บทที่6
ทำยังไงดีละหว่าหวา
เบน น่านฟ้า talk
" ถอยออกไป อย่าเข้ามาใกล้ " ผมถอยออกห่างเธอ เพราะถ้าเธอเข้ามาผมอาจจะผลักเธอออกไป อาจจะทำให้เธอเจ็บได้ เลยบอกให้ออกไปก่อนดีกว่า เพราะถ้ายัยนี่เจ็บ ผมก็เจ็บ
หว่าหวาหยุดการเดินเข้ามาหาผม แล้วมองหน้าผมนิ่งเหมือนว่าเธอรู้สึกผิด แต่ผมยังโกรธเธอมากมันเลยทำให้ผมไม่แน่ใจตัวเองว่าผมจะคำรามใส่เธออีกเมื่อไหร่ ผมเลยเดินไปเข้าห้องน้ำเพื่ออาบน้ำมันอาจจะทำให้ความโกรธผมคลายลง และคิดอะไรได้มากขึ้น
ในขณะที่ผมเปิดน้ำจากฝักบัวขนาดใหญ่ที่ฝังไว้บนเพดานห้องน้ำให้ไหลผ่านตัว ผมก็พยายามเรียกสติของตัวเองกลับมาไม่ให้ฟุ้งซ่าน ทำไมทุกเื่ที่เกี่ยวกับเธอมันถึงทำให้ผมเดือดดาลขนาดนี้ ผมน้อยใจ เสียใจที่เธอไม่เห็นความสำคัญของผมทั้งที่ผมแสดงออกชัดเจนว่าผมจริงใจ ผมอยากให้เธอให้ความสำคัญกับผม ทุกคนเข้าใจมั๊ย
ผมปล่อยน้ำรดตัวไปเรื่อยๆ หวังว่าอารมณ์จะดีขึ้น ปล่อยหว่าหวาไว้ตรงนั้นก่อน
หว่าหวา talk
" โอ๊ยทำไงดีล่ะ หว่าหวา" ฉันพึมพำกับตัวเอง
รู้สึกผิดที่ทำให้เขาโกรธขนาดนี้ ถ้าฉันบอกเขาแต่แรกเื่ก็คงจะไม่เป็แบบนี้
ดูจากท่าทาง คำพูดของเขาเหมือนว่าเขาจะแคร์ฉันมากจริงๆ แม้ว่าฉันจะไม่ได้เชื่อสนิทใจว่าทุกอย่างที่เขาแสดงออกคือเขาจริงจังกับฉัน แต่อย่างน้อยฉันก็ควรจะเป็ฝ่ายขอโทษและทำให้เขาหายโกรธ เพราะฉันไม่ทำตามสัญญาที่มีต่อเขาใช่มั๊ย แต่จะทำยังไงละ
ฉันนั่งคิดอยู่ปลายเตียง มองดูนาฬิกา เกือบจะสี่สิบนาทีแล้ว ที่ได้ยินเสียงน้ำไหลจากฝักบัว และเฮียเบนยังไม่ออกจากห้องน้ำ ถ้าปล่อยไว้แบบนี้ เฮียคงไม่สบายก่อนแน่ๆ
ฉันตัดสินใจเดินเข้าไปในห้องน้ำกว้างหรูหรา เห็นเฮียเบนยืนเปลือยท่อนบนให้น้ำจากเพดานไหลรดตัวอยู่
ฉันเคยใช้ไม้อ่อน อ้อนวอน ขอความเห็นใจเขามาได้แล้วครั้งหนึ่ง และฉันจะใช้มันอีกครั้ง แม้จะเปลืองตัวก็ตาม เพื่อให้ทุกอย่างดีขึ้น ไม่ใช่ว่าฉันจะยอมเสียตัวแต่แค่อยากให้เขารู้ว่าฉันไม่ได้รังเกียจเขาอย่างที่เขาเข้าใจ และฉันรู้สึกผิดจริงๆ
ก็เข้าใจเฮียนะรักเค้า ????????
ทุกเื่ที่เกี่ยวกับเค้าจะสำคัญเฉมอ
.png)
37K
