8
ซื้อของ
เช้าของวันถัดมาเซริน่าและเซริออสตกลงนัดเจอกันที่บริเวณห้องนั่งเล่นชั้นล่างของหอ เมื่อพวกเซริน่าลงมาถึงชั้นล่างก็พบว่าเซริออสและคนอื่นๆมารออยู่ก่อนแล้ว
“พี่ออส เซจะแนะนำเพื่อนที่อยู่ห้องเดียวกับเซให้รู้จักนะ นี่คลาร่านี่เรนีก้า ส่วนนี่เทียร์ แล้วก็นี่ลิฟด้วย แต่ลิฟนี่พี่รู้จักอยู่แล้วเนอะ”เซริน่ายิ้มพร้อมแนะนำเพื่อนใหม่ให้เซริออสรู้จักอย่าภูมิใจ
“ยินดีที่ได้รู้จับกับทุกคนนะ ฉันชื่อเซริออส ไม่ต้องเรียกฉันว่าพี่เหมือนเซก็ได้นะยังไงเราก็อายุเท่ากัน”
“ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะมากันครบแล้วเนอะ ไปซื้อของกันเถอะ” คลาร่าพูดขึ้นเมื่อเห็นว่าคนครบแล้ว
“เอ่อ…รอแป๊บนึงได้ไหมพอดีว่าเพื่อนร่วมห้องฉันจะไปด้วย”เซริออสถาม
“ใครเหรอคะพี่ออสเมื่อวานตอนน้องถามพี่ก็ไม่ยอมบอกเลยว่าใครเป็เพื่อนร่วมห้องพี่บ้าง”ยังไม่ทันที่ เซริออสจะตอบอะไรก็มีเสียงปริศนาดังขึ้นจากด้านหลัง
“สวัสดีครับสาวๆมากันครบแล้วเนอะ”เมื่อเซริน่าหันไปตามเสียงนั้นก็พบกับชายหนุ่มผมสีทองและดวงตาสีเขียวเดินลงมาจากบันไดกับคนอื่นๆอีกสามคนโดยสองในสามคนนี้เธอเคยเจอมาก่อนแล้ว……
“พี่ออสอย่าบอกนะว่าเป็อย่างที่น้องคิด”เซริน่าถามด้วยเสียงที่ตะกุกตะกักอย่างที่ไม่อยากจะเชื่อในความคิดของเธอเอง
“ใช่มันเป็อย่างที่เธอคิดนั้นแหละเซ พี่ได้อยู่ห้องเดียวกับ คารอสและไอเซิล” เซริออสตอบด้วยสีหน้าที่เซ็งสุดขีดและเซริน่าที่ทำหน้าอยากจะขำเต็มที่
“เอาละเซนี่เป็เพื่อนร่วมห้องพี่อีกสองคน คนที่พูดเมื้อกี้มีชื่อว่าวิลเลียม เวเลยาส่วนนี่ เรย์ วินโดเมียน” เรย์ วินโดเป็ชายหนุ่มที่มีสีผมและดวงตาเป็สีเขียวอ่อนเขาดูเป็คนนิ่งๆแฮะ
หลังจากที่ทุกคนทำความรู้จักกันเรียบร้อยแล้วคนทั้ง 10 จึงได้เข้าไปซื้อของภายในเมืองโดยร้านแรกที่พวกเขาไปนั้นคือร้านหนังสือที่พวกเธอจะต้องซื้อทั้งหมด 5 เล่มด้วยกัน ในร้านหนังสือนั้นมีหนังสือเยอะแยะมากมายตู้หนังสือที่มีความสูงั้แ่พื้นจนถึงเพดาน และเหล่านักเรียนที่ต้องมาซื้อหนังสือเพื่อเข้าเรียนก็พร้อมใจกันมาซื้อหนังสืออย่างคับคั่งจนคนล้นออกมาหน้าร้านกลุ่มของเซริน่าและเซริออสตกลงกันว่าจะส่งคนไปซื้อหนังสือเพียงแค่คนเดียวเพื่อที่คนจะได้ไม่เยอะจนเกินไป หากเข้าไปเป็กลุ่มใหญ่จะยิ่งแน่นเข้าไปอีก คนทั้ง9 รอเพียงแค่ครู่เดียวทุกคนก็ได้รับหนังสือที่ไอเซิลอาสาจะเข้าไปซื้อออกมาให้
ร้านที่สองที่ทุกคนไปคือร้านอาวุธร้านอาวุธนั้นอยู่ถักจากร้านหนังสือออกไป 3ซอย โดยที่หน้าร้านจะมีรูปดาบไขว้กันอยู่บนป้ายแต่ละคนต่างพากันเลือกอาวุธที่ตนเองรู้สึกสนใจ โดยที่เซริออสนั่นเลือกเป็ดาบคาตานะที่ด้ามและฝักดาบเป็สีดำล้วนส่วนตัวดาบนั้นส่องประกายสีเงินแวววาวเลือกคทาที่ทำจากไม้ของต้นวู๊ดสีขาวสะอาดและกะสลักรูปัที่กำลังโบยบินอยู่รอบๆและส่วนปลายของคทาที่ประดับอัญมณีสีแดงเพลิงส่วนเซริน่านั้นเลือกดาบคู่ที่ข้างหนึ่งสั้นและอีกข้างหนึ่งที่ยาวกว่า เลือกคทาที่ทำจากกิ่งไม้ดำของต้นโอ๊กโบราณที่แกะสลักรูปัที่เหมือนกับของพี่ชายของเธอโดยที่ส่วนของปลายคทานั้นประดับอัญมณีสีขาวบริสุทธิ์ในขณะที่คนอื่นๆกำลังเลือกอาวุธของตัวเองอยู่นั้นเทียร์ก็เริ่มถามคำถามเซริน่าที่เก็บความสงสัยเอาไว้ั้แ่เมื่อคืน
“นี่เซฉันถามอะไรหน่อยสิ เธอไปบอกเซริออสตอนไหนอะว่าเรานัดกันกี่โมง”
“อ่อโทรจิตน่ะ” เซริน่าตอบ
“โทรจิต???” เทียร์และคนอื่นๆที่อยู่บริเวณนั้นร้องถามขึ้น
“เอ่อ….น่าจะเป็ความสามารถพิเศษของฝาแฝดน่ะ” เซริน่าอธิบาย
“แล้วพวกเธอคุยกันผ่านโทรจิตกันได้ตลอดเลยเหรอคะ”เรนีก้าถาม
“ถ้าเป็เมื่อก่อนก็นานครั้งเลยแต่ตอนนี้เริ่มคุยกันได้บ่อยขึ้นแล้วล่ะ”
“เอาล่ะเราซื้ออาวุธกันครบแล้วเนอะ เหลือแค่สัตว์คู่หูกับชุดนักเรียนใช่ไหม”เซริออสพูดขึ้นเพื่อเปลี่ยนประเด็นบทสนทนา เพราะเขาไม่อยากให้คนอื่นถามอะไรมากไปกว่านี้
“ใช่ค่ะแต่ถ้าเป็คู่หูน้องคิดไว้แล้วนะ” เซริน่าพูดขึ้นหลังจากที่เดินออกมาจากร้านได้สักพักแล้วพวกเขาก็ตกลงว่าจะไปกันที่ร้านขายสัตว์ที่ห่างออกไปแค่ แยกตรงหัวมุมเท่านั้น
“คงไม่ใช่เ้าแมวตัวสีขาวตัวนั้นใช่ไหมเซ”เซริออสพูดพร้อมรอยยิ้มเมื่อเขารู้ว่าน้องสาวของเขา้าอะไร
“นั้นแหละใช่เลย แล้วพี่ล่ะจะเอาตัวอะไรเป็คู่หู”
“ไปถึงเดี่ยวเธอก็รู้เองนั้นแหละ”เซริออสตอบ
เมื่อพวกเขาทั้ง 10 เดินทางมาถึงร้านสัตว์เลี้ยงที่อยู่ตรงหัวมุมแล้วทุกคนก็พากันไปเลือกสัตว์เลี้ยงของตัวเอง ในขณะที่ เซริน่ามองหาเ้าแมวตัวสีขาวที่เธอเห็นมันเมื่อวันแรกที่เข้าเมืองมาแต่เธอหาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอ จนกระทั้งเธอรู้สึกได้ถึงพลังอะไรบางอย่างจากทางใต้ดินราวกับว่าเ้าสิ่งนั้นกำลังเรียกร้องหาเธออยู่ เธอตัดสินใจที่จะเดินตามความรู้สึกนั้นไปแล้วเธอก็ได้พบกับสิงโตสีขาวตัวใหญ่และดวงตาสีอำพันดวงโต ที่นอนอยู่ในกรงขนาดั์กำลังจ้องมองมาทางเธออยู่เซริน่าที่เห็นเ้าสิงโตตัวนี้นั้นกลับไม่ได้รู้สึกถึงความกลัวแต่อย่างใดกลับกันเธอกลับรู้สึกคุ้นเคยกับมันอย่างน่าประหลาดและบริเวณรอบๆกรงนั้นเธอก็ยังเห็นสิงโตสีดำที่มีขนาดใหญ่ไม่แพ้กันกับเสือสีทองอร่ามที่ตัวเล็กกว่าสิงโตสองตัวนี้เพียงแค่นิดเดียวเท่านั้นและทันทีที่เธอเอื้อมมือไปแตะที่หน้าผากของเ้าสิงโตสีขาวตรงหน้าตัวของมันก็ส่องแสงและมีขนาดที่เล็กลงเรื่อยๆจนแสงที่ส่องสว่างอยู่หยุดลงและได้ปรากฏภาพของเ้าแมวตัวสีขาวที่เธอเจอเมื่อวันแรกและแสงสว่างนั้นทำให้คนอีก 3 คนเดินตามเธอมา นั้นก็คือ เ้าของร้านเซริออส และ คารอส ที่ไม่เห็นเซริน่าอยู่ในร้าน และทันทีที่เห็นแสงจากชั้นใต้ดินเขาจึงเดินลงมาและได้เห็นว่าเซริน่าได้สิงโตสีขาวที่กลายร่างเป็แมวสีเดียวกันมาอยู่ในอ้อมกอดและทันทีที่เซริออสนั้นได้เห็นกับสิงโตตัวสีดำที่มีดวงตาอำพันเ้าสิงโตตัวนั้นก็ออกมาจากรงและกลายร่างแมวดำะโขึ้นมาเกาะไหล่ของเขาทันทีในส่วนของคารอสนั้น เขาได้เ้าเสือตัวสีทองอร่ามที่กลายร่างเป็แมวป่าตัวใหญ่ที่อยู่กรงข้างๆกันนั้นเองและทันทีที่เ้าของร้านเห็นภาพตรงหน้าก็รู้สึกแปลกใจ ที่ทั้ง สิงโตขาวและดำและเสือ กลายร่างเป็แมวต่อหน้าต่อตา ก่อนจะพูดขึ้นว่า
“สัตว์พวกนี้เลือกท่าน”เ้าของร้านกล่าว
“เลือก? แต่ทำไมล่ะ” เซริน่าถามพร้อมกับหันไปมองหน้าเ้าของร้านอย่างสงสัย
“ผมเองก็ไม่รู้สัตว์พวกนี้เป็หนึ่งในสัตว์ศักดิ์สิทธิ์และรอคอยที่จะทำหน้าที่ของตนอยู่ บางทีการที่พวกเขาเลือกพวกท่านหน้าที่ของพวกเขาอาจจะมาถึงแล้ว”
“หน้าที่สำหรับอะไร”คารอสถามขึ้นบ้างแต่ก็เป็แค่คำถามที่ไม่ได้คำตอบเ้าของร้านได้แต่มองหน้าก่อนจะพูดขึ้น
“สามตัวนี้ผมไม่คิดเงินแล้วกันเพราะมันไม่ได้มีไว้ขายั้แ่แรกอยู่แล้ว”
“ไม่เป็ไรคุณคิดเงินตามราคาของแมวก็ได้”คารอสพูดขึ้นหลังจากที่เ้าของร้านยืนกร้านที่จะไม่รับเงินท่าเดียว
“ถ้าพวกคุณพูดถึงขนาดนี้งั้นผมคิดตัวละ 2,500 จีเนลแล้วกันครับ3 ตัวก็ 7,500”
“นี่สำหรับ 3 ตัว” แล้วคารอสก็ยื่นเงินสำหรับสัตว์เลี้ยงทั้ง 3 ให้กับชายผู้เป็เ้าของร้านและเดินขึ้นไปข้างบนทันทีทิ้งให้สองพี่น้องยืนงงอยู่พักหนึ่งก่อนที่ทั้งสองคนจะเดินตามขึ้นมา
“นี่นาย ฉันจะจ่ายในส่วนของฉันกับของพี่เอง นายไม่ต้องมาจ่ายให้พวกฉันนะ” เซริน่าะโไล่หลังคารอสและเดินตามมาติดๆแต่นั้นก็ไม่ทำให้คารอสหยุดเดินได้เลยการกระทำเช่นนั้นก็ทำให้นางรู้สึกหงุดหงิดที่คนตรงหน้าเมินหนีเธอไปเช่นนี้เธอจึงกระชากแขนของเขาและหันให้เขาหันหน้ามาคุยกับนางตรงๆ
“นี่รับเงินของนายไป ฉันไม่ชอบติดหนี้ใคร”
“ไม่จำเป็สักวันหนึ่งเธอจะได้จ่ายหนี้ก้อนนี้แน่ๆคนของกูเรี่ยนเองก็ไม่เคยชอบให้ใครมาติดหนี้เช่นกัน”คารอสพูดเสร็จก็หันหน้ากลับไปอีกทางโดยที่ไม่ยอมรับเงินที่เซริน่าส่งมาให้ และเดินออกไปรอที่หน้าร้านพร้อมกับแมวป่าตัวใหญ่ที่เดินตามไปติดๆเซริออสที่เห็นท่าทางของทั้งสองก็รู้สึกปลงปนเหนื่อยใจทำไมกันนะเวลาที่ทั้งคู่เจอหน้ากันทีไรต้องทะเลาะกันได้ทุกที
1K
