หลังจากที่เซริวกลับไปแล้ว ตอนนี้เองคิรินก็มาทบทวนในเื่ที่ต้องทำทั้งหมด จากความทรงจำที่มีพบว่าในหัวตอนนี้ไม่มีอะไรเลยแม้แต่อย่างเดียว ราวกับว่าร่างนี้ไม่เคยเจออะไรเลย ทุกอย่างมันว่างเปล่าไปหมด แม้แต่ความรู้พื้นฐานก็ไม่มี มีเพียงแค่ความทรงจำของคิรินที่ติดตัวมาั้แ่ชาติที่แล้วเท่านั้น
ดังนั้นการเอาตัวรอดในยุคนี้ของคิรินจึงเป็ศูนย์ การจะหาเงินจึงเป็เื่ที่ยาก และสิ่งเดียวที่คิรินทำได้คืออาหารเท่านั้น ดังนั้นการจะหาเงินได้ต้องเป็อาหารที่คิรินถนัดเพียงอย่างเดียว
"เราจะหาเงินได้อย่างไรหรอ" คิรินถามออกมา จอโฮโลแกรมที่แสนจะคุ้นเคยจึงปรากฏขึ้นทันที
"การจะหาเงินได้มีหลายช่องทาง ทั้งการไลฟ์และรับโดเนทในแต่ละครั้ง ทั้งการตั้งร้านขึ้นมาเพื่อค้าขาย อีกทั้งยังมีพนักงานเงินเดือนตามบริษัทต่างๆ และยังมีการทำงานพาร์ทไทม์ในที่ต่างๆ เช่นกัน คุณจะเลือกทำแบบไหนดี" เมื่อได้คำตอบที่มากจนเลือกไม่ถูกทำให้คิรินนั่งนิ่งไปครู่หนึ่ง
"หาเงินเกี่ยวกับการทำอาหารมีหรือไม่" คิรินถามอีกครั้ง ในครั้งนี้เองคิรินได้ตีกรอบให้แคบลงมาเพื่อง่ายต่อการตัดสินใจ
"มีไลฟ์โชว์ทำอาหารหรือไลฟ์แนะนำอาหารในที่ต่างๆ อีกตัวเลือกหนึ่งคือการเปิดร้านอาหาร" เสียงโมโนโทนเอ่ยอีกครั้ง
"ตอนนี้คงยังไม่มีงบมากพอที่จะเปิดร้าน คงต้องรับโดเนทมาก่อนละนะ" คิรินบ่นออกมา
จากประสบการณ์ทำงานในชาติก่อนพบว่าการจะเปิดร้านอาหารในหนึ่งร้านไม่ง่ายเลย งบประมาณในแต่ละครั้งมีมากจนแทบลมจับ อุปกรณ์หากเป็ของที่ดีแน่นอนว่าย่อมแพง และในยุคนี้เองอุปกรณ์ทำอาหารขั้นต่ำก็อยู่ที่ 100 เหรียญ แล้วดังนั้นจึงตัดเป็อันดับแรก แต่ทว่าในอนาคตคิรินก็อยากที่จะเปิดร้านเช่นกัน
"การจะไลฟ์ทำอาหาร ต้องทำอย่างไร" คิรินเอ่ยถามเนื่องจากเป็ตัวเลือกเพียงอย่างเดียวที่เหลืออยู่ในตอนนี้
"คุณ้าสมัครแพลตฟอร์มไหนดี" ว่าจบแล้วแพลตฟอร์มต่างๆ ที่รองรับการไลฟ์ก็ขึ้นมามากจนคิรินตาลายไม่น้อย
จากที่ไล่ดูทั้งหมดทำให้คิรินรู้แล้วว่าในยุคนี้คนส่วนใหญ่นิยมการไลฟ์ไม่น้อย
แต่มีอยู่แพลตฟอร์มหนึ่งที่น่าสนใจไม่น้อย จำนวนคนลงในระบบเองก็หลายล้านคน ทำให้คิรินตัดสินใจเลือก อีกทั้งยังมีอยู่หนึ่งช่องที่มีผู้ติดตามทั้งหมดของแพลตฟอร์มทว่าไม่มีข้อมูลการไลฟ์เลยแม้แต่อย่างเดียว มีเพียงชื่อที่ขึ้นว่า Seryuu เท่านั้น
"คุณยืนยันที่จะสมัครแพลตฟอร์ม Seryuu's Amusement Park ใช่หรือไม่" เสียงโมโนโทนเอ่ยขึ้นก่อนที่หน้าจอจะมีช่องให้กดยืนยันและยกเลิก แน่นอนว่าคิรินกดยืนยัน
ขั้นตอนแรกจะเป็การกรอกข้อมูลทั่วไปคือชื่อและที่อยู่ คิรินจะใช้ชื่อว่า Kirin's Kitchen
ก่อนจะมาที่หน้าของหัวข้อการไลฟ์ แน่นอนว่ามาหลายอย่างทั้งการไลฟ์เล่นเกม การไลฟ์แนะนำสถานที่เที่ยว อีกทั้งยังมีไลฟ์ให้ความรู้หลายอย่าง ทว่าไลฟ์หัวข้อทำอาหารกลับอยู่ล่างสุด และมีผู้เข้าชมเพียงไม่กี่พันคนเท่านั้น คิรินก็ยังให้กำลังใจตนเองอยู่มีน้อยแต่ก็ยังมี คิรินจึงตัดสินใจเลือกหัวข้ออาหาร
หน้าแรกของหัวข้อคือการสอน โดนจะมีขั้นตอนต่างๆ ให้ทำตาม ทั้งการไลฟ์แบบมีระบบัั โดยฟังก์ชันนี้จะสามารถทำให้ผู้ชมััอาหารได้
ฟังก์ชันต่อมาใกล้กันคือระบบััรส เป็ระบบที่ทำให้ผู้เข้าชมได้ััรสอาหาร และสุดท้ายเป็ฟังก์ชันกลิ่น ซึ่งผู้เข้าชมจะได้กลิ่นของอาหาร แน่นอนว่าฟังก์ชันพวกนี้สามารถปิดหรือเปิดได้ตลอดเวลาตามที่ผู้ไลฟ์้า
คิรินที่เรียนรู้เบื้องต้นจนพอเข้าใจแล้วก็ตกลง ก่อนจะปรากฏหน้าข้อมูลส่วนตัว ซึ่งตอนนี้ยังขึ้นผู้ติดตามเป็ศูนย์ รูปภาพยังคงเป็ภาพตั้งต้นของแพลตฟอร์ม และรายได้ก็ยังเป็ 0.00 เหรียญ
คิรินจัดการใส่ภาพของตัวเองลงไป ในภาพจะเป็รูปหน้าของคิรินที่ชูสองนิ้ว โดยมีรอยยิ้มที่สว่างจ้าเผยให้เห็นฟันที่เรียงสวย ดวงตาเป็สระอิ แก้มที่นูนข้นน่าบีบ ทุกอย่างมันดูน่ารักเสียจนอยากจะปั้นกลืนลงท้อง
โดยรูปนี้เป็รูปที่คิรินถ่ายตอนเดินซูเปอร์ โดยมีเซริวเป็คนถ่ายให้ เนื่องจากแสงในตอนนั้นมันสวยมาก คิรินจึงขอให้เซริวถ่ายให้ จึงออกมาเป็รูปที่แสนน่ารักจนคิรินใไม่น้อย
เมื่อได้รูปที่พอใจแล้วคิรินกดปิดไปก่อน จากนั้นเดินมาที่ห้องครัวเพื่อเตรียมวัตถุดิบที่จะทำในไลฟ์แรก
ภายในตู้ตอนนี้ยังมีหมูชิ้นที่ยังไม่ได้แกะ มีผักที่ซื้อมาและเหมือนจะมีความบังเอิญอยู่ ในกองผักที่วางไว้ในซูเปอร์มีผักคะน้าอยู่ ทว่าไม่มีใคร้า คิรินที่เสียดายจึงหยิบมาสองกำ และตอนนี้เองเมนูที่คิดได้ตอนนี้คือข้าวผัดหมู เมนูยอดฮิตในอดีตที่คิรินทำมาหลายครั้ง ดังนั้นไลฟ์แรกจะเปิดด้วยข้าวผัดหมูนั่นเอง
หลังจากเตรียมวัตถุดิบสำคัญเรียบร้อยแล้วคิรินก็จัดการตั้งกล้องให้พร้อม โดยใช้โทรศัพท์ที่มีอยู่ และขาตั้งกล้องที่ไม่รู้ว่าไปค้นเจอมาได้อย่างไรเท่านั้น
จากนั้นคิรินทำการต่อระบบและเปิดฟังก์ชันทั้งหมดที่มีมาให้ ก่อนจะกดเริ่มการไลฟ์
การไลฟ์เริ่มขึ้น หัวใจของคิรินเต้นไม่เป็จังหวะจากความตื่นเต้น ทว่ามองดูวัตถุดิบตรงหน้าแล้วทำให้ความประหม่าหายไปจนหมด จิติญญาเชฟในยามทำอาหารมันเข้าประทับ ทำให้คิรินสามารถลืมความตื่นเต้นไปชั่วขณะหนึ่ง
อีกด้านของบ้านพักหรู ในตอนนี้เองเซริวที่กำลังจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์ของตัวเอง กดปิดและเปิดใหม่หลายครั้ง ชื่อ Kirin's Kitchen ก็ยังขึ้นอยู่เช่นเดิม และรูปที่เซริวจำได้ดีว่าตนเป็ผู้ถ่าย
เนื่องจากแพลตฟอร์ม Seryu's Amusement Park เป็ของเซริวเอง ดังนั้นเมื่อมีการสมัครผู้ใช้ใหม่จะมีการแจ้งเตือนอยู่เสมอและนั่นเองทำให้เซริวรู้อยู่เสมอ และเมื่อคิรินสมัครมันก็ได้แจ้งเตือนเช่นกัน
รูปภาพที่ใช้เป็รูปที่เซริวมองดูกี่ครั้งก็ไม่มีทางเบื่อ เ้าของรอยยิ้มไม่รู้เลยว่าเซริวมองมันกี่ครั้งั้แ่เจอกัน ใบหน้ายามที่เลือกวัตถุดิบต่างๆ อย่างตั้งใจพร้อมกับรอยยิ้มที่ออกมาอย่างลืมตัว อีกทั้งใบหน้าที่แสดงออกว่าดีใจในตอนทำอาหารก็เป็สิ่งที่เซริวชอบมองเช่นกัน ดังนั้นเมื่อคิรินสมัครแพลตฟอร์มของเขาจึงไม่แปลกใจที่เซริวจะสนใจมันมากขนาดนี้
เมื่อรู้แล้วว่าคิรินเป็เ้าของชื่อ Kirin's Kitchen ทำให้เซริวรีบเข้าระบบของตนเองทันที ชื่อผู้ใช้คือ Seryuu ผู้ติดตามหลายล้านคน เป็ผู้ใช้ที่ไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ ทั้งสิ้น ตอนนี้เองได้เข้าไปรับชมการทำอาหารของช่องหนึ่งที่เพิ่งเปิดเพียงไม่กี่นาทีนี้
ฟังก์ชันทุกอย่างสำหรับไลฟ์ทำอาหารได้เปิดทั้งหมด ทำให้กลิ่นทุกอย่างตีเข้ามาที่จมูกของเซริวอย่างจัง กลิ่นหอมของดอกแก้วทำให้เซริวสบายใจเป็อย่างมาก ทว่าก็หงุดหงิดเล็กน้อยเมื่อคิดว่าคนอื่นจะได้กลิ่นเช่นกัน แต่เมื่อสายตาเหลือบไปเห็นยอดผู้เข้าชมขึ้นเพียงเลขหนึ่งทำให้เซริวสบายใจขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะหันกลับมาสนใจเมนูที่คิรินทำตรงหน้า
คิรินหลังจากที่เตรียมทุกอย่างพร้อมแล้ว ก็ได้ลงมือทำอาหารเงียบๆ โดยไม่ได้สนใจอย่างอื่นเลย เนื่องจากคิดว่าตอนนี้คงไม่มีใครสนใจตนเองมากนัก เนื่องจากเพิ่งเปิดบัญชีได้ไม่นาน
ในขณะที่คิรินจัดการหุงข้าวเรียบร้อยแล้ว ได้หันมาเตรียมวัตถุดิบ เริ่มจากนำกระเทียมมาสับเป็ชิ้นเล็ก จากการใช้มีดอย่างชำนาญนั้นเองทำให้เซริวที่มองดูอยู่ได้กดโดเนทไปโดยไม่รู้ตัว
เสียงพลุดังขึ้นเป็สัญญาณทำให้คิรินเงยหน้าขึ้นมองดูโดยที่มือยังไม่หยุดซอยกระเทียมแต่อย่างใด
ชื่อ Seryuu ไม่ปรากฏโปรไฟล์โดเนทให้จำนวน 10,000 เหรียญ ทำให้คิรินหยุดการใช้มีดและจ้องมองไปที่หน้าจอ กะพริบตาอีกหลายรอบเพื่อความแน่ใจ
"คุณเซริว ชื่อนี้คุ้นจังช่างมันก่อนเอาเป็ว่า คุณกดยอดผิดหรือเปล่าครับ" คิรินเอ่ยออกมาและตอนนั้นเองยอดผู้เข้าชมจาก 1 เป็ 100 อย่ารวดเร็ว
ฉันมาดูหนุ่มหล่อ : เอาจริงๆ ไหมเหมือนฉันเจอช็อตฟีลอะ เข้ามาเพราะคุณเซริวโดเนท แต่เหมือนเ้าของบัญชีจะไม่รู้ว่าเป็คุณเซริว
มาทำอะไร : ฉันจะใอะไรก่อนดี ระหว่างคุณเซริวที่ชาติหนึ่งจะเข้าระบบได้โดเนทเชฟคนหนึ่ง กับเชฟที่ไม่รู้จักคุณเซริว
Seryuu : ผมไม่ได้กดยอดผิด
คุณเซริวหล่อมาก : กรี๊ดดดดดด คุณเชฟคะทำบุญด้วยอะไรเอ่ย
ผมอยากกิน : ว่าแต่คุณทำกำลังทำอะไรอยู่หรอ
คอมเมนต์ต่างๆ ไหลเข้ามาจนคิรินอ่านตามไม่ทัน ทว่าสายตาที่โฟกัสเ้าของชื่อ Seryuu ทำให้มองเห็นว่าไม่ได้กดยอดผิดแต่อย่างใด
"โอเคครับขอบคุณสำหรับโดเนท ส่วนคุณผมอยากกิน สำหรับคำถามที่ว่าผมกำลังทำอะไรนะครับ ตอนนี้ผมกำลังเตรียมวัตถุดิบสำหรับทำเมนูข้าวผัดหมู"
ผมอยากกิน : ข้าวผัดหมูหรอ ไม่เคยได้ยิน
อยากกินอะไรไม่บอกมาเล่า : ผมเคยได้ยินว่าเป็อาหารโบราณยอดฮิตเลย แต่คุณแน่ใจหรอว่าจะทำออกมาอร่อย
อยากกินน้ำเกลือโรงบาล : นั่นสิๆ
Seryuu : เขาทำอร่อยแน่ พวกคุณรอดูเลย
โอ้!!! ×99
เซริวที่เห็นว่ามีคนกำลังดูถูกการทำอาหารของคิรินก็อดที่จะหงุดหงิดไม่ได้ และแน่นอนเมื่อเซริวตอบเช่นนั้นทำให้ผู้คนที่เข้ารับชมจำนวน 99 คนตอนนี้ใกันไปตามๆ กัน
"เอาล่ะครับผมอาจจะไม่บอกว่าอร่อยได้หรือไม่ เอาไว้ทำเสร็จคุณค่อยตัดสินกันจะดีกว่า" คิรินที่เห็นว่าตอนนี้กำลังจะมีปัญหากันได้รีบยุติก่อนและเริ่มทำอาหารต่อทันที
กระเทียมที่สับคาไว้คิรินกลับมาจัดการต่อใช้เวลาไม่นานนักก็เสร็จสิ้น ก่อนจะนำผักคะน้ามาหั่นเป็ชิ้นพอดีสำหรับผัด ต่อด้วยมะเขือเทศที่บังเอิญเจอในซูเปอร์เช่นกัน
เมื่อหั่นผักทุกอย่างครบแล้วคิรินได้หันมาจัดการกับชิ้นหมูต่อ คิรินเปลี่ยนมีดให้เหมาะสมก่อนจะแล่มันออกมาเป็ชิ้นพอดีและสวยงาม เมื่อทุกอย่างครบ เสียงข้าวก็ดังขึ้นพอดี
วัตถุดิบทุกอย่างพร้อมแล้ว คิรินตั้งไฟกลาง ก่อนจะใส่น้ำลงไป เนื่องจากยังไม่ได้ทำน้ำมันไว้ กระทะเริ่มร้อนคิรินจัดการใส่กระเทียมที่สับไว้ลงไป
กลิ่นหอมของกระเทียมตีเข้ามาที่จมูกของผู้เข้าชมตอนนี้ทำให้ทุกคนเริ่มสนใจในอาหารมากขึ้น
ฉันมาตามเขา : นอกจากจะเตรียมของไวแล้ว เขายังทำอาหารได้หอมมาก
เธอมาตามใคร : นั่นสิ ฉันคิดว่ามื้อนี้ต้องเป็มื้อที่ดีแน่เลย
Seryuu โดเนทเงินให้จำนวน 5,000 เหรียญ
ฉันมาดูหนุ่มหล่อ : ก็เข้าใจว่ารวยนะคะ แต่ตอนนี้ขอสนใจกลิ่นก่อน มันหอมมาก
ผมอยากกิน : เฮ้ คุณคนนั้นน่ะ ผมกำลังมองกระทะอยู่อย่าเพิ่งบังได้ไหม
ในตอนนี้เองหลายคนเริ่มที่จะไม่สนใจเซริวอีกต่อไป กลิ่นหอมต่างๆ เริ่มดึงดูดผู้คนมากขึ้น
เมื่อกระเทียมหอมจนพอใจแล้วคิรินได้ใส่หมูลงไปผัดเพิ่ม คลุกกับกระเทียมจนหมูเริ่มสุกแล้วก็ใส่ผักที่เตรียมไว้ลงไป ก่อนจะตามด้วยข้าวหนึ่งถ้วยสำหรับทาน ผัดทุกอย่างอีกเล็กน้อย
ก่อนจะใส่เครื่องปรุงลงไปโดยใส่น้ำปลาที่เค็มจนไตวายลงไปหนึ่งหยดเพื่อความเค็ม ตามด้วยน้ำตาลเพื่อตัดกัน ด้วยความที่ไม่มีเครื่องปรุงที่เพียงพอ ทว่าเท่านี้ก็เพิ่มรสชาติให้เช่นกัน
ในตอนนี้เองกลิ่นหอมและสีที่สวยทำให้หลายคนสนใจอยากที่จะลิ้มรสดูบ้าง ทว่าจะมีหนึ่งคนที่สนใจใบหน้าในยามทำอาหารของคิรินอยู่ ไม่ได้สนใจอาหารแต่อย่างใด เนื่องจากเคยทานมาแล้วทำให้มั่นใจว่าคิรินต้องทำอร่อยอย่างแน่นอน
ข้าวผัดหมูร้อนๆ ถูกจัดลงในจาน กลิ่นหอมยั่วน้ำลายของผู้ชมเป็จำนวนมาก ทำให้คอมเมนต์ต่างๆ เริ่มรบเร้าให้คิรินชิมดูเพื่อรับรส
เนื่องจากฟังก์ชันรับรสนี้หากเ้าของบัญชีไม่ชิมดูผู้เข้าชมที่ดูอยู่ก็จะไม่รู้ว่ามีรสชาติใด ดังนั้นหากคิรินไม่ยอมทานทุกคนก็จะไม่รู้รสเช่นกัน
อยากกินอะไรไม่บอกมาเล่า : คุณลองมันได้แล้ว ผมอยากรู้รสชาติ
อยากกินน้ำเกลือโรงบาล : ใช่ๆ คุณกินเสียที แค่ดูสีกับกลิ่นก็รู้แล้วว่าอร่อยแน่!!
คิรินที่มองดูคอมเมนต์ต่างๆ ก็เริ่มชมทันที รสััแรกที่เข้าปากคือข้าวที่นุ่มจนแทบละลาย กับรสเค็มที่ตัดหวานอย่างพอดี
และด้วยความที่ไม่ได้ผัดกับน้ำมันทำให้ไม่มีมันมาทำให้เลี่ยนแต่อย่างใด อีกทั้งกลิ่นกระเทียมที่หอมทำให้ทุกอย่างมันลงตัว และสิ่งที่ทุกคนคิดร่วมกันคือหมูไม่มีกลิ่นอื่นนอกจากความหอมของกระเทียมเลย
ฉันมาตามเขา : มันอร่อยมาก ฉันไม่คิดว่าจะมีคนใช้เ้านั่นโดยที่ไม่เค็มจนเรียกไตวายได้
ฉันมาตามเขา โดเนทเงินให้จำนวน 100 เหรียญ
ผมอยากกิน : หมูมันหอมมาก ผมคิดว่าจะมีกลิ่นเสียอีก
ผมอยากกิน โดเนทเงินให้จำนวน 50 เหรียญ
Seryuu โดเนทเงินให้จำนวน 20,000 เหรียญ
ด้วยจำนวนที่เยอะถึงสองหมื่นทำให้พลุได้ถูกจุดขึ้นอีกครั้ง
"ผมคิดว่าใช้เวลานานแล้ว วันนี้ขอบคุณสำหรับยอดต่างๆ นะครับ เอาไว้ครั้งหน้าผมจะมาไลฟ์ทำอาหารให้ดูใหม่ สำหรับวันนี้ขอบคุณมากครับ แล้วเจอกันใหม่" คิรินเอ่ยบอกกับทุกคนก่อนจะยิ้มส่งท้ายให้
และรอยยิ้มนั้นคิรินไม่รู้เลยว่าสามารถตกคนได้มากเพียงใด รอยยิ้มที่จริงใจบวกกับใบหน้าที่จิ้มลิ้มน่ารักกับแก้มกลมๆ ยามยกยิ้มนั่นทำให้หลายคนพากันหวีดไม่น้อย
เมื่อไลฟ์ถูกปิดลง ยอดสรุปโดเนทก็ได้เด้งขึ้นมาบนหน้าจอกันที ยอดวันนี้ได้รับทั้งหมด 35,150 เหรียญ จำนวนขนาดนี้ทำให้คิรินอดที่จำยิ้มอย่างดีใจไม่ได้
คิรินได้ทำการออกจากแพลตฟอร์มก่อนจะมาเก็บกวาดครัวให้เรียบร้อย เย็นวันนั้นเองคิรินที่กินข้าวอาบน้ำเข้านอนอย่างสบายใจพร้อมกับรอยยิ้มที่ได้เห็นเงินในวันแรก โดยไม่รู้เลยว่าบัญชีของตนในตอนนี้ยอดผู้ติดตามจากศูนย์เพิ่มเป็เป็หนึ่งร้อยและหลักพันอย่างรวดเร็วโดยไม่รู้ตัว
เอ๊ะน้องงงงงง เซริวคนนั้นไง คนที่มันล่อลวงหนู กับเซริวที่เป็ผู้นำดวงดาวไง ถึงจะเหมือนหมาใหญ่แต่นางรวยนะ
จริงสิเราอยากมีแท็กไปเล่น ลองทุกคนเสนอกันมาดูดีไหมคะ เราจะลอยคอรอนะคะ????????
เจอกันตอนหน้านะคะ♡♡