(จบ) ตำนานจอมเวทย์วงแหวนที่หก

บทที่ 48:ปรุงยาวิเศษ

หลังจากจัดการเรื่องลงทะเบียนเรียนเรียบร้อยเฮรัคก็แวะไปยัง โรงเตี๊ยมข่าวลือสถานที่ซึ่งเปรียบเสมือนกระดานสนทนาของเหล่าพ่อมดในเขตป่าเหนือเขาไล่สายตาอ่านกระทู้ต่างๆ จนพบข่าวการตายของแม็คเคนและซันนี

มีการคาดเดาไปต่างๆ นานาทั้งฝีมือของพวกกระท่อมเขียว หรือความขัดแย้งภายในกลุ่มทว่าเพียงไม่นานกระทู้นั้นก็เงียบเหงาลง ในโลกที่ความตายเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อชีวิตของศิษย์พ่อมดระดับหนึ่งสองคนนั้นช่างเบาหวิวเกินกว่าจะสั่นคลอนความสนใจของผู้คน

เฮรัคปลีกตัวออกมายังที่พักอันเงียบสงบเขาหยิบแหวนเอลฟ์สายลม สมบัติที่ได้มาจากการสังหารซันนีขึ้นมาสวม ก่อนจะส่ง พลังเวทมนต์เข้าไปกระตุ้นเวทสลัก

“เชนหลาน ตรวจสอบสถานะร่างกาย เดี๋ยวนี้”

“ข้อมูลร่างกายปัจจุบัน:

 พละกำลัง 2.2,

 ความว่องไว 2.0(+2),

 ความทนทาน 3.0,

 จิตวิญญาณ 6.9”

“เพิ่มความว่องไวสองแต้มเลยหรือ?มิน่าล่ะ ร่างกายถึงได้รู้สึกเบาหวิวขนาดนี้”

เฮรัคลองกระโดดตัวลอยอย่างพึงพอใจแม้เวทพรนี้จะอยู่ได้เพียงครึ่งชั่วโมงแต่มันก็ช่วยเพิ่มขีดความสามารถในการหลบหลีกได้มหาศาล

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา

ชั้นเรียนปรุงยาวิเศษของแลร์รีก็ได้เริ่มต้นขึ้นภายในห้องเรียนขนาดกระทัดรัดมีศิษย์พ่อมดนั่งกันอยู่สิบสองคน

“เฮรัค มานั่งทางนี้สิ”

แลร์รีโบกมือเรียกพลางยื่นหนังสือเล่มหนาที่เต็มไปด้วยรอยจดบันทึกให้

“นี่คือ บทนำสู่การปรุงยาวิเศษฉบับที่ข้าเคยใช้ เอาไปศึกษาดู”

“ขอบพระคุณครับ ท่านแลร์รี”

เฮรัครับมาและเริ่มเปิดอ่านควบคู่ไปกับการสแกนข้อมูลของเชนหลาน

แลร์รี่ก้าวขึ้นไปหน้าชั้นหันไปเขียนตัวอักษรตัวใหญ่บนกระดานดำว่า มาตรฐานการทดลองและหลักความปลอดภัย

“บทเรียนแรก เราจะไม่คุยเรื่องสูตรยาแต่จะคุยเรื่อง รากฐาน พ่อมดที่เก่งกาจตายไปเพราะความประมาทมานักต่อนักแล้ว”

แลร์รี่เอ่ยเสียงเข้ม

“ครั้งหนึ่งมีพ่อมดพยายามวิจัยยาให้วัวงอกจากดิน แต่เพราะเขาไม่ได้ฆ่าเชื้อหลอดทดลองให้ดียานั้นกลับเปิดประตูมิติสู่โลกอื่น สิ่งมีชีวิตในรัศมีพันลี้ถูกกวาดล้างจนสิ้น!เพียงเพราะความชุ่ยในมาตรฐานพื้นฐานเท่านั้น”

คำบอกเล่าทำเอาทั้งห้องเงียบกริบแลร์รี่แจกจ่ายแผ่นกระดาษกฎ 168 ข้อให้ทุกคนท่องจำ

“บันทึกกฎมาตรฐานความปลอดภัยลงในชิปพันธุกรรม เรียบร้อย หากดำเนินการทดลองผิดขั้นตอน จะส่งสัญญาณเตือนทันที”

เชนหลาน รายงาน

ตลอดสองสัปดาห์

เฮรัคทุ่มเทให้กับการเรียนปรุงยาอย่างหนักเขาได้รับรู้ถึงความจริงที่น่าตกใจว่า การปรุง ยารุ่งอรุณเพื่อเลื่อนระดับเป็นศิษย์พ่อมดระดับสองนั้น ต้องใช้เงินมหาศาลวัตถุดิบหนึ่งชุดราคาถึง 40 หินเวทและต้องเตรียมไว้อย่างน้อยสองชุดเผื่อความล้มเหลว

“80 หินเวท...แถมข้ายังติดหนี้แลร์รี่อีก 10 หินเวท รวมแล้วต้องหาเกือบ 100หินเวทในเดือนนี้!”

เฮรัครู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาล

“ตอนนี้เป็นเดือนเจ็ดเห็ดหลับใหลจะขึ้นเฉพาะหน้าร้อน ข้าต้องรีบกอบโกย!”

เช้าวันถัดมา

เฮรัคกลับเข้าสู่ป่าจันทราอีกครั้งเขากวาดเห็ดตามแนวชายป่าจนแทบไม่เหลือหลอ ภายในสามวันเขาได้เห็ดถึง 170ดอก แต่ในวันที่สี่และห้า ปริมาณเห็ดเริ่มลดฮวบจนแทบหาไม่เจอ

เขายืนอยู่ตรงจุดที่เคยสังหารแม็คเคนสายตามองลึกเข้าไปในความมืดมิดของป่าชั้นในที่เต็มไปด้วยหมอกจางๆและเสียงคำรามของอสูรเวทที่ดังแว่วมา

“ขอบนอกถูกข้ากวาดจนเกลี้ยงแล้ว...หรือว่าข้าต้องเสี่ยงเข้าไปลึกกว่านี้?”

เขาพึมพำกับตัวเองขณะที่ พลังเวทมนต์ ในร่างกายเริ่มหมุนวนเตรียมรับมือกับอันตรายที่อาจรออยู่ในใจกลางป่าจันทรา