สามัญสำนึกของดยุกหมูอ้วน

ตอนที่เจ็ดสิบเจ็ดท่านดยุกคือสายเรียลลิสม์

ผมส่งจดหมายไปหาพันธมิตรต่างๆว่าจะให้ผลประโยชน์กับทางโบสถ์ บริจาคสร้างโบสถ์มอบที่ดินที่ยึดมาให้เป็นพื้นที่ให้โบสถ์สามารถเก็บภาษีที่ดินค่าเช่าที่จากชาวบ้านนักธุรกิจได้ แลกกับการที่โบสถ์นำนักบวชที่มีความรู้มาเกลี้ยกล่อมสั่งสอนชาวบ้านให้เป็นคนดีและสอนหนังสือกับรักษาบาดแผล กำจัดผีดิบที่อาละวาดฯลฯ

แม้แต่กรีฟีทแห่งเบอร์เซิร์กที่สุดยอดแห่งความเก่งนอกจากแต่งงานกับเจ้าหญิงแล้วก็ต้องได้รับโบสถ์มารับรองสถานะของตนเอง

ศาสนากับการปกครองอยู่คู่กันมาเสมอแค่มีการแยกการเป็นรัฐฆราวาสออกมาเมื่อไม่ถึงร้อยปีนี้เอง

การครองตำแหน่งต้องมีความ”ศักดิ์สิทธิ์”ในตนเอง

แน่นอนอาจจะมีความกังวลเรื่องของการที่โบสถ์จะมีอำนาจเหนือกว่าผมหากให้เวลาสักหลายสิบปีในการให้โบสถ์ขยายอำนาจในดินแดนจนอาจจะมีอำนาจมากกว่าผม

แต่นั่นเอาไว้กังวลเรื่องสิบกว่าปีข้างหน้าให้เป็นปัญหาของชนรุ่นหลังต่อไป

ผมกังวลไม่กี่ปีนี้ที่สัตว์ประหลาดและกองทัพจอมมารต่างๆจะมาก่อเรื่องวุ่นวายมากกว่า

อ๊ะ หรือว่าปัญหาใดใดในโลกไม่ใช่เรื่องที่บุคคลยุคก่อนหน้าเราไม่รู้ แต่พวกเขาพยายามจะแก้ไขปัญหาตรงหน้าพวกเขาและปัดภาระปัญหาที่ตามมาจากการตัดสินใจของพวกเขาให้กับชนรุ่นหลังเหมือนกัน?

เฮ้อนี่ล่ะการเมืองตามความเป็นจริงที่เราฝันหากันล่ะนะ

มันจะไม่ได้นำมาสู่โลกของจอมปีศาจหรอกแค่มันจะลงเอยในรุปแบบของการเมืองของโลกปัจจุบันนั่นเอง

“การเมืองตามความเป็นจริง เรียลลิสม์ Realism”

คนที่คิดจะใช้แนวคิดนี้น่ะคิดว่าในยุคปัจจุบัน การเมืองระหว่างประเทศเรานับถือสำนักความคิดรูปแบบไหน?

ก็เรียลลิสม์ realism ตามความเป็นจริงนั่นล่ะ

จะหาผลลัพธ์อย่างอื่นนอกจากสภาพสังคมปัจจุบันน่ะไม่ได้หรอกนะ

แน่นอน หากเราสังเกตดีดี โรงเรียนที่พวกเราเห็นในสังคมจะเกี่ยวพันกับศาสนาอย่างมากจนกระทั่งเริ่มมีการขยายตัวและงบประมาณมากขึ้นโรงเรียนในระดับปฐมภูมิถึงจะค่อยๆแยกจากศาสนาเพราะพ่อแม่อยากให้ลุกเรียนแบบคุณภาพที่ดีกว่าเดิมแต่คุณภาพก็ตามราคานั่นเอง

แต่ ตอนนี้ผมต้องเอาผลตรงหน้าก่อน

ปราบถ้ำที่มีผีดิบและเป็นแหล่งสร้างกองทัพผีดิบที่ซ่อนอยู่ตามหุบเขาได้ก่อน

แน่นอน กองทัพที่ผมมีอยู่นี้ไม่ใช่”กองทัพพันธมิตร”ตามแบบในเกมส์

แต่ก็หมายความว่าผมจะบุกไปทำลายพิธีกรรมของพวกปีศาจก่อนที่พวกเขาจะพูดว่า

“วะ ฮะ ฮ่า เจ้ามาช้าไปแล้วข้าร่ายเวทย์พิธีสำเร็จไปแล้ว”และเราก็ต้องสู้กับบอสเพราะทำเวลาช้าไปเนื่องจากเผลอไปเก็บไซด์เควสต์กลางทางเกินเวลาไปหน่อยแต่หากไม่เก็บเควสต์ครบ เราก็เก็บซีจีต่างๆไมได้แถมฉากจบบางอย่างก็ไม่เปิดอีกต่างหาก

ผมจึงคิดว่าโจมตีสถานที่ที่พวกปีศาจซ่องสุมกำลังพลเอาไว้ก่อนน่าจะปลอดภัยที่สุด

ตามหลักการเล่นเกมส์ของผมว่า

“ต่อให้เสียหายแค่ไหนหากเห็นมีเวทย์พิธีกรรมอยู่แถวไหน ต้องบุกไปจัดการให้ได้”

ก็เพราะว่าหากไม่ทำอย่างนั้นปล่อยให้เวทย์พิธีกรรมทำสำเร็จ เราจะเสียหายมากกว่าการที่บุกไปหลายเท่านั่นเอง

วิเคราะห์กันในแง่ของการทหาร“เวทย์พิธีกรรม” คือ force multiplier

การกระทำที่จะทำให้กำลังของกองทัพที่แท้จริงนั้นมากกว่าตัวเลขตามหน้ากระดาษขึ้นหลายเท่า

หากพูดให้เข้าใจง่ายๆก็คือ

ปีศาจระดับธรรมดาเราอาจจะต้องฝึกมาสิบตอนเอาชนะได้

แต่หากให้ปีศาจใช้เวทย์พิธีกรรมปลุก”ท่านผู้นั้น”ขึ้นมาได้

สเกลพลังของพระเอกนางเอกต้องอยู่ระดับตอนจบของเรื่องนั่นเอง

การยับยั้ง force multiplier ของอีกฝ่ายและเพิ่ม forcemultiplier ของฝ่ายผมเอง นั่นคือแผนการคร่าวๆของผมนั่นเอง

มันมีไอเท็มโกงๆที่แย่งกันอยู่และตามเนื้อเรื่องเราจะมาช้าไปเพราเผลอทำไซด์เควสต์เอ๊ยเนื้อเรื่องบังคับ

ผมก็จะเอากองทัพของทางศาสนจักรรวมตัวกับผมไปปราบบอสของแผนที่บางตัวเสียก่อน

แน่นอนมันมีบางตัวที่หลบซ่อนตัวอยู่นั่นล่ะแต่เมื่อไม่สามารถหาพวกนั้นได้ง่ายๆ ผมก็ปราบพวกที่ผมรู้ตัวว่าอยู่ที่ไหนก่อน

พวกนั้นอาจซ่อนตัวได้แต่ซ่อนฐานทัพของตนเองไมได้หรอก

ถ้าคิดอะไรไม่ออกผมก็จะยกทัพไปบุกดาร์กเอลฟ์แห่งอันเดอดาร์ก ทางดนเจี้ยนใต้ดินละกัน

แน่นอนตัวอื่นมีเหตุผลในการทำลงไปที่ดีดาร์กเอล์ฟก็มีเหตุผลในการที่จะอัญเชิญปีศาจ..เทพเจ้าของตนเองมาเพื่อเปลี่ยนให้โลกเป็นกลางคืนเพื่อให้อาศัยได้บนพื้นดินอีกครั้งแทนที่จะคิดค้นเทคโนโลยีดาร์กไลท์ที่ให้แสงความมืด หรือพยายามจะสำนึกผิดขอให้เทพเจ้าของเอลฟ์อภัยให้ตนเองจากคำสาปก็ดันหาเรื่องก่อความวุ่นวายให้กับชาวบ้านอีกแน่ะ

แต่การบุกดาร์กเอลฟ์อาจจะต้องเตรียมการที่ดีกว่านี้ผมวางแผนจะจัดการ”หลังบ้าน” หรือเรียกอีกอย่างคือจัดการปัญหาในเขตแดนของผมให้เรียบร้อยก่อน

ที่จะเตรียมตัวบุกแบบทุ่มเททุกอย่างจัดการกับดาร์กเอลฟ์

ไม่ใช่อะไรเพราะสายเผ่าพันธุ์ดาร์กเอลฟ์เก่งเวทมนตร์ที่สุดในกองทัพปีศาจผมมองว่าไม่ว่าเกิดอะไรขึ้น จัดการพวกใช้เวทย์ได้ของกองทัพปีศาจไปก่อนก็จะทำให้ฝ่ายมนุษย์และพันธมิตรได้เปรียบมหาศาลแล้ว

หลังจากนั้น...นั้นก็ขึ้นอยู่กับทางการเมืองในการเจรจากับเผ่าอื่นๆแล้วหากเจอเผ่าที่สามารถเอามารับใช้ได้เพราะต้องการเงินและผลประโยชน์ผมก็จะซื้อตัวพวกเขามา

เผ่าเดมิฮิวแมน สุนัข แมวฮาร์ปี้ต่างๆนั้นพอที่จะเจรจากันได้ ผมยอมเจรจาได้แม้กระทั่งกับพวกแวมไพร์หากพวกเขายอมทำสัญญาว่าจะอยู่แต่ในเขตแดนตนเองไม่ออกมาเพ่นพ่านข้างนอกเขตแดนพวกเขาหรือเข้าร่วมกับกองทัพปีศาจ

แบบจุมพิตขับขาน เอ๊ย Kissinger คิสซิงเจอร์ว่าเอาไว้ว่าต่อให้คอมมิวนิสม์โซเวียตจัดการเอายิวเข้าแคมป์ก็ไม่ใช่ปัญหาที่อเมริกาต้องเข้าไปเกี่ยวอาจจะเป็นปัญหามนุษยธรรม แต่ไม่ใช่ปัญหาทางการเมือง

การร่วมมือทางการเมืองระหว่างองค์กรที่คงอยู่นั้นจะทำให้สังคมสงบสุขมากกว่าการจะล้มล้างองค์กรที่สร้างระเบียบอยู่ในตอนแรกได้

มันคือการเทียบกันว่าความเสียหายจะเกิดขึ้นน้อยกว่าหากไม่ไปบุกทำลายองค์กรอื่นๆนั่นเอง

นี่ล่ะแนวคิดที่การเมืองตามความเป็นจริงจะนำพาเราไปสู่ระเบียบของโลก

ที่คนที่พยายามรักษาระเบียบโลกไม่ใช่เพราะพวกเขาเป็นคนชั่วร้าย ต้องการเห็นคนทุกข์ทรมานแบบจอมมารในหนังหรือนิยาย

แต่เพราะพวกเขามองว่าพวกเขาไม่คาดหวังว่าสังคมจะดีขึ้น แต่พยายามรักษาระเบียบไว้เพราะกลัวที่มันจะแย่กว่าเดิม

มองพวกนักอุดมคติอุดมการณ์เป็นตัวการทำลายระเบียบและก่อความวุ่นวายให้กับสังคมที่คนจะตายมากกว่าการโดนกดขี่ข่มเหงละเมิดสิทธิมนุษยชนอย่างที่เป็นอยู่ปัจจุบัน

นั่นคือผลลัพธ์ของแนวคิดที่สายแนวคิดเรียลลิสม์จะต้องก้าวไปถึง

“หากฮิตเลอร์บุกนรกอย่างน้อยผมก็จะพูดถึงซาตานอย่างแง่ดีในสภา” อย่างที่เชอร์ชิลว่าไว้นั่นเอง

ผมเป็นเรียลลิสม์แต่รู้ดีว่าเรียลลิสม์ที่แท้จริงมันหมายถึงอะไร

รักษาระเบียบของโลก World’s Order เอาไว้โดยพยายามทำงานร่วมกับทางโบสถ์และองค์กรอื่นๆนั่นเอง

การใช้โบสถ์และใช้องค์กรนักผจญภัยคือผมพยายามทำงานผ่าน”องค์กร”ที่มีหน้าที่ควบคุมและสร้าง”ระเบียบ”ของโลกนี้นั่นเอง

ผมถึงได้พยายามเคลื่อนไหวผ่านหน่วยงานที่เป็นทางการมาตั้งแต่ต้นหากมันจะช่วยในการสร้างอำนาจให้กับองค์กรหรือหน่วยงานใด ก็ต้องให้มันเป็นไปอย่างนั้นหากเรารักความสงบมากกว่าเสรีภาพ รักการมีชีวิตอยู่ มากกว่าอุดมการณ์นั่นเอง

อาจจะต้องร่วมมือจากหลายๆทิศทางแต่ไม่น่าเชื่อก็ต้องเชื่อ ความสามารถของดยุกหมูอ้วนที่น่ากลัวที่สุดคือการสร้างพันธมิตรนั่นเอง

ณสมาคมค้าทาส                              

ชายร่างอ้วนคนหนึ่งรีบออกมาต้อนรับท่านดยุกที่ให้พี่กล้ามพังกำแพงเข้ามา

“ยินดีต้อนรับครับท่านดยุกยินดีที่ท่านให้เกียรติมากำแพงนี่มันก็แย่จริงๆขวางทางท่านดยุกได้เห็นไหมนี่”

“ไม่มีอะไรหรอกข้าแค่มาจ่ายค่าปรับน่ะ”