อยนำมาผสานหยินหยางในวันต่อไป "
" ยามที่ข้าหลั่งน้ำวิสุทธิ์ในปากของเ้า ข้าอยากให้เ้าแบ่งใส่ขวดหยก เพื่อใข้ในวันต่อไป "
สามวันผ่านไป นนท์และหลันอิงเย่เดินทางออกจาเขาอสูร " เย่เอ๋อร์ ข้าจะไปหาพี่เหอก่อนเ้าจะไปด้วยหรือไม่ "
" ท่านพี่ ข้าจะไปบอกอาจารย์ก่อน " นนท์พยักหน้า
" ท่านพี่ วิชาที่ท่านให้ข้า ข้านำมอบให้อาจารย์ของข้าได้รึไม่ " หลันอิงเย่เอ่ยถามสามี
" หากว่าอาจารย์ของเ้าเป็คนดี ข้านั้นมิขัด " นนท์บอก
" แน่นอนว่าอาจารย์ของข้านั้นย่อมเป็คนดี " นนท์พยักหน้า
" เย่เอ๋อร์ นี่เป็หยดสื่อสาร เพียงเ้าถ่ายลมปรานเข้าไป เ้าก็สามารถพูดคุยกับข้าได้ " หลันอิงเย่ยื่นมือรับหยกสื่อสาร
ทั้งคู่เดินมาถึงทางแยก " ท่านพี่ เราแยกกันตรงนี้ " หลันอิงเย่มองนนท์ด้วยแววตาที่เศร้าสร้อย นนท์จึงดึงตัวนางมากอด พร้อมประทับรอยจูบอย่างดื่มด่ำ
" เย่เอ๋อร์ ภรรยาข้าเ้าไปเถิด " หลันอิงเย่พยักหน้า " ท่านพี่ ท่านต้องดูแลตัวเองดีๆ " นนท์พยักหน้า
กล่าวจบหลันอิงเย่สวมใส่หน้ากากพร้อมทั้งหันหลังเดินจากไป นนท์รอจนหลันอิงเย่ลับตา
เมื่อหลันอิงเย่ไปแล้วนนท์จึงใช้ออกด้วยเคลื่อนย้ายเมฆา " อืม เร็วขึ้นเยอะมาก "
นนท์เดินทางมาถึงบ้านของหวังเหอ " พี่เหอ อาซ้อ ข้ากลับมาแล้ว "
514
