การเกิดใหม่อีกครั้งของนักอัญเชิญอสูร

ณ คฤหาสน์องค์รักษ์ภายในเมืองอสูรจันทรา
เวลาผ่านไปสิบห้านาที ขณะที่หวังเหว่ยกำลังเดินชมสถานที่ภายในคฤหาสน์องครักษ์ในยามเย็น เหล่าสัตว์อสูรร่างมนุษย์500คน ได้ปรากฎตัวออกมาทางด้านหน้าของหวังเหว่ย วูบ วูบ วูบ “พวกเรามาแล้วขอรับนายท่าน” เหล่าสัตว์อสูรร่างมนุษย์500คนกล่าวพร้อมกัน “อืม พวกเจ้าตั้งใจทำหน้าที่กันให้ดี สำหรับคะแนนผลงานที่พวกเจ้าได้จากการทำงาน พวกเจ้าสามารถนำไปแลกเปลี่ยนเป็นสิ่งของต่างๆ ได้ที่หน่วยกองคลัง” หวังเหว่ยกล่าว “รับทราบขอรับนายท่าน” หลังจากกล่าวจบเหล่าสัตว์อสูรร่างมนุษย์ทั้ง500คน ได้แยกย้ายกันไปพักผ่อนในสถานที่ต่างๆ เพื่อเตรียมพร้อมทำงานในวันพรุ่งนี้ ส่วนหวังเหว่ยได้เดินออกจากคฤหาสน์องครักษ์และไปยังจวนเจ้าเมือง “คุณชายหวังเหว่ยท่านกลับมาแล้ว” ทหารรักษาการจวนเจ้าเมืองหลายคนที่จำหวังเหว่ยได้ กล่าวออกมา หวังเหว่ยยิ้มตอบรับคำทักทาย “ข้าพึ่งกลับมาถึงเมืองวันนี้เองขอรับ ในตอนนี้ท่านเจ้าเมืองสะดวกให้เข้าพบหรือไม่ขอรับ” “คุณชายกรุณารอสักครู่ ข้าจะเข้าไปแจ้งภายในจวนขอรับ” ทหารรักษาการจวนเจ้าเมืองได้เข้าไปภายในจวนหลังจากกล่าวจบ เวลาผ่านไปไม่กี่นาทีนาที ได้มีเสียงของชายวัยกลางคนดังขึ้น “ฮ่าๆ หวังเหว่ยในที่สุดเจ้าก็มาพบข้า โอ้! ไม่เจอเจ้าไม่นาน เจ้ามีระดับเลเวล21แล้ว! ในตอนนี้เจ้ากลายเป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งของเมืองนี้แล้ว” เสวี่ยซานกล่าวด้วยน้ำเสียงประหลาดใจ หวังเหว่ยรู้สึกกดดันเล็กน้อยจากสายตาของเสวี่ยซานที่จ้องมองมา เขาจึงได้กล่าวออกมาว่า “ในขณะที่ข้ากำลังพยายามวิ่งหลบหนีเหล่าสัตว์อสูรกลุ่มหนึ่งที่ไล่ตามข้า ข้าได้พลัดตกลงไปในแม่น้ำ จากนั้นข้าก็สลบไป พอข้าตื่นขึ้นมา ข้าก็ได้พบเจอกับสมุนไพรต้นหนึ่ง ข้าจึงกินมันเข้าไปเพื่อประทังความหิว จากนั้นไม่นานข้าก็รู้สึกได้ถึงพลังที่พลุ่งพล่านอยู่ภายในร่างกายของข้า และระดับเลเวลของข้าก็ขยับเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ หลังจากนั้นสามวันระดับเลเวลของข้าก็ได้มาหยุดอยู่ที่ระดับเลเวล21 ข้าเลยไปสอบเลื่อนระดับคลาสอาชีพที่เมืองแห่งหนึ่ง ก่อนจะเดินทางกลับมาที่เมืองอสูรจันทรา” หวังเหว่ยกล่าวตอบ “โอ้! เป็นเช่นนี้นี่เอง โชคดีที่เจ้าสามารถเอาตัวรอดกลับมาได้อย่างปลอดภัย” เสวี่ยซานกล่าว “ว่าแต่เพราะเหตุใดข้าถึงไม่สามารถมองเห็นระดับเลเวลของท่านได้ขอรับท่านเสวี่ยซาน” หวังเหว่ยได้กล่าวถามเจ้าเมืองเสวี่ยซานเพื่อเปลี่ยนเรื่องพูดคุย “อ่า... ข้าเกือบลืมไปเลยว่าเจ้ายังเป็นเพียงเด็กหนุ่ม ที่มีประสบการณ์ยังไม่มากนัก เอาล่ะ ข้าจะอธิบายให้เจ้าฟัง การที่เจ้าไม่สามารถมองเห็นระดับเลเวลของข้าได้ นั่นเป็นเพราะว่าเจ้าสามารถมองเห็นระดับเลเวลของคนที่มีระดับเลเวลต่ำกว่าเจ้าได้เท่านั้น แต่ข้ามีระดับเลเวลที่สูงกว่าเจ้า เจ้าจึงไม่สามารถมองเห็นระดับเลเวลของข้าได้” เสวี่ยซานกล่าวอธิบายกับหวังเหว่ยอย่างช้าๆ “เป็นเช่นนี้นี่เอง ขอบคุณท่านเสวี่ยซานที่ช่วยอธิบายให้ข้าฟังขอรับ” หวังเหว่ยกล่าว “ว่าแต่เจ้ามาพบข้าในวันนี้ มีเรื่องอะไรให้ข้าช่วยหรือไม่ ?” เสวี่ยซานกล่าวถามหวังเหว่ย “ข้ามาหาท่านเสวี่ยซานในวันนี้เพื่อนำใบโควต้าเข้าชั้นเรียนอัจฉริยะของสถาบันอสูรฟ้าครามมาคืน เนื่องจากข้าชอบที่จะออกไปผจญภัยยังโลกภายนอกมากกว่าขอรับ” หวังเหว่ยกล่าวพร้อมกับนำใบโควต้าเข้าชั้นเรียนอัจฉริยะของสถาบันอสูรฟ้าครามออกมาจากแหวนมิติ “อืม... ข้าเข้าใจเจ้าหวังเหว่ย เด็กหนุ่มที่มีความสามารถเช่นเจ้า ควรที่จะออกไปเผชิญโลกภายนอกเพื่อหาประสบการณ์ ว่าแต่เจ้าจะย้ายออกไปจากเมืองแห่งนี้เลยหรือไม่ ?” เสวี่ยซานกล่าวถามหวังเหว่ยด้วยน้ำเสียงและใบหน้าที่เศร้าหมอง “ไม่ขอรับท่านเสวี่ยซาน ข้าเพียงแค่นำใบโควต้าเข้าเรียนมาคืนท่าน ข้ายังอาศัยอยู่ภายในเมืองนี้และเปิดร้านค้าคฤหาสน์องครักษ์ตามปกติขอรับ” “เช่นนั้นก็ดีแล้ว ข้าดีใจที่เจ้ายังอาศัยอยู่ภายในเมืองนี้ ในอนาคตหากเจ้าต้องการความช่วยเหลือเจ้าสามารถมาหาข้าได้ ตัวข้านั้นถึงแม้จะมีระดับเลเวลที่ไม่สูงมากนัก แต่ข้าก็มีคนรู้จักที่เป็นยอดฝีมืออยู่ไม่น้อย !” หลังจากกล่าวจบ เสวี่ยซานได้หยิบใบโควต้าของสถาบันอสูรฟ้าครามจากมือของหวังเหว่ยด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม “ขอบคุณท่านเสวี่ยซานมากขอรับ” หวังเหว่ยกล่าว “ฮ่าๆ เอาล่ะ นี่ก็ใกล้จะมืดค่ำแล้ว ข้าขอตัวไปทำงานที่ยังคั่งค้างอยู่ก่อน” “ขอรับท่านเสวี่ยซาน ไว้มีเวลาข้าจะแวะมาหาท่านใหม่ขอรับ” หวังเหว่ยกล่าว เสวี่ยซานได้ยิ้มให้กับหวังเหว่ยก่อนจะกลับเข้าไปภายในจวนเจ้าเมือง หลังจากเสวี่ยซานกลับเข้าไปภายในจวนแล้ว หวังเหว่ยได้กลับไปยังคฤหาสน์องครักษ์และได้ทำการเดินตรวจตราคฤหาสน์ เวลาผ่านไปสิบนาที หลังจากไม่พบสิ่งผิดปกติภายในคฤหาสน์องครักษ์ หวังเหว่ยจึงได้กลับเข้าไปภายในมิติแดนอสูร วูบ
มิติแดนอสูร
“นายท่านกลับมาแล้ว” เหล่าสัตว์อสูรร่างมนุษย์ได้กล่าวทักทายหวังเหว่ย หวังเหว่ยได้พยักหน้าตอบรับ จากนั้นเขาได้เดินไปยังที่พักที่ได้จัดเตรียมไว้ให้กับจินฟาง กุ้ยถิง และเหล่าหญิงสาวทั้ง82คน “นายท่านกลับมาแล้ว” จินฟาง กุ้ยถิง และเหล่าหญิงสาวทั้ง82คน ได้กล่าวทักทายหวังเหว่ย ในขณะที่พวกนางกำลังฝึกฝนการนั่งสมาธิเพื่อดูดซับพลังปราณอสูรตามคำแนะนำของสามพยัคฆ์ร่างมนุษย์ “หืม? เหตุใดพวกท่านถึงเรียกข้าเช่นนั้นเหมือนกันหมดล่ะ” หวังเหว่ยกล่าวถาม ขณะมองสำรวจเหล่าหญิงสาวทั้ง82คน รวมถึงจินฟางและกุ้ยถิง “พวกเราปรึกษากันดีแล้วเจ้าค่ะนายท่าน ในตอนนี้พวกเราได้ทำสัญญากึ่งอสูรกับนายท่านแล้ว เท่ากับว่าพวกเราอยู่ภายใต้การปกครองของนายท่าน อีกทั้งบุคคลที่มีสถานที่เช่นนี้ไว้ในครอบครองในอนาคตเขาจะต้องได้กลายเป็นบุคคลที่ยิ่งใหญ่อย่างแน่นอน พวกเราจึงได้ตัดสินใจที่จะติดตามนายท่านอย่างเต็มตัวเจ้าค่ะ” จินฟางได้กล่าวกับหวังเหว่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่นจริงจัง “ข้าเข้าใจแล้ว หากพวกท่านต้องการเช่นนั้น ในอนาคตพวกท่านจะไม่ผิดหวังกับการตัดสินใจในวันนี้อย่างแน่นอน” “เจ้าค่ะนายท่าน” กุ้ยถิงกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน หวังเหว่ยได้พยักหน้าตอบรับคำกล่าวของนาง จากนั้นเขาได้หันไปมองสามพยัคฆ์ร่างมนุษย์ “พวกเจ้าทั้งสามคนทำได้ดีมาก พวกเจ้าไปพักผ่อนกันได้แล้ว หลังจากนี้หากพวกเจ้ามีเวลา ข้าฝากพวกเจ้าทั้งสามคนช่วยแนะนำการฝึกฝนให้กับพวกพี่สาวด้วย” “รับทราบขอรับนายท่าน” สามพยัคฆ์ร่างมนุษย์กล่าวกับหวังเหว่ย จากนั้นได้แยกตัวออกไปพักผ่อนในสถานที่พักของตนเอง หลังจากกล่าวจบหวังเหว่ยได้หันไปมองกุ้ยถิงและหญิงสาวทั้ง82คน “ในเมื่อพวกท่านยินดีที่จะอยู่ภายใต้การปกครองของข้า หลังจากนี้ข้าจะเรียกพวกท่านเหมือนกับคนอื่นๆ ในอนาคตเมื่อระดับเลเวลของพวกเจ้ามีมากกว่านี้ ข้าจะฝึกฝนพวกเจ้าทุกคนให้เป็นนักสู้ โดยข้าจะให้กุ้ยถิงเป็นหัวหน้าของพวกเจ้าทั้ง82คน เนื่องจากพวกเจ้าทุกคนมีหน้าตาที่งดงาม ข้าจะตั้งชื่อกลุ่มของพวกเจ้าว่า "กลุ่มนักสู้หญิงงาม" พวกเจ้าตกลงหรือไม่ ?” หวังเหว่ยกล่าวถาม “พวกเราตกลงเจ้าค่ะนายท่าน” กุ้ยถิงและเหล่าหญิงสาวทั้ง82คน กล่าวพร้อมกัน หวังเหว่ยได้พยักหน้าตอบรับคำกล่าวของพวกนาง จากนั้นเขาได้หันไปมองจินฟาง “จินฟาง ข้าได้ตรวจสอบธาตุประจำตัวของเจ้าแล้ว เจ้ามีความเข้ากันกับธาตุไม้ ข้าจะสอนเวทมนตร์ประเภทรักษาบาดแผลภายนอกแบบกลุ่มให้กับเจ้าในอนาคต” “ขอบคุณนายท่านเจ้าค่ะ” จินฟางกล่าว “เอาล่ะ หลังจากนี้ข้าจะให้พวกเจ้าทำงานในหน่วยกองคลัง ซึ่งจิวซือจะเป็นผู้อธิบายถึงรายละเอียดของงาน พวกเจ้าตามข้ามา ข้าจะพาพวกเจ้าทุกคนไปหาจิวซื่อ” “รับทราบเจ้าค่ะนายท่าน” จินฟาง กุ้ยถิงและเหล่าหญิงสาวทั้ง82คน ได้เดินตามหวังเหว่ยไปยังที่พักของจิวซือ จิวซือเมื่อเห็นหวังเหว่ย จินฟาง กุ้ยถิงรวมถึงเหล่าหญิงสาวทั้ง82คน กำลังเดินเข้ามาภายในที่พักของนาง นางจึงได้ออกมาต้อนรับทุกคนด้วยท่าทางที่สง่างาม “นายท่านมีเรื่องอะไรให้ข้ารับใช้หรือเจ้าค่ะ” จิวซือกล่าว “ข้าอยากให้พวกนางช่วยงานหน่วยกองคลังของเจ้า เจ้าช่วยบอกรายละเอียดของงานให้กับพวกนางที” “รับทราบเจ้าค่ะนายท่าน” จิวซือกล่าว จากนั้นนางได้เริ่มพูดคุยรายละเอียดของงานในหน่วยกองคลังกับจินฟาง กุ้ยถิงรวมถึงเหล่าหญิงสาวทั้ง82คน “ข้าขอตัวไปพักผ่อนก่อน หากพวกเจ้ามีเรื่องอะไรสงสัย พวกเจ้าสามารถสอบถามทุกคนที่อยู่ภายในมิติแดนอสูรแห่งนี้ได้” “รับทราบเจ้าค่ะนายท่าน” จินฟาง กุ้ยถิงรวมถึงเหล่าหญิงสาวทั้ง82คนกล่าวกับหวังเหว่ย หลังจากทำทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยหวังเหว่ยได้ไปหาหวังลู่เมิ่งที่กำลังนั่งพูดคุยกับฉิงเหม่ยและอี้หลิวอยู่ภายในลานฝึกฝนการต่อสู้ “นายท่าน” ฉิงเหม่ย อี้หลิว กล่าวทักทายหวังเหว่ย “พี่ชายในที่สุดท่านก็มาหาข้า พี่สาวฉิงเหม่ยบอกข้าว่า ท่านกำลังยุ่งอยู่ข้าเลยไม่ได้ไปหาท่าน” หวังลู่เมิ่งกล่าว “ฮ่าๆ พี่ค่อนข้างมีเรื่องให้ทำเยอะไปหน่อยเลยไม่ค่อยมีเวลามาเล่นเป็นเพื่อนเจ้า เจ้าก็เล่นกับพี่สาวฉิงเหม่ยและพี่สาวอี้หลิวแทนก็แล้วกัน” หวังเหว่ยกล่าว “ข้าเข้าใจแล้วพี่ชาย พี่สาวฉิงเหม่ยนางขยันมากเลยล่ะ ข้าเห็นนางฝึกฝนทั้งวันเลย” หวังลู่เมิ่งกล่าวด้วยน้ำเสียงสดใสร่าเริง “ข้ารู้สึกว่ายิ่งข้าฝึกฝน ข้ายิ่งแข็งแกร่งขึ้นเจ้าค่ะ ข้าทำแบบนี้จะไม่มีผลกระทบอะไรกับวิหกน้อยใช่หรือไม่เจ้าค่ะนายท่าน ?” ฉิงเหม่ยกล่าวถามหวังเหว่ย “แน่นอน ข้าได้ลองตรวจสอบเจ้าดูแล้วเมื่อสักครู่นี้ ยิ่งเจ้าแข็งแกร่งวิหกน้อยก็ยิ่งแข็งแกร่งตามไปด้วย อีกทั้งเจ้ายังสามารถฝึกฝนเพื่อเพิ่มระดับเลเวลได้อย่างรวดเร็วเช่นนี้ไปได้เรื่อยๆ จนกว่าวิหกน้อยจะถือกำเนิด หลังจากนั้นระดับเลเวลของเจ้า ก็จะกลับมาเพิ่มขึ้นด้วยความเร็วในระดับปกติเช่นเดิม” “ข้าทราบแล้วเจ้าค่ะนายท่าน ข้าจะตั้งใจฝึกฝนเพื่อเป็นกำลังสำคัญให้กับนายท่านเจ้าค่ะ” ฉิงเหม่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “ดีมาก วันนี้ก็เริ่มมืดค่ำแล้ว ลู่เมิ่ง ฉิงเหม่ย อี้หลิว พวกเจ้าควรจะพักผ่อนกันได้แล้ว ข้าจะกลับไปพักผ่อนเช่นกัน” “ข้าเข้าใจแล้วพี่ชาย วันนี้ข้าจะพักอยู่กับพี่อี้หลิวเช่นเดิม” หวังลู่เมิ่งกล่าว จากนั้นนางได้เดินจูงมืออี้หลิวกลับที่พัก “รับทราบเจ้าค่ะนายท่าน ข้ากำลังจะกลับไปพักผ่อนอยู่พอดีเจ้าค่ะ” ฉิงเหม่ยกล่าว จากนั้นนางได้เดินกลับไปยังที่พักของนาง หลังจากทำทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยหวังเหว่ยได้กลับไปหาเฟิงเค่อและเฟิงเป้าผ่านทางประตูมิติในมิติแดนอสูรด้วยใบหน้าคุณชายนักประดิษฐ์ วูบ
ภายในอาคารที่พักของกลุ่มหวังเหว่ยในสถาบันอัคคีหมอก
“นายท่านกลับมาแล้ว” เฟิงเค่อ เฟิงเป้า กล่าวทักทายหวังเหว่ย ขณะกำลังนั่งสมาธิฝึกฝน “ซือโฮ่ว ซิ่นเฉิง กลับไปแล้วรึ ?” หวังเหว่ยกล่าวถาม “ทั้งสองคนกลับไปตั่งแต่เย็นขอรับ” เฟิงเค่อกล่าวตอบ “เช้าวันพรุ่งนี้หลังจากรับตำแหน่งอาจารย์ พวกเราไปหาซื้อคฤหาสน์ภายในเมืองกัน ในวันนี้พวกเราพักผ่อนกันก่อน” “รับทราบขอรับนายท่าน” เฟิงเค่อ เฟิงเป้า กล่าวพร้อมกัน หลังจากพูดคุยกันเสร็จเรียบร้อย หวังเหว่ย เฟิงเค่อ เฟิงเป้า ได้แยกย้ายกันไปพักผ่อนภายในห้องพักส่วนตัวของตนเอง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 53 กลุ่มนักสู้หญิงงาม

คล้ายกับเรื่องการเกิดใหม่อีกครั้งของนักอัญเชิญอสูร ที่คุณอ่าน

การเกิดใหม่อีกครั้งของนักอัญเชิญอสูร

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 53 กลุ่มนักสู้หญิงงาม

คล้ายกับเรื่องการเกิดใหม่อีกครั้งของนักอัญเชิญอสูร ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้