ประตูเส้นทางโบราณ

บทที่ 129 ตายหรือไม่?

   สูดหายใจเข้าลึกๆ เขาตัดสินใจสู้กลับ ป้องกันเหรอ? หนีหรือ? ไม่มีความคิดเช่นนั้นอยู่ในหัวเขาอีกต่อไป เวลานี้หากมัวแต่คิดป้องกันและหนีอีกไม่นานเขาได้ตายแน่ วิธีเดียวที่สามารถช่วยให้เขาปกป้องชีวิตตนเองได้คือการสู้กลับ รีบฆ่าฝ่ายตรงข้ามให้เร็วที่สุด!

   ‘พวกแกเป็นคนบีบบังคับให้ฉันต้องใช้วิธีนี้เองนะ’ สายฝนกล่าวภายในใจ กำด้ามดาบแน่นยิ่งกว่าเดิมโดยไม่สนใจความเจ็บปวด แววตาฉายความเด็ดเดี่ยวออกมาให้เห็น มีเพียงไม่กี่ครั้งในชีวิตเท่านั้นที่สายฝนจะตัดสินใจใช้วิธีนี้

   “ตาย!” รูโน่ตะโกนเสียงดังพลางใช้งานทักษะเร้นลับ ฉับพลันร่างกายมันกลายเป็นสีทองทั้งตัว ความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นหลายเท่า ทักษะเร้นลับนี้มีชื่อว่าร่างทองคำ เป็นทักษะเร้นลับที่ค่อนข้างดี มันทำให้ผู้ใช้มีร่างกายดั่งทองคำศักดิ์สิทธิ์

   มองหมัดคชสารสงครามซึ่งพุ่งเข้ามา สายฝนยังคงสงบนิ่งคล้ายกับว่าเขาไม่เห็นมัน วินาทีนั้นบนใบหน้าเขาพลันปรากฏรอยยิ้มที่ราวกับไม่ยิ้ม รูโน่รู้สึกประหลาดใจทว่าไม่ได้นานนักความประหลาดใจก็หายไป อีกฝ่ายคงยิ้มให้กับความโง่เขลาของตนเองที่มายุ่งกับตัวมัน ถ้าสายฝนมีไพ่ลับสุดยอดจริงเขาก็น่าจะใช้ตั้งนานแล้ว เขาคงไม่จำเป็นต้องรอให้ตัวเองตกอยู่ในสภาพแบบนี้ก่อนหรอก

   ในจังหวะที่หมัดคชสารกำลังใกล้ถึงร่างเขา สายฝนก็ได้ใช้ดาบที่ถืออยู่โจมตีสวนกลับอย่างไม่เกรงกลัว รูโน่ไม่คาดคิดว่าสายฝนจะโจมตีสวนกลับ มันตกตะลึงเล็กน้อย ไม่ใช่ว่าเขาต้องหนีหรอกหรือ? ทำไมถึงไม่หนีกัน?

   แม้จะตกตะลึงแต่รูโน่ก็ไม่ได้หยุดโจมตี การโจมตีสวนกลับของฝ่ายตรงข้ามมันไม่อาจทำให้ตัวมันตกอยู่ในอันตรายได้ ด้วยกายทองคำนี้สายฝนจะสร้างรอยขีดข่วนให้มันได้หรือเปล่าก็ไม่รู้ ทักษะเร้นลับไม่ใช่อะไรที่สามารถดูถูกได้ กว่าจะสร้างทักษะเร้นลับได้จำเป็นต้องใช้ทั้งความพยายามมหาศาลและโชคจำนวนมาก ถ้าไม่มีอย่างใดอย่างหนึ่งจากสองอย่างนี้แทบเป็นไปไม่ได้เลยที่จะสามารถสร้างทักษะเร้นลับ แน่นอน อัจฉริยะระดับสัตว์ประหลาดเป็นข้อยกเว้น

   ตูมมมมมมมม ดาบสายฝนปะทะเข้ากับหมัดคชสารสงครามของรูโน่ เกิดเสียงดังสนั่น ใบดาบเกิดร่องรอยความเสียหายเล็กน้อย นี่แสดงให้เห็นว่ากายทองคำและหมัดคชสารนั้นแข็งแกร่งแค่ไหน หากสายฝนใช้ร่างกายเข้ารับร่างกายเขาอาจระเบิดกลายเป็นเศษเลือดเศษเนื้อมากมาย

   ด้วยความทรงพลังของหมัดคชสารร่างสายฝนลอยไปไกลโดยไม่สามารถหยุดได้ ในขณะที่ลอยอยู่ในอากาศสายฝนก็กระอักเลือดออกมาหลายครั้งหลายครา แม้พลังหมัดส่วนใหญ่จะตกอยู่ที่ดาบทว่าก็ยังมีส่วนน้อยกระทบร่างสายฝน อวัยวะภายในหลายอย่างของเขาเสียหาย!

   ไรกอนไม่มีทางปล่อยโอกาสนี้ไป สร้างลูกศรลมสามดอกด้วยพลังของมันต่อมาก็ยิงไปยังสายฝน เช่นเดียวกับกายทองคำและหมัดคชสารความเร็วลูกธนูลมไม่อาจดูถูกได้ ภายในระยะเวลาอันสั้น ลูกศรลมก็มาถึงร่างสายฝน สายฝนรีบใช้ดาบป้องกันตามสัญชาตญาณ เขาจะไม่ปล่อยให้มันโดนตัวเขาแน่ ถ้าโดนมีแต่ตายกับตายเท่านั้น ไม่มีอย่างอื่น

   เพราะได้สัญชาตญาณช่วยสายฝนจึงปัดป้องลูกธนูลมสำเร็จ ถึงจะปัดป้องสำเร็จก็ใช่ว่าเขาจะไม่ได้รับบาดเจ็บ ตามร่างกายสายฝนเกิดบาดแผลจำนวนมาก บาดแผลเก่าก็ยิ่งหนักกว่าเดิม ความเจ็บปวดมหาศาลถาโถมเข้าใส่สายฝน ใบหน้าเขาไม่เปลี่ยนแม้เพียงนิด ยังคงสงบดั่งเดิมราวกับเขาโดนโจมจีจนไม่รู้สึกเจ็บแล้ว

   ตามจริงสายฝนรู้สึกเจ็บปวดมากแต่เขาเลือกไม่สนใจมันเพื่อเพิ่มโอกาสรอดชีวิต

   ตุบ! ในท้ายที่สุดร่างสายฝนก็ตกถึงพื้นซึ่งอยู่ไกลจากไรกอนและรูโน่มาก ไม่มีเวลาให้เขาเตรียมตัว เวลาที่สายฝนเพิ่งลุกยืนโกเลมดินพลันปรากฏตัวใกล้ๆกับเขาจากนั้นก็ยกดาบฟันใส่ เหมือนกับเขากำลังฆ่าตัวตาย สายฝนไม่หลบ กลับกันเขาพุ่งเข้าใส่

   ร่องรอยความเสียหายที่ใบดาบเพิ่มมากขึ้น เกิดรอยแตกร้าวเล็กน้อย ร่ายสายฝนปลิวเนื่องจากความแข็งแกร่งฝ่ายตรงข้ามอีกครั้ง อาการบาดเจ็บไม่สู้ดี หน้าสายฝนซีดขาวราวกับไม่มีเลือดหลงเหลืออยู่แล้ว

   กระเด็นมาไกลพอสมควรสายฝนพลันใช้ดาบปักพื้น การกระทำนี้เป็นผลให้ความเร็วการปลิวของเขาลดลง เท้าสายฝนแตะพื้น เขาพยายามหยุดไม่ให้ร่างตัวเองเคลื่อนที่ไปไกลกว่านี้ ความพยายามของสายฝนคล้ายกับว่าจะประสบผลสำเร็จ

   ‘นี่ไม่ใช่เวลาที่ฉันควรดีใจ’ สายฝนคิดเช่นนั้นพร้อมกับเคลื่อนไหวด้วยความเร็วทั้งหมดที่มีในตอนนี้ เขากำลังเคลื่อนที่เข้าใกล้หนึ่งในศัตรูทั้งสามของเขา มันคือเจลริกผู้สร้างโกเลมดิน จากการสังเกตสายฝนคาดเดาว่าเจลริกน่าจะไม่แข็งแกร่งเท่ากับอีกสองคน นี่คือการเดิมพัน! เขายอมทำให้ตนเองบาดเจ็บหนักมากกว่าก่อนเพื่อส่งตัวมาตรงที่เจลริกอยู่ หากเขาไม่สามารถสังหารมันได้เขาจะมีโอกาสตายเกือบร้อยเปอร์เซ็นต์

   ‘แย่แล้ว!’ ศัตรูทั้งสามคิดขึ้นพร้อมเพรียงกัน พวกมันทุกคนไม่คาดคิดว่าสายฝนจะทำแบบนี้ เขาวางแผนใว้ตั้งแต่แรก! คิดเช่นนั้นก็พบว่าการกระทำก่อนหน้านี้ของเขาสมเหตุสมผล เขาไม่ได้เสียสติอยากฆ่าตัวตาย เขาแค่กำลังเดิมพัน

   โกเลมดินและรูโน่รีบวิ่งไปทางเจลริก ไรกอนพยายามใช้ลูกธนูขัดขวางไม่ให้สายฝนเข้าใกล้เจลริก น่าเสียดาย มันขัดขวางเขาไม่สำเร็จ สายฝนไม่สนใจลูกธนูของมันแม้แต่น้อย ถึงลูกธนูจะปักบริเวณแขนซ้ายที่ถูกดาบแทงแต่สายฝนก็ยังคงไม่หยุดเคลื่อนที่ไปทางเจลริก ตอนนี้เขาเหมือนคนบ้าที่ไม่สนใจความเจ็บปวด ความคิดอย่างเดียวในหัวคือฆ่า ฆ่า ฆ่า แล้วก็ฆ่า

   ‘หากทักษะเร้นลับไม่หยุดทำงาน ข้าคงสังหารมันได้แล้ว’ ไรกอนกล่าวในใจด้วยความรู้สึกไม่สบอารมณ์ เมื่อครู่ถ้ามันใช้ลูกศรลมร่างกายสายฝนจะระเบิดตัวแตกตายทันที โชคร้าย ทักษะเร้นลับตรีศรลมของมันหยุดทำงานแล้วและพลังมันในตอนนี้ไม่เพียงพอจะสร้างลูกศรลม

   ‘ฉันต้องสังหารมันให้ได้’ หลายวินาทีถัดมาสายฝนถึงเบื้องหน้าเจลริก เขารวบรวมพลังทั้งหมดก่อนเริ่มใช้เพลงดาบผีเสื้อรัตติกาลโจมตีศัตรู เห็นสายฝนโจมตีมาเจลริกไม่ได้แสดงท่าทางหวาดกลัวเลย กลับกันมันยิ้มขึ้น เป็นรอยยิ้มที่กำลังยิ้มให้กับคนโง่

   ฉับพลันทักษะมันทำงาน ดินจำนวนมากกลายเป็นรูปทรงก้อนหินขนาดเล็ก พวกมันถูกเสริมแกร่งโดยทักษะเร้นลับก่อนจะพุ่งโจมตีใส่สายฝน สายฝนไม่ตื่นตระหนก เขาหลบก้อนหินที่พุ่งเข้าแต่เนื่องจากพวกมันมีมากเกินไปส่วนใหญ่เขาจึงหลบไม่ได้ เจลริกใช้โอกาสนั้นถอยห่างจากสายฝน

   “แกคิดว่าทักษะกากๆนี่จะทำให้แกรอดชีวิต?” สายฝนตวัดดาบทำลายก้อนหินและใช้ความเร็วสูงสุดเคลื่อนไหวร่างกายเข้าหาเจลริก ในตอนที่เคลื่อนที่ดินก้อนหินมากมายพลันโจมตีใส่อีกครั้ง

   คนเสียสติจะทำตามสิ่งที่ตนเองต้องการโดยไม่สนว่าจะต้องแลกมาด้วยอะไร แน่นอน สายฝนแม้จะเหมือนแต่ก็ไม่ได้เสียสติ เขายังสนใจชีวิตตัวเองอยู่ ที่เขากล้าเสี่ยงชีวิตสังหารเจลริกเป็นเพราะสัญชาตญาณ สัญชาตญาณกำลังบอกกับเขาว่าเวลานี้เขาอาจสังหารเจลริกได้ถ้าใช้ความแข็งแกร่งถึงขีดสุด

   สายฝนไม่สนใจเหล่าดินก้อนหิน เขาใกล้ถึงเจลริกเรื่อยๆ ดินก้อนหินทำให้ความเร็วเขาลดลงเล็กน้อยทว่าสายฝนก็ยังสามารถไปยังเบื้องหน้าเจลริกได้ภายในระยะเวลาอันสั้น

   ‘นี่ข้ากำลังตาย?’ เห็นดาบสายฝนโจมตีใส่ตัวมันเจลริกอดคิดแบบนั้นไม่ได้ ไม่! ตัวมันต้องไม่ตาย! เจลริกไม่อาจยอมรับได้ มันพยายามหนีทว่าก็ไม่สำเร็จ ความเร็วการเคลื่อนที่ของเจลริกตํ่ามาก อาจจะตํ่ากว่าของสายฝนด้วยซํ้า

   ฉึก! ดาบแทงทะลุหัวใจเจลริก มันเบิกตากว้างด้วยความรู้สึกไม่ต้องการยอมรับ วินาทีถัดมาสติมันพลันหายไป พร้อมกันนั้นโกเลมปฐพีกับดาบดินก็กลายเป็นดินธรรมดา ณ เวลานี้ เจลริกผู้สร้างโกเลมดินได้เสียชีวิตแล้ว!

---