จงเรียกข้าว่าจอมราชัน

เปรี้ยงเปรี้ยง  

หัวของมันกลิ้งหล่นลงพื้นพร้อมทั้งร่างที่สั่นกะตุก….

นักผจญภัยที่เหลือต่างหุบปากของมันลงทันทีจากการตอบสนองไม่ทันกับภาพตรงหน้า

                     พวกมันยังคงยืนเหม่อลอยอยู่ที่เดิมเจ้าคนที่ถูกเจ้าหนูนั่นสังหารมันเป็นถึงนักผจญภัยแรงค์Bเชียวนะทำไมมันถึงตายได้ง่ายๆอย่างงั้นพวกมันต่างก็ที่จะพยายามเข้าใจต่อภาพที่เกิดขึ้นตรงหน้าไม่ว่าจะทำอย่างไรมันก็ไม่เข้าใจนักผจญภัยแรงค์Bกับถูกเด็กน้อยสังหารในพริบตาดูอย่างไรพลังของเจ้าหมอนี่มันก็ระดับดินขั้นที่5 ชัดๆไม่น่าจะมีความสามารถพอที่จะสังหารพักพวกของตนได้ด้วยซ้ำหรือมันจะมีของวิเศษ

"เจ้าหนูเมื่อครู่แก่ทำอะไรกับเพื่อนข้าเจ้านั้นมีพลังถึงระดับฟ้าขั้นที่3 เชียวนะ จะถูกเจ้าที่มีพลังต่ำเตี้ยเรี่ยดินสังหารไปง่ายๆได้ไงกัน…1ในกลุ่มนักผจญภัยพูดพร้อมประกายสายตาที่เต็มเปรี่ยมไปด้วยอันตราย

"ข้าก็ไม่ทำอะไรมากหรอกเป็นเพราะมันพูดมากจนเกินไปข้าเพียงแค่ทำให้มันเงียบลงก็เท่านั้นเด็กหนุ่มยังคงไม่ทุกไม่ร้อนทั้งที่ตรงหน้าของตนนั้นมีนักผจญภัยร่วม20 คน

"จิ๊ จิ๊ข้าว่าพลังฝีมือของเจ้าก็คงจะงั้นๆ พลังเวทระดับดินขั้นที่ 5 สามารถสังหารนักผจญภัยแรงค์B มีความเป็นไปได้เพียงหนึ่งเดียวคือในตัวเจ้าจะต้องมีของล้ำค่าเป็นแน่ส่งมันมาให้ข้าซ่ะไม่งั้นอย่าหวังว่าข้าไม่เตือนเพราะพวกข้านั้นเป็นนักผจญภัยระดับแรงค์B แล้วมีร่วมกัน 20 คน กับเจ้าที่ตัวคนเดียวคิดว่าจะมีชีวิตรอดออกไปได้อย่างงั้นรึ คนเราควรจะรู้ขีดจำกัดของตนเองไม่ใช่ทำตัวโง่เง่าเยี่ยงนี้

"หากว่าเจ้าคิดว่ามีความสามารถมากพอก็เข้ามาเลยคุณนักผจญภัย

"ชิช่างหาที่ตาย พวกเราบุก !! เข้าไปพร้อมกันนิแหละ

โอ้ววววว………..

นักผจญภัยทั้ง 20 คนบุกโจมตีเด็กหนุ่มพร้อมกันโดยทันที

เปรี้ยงเปรี้ยง เปรี้ยง !!!

                ยังที่พวกมันยังเข้าไม่ถึงตัวพวกมันก็สิ้นชีพไปแล้วถึง5 คนด้วยทักษะที่รีบง่ายที่สุด ดัชนีสายฟ้าคนทั้ง 5 ยังไม่ทันได้ร้องโหยหวนเลยด้วยซ้ำหัวของพวกมันกระจุยไม่ต่างกับลูกแตงโมทันทีพร้อมทั้งสติที่ดับหายไป

"ปีศาจ ปีศาจเจ้าเด็กนี่มันเป็นปีศาจ

"พวกเจ้าอย่าได้แตกตื่นไปหัวหน้ากลุ่มพูดเพื่อความปลุกขวัญเหล่าเพื่อนนักผจญภัยด้วยกัน

"พวกเรานั้นมีจำนวนคนที่มากกว่าเราจะอาศัยข้อได้เปรียบนี้ระดมยิ่งกระสุนเวทพร้อมๆกันหากพวกเจ้าถนัดธาตุลมก็ยิ่งกระสมลมออกมาหากว่าพวกเจ้าถนัดธาตุไฟก็ยิ่งกระสุนไฟออกมาเมื่อธาตุไฟและลมหลอมรวมกันมันจะทำให้เกิดพลังที่มากขึ้นปลดปล่อยพลังเวททั้งหมดที่พวกเจ้ามีซ่ะ

เปรี๊ยงเปรี๊ยง ตู๊มมมม ตู๊มมมมมมมมมม

              พวกมันระดมยิงกระสุนเวททั้งสองธาตุอย่างบ้าคลั่งโดยไม่มีทีท่าว่าจะหยุดพักเพราะกลัวเจ้าเด็กนั้นมันจะยังไม่ตายหากมันหลอดจากการโจมตีนี้ไปได้ล่ะก็พวกมันคงจะจบสิ้นเป็นแน่

ฝุ่นควันลอยเต็มไปหมดจนไม่สามารถที่จะมองเห็นภาพตรงหน้าได้เมื่อพลังเวทของพวกมันหมดลงจึงค่อยๆเริ่มหยุดการโจมตีไปทีละคนและเมื่อการโจมตีสิ้นสุดลงฝุ่นควันจางหายไป พวกมันกับยังเห็นเด็กชายคนหนึ่งที่ยืนอยู่เฉยๆอยู่คนเดียวโดยไม่ทุกไม่ร้อนพร้อมทั้งม่านพลังป้องกันล้อมรอบ และไม่สามารถสร้างภัยคุกคามแก่คนตรงหน้าได้เลย

"เอ่อ…คุณชายเรื่องทั้งหมดมันเป็นเพียงเรื่องเข้าใจผิดเท่านั้น นักผจญภัยคนหนึ่งพูดด้วยน้ำเสียงสั่นๆปนความหวาดกลัว

"เข้าใจผิดงั้นรึเปรี๊ยง………..

เมื่อสิ้นเสียงชายนักผจญภัยมันก็สิ้นชีพโดยทันที

"โทษทีมือมันลั่น..เด็กหนุ่มพูดราวกับมันเป็นเพียงแค่เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น!!

ปีศาจปีศาจ เจ้าเด็กนี่มันเป็นปีศาจ เหล่านักผจญภัยสติแตกกันทันทีกับภาพตรงหน้า พวกมัน 10 คนที่เหลือต่างก็วิ่งหนีกันไปคนละทิศทนละทาง

เซย์รินก็ไม่ได้ตามสังหารต่อและปล่อยให้พวกมันหนีไปหวังว่ามันจะกับตัวกับใจได้…

                       นักผจญภัยกลุ่มอื่นที่อยู่บริเวณไม่ไกลนักต่างก็เห็นเหตุการณ์ตั้งแต่ตนของเรื่องราวทั้งหมดในตอนนี้ภายในจิตใจของพวกมันต่างก็เต็มไปด้วยความหวาดกลัวกับภาพการสังหารโหด