PSYCHO HUSBAND วิวาห์ลวงบ่วงรัก

    CHAPTER10 ความลับ [100%]

    "เอ่อ.. ว่าแต่ทอยเขาอยู่ไหนหรอคะ""ที่เดิมนั่นแหละค่ะ""ช่วยพาฉันไปหน่อยได้มั้ยคะ" ฉันบอกด้วยสีหน้าเกรงใจ เธอมีท่าทางขมวดคิ้วเล็กน้อย คล้ายกำลังสงสัยอะไรอยู่ แต่ก็ยอมพาฉันไปแต่โดยดี"ตามมาสิคะ" ฉันเดินตามเธอไปจนกระทั่งมาหยุดอยู่ที่ห้องๆ หนึ่ง เป็นห้องกระจกใสขนาดใหญ่ มองออกไปเห็นบรรยากาศด้วยนอกสวยงาม ตรงกลางมีโซฟารองรับตัวใหญ่ตั้งอยู่ บริเวณรอบๆ ถูกตกแต่งด้วยตกไม้นานาพันธุ์ บนผนังมีงานศิลปะแขวนอยู่มากมาย และมีชั้นหนังสือตั้งอยู่ที่มุมหนึ่ง เธอพาฉันเดินมาหยุดอยู่ที่ชั้นหนังสือ แล้วหันมาพูดกับฉัน"ฉันพาคุณริสามาส่งได้แค่นี้นะคะ" เธอว่าห้ะ.. มาส่งที่ชั้นหนังสือเนี่ยนะ ไหนล่ะทอย"แต่..""มันต้องสแกนใบหน้าค่ะ ต้องเป็นสมาชิกเท่านั้นถึงจะเข้าได้" เธอบอก แล้วแหวกชั้นหนังสือออก ฉันถึงเห็นว่ามันมีเครื่องสแกนใบหน้าซ่อนอยู่ นี่มันห้องอะไรกันเนี่ย!ฉันไม่ได้ถามอะไรต่อ เพียงแต่กล่าวขอบคุณเธอ แล้วเธอก็เดินจากไป ตัวฉันเองจึงมานั่งใช้ความคิดอยู่ที่โซฟากลางห้อง"วันนี้ถามไอ้ทอยมาถึงนี่เลยหรอครับ คุณริสา" ผู้ชายคนหนึ่งที่เพิ่งเดินเข้ามาเอ่ยทักขึ้น ดูเหมือนว่าทุกๆ คนจะรู้จักฉันเลยนะ.."เอ่อ.. ค่ะ" ฉันตอบไปแค่นั้นเพราะไม่รู้จะพูดอะไร เขาเดินมานั่งลงที่ข้างๆ ฉัน แล้วมองไปที่วิวด้านนอก"ไอ้ทอยนี่มันโชคดีนะ ได้เมียสวย แถมทำธุรกิจอะไรก็รุ่งไปซะหมด" ฉันหันไปมองหน้าเขา แต่ก็เดาไม่ออกเลยว่าเขาพูดด้วยความรู้สึกแบบไหนอยู่"คุณ..""คิมครับ""ค่ะ คุณคิมเป็นเพื่อนทอยหรอคะ? " ฉันถามเขาไปตามตรง เมื่อได้ฟังเขาก็หันมายิ้มให้ ด้วยสีหน้าขบขัน"ไม่เชิงหรอกครับ" เขาบอก แล้วยืนขึ้นเต็มความสูง"เข้าไปด้านในกันเถอะ" เขาบอก ฉันจึงลุกขึ้นยืนตามเขา นั่นสิ ฉันลืมไปเลย ตัวฉันเองเข้าไม่ได้ ก็ให้คนอื่นพาเข้าได้นี่นา"ค่ะ" ฉันตอบ แล้วเดินตามเขาไป คนตัวสูงกว่าเดินนำไปที่ชั้นหนังสือ แล้วเอาดึงหนังสือที่บังเครื่องสแกนหน้าออก ดูเหมือนคนที่มาที่นี่เขาจะรู้หมดนะ ว่าควรจะไปที่ไหนและทำอะไร..ครืด..เมื่อเครื่องสแกนหน้าคุณคิมเรียบร้อย ชั้นหนังสือก็เลื่อนออก แล้วก็พบว่ามีประตูห้องซ่อนอยู่ด้านหลังอย่างกับในหนังแหะ..ฉันก้าวตามคุณคิมเข้าไปในห้อง แล้วภาพที่เห็นตรงหน้าก็ทำให้ฉันอ้าปากค้าง ที่นี่คือบ่อนการพนันขนาดย่อมๆ ไม่สิ ใหญ่เลยล่ะ..ผู้คนมากมายต่างก็มาเสี่ยงดวงกันอย่างคับคั่ง มีทั้งผู้หญิงและผู้ชายปะปนกันไป ทุกคนคงจะนึกถึงภาพคนแก่ๆ มาเล่นการพนันกันใช่มั้ยคะ ไม่เลย ที่นี่แตกต่าง ทุกคนอยู่ในช่วงวัย ประมาณ 25-30 แต่แต่งตัวดูดีมีระดับกันทั้งนั้น มุมหนึ่งของห้องมีตู้สำหรับเล่นการพนันออนไลน์ตั้งอยู่ โซนนั้นจะมีแต่ผู้หญิงซะส่วนใหญ่"คุณดูตื่นเต้นจังนะครับ" คุณคิมที่สังเกตเห็นสีหน้าเหวอๆ ของฉันพูดขึ้น ฉันจึงหันไปยิ้มแหยๆ ให้"ไม่เคยมาที่นี่หรอครับ? " เขาถาม"ค่ะ.." ฉันตอบแล้วมองไปรอบๆ บริเวณนี้ เพื่อหาคนตัวการที่จะมาอธิบายเรื่องนี้"ไม่แปลกหรอกครับ ถ้าผมมีภรรยาทั้งสาวทั้งสวยแบบคุณริสาก็คงไม่ให้เข้ามาในที่แบบนี้เหมือนกัน" พอได้ฟังคุณคิมพูดแบบนั้น ฉันก็แค่นหัวเราะออกมา นั่นน่ะ ไม่ใช่เหตุผลหรอก ถ้าเดาไม่ผิด บ่อนที่นี่ผิดกฎหมายแน่นอน ดูจากทางเข้าที่ลึกลับซับซ้อน แถมระบบรักษาความปลอดภัยแน่นหนาซะขนาดนี้น่ะ และที่เขาไม่บอกฉันเพราะกลัวว่าฉันจะเข้ามาวุ่นวายกับธุรกิจสีเทาของเขาสินะ"คงแบบนั้นมั้งคะ" ถึงอย่างนั้นฉันก็เออออไปกับเขา ก่อนจะขอตัวออกมา เพื่อไปเข้าห้องน้ำฉันเลี่ยงตัวออกมาที่มุมๆ หนึ่ง ซึ่งมีคนไม่มากนัก ดูเหมือนจะเป็นมุมที่มีไว้ให้สูบบุหรี่เสียมากกว่า ตรงนี้เลยไม่มีใครเลย นอกจากหญิงชายคู่หนึ่งที่กำลังนั่งคุยกันอย่างออกรสออกชาติ"พี่ได้ยินคุณเทวินณ์เขาว่าอีกสองวันจะมีงานใหญ่ด้วยนะ" ผู้หญิงที่นั่งอยู่พูดขึ้น เมื่อได้ยินชื่อของทอยฉันจึงนั่งลงใกล้ๆ เพื่อที่จะรอฟัง"ได้ข่าวมาได้ผู้หญิงสาวๆ สวยๆ มาเยอะนี่" ฉันถึงกับอ้าปากค้าง กับสิ่งที่ได้ยิน พยายามห้ามให้ตัวเองไม่คิดอะไรบ้าๆ อย่างการค้าประเวณี แต่ทำไมไม่ได้เลย.."งานนี้งานเดียวก็รวยเละไปทั้งชาติแล้วล่ะมั้ง ตำรวจไม่เข้ามายุ่งด้วย"แต่ท้ายที่สุดฉันก็มั่นใจแล้วว่าสิ่งที่ทอยทำอยู่นั้นมันไม่ถูกจริงๆฉันคลี่ยิ้มออกมาเมื่อคิดอะไรดีๆ ออกถ้าธุรกิจเลวๆ พวกนี้ของนายพังยับไม่เป็นท่า นายจะโมโหแค่ไหนกันน้าาาาปกติเหมือนที่โมโหฉัน หรือมาก็นั้นสิบเท่า.. ยี่สิบเท่า..ฉันยกโทรศัพท์มือถือขึ้นกดโทรออกพร้อมกับก้าวเท้าไปข้างหน้าอย่างใจเย็น"สวัสดีค่ะ.." ฉันกรอกเสียงลงในโทรศัพท์เมื่อปลายสายรับสายแล้ว..ฉันยืนอยู่หน้าประตูไม้บานใหญ่อยู่พักหนึ่ง จากการสอบถามพนักงานที่นี่แล้ว นี่คือห้องของผู้บริหาร หรือสามีฉันเอง..ก๊อกๆ ๆฉันยกมือขึ้นเคาะประตูไม้เป็นจังหวะ แล้วจึงเปิดประตูเข้าไปด้านในภาพที่ฉันเห็นคือคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นเจ้าของที่นี่และเป็นผู้บริหาร กำลังนั่งอยู่บนโซฟาตัวยาวที่หันหลังให้ฉัน และมีผู้หญิงหนึ่งคนนั่งตักเขาอยู่ทุเรศตาชะมัด..ฉันย่างเท้าเข้ามาหาเข้าด้วยรอยยิ้มที่ประดับอยู่บนใบหน้า"ไม่ส่งเมียที่บ้าน แล้วมากกผู้หญิงคนอื่นอยู่ที่นี่มันไม่ดีเลยนะคะทอย.." ฉันวางแขนบนพนักพิงโซฟา แล้วโอบรอบคอเขา ผู้หญิงที่นั่งอยู่บนตักเขาในทีแรกวิ่งออกไปจากห้องนี้แทบจะทันที ที่ฉันส่งสายตาหวานๆ พร้อมกับรอยยิ้มให้ส่วนคนตัวสูงก็มีสีหน้าตกใจอยู่ไม่น้อย เป็นสีหน้าที่ฉันไม่คิดว่าชาตินี้จะได้เห็นเลยล่ะ"เธอ.. มาที่นี่ได้ไง!! " เขาถาม พร้อมกับยืนขึ้นเต็มความสูง"ใจเย็นๆ สิ อย่าตกใจไป.." ฉันว่า แล้วเดินอ้อมไปนั่งลงที่โซฟา ก่อนจะเอื้อมมือเรียวไปคีบน้ำแข็งใส่แก้วเปล่าที่วางอยู่ แล้วรินเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ลงในแก้ว"อย่าลีลาเยอะ! " ไม่ว่าเปล่า ร่างสูงกระชากแขนฉันให้ลุกขึ้นยืนประจันหน้ากันกับเขา แรงบีบที่ข้อมือบ่งบอกได้ดีว่าตอนนี้เขากำลังโกรธมากแค่ไหน"ไม่คิดเลยว่านายจะทำเรื่องเลวๆ ได้ขนาดนี้" ฉันบอกกับเขาเสียงเรียบ เจ้าตัวนิ่งเงียบคล้ายกำลังรอฟังฉันต่อ"นายคงอยากเลิกทำใช่มั้ย แต่มาไกลเกินจะถอยกลับแล้วใช่มั้ย.." ฉันแสร้งตีหน้าเศร้า แล้วไล้มือตามกรอบหน้าเขาอย่างเชื่องช้า แต่มันก็โดนเขาปัดออกซะก่อน"พูดบ้าอะไร? ""ฉันก็แค่ ช่วยทำให้นายไม่ต้องทำเรื่องเลวๆ พวกนี้แล้ว ไม่ดีใจหรอ? " ฉันกรีดยิ้มหวานส่งให้เขาอีกรอบ เขายังไม่ทันได้ตอบอะไรกลับมา ก็มีเสียงเอะอะโวยวายดังมาจากข้างนอกซะก่อน"คุณเทวินณ์ครับ คุณเทวินณ์!!! " ผู้ชายใส่ชุดสูทสีดำสองคนวิ่งพรวดเข้ามาภายในห้องนี้ด้วยสีหน้าตื่นตระหนก"อะไร!!? " เขาถามด้วยสีหน้ารำคาญ คงเพราะไม่ชอบให้ใครพรวดพราดเข้ามาในห้องส่วนตัวแบบนี้"คือ.. มีตำรวจมาขอค้นครับ บอกว่าเราเปิดบ่อนผิดกฎหมาย และค้าประเวณีครับ" พอเขาได้ฟังก็หันขวับมามองหน้าฉันทันที"เธอ.." คนตัวสูงกัดฟันกรอดด้วยความโมโหที่น่าจะทะลุปรอทไปแล้วเรียบร้อย"Surpries :) "????????????????ฝากคอมเมนท์ ติชมให้กำลังใจไรท์ด้วยน้าามีคนรออ่านเยอะๆไรท์จะได้มีกำลังใจลงให้เยอะๆ ><????????????????