The Organian

แต่ทว่า.. สิ่งที่เธอตอบกลับมานั้นกลับดับความหวังของเหล่าผู้ไม่มีทางสู้ไปในทันใด “ทำไมฉันต้องช่วยพวกแกด้วย? ไอ้พวกสวะ..” เดอะคลาสซี่ฟายพูดด้วยเสียงนิ่งเรียบพร้อมมองไปยังพวกยูเลสแววตาเหยียดหยาม จนทำเอาเพื่อน ๆ ต่างงงงวยไปตาม ๆ กัน “เสียใจด้วยนะ.. เธอเป็นพวกเดียวกับเราแล้ว ฮ่า ๆ ๆ ” ลี คา เพค พูดแทรกขึ้น ก่อนที่หญิงสาวชาวอินเดียร่างท้วมจะเอ่ยถามไปยังสาวหน้ากลมด้วยความร้อนรน “ทำไมกัน? ทำไมกัน? เกิดอะไรขึ้นกับเธอกันเนี่ย?” “เรื่องนั้นพวกแกไม่ต้องรู้หรอก อีกเดี๋ยวเดียวก็จะตายแล้ว ยังจะอยากรู้ไปทำไมอีก?” ลี คา ฮอง พูดพลางเงื้อมือขึ้น ก่อนจะใช้อีกมือกระชากคอเสื้อของยูสเลสคนแรกขึ้นมา.. ผั่วะ! เขาต่อยลงไปที่หน้าของชายผู้โชคร้ายอย่างจังจนล้มลงไปกองกับพื้น! “พอล!!” เพื่อน ๆ ที่เหลือต่างตะโกนเรียกชื่อของหนุ่มชาวมาเลย์ที่ร่วงลงไปกองกับพื้นเป็นเสียงเดียวกัน ผั่วะ! ผั่วะ! ก่อนที่ไอ้หนุ่มพลังเม็ดเลือดแดงจะหวดรัวอีกสองหมัดเข้าใส่ท้องของยูสเลสอีกคนจนฟุบลงไปอยู่ข้าง ๆ ร่างของพอล “มุกกี้!!” สาวร่างอวบอ้วนชาวอินเดียผู้ไร้ความสามารถในการใช้พลังของอวัยวะพิเศษที่เหลืออยู่เป็นคนสุดท้ายได้ตะโกนเรียกชื่อเพื่อนของเธอที่เพิ่งจะโดนกำปั้นซัดร่วงลงไป “ไม่ต้องกังวล.. เดี๋ยวแกก็จะมีชะตากรรมเหมือนกันกับเจ้าพวกนั้นนั่นแหละ นังอ้วน!!” ลี คา ฮองเอ่ยด้วยน้ำเสียงอัมหิต ก่อนที่เขาจะออกหมัดใส่หญิงสาวผู้แต่งกายด้วยผ้าส่าหรีสีแดงสดลวดลายงดงามคนนั้น! แต่ทว่า.. “ปั้ง!!” กำปั้นของชายหนุ่มที่ถูกเหวี่ยงออกไป กลับกระแทกเข้ากับอะไรบางอย่างที่คล้ายกับบาเรียก่อนจะถึงตัวของสาวร่างอวบ ใบหน้าของทั้งคู่กลายเป็นเครื่องหมายคำถาม เพราะต่างคนต่างก็งงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น.. และด้วยความฉงนจึงทำให้ชายหน้าหล่อชะงักไปครึ่งจังหวะ ก่อนที่เขาจะรัวหมัดใส่อีกหนึ่งชุด! ปั้ง! ปั้ง! ปั้ง! แต่ทั้งหมดนั้นก็ลงเอยด้วยการติดเกราะป้องกันสุดประหลาดที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่าของสาวชาวอินเดียอยู่ดี “หนอยแหนะแก!!” ด้วยความโกรธลี คา ฮองจึงใช้เม็ดเลือดแดงของเขากระตุ้นพลังไปที่แขนอีกครั้ง ก่อนจะซัดไปเต็มแรง! “ปั้ง! ! ! ” แต่หมัดที่เสริมด้วยพลังอวัยวะพิเศษของเขานั้น ก็ยังไม่สามารถทำอันตรายหญิงสาวคนนั้นได้เช่นเคย และสิ่งนั้นมันยิ่งทำให้ชายผู้ทะนงในความสามารถของตนเองเดือดดาลมากขึ้นไปอีก! “กับอีแค่คนอ้วนที่ดูอ่อนแออย่างแก แค่คนอย่างแก.. ไปตายซะ!!” เดอะแฟนทาสติกเรดตะโกนลั่น ก่อนที่จะซัดพลังทุกอย่างที่มีถาโถมเข้าใส่หญิงสาวร่างอวบ! ซึ่งการโจมตีชุดใหญ่ในครั้งนี้นั้นมันก็ได้ดูดพลังของลี คา ฮองไปมากโข แต่ผลลัพธ์ที่ได้กลับยังคงเหมือนเดิม เขาไม่สามารถเแตะต้องโดนร่างกายของหญิงสาวได้เลยแม้เลยแต่น้อย.. “แฮ่ก ๆ ๆ .. ทำไมกัน?.. ทำไมฉันถึงทำอะไรแกไม่ได้??” ชายชาวเกาหลีในชุดแดงเอ่ยถามด้วยอาการเหนื่อยหอบ พร้อมกับร่างกายที่กำลังแดงก่ำหลังจากโหมดึงอินฟินิตี้ฟอสออกมาใช้มากเกินกำลัง “ฉันก็ไม่รู้.. แต่ที่ฉันรู้ตอนนี้ก็คือ แก.. ตกเป็นลูกไล่ของฉันแล้ว!” หญิงสาวร่างอวบจัดระเบียบชุดส่าหรีของเธอก่อนเปลี่ยนท่าทีจากคนที่หวาดกลัว กลายเป็นฝ่ายกลับมากุมความได้เปรียบ “หระ.. หรือว่า.. แกเป็นทายาทของตระกูลซิวิก้า” หนุ่มชุดแดงพูดเสียงสั่นด้วยความหวาดกลัวพรางถอยหลังหนีไม่เป็นท่า “ถ้าใช่แล้วจะทำไม? ฉันนี่แหละ แอมมี่ ซิวิก้า!” สาวหุ่นท้วมประกาศกร้าวอย่างห้าวหาญก่อนจะย่างเท้าเข้าไปหาลี คา ฮองที่กำลังบาดเจ็บหลังจากการโหมใช้พลังอวัยวะพิเศษของเขา เดอะแฟนทาสติกไวท์ที่เห็นพี่ชายกำลังตกอยู่ในอันตราย จึงได้รีบกรีดเลือดของตัวเองและพยายามเอาไปมอบให้ลี คา ฮองผู้อ่อนแรง เพื่ออย่างน้อยพี่ชายของเขาจะได้สามารถใช้พลังในการหลบหนีได้ แต่.. มันก็ไม่ทันการเสียแล้ว.. ในขณะที่จิตใต้สำนึกของแอมมี่ เดอะเรดสเลเยอร์ (The Red Slayer) เพียงคิดว่าอยากจะทำลายลี คา ฮอง.. ชายหนุ่มชาวเกาหลีที่มีเม็ดเลือดแดงเป็นอวัยวะพิเศษก็ถูกดูดเข้าไปในร่างของเธอ และถูกม้ามซึ่งเป็นอวัยวะพิเศษของตระกูลซิวิก้าทำลายทิ้งในทันที! “พี่ครับ! ! ! !” หนุ่มเกาหลีสูทขาวตะโกนสุดเสียงด้วยความสลดหลังจากเห็นพี่ชายของเขาถูกทำลายไปต่อหน้าต่อตา “มัวยืนนิ่งอยู่ทำไมล่ะ!! แกก็เข้าไปจัดการมันสิ!!” ลี คา เพคหันไปตะโกนสั่งแฮปิสที่พึ่งฟื้นขึ้นมา “เก่งขนาดพี่ชายนายยังสู้มันไม่ได้เลย แล้วฉันจะสู้ได้มันได้ยังไงล่ะ??” สาวหน้ากลมขมวดคิ้วถามกลับ “นังนั่นมันมีอวัยวะพิเศษคือม้าม ซึ่งหน้าที่หลักของม้ามคือทำลายเม็ดเลือดแดงที่หมดอายุแล้ว พูดง่าย ๆ ก็คือมันสามารถทำลายพี่ของฉันขณะบาดเจ็บได้ แต่มันไม่สามารถทำอย่างนั้นกับอวัยวะอื่น ๆ ได้ยังไงล่ะ!! ไปจัดการมันซะ!!” ลี คา เพคอธิบายถึงเหตุการณ์ที่เกิดก่อนจะย้ำให้สาวหน้ากลมพิสูจน์ตัวเองด้วยการไปจัดการคนที่ทำลายพี่ชายของเขา “อ้ออ..” เดอะคลาสซี่ฟายตอบเสียงนิ่ง ก่อนจะสั่นกล้ามเนื้อซึ่งเป็นอวัยวะพิเศษของเธอเพื่อทำให้เกิดเปลวเพลิงขึ้น.. ณ เวลาไล่เลี่ยกัน ตรงบริเวณที่ปะทะกันระหว่าง สองพี่น้องซีเชโญ่ และสองพี่น้องฟาน เดอร์ อาร์ม กับโบมานี่.. การต่อสู้แบบสี่รุมหนึ่งที่กำลังดำเนินไปอย่างสูสีจนกระทั่ง.. ชายหนุ่มร่างยักษ์ชาวแอฟริกันจะออกอาการเหมือนกับว่าเขาเริ่มหมดความอดทนแล้ว “ข้าไม่มีเวลาจะมาเล่นกับพวกเจ้าแล้วนะ!” ไอ้เคราขาวตวาดขึ้นก่อนที่ร่างกายของเขาจะเริ่มมีการเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง! ร่างกายของโบมานี่ค่อย ๆ มีอวัยวะเพิ่มขึ้นมา ไม่ว่าจะเป็นช่วงกลางหลังของเขาที่เริ่มมีกระดูกงอกออกมาสองชิ้น และได้สยายกลายเป็นโครงของปีก เช่นเดียวกับกระดูกชิ้นล่างสุดของกระดูกสันหลังก็ได้งอกยาวขึ้นมาและกวัดแกว่งกลายเป็นหาง รวมถึงส่วนกะโหลกก็มีกระดูกงอกขึ้นมาจนกลายจนเป็นเขาให้ชายหนุ่มร่างยักษ์ และสุดท้ายคือบริเวณข้างปาก ที่ค่อย ๆ มีกระดูกงอกขึ้นมาจนเสมือนเป็นงาอันสง่างามของช้าง ตอนนี้รูปร่างของโบมานี่ไม่เหมือนมนุษย์อีกต่อไปแล้ว ร่างกายของเขาเหมือนกับรวมเอาอวัยวะของสิ่งมีชีวิตที่แสนจะน่าทึ่งบนโลกใบนี้มาไว้ในตัว เช่นเดียวกันกับร่างแยกกระดูกของเขาด้วย.. “และนี่คือพลังธรรมชาติอันยิ่งใหญ่และสง่างามของทวีฟแอฟริกา.. เดอะวายด์สปิริต! ‘The Wild Spirit’” ชายผู้มีเคราและผมขาวโพลนสั้นเตียนเป็นเอกลักษณ์ตะโกนขึ้นก่อนจะพุ่งเข้าจู่โจมอย่งรวดเร็ว! “ที่บอกว่าใช้พลังไปแค่ยี่สิบห้าเปอร์เซ็นต์ก็เพราะอย่างเองงี้สินะ มันมีพลังถึงสี่ขั้นเลยเหรอเนี่ย!!” ไทรซ์ย้อนนึกถึงคำที่โบมานี่พูดไว้ในการปะทะกันครั้งแรก “ย้ากกกก! ! !” ชายผิวนิลร่างสุดยอดไม่พูดพร่ำทำเพลงอะไรใด ๆ ทั้งสิ้น เขาคำรามขึ้นก่อนจะโถมเข้าโจมตีบอดี้การ์ดหนุ่มโดยหวังจะปิดบัญชีให้ได้โดยเร็วที่สุด! ปั้ง! ! ! ! ! ! ไทรซ์รับการโจมตีอันหนักหน่วงของชายหนุ่มร่างยักษ์ด้วยแขนอันทรงพลังทั้งสองข้างของเขา “พลังมันเพิ่มขึ้นกว่าเมื่อกี้หลายเท่าเลย! เราต้านไม่ไหวแน่!” เสี้ยวความคิดของไทรซ์ดังขึ้นภายในหัวหลังจากประมือกับโบมานี่ได้เพียงชั่วครู่ แล้วก็เป็นอย่างที่เขาคิดจริง ๆ .. มนุษย์ในร่างสัตว์ประหลาดใช้พลังที่เบิกขึ้นมาใหม่ของเขาซัดจนไทรซ์นั้นหมดสภาพในการต่อสู้ได้อย่างไม่ยากเย็น! “ต่อไปก็ถึงตาของพวกเจ้าแล้ว” โบมานี่พูดเสียงนิ่งและค่อย ๆ เดินเข้าไปหาไบซ์กับโพซิเออร์ “เฮ้ย!! แกกำลังลืมใครบางคนไปอยู่หรือเปล่า!!” ทางฝั่งของอลันก็ได้ใช้พลังทั้งหมดที่เขามี กระโจนด้วยความเร็วขั้นสูงสุดเข้าใส่ชายผู้คว่ำเป้าหมายของเขาลง! แต่เพียงเสี้ยวพริบตาเดียวกันนั้นเอง! “โคร่ม! ! !” โบมานี่ก็ได้ใช้กระดูกส่วนหางของเขาตวัดฟาดเข้าใส่อลัน ราวกับชายหัวเห็ดเป็นแมลงไร้ค่าที่น่ารำคาญจนกระเด็นไปอยู่กับพื้น! “อลัน!!” โจเซฟตะโกนลั่นโดนความเจ็บแค้น! และภายในวินาทีนั้น เดอะเลกออฟมิราเคิลผู้พี่ก็ได้คิดอยู่ภายในใจว่าจะพุ่งเข้าไปโจมตีใส่ไอ้เคราขาวด้วยขาแห่งปาฏิหาริย์ของเขา ทว่า.. ชายผมเดรดล็อคทำได้เพียงคิดเท่านั้น “ฟึ่บ!” จังหวะเดียวกันกับที่ตัวของอลันเพิ่งจะกระทบพื้น ร่างสีดำทะมึนนั้นก็ได้พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว จนมาปรากฏอยู่เบื้องหน้าของโจเซฟแล้วพร้อมกับเขาอันแหลมคมที่พร้อมจะกระซวกใส่! หวืด.. แต่ยังโชคดีที่โจเซฟยังมีมีปฏิกิริยาอันยอดเยี่ยมจึงช่วยให้เขาใช้ความเร็วหลบการโจมตีนั้นได้อย่างหวุดหวิด.. แต่ทางฝั่งเดอะวายด์สปิริตเองก็ยังมีดาบสอง! เขาใช้งาขวิดเสยเข้าไปโดนโจเซฟเข้าอย่างจัง จนทำให้ร่างนั้นกระเด็นลอยไปร่วงข้าง ๆ น้องชายของเขาที่สลบอยู่ก่อนหน้า “แค่อ่อยให้นิดหน่อยทำเป็นได้ใจใหญ่เลยนะเจ้าพวกเอ็กซ์เทอร์นอลสวะ” ปิศาจร่างทมิฬเดินตรงไปยังเป้าหมายต่อไปของเขาซึ่งนั่นก็คือไบซ์และโพซิเออร์ “หยุดนะ!!” ไทรซ์ที่กำลังล้มฟุบอยู่พยายามใช้พลังที่เหลือน้อยนิดของเขา ผลักตัวเองให้ลุกขึ้นและวิ่งไปหวังจะปกป้องพวกพ้อง ชายหนุ่มง้างหมัดที่ดูอ่อนแรงด้วยพลังเฮือกสุดท้าย ก่อนจะไปมันออกไปในที่สุด! หมั่บ!.. ไอ้เคราขาวใช้มือเพียงข้างเดียวหยุดกำปั้นของชายผู้อ่อนแรงได้อย่างง่ายดาย.. “จงใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ของเจ้าอย่างไร้ซึ่งเกียรติเสียเถิด..” โบมานี่ที่ร่างกายของเขาในตอนนี้เปี่ยมไปด้วยพลังแห่งเหล่าสรรพสัตว์ ได้ง้างคาพิงก้าอันเป็นอาวุธประจำกายขึ้น ก่อนจะตวัดมันลงบนแขนของบอดี้การ์ดหนุ่มจนขาดสะบั้น!!“ม่ า ย ย ย ย ย ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! !”ไทรซ์กรีดร้องเสียงยาวออกมาด้วยน้ำตาแห่งความเศร้าสลดและเจ็บปวด ก่อนที่เขาจะทรุดลงไปนั่งคุกเข่าหลังจากเห็นแขนอันเป็นที่ภาคภูมิใจขาดไปต่อหน้าต่อตา.. “พี่! !” “คุณไทรซ์! ! !” ทั้งไบซ์ และโพซิเออร์ต่างก็ช็อคกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น.. แต่ก็ทำได้เพียงตะโกนเรียกชื่อชายที่เป็นดั่งเสาหลักของพวกเขาเท่านั้น ส่วนทางฝั่งของอลันที่ได้ยินเสียงกรีดร้องอย่างเสียสติของไทรซ์ก็ได้ลืมตาขึ้นมองหาสาเหตุ ซึ่งเขาก็ได้เห็นภาพของบอดี้การ์ดหนุ่มใช้มืออีกข้างกุมไปยังอวัยวะชิ้นพิเศษที่บรรพบุรุษมอบให้ก่อนจะสลบไป.. และนั่นมันก็ทำให้เดอะเลกออฟมิราเคิลคนน้องผู้มีไทรซ์เป็นเป้าหมายก็อดกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่เช่นกัน “นาย.. เป็นแรงผลักดันที่ทำให้ฉันอยากจะแข็งแกร่งขึ้น เรายังมีการประลองที่ติดค้างกันอยู่นะ นายจะผิดคำสัญญากับฉันไม่ได้ หรือจะเอาอย่างนี้ล่ะ.. ถ้าฉันสามารถโค่นเจ้ายักษ์ที่เป็นเป้าหมายของนายได้ ฉันก็จะถือว่าฉันชนะการประลองไปเลยก็แล้วกัน แต่บ้าจริง..ร่างกายของเรามันขยับไม่ได้เลย” หนุ่มลูกครึ่งไทย-บราซิลนอนแน่นิ่งรำพึงรำพันกับตัวเอง “ผะ.. ผม.. จะปกป้องทุกคนเองครับ..” จู่ ๆ โพซิเออร์ ไทเรจ ที่กำลังหลบอยู่ด้านหลังของไบซ์ ก็โผตัวออกมาประชันหน้ากับโบมานี่ก่อนจะพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “อะไรนะ? ยูสเลส อย่างเจ้าน่ะเหรอที่จะปกป้องคนอื่น? ตลกสิ้นดี!!” ชายผิวนิลพูดอย่างเหยียดหยาม “ทุกสิ่งอย่างล้วนสำคัญ จงหาประโยชน์จากมันและประยุกต์ใช้.. อวัยวะทุกส่วนมีความสำคัญที่แตกต่างกันไป ถ้าขาดสิ่งใดก็จะไม่ใช่ร่างกายที่สมบูรณ์ คุณเวิร์ดสอนว่าอย่าดูถูกพลังของคนอื่นนะครับ!” โพซิเออร์สลัดความกลัวทิ้งออกไปจนหมดสิ้น แววตาของเขาดูเข้มแข็งมากราวกับเป็นคนละคนกับเด็กชายเมื่อครู่ “พูดเป็นพระเอกนิยายไปได้” เดอะวายด์สปิริตพูดพลางวางท่าพร้อมจัดการทุกอย่างให้เสร็จสิ้นและทันใดนั้นเอง.. หนุ่มน้อยผู้หาญกล้าก็ได้ตะโกนลั่นวาจาขึ้นจนสุดเสียง!“ อย่า มา ยุ่ง กับ เพื่อน ของ ฉันนนนนนนนนนนน ! ! ! ! ” “ผู้คุมกฎ ใช้พลัง เกินจำกัดเพื่อกำจัด ความทรงจำ มหาศาลดั่งมีผู้ คอยวางแผน มาเนิ่นนานเพื่อต้องการ บางสิ่งให้ สมใจตน” “เมื่อชีวี ผู้เป็นพ่อ ม้วยมลายโลกที่สวย ก็กลับกลาย ทลายสิ้นความเศร้านี้ คงสถิต ชั่วชีวินและคงฝัง เป็นอาจิน ตลอดกาล”

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่8 ตอนที่52 : ฮึดสู้!

คล้ายกับเรื่องThe Organian ที่คุณอ่าน

The Organian

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่8 ตอนที่52 : ฮึดสู้!

คล้ายกับเรื่องThe Organian ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้