[จบ]Death System จอมเวทย์ท้าความตาย

“ฉันอวยพรให้พวกนายโชคดีก็แล้วกัน”

หัวหน้าหน่วยเอทไนน์พูดกับตัวแทนทหารทั้ง 10 ที่ได้เข้าไปทดสอบเสาปริศนาเพื่อออกจากสถานที่แห่งนี้ให้ได้ แอนเดอร์สันที่รอดจากการเป็นตัวแทนเขาจึงทำเพียงแสดงความดีใจที่ฉายาผู้ที่โชคเข้าข้างทำให้เขารอด  

ในระหว่างกำลังตั้งตารอว่าจะเกิดอะไรขึ้นมานี้เอง นักเวทย์สนับสนุนก็ได้เปิดใช้งานพลังของเขาในการร่ายเวทย์เสริมพลังต่างๆให้กับทหารทั้ง 10 ที่จะเดินทางเป็นกลุ่มแรก

“เอาล่ะ เริ่มได้!”

สัญญาณส่งมากจากหัวหน้า ทหารทั้ง 10 จึงดึงเอาโล่ออกมาจากชุดเกราะเพราะมันเป็นสิ่งเดียวที่สามารถช่วยชีวิตพวกเขาเอาไว้ได้ ทันทีที่เปิดใช้งานโล่สำเร็จทหารทั้ง 10 ก็ได้พุ่งเข้าหาเสาปริศนาด้วยความเร็วเต็มกำลังหวังจะหลบหลีกการโจมตีของมันออกไปให้ได้ ทันใดนั้นท่อนเสาที่ 10 บนยอดก็ได้เปิดดวงตาของมันออกมา 2 ดวงเล็งยิงทหารจากระยะไกลในทันที

ปิ้ว บรึ้ม!

การโจมตีแรกเกิดขึ้นพร้อมกันกับที่ทหารทั้ง 10 แยกตัวกันออกไปหลายทิศทางเพื่อกระจายตัวกันวิ่งผ่านท่อนเสา กระทั่งพวกเขาหลบลำแสงจากท่อนเสาที่ 10 ไปได้เสาท่อนที่ 1 2 และท่อนที่ 3 ก็เปิดใช้งานดวงตาครบทั้ง 3 เพื่อเล็งยิงทหารที่กำลังวิ่งเข้าไปหา ทันใดนั้นท่อนเสาที่ 4 ก็เปิดดวงตาปลดปล่อยลำแสงธาตุลมยิงทหารเพิ่มเติมเข้าไปอีก ทหารที่พยายามหลบหลีกพวกเขาต่างเหงื่อไหลเมื่อเห็นเสาท่อนที่ 5 เปิดดวงตาขึ้นมาใหม่ ทำให้มีลำแสงธาตุน้ำยิงโจมตี 

“เสาท่อนที่ 6 เป็นธาตุไม้”

“เสาต้นที่ 7 เป็นธาตุความมืด”

ทหารทั้ง 10 พยายามวิ่งเต็มกำลัง ส่วนทหารที่อยู่ด้านหลังคอยสังเกตการณ์ล้วนกลืนน้ำลายลงคอหลังจากเห็นพลังทำลายของต้นเสา ทันทีที่เสาท่อนที่  8 เปิดใช้งานทุกคนต่างตะลึงงันเพราะลำแสงสายฟ้าที่ปลดปล่อยออกมานั้น รวดเร็วและรุนแรงจนฆ่าทหารได้ในทันทีที่มันยิงออกไป เพียงแค่ท่อนเสาสายฟ้าปลดปล่อยลำแสงออกไป 10 ครั้งเท่านั้น ทหารทั้ง 10 ที่พยายามวิ่งหลบหลีกต่างก็ถูกสายฟ้าพุ่งทะลวงร่างจนตายไปในทันที

“หัวหน้า!”

ทหารที่อยู่ด้านหลังร้องด้วยท่าทางแตกตื่น หลังจากเห็นเพื่อนร่วมทีมตายไป 10 คนทั้งที่พวกเขายังไปไม่ถึงต้นเสาเลย เหลือระยะห่างอีกตั้ง 10 เมตร แต่ทุกคนกลับตกตายไปเพราะเสาท่อนที่ 8 ยังเหลือเสาท่อนที่ 9 ที่ยังไม่รู้ว่ามันเป็นพลังอะไรเอาไว้อีก เมื่อทุกคนเห็นถึงความน่ากลัวของเสาปริศนาต่างกลืนน้ำลาย การจะออกไปจากที่แห่งนี้คงต้องแลกด้วยความตายแล้ว

“ขุดดิน!”

ความคิดใหม่ของหัวหน้าเอ่ยออกมา นักเวทย์ธาตุดินจึงลองขุดดินเพื่อที่จะออกไปจากสถานที่แห่งนี้ ปรากฎว่าพื้นที่ขุดลงไปด้วยเวทย์ไม่ตอบสนองต่อการใช้เวทย์เพื่อขุดดินหนี ส่งผลให้ทหารต้องวางแผนการใหม่

“สร้างกำแพงล้อมรอบมันได้ไหม”

“หัวหน้าครับ มันอยู่ไกลเกินไป อีกอย่างถ้ากำแพงป้องกันไม่ได้คนที่เข้าไปจะต้องตายแน่นอน”

ทุกคนแสดงใบหน้าวิตกกังวล แอนเดอร์สันที่ประเมินแล้วพบว่าทุกคนจะต้องตายที่นี่เขาจึงถอนหายใจแล้วเลือกที่จะเปิดเผยพลัง

“เดี๋ยวผมจะลองเข้าไปสร้างกำแพงดูนะครับ”

“ไอ้หนู แกเป็นแค่นักเวทย์ 751 ปี แกยังไม่เร็วพอ”

“แต่ถ้าไม่ให้ผมไป คนอื่นก็ไม่มีใครไปนะครับ”

ทุกคนหลบสายตาแอนเดอร์สัน เป็นความจริงอย่างที่แอนเดอร์สันพูด หลังจากเห็นทหาร 10 คนก่อนหน้าตายทั้งที่พวกเขาสวมชุดเกราะและถือโล่ ลำแสงที่ยิงทะลวงชุดเกราะระดับ 8 ได้อย่างง่ายดายจึงกลายเป็นความกลัวฝังลึกในใจทหารทุกคนในตอนนี้

“ได้ ฉันจะให้แกไปไอ้หนู”

แอนเดอร์สันกระทืบเท้าลงไปบนพื้นดิน ปรากฎประตูขนาดใหญ่สูง 100 เมตรจำนวน 9 บานพุ่งขึ้นมาจากดินตั้งซ้อนทับกันเป็นเส้นตรง เมื่อทุกคนรู้ว่าแอนเดอร์สันใช้เวทย์ระดับ 9 ในการทดสอบเสาปริศนาทุกคนจึงเลือกที่จะอยู่เงียบๆ รอดูว่าพลังของเวทย์ระดับ 9 จะป้องกันสิ่งที่ยิงออกมาจากต้นเสาได้ไหม

บรึ้ม!

“มันป้องกันได้ แต่การทะลวงของลำแสงน่ากลัวมาก มันสามารถทะลวงประตูป้องกันได้ถึง 5 ชั้นด้วยกัน”

ทุกคนเบิกตากว้าง แม้แต่เวทย์ระดับ 9 ยังไม่สามารถป้องกันลำแสงได้ อย่างไรก็ตามแอนเดอร์สันกลับไม่หยุดเคลื่อนไหว เขายังคงเดินเข้าไปใกล้ๆเสาอีกเช่นเดิม เนื่องจากว่าการโจมตีเมื่อครู่เป็นของเสาท่อนที่ 10 มันเป็นเสาที่มีพลังโจมตีน้อยสุดแต่โจมตีได้ไกลที่สุด ดังนั้นเขาจึงอยากทดสอบดูว่าเสาท่อนที่ 1 และ 2 รวมไปถึงท่อนอื่นๆจะมีพลังทำลายมากแค่ไหนหากใช้เวทย์ประตูปฐพี 9 ชั้นป้องกัน

“ประตูปฐพี 9 ชั้น”

ตึง!

เท้ากระทืบลงไปบนพื้นดินเช่นเดิมก่อให้เกิดประตู 9 ชั้น ทันใดนั้นเสา 3 ท่อนล่างก็ได้หันมายังแอนเดอร์สัน ทำให้เขารู้ว่าพวกมันไม่ได้ตรวจจับด้วยการมอง แต่ใช้คลื่นพลังตรวจสอบทุกๆอย่าง ประตูทั้ง 9 ชั้นเขามั่นใจว่าปิดตาของพวกมันได้ การที่พวกมันเล็งมายังเขาทำให้แอนเดอร์สันรู้ว่ามันใช้อย่างอื่นมอง

บรึ้ม!

ประตูแต่ละชั้นเริ่มถูกทำลายจากการโจมตีของเสาทั้ง 3 ท่อน โดยมีเสาท่อนที่ 10 คอยโจมตีเช่นเดียวกัน อย่างไรก็ตามประตูบานที่ 7 ของแอนเดอร์สันกลับสามารถรับการโจมตีเอาไว้ได้ ทำให้เขาฉีกยิ้มให้กับเวทย์ ประตูปฐพี 9 ชั้น ด้วยลูกเล่นของมันที่จะเพิ่มความแข็งและทนทานให้กับชั้นที่ใกล้ผู้ใช้ที่สุด ทำให้ประตูชั้นที่ 7 และชั้น 8 รวมไปถึง ชั้นที่ 9 แข็งแรงทนทานมากยิ่งขึ้นจนเสาทั้ง 4 ท่อนไม่สามารถทะลวงเข้ามาได้

บรึ้ม!

เสาท่อนที่ 4 เปิดใช้งานยิงพลังเข้าโจมตี ปรากฎว่าประตูบานที่ 7 พังเสียหาย อย่างไรก็ตามมันไม่สามารถทะลวงประตูบานที่ 8 ได้จนเสาท่อนที่ 5 เปิดเผยพลังทำให้ประตูบานที่ 8 เสียหายจนทะลวงไปถึงบานที่ 9 ทันใดนั้นเสาต้นที่ 6 ก็ได้เปิดใช้งาน ทำให้ประตูบานที่ 9 ของแอนเดอร์สันค่อยๆเกิดรอยปริแตกจนเขากระโดดกลับออกมาตั้งหลัก หากพยายามไปต่อเสาต้นที่ 7 และ 8 จะต้องโจมตีเขาด้วยพลังที่เหนือกว่านี้

“บ้าจริง แม้แต่เวทย์ระดับ 9 ก็ไม่สามารถต้านทานการโจมตีของมันได้”

ทหารทุกนายถอนหายใจ ถ้ายังไม่คิดออกไปพวกเขาก็จะกลายเป็นคนที่ติดอยู่ที่นี่ อย่างไรก็ตามการรอคอยความช่วยเหลือกลับไม่เห็นวี่แววว่ามันจะเป็นเรื่องดีเพราะกลุ่มถัดไปที่จะเข้ามาจะต้องเข้ามาติดที่นี่พร้อมกันกับพวกเขา เนื่องจากไม่มีข้อมูลใดๆ

“ทุกคน ตอนนี้เรามี 2 ทางเลือก หนึ่งคือรอที่นี่ สองคือออกไปจากที่นี่โดยแลกมากับความตาย จะให้ฉันต้องอธิบายไหมว่าแต่ละข้อมันสำคัญยังไง”

ทหารทุกนายรู้ว่าการรอคอยความช่วยเหลือเป็นสิ่งที่ขี้ขลาด นอกจากจะเป็นความคิดที่เห็นแก่ตัวแล้วยังเป็นความคิดที่เลวมากเพราะกำลังจะทำให้กลุ่มถัดไปต้องตายเพราะพวกเขาที่ไม่พยายามออกไปจากที่นี่แล้วนำข้อมูลออกไปรายงาน เมื่อทหารทุกคนรู้ว่าการออกไปคือหนทางเดียวที่เลือกได้จึงจับไปยังอาวุธพร้อมที่จะบุกทะลวงออกไป

“หัวหน้า เราพยายามทำลายมันด้วยไหม”

ความเสียใจก่อนหน้าหายไป ความวิตกก็เช่นเดียวกัน สิ่งที่แอนเดอร์สันมองเห็นมีเพียงแค่ความรู้สึกตื่นเต้นในดวงตาของทหารเท่านั้นที่กำลังจะเข้าไปเสี่ยงกับอันตราย

“จะเป็นอะไรไหมนะ ถ้าฉันจะทำให้พวกเขาติดหนี้บุญคุณ”

แอนเดอร์สันเริ่มเปลี่ยนแนวคิดใหม่ ตอนนี้เป็นสถานการณ์ที่ดีเยี่ยมหากเขาสามารถช่วยทุกคนออกไปได้ อาจจะส่งผลให้เขามีคนหนุนหลังในการอาศัยอยู่แนวหน้าแห่งนี้

“เดี๋ยวก่อนทุกคน ผมคิดว่าเรามาวางแผนการวิ่งก่อนไหม”

แอนเดอร์สันเตือนทุกคนที่เตรียมจะวิ่งผ่านเสาสีดำพลางเตรียมตัวสู้กับมันเช่นกัน

“มันเป็นไปไม่ได้ไอ้หนู ตอนนี้รูปแบบไหนก็ไม่สามารถใช้งานได้ ไอ้สิ่งนั้นมันทะลวงการป้องกันได้ทั้งหมด การที่เรารวมตัวกันมีเพียงแต่จะทำให้เราตายหมู่เท่านั้น”

เป็นความจริงอย่างที่หัวหน้าหน่วยเอทไนน์พูด ตอนนี้ไม่มีใครสามารถป้องกันการโจมตีของเสาสีดำได้ การรวมกลุ่มกันเพื่อจัดรูปแบบต่อหน้าสิ่งที่อันตรายแบบนั้นมีเพียงความตายที่รอพวกเขาอยู่ ดังนั้นการกระจัดกระจายหาทางออกไปจึงเป็นสิ่งที่ทุกคนสมควรทำ

“ไอ้หนู ภารกิจแรกของแกก็เสี่ยงเลยนะ อย่างที่เห็นแม้แต่เวทย์ระดับ 9 ของแกก็ไม่สามารถป้องกันมันได้ ถึงจะป้องกันเสาได้หลายท่อนแต่ท่อนที่ 7 และ 8 ก็ยังน่ากลัวแล้วยังมีท่อนที่ 9 อีก มันยังไม่เปิดเผยให้เรารู้เลยว่าทำอะไรได้บ้าง ดังนั้นช่วยตัวเอง ใครที่ออกไปได้ก็รีบกลับไปรายงานเรื่องทั้งหมดซะ”

ทหารทุกคนพยักหน้ารับจากนั้นก็เริ่มร่ายเวทย์ใส่ร่างกายตนเอง แอนเดอร์สันจึงร่ายเวทย์สนับสนุนธาตุแสงระดับ 8 ที่ได้เรียนมาจากวิทยาลัยให้กับทุกๆคนเช่นกัน มันจะเพิ่มโอกาสในการรอดไปอีกนิด อย่างไรก็ตามเมื่อแอนเดอร์สันร่ายเวทย์อีก 1 บทให้กับทุกคนที่กำลังจะออกไปพวกเขาล้วนตกใจเพราะเวทย์สนับสนุนที่แอนเดอร์สันใช้เป็นเวทย์ระดับ 9 ย่างก้าวเทพธิดาที่มีเพียงเหล่าบาทหลวงใช้งาน

“ผมช่วยทุกคนได้เท่านี้นะ”

“ขอบใจไอ้หนู แกทำได้ดีมาก!”

หัวหน้าขอบคุณแอนเดอร์สัน ทหารทุกนายยกนิ้วหัวแม่มือให้เช่นเดียวกัน กระทั่งทุกคนได้ยินคำสั่งให้ออกวิ่งไปด้านหน้า แอนเดอร์สันก็ได้เป็นฝ่ายพุ่งออกไปเป็นคนแรก ก่อนจะกระทืบเท้าเป็นจังหวะถี่รัวเพื่อใช้เวทย์ประตูปฐพี 9 ชั้นต่อเนื่อง เมื่อทุกคนเห็นแอนเดอร์สันร่ายเวทย์ไม่ต้องร่ายอย่างถี่รัวเพื่อเปิดทางต่างพากันวิ่งสุดกำลังด้วยความเร็วสูงที่สุดเท่าที่จะทำได้ ภายใต้การวิ่งของทหารที่กำลังกระจายตัวกันวิ่งผ่านเสาไป ลำแสงของเสาสีดำทั้ง 9 ท่อนก็ได้ยิงทะลวงเวทย์ของแอนเดอร์สันจนทำให้เกิดการระเบิดรอบๆ

“วิ่ง วิ่งไปอย่าหยุด ใครออกไปได้รีบนำเรื่องนี้ไปรายงาน วิ่ง!!!”

แม้เวทย์ประตูปฐพี 9 ชั้นจะเปิดใช้งานอย่างถี่รัวเพื่อป้องกัน ลำแสงจากเสาท่อนที่ 7 และ 8 กลับพุ่งออกมาโจมตีทหารได้เช่นเดิมจนมีทหารตายไปคนแล้วคนเล่า แอนเดอร์สันจึงใช้เวทย์ระดับ 9 การทำลายของผืนป่า ก่อให้เกิดต้นไม้ขนาดใหญ่มากมายโผล่ออกมาจากพื้นดิน แม้มันจะทำให้ทหารวิ่งหนีได้ยากมากยิ่งขึ้นแต่มันกลับช่วยลดแรงกระแทกจากลำแสงที่พุ่งทะลวงประตูบานที่ 9 ของแอนเดอร์สัน

“วิ่ง!”

เสียงร้องดังระงมไปทั่วป่า ทหารมากมายพยายามยิงปืนและร่ายเวทย์โจมตีสวนกลับลำแสงไป แต่สิ่งที่ทำได้มีเพียงแค่การร้องด้วยความเจ็บปวดเพราะไม่สามารถต้านทานลำแสงได้

“วิ่งเร็วเข้าไอ้หนู วิ่ง!!!”

ปืนที่ใช้งานถูกเก็บลงไปเปลี่ยนไปเป็นถือโล่สองมือ ทหารทุกนายที่เหลืออยู่ล้วนแล้วพยายามพุ่งตัวหนีไปให้ไกล ทันใดนั้นพวกเขาก็สามารถผ่านต้นเสาไปได้ แต่แล้วความน่ากลัวของมันกลับไม่ได้ลดลงไป หากไม่สามารถวิ่งออกไปจากระยะการโจมตีจนออกจากพื้นที่แห่งนี้ พวกเขาจะถูกยิ่งไล่หลังจนตายเช่นเดิม อย่างไรก็ตามแอนเดอร์สันกลับเรียกใช้งานเวทย์เพิ่มเติมจนทำให้เกิดดาบสีทองขนาดใหญ่ยักษ์ร่วงตกลงมาแทงเสาสีดำจนทำให้เกิดการระเบิดทำลายสิ่งกีดขวางรอบๆเสาหินไปทั้งหมดในทันที

“วิ่ง!!!”