“มัน จริงๆ มันสะใจจริงๆ” เขาพร่ำบอก
นางเองถึงขีดสุดติดๆกันไปหลายรอบแล้ว พี่เขยลงลิ้นอยู่ประมาณ 10 นาทีได้ก็หยุดแล้วหันไปดูดถันต่อ “น้องข้า ขอข้าเสียวบ้างนะ”
พูดจบก็จับเ้าัจ่อที่ปากถ้ำเขี่ยไปมากับปุ่มกระสันแล้วค่อยๆดันเข้า “เจ็บไหมน้องข้า”
นางไม่ตอบ ได้แต่หลับตาพี่เขยเลยดันเข้าจนสุด
นางเจ็บเล็กน้อยแต่เสียวมากกว่าเพราะมันคับแน่นไปหมด ัพี่เขยใหญ่จนกำไม่รอบ และยาวมากรู้สึกได้เพราะมันชนกับมดลูกทุกทีที่โดนกระแทก มันเสียวมากเลยพี่เขยค่อยๆโยกช้าๆพร้อมกับดูดถันไปด้วย
“โอย..ย…เสียวจังเลยโอย…ย..ซี๊ด..ด..อูย..ย..” พี่เขยครางออกมานางเองก็ครางออกมาอย่าลืมตัวเพราะความเสียวเช่นกัน
พี่เขยเร่งกระแทกทั้งเร็วและแรงพับๆๆๆๆๆ
“สุดยอดเลยน้องข้าซี๊ด..ด..ด..อร่อยจริงๆ..โอย…ย..ซี๊ด..ด..อูย..ย..” เขาบอก
“พี่ออกข้างนอกเหมือนเดิมนะกลัวเ้าท้อง” พี่เขยโยกเอวถี่ยิบ จนตัวนางสั่นไปหมดมันเสียวมากๆใจจะขาดเสียให้ได้ นางลืมตัวผวากอดพี่เขยไว้แน่น“โอย..ย…โอย..ย..โอย..ย..ย..”
จนน้ำแห่งรักอุ่นๆปล่อยออกมาเต็มที่ใส่ถ้ำนาง มันเสียวซ่านไปทั้งตัวเลย!
แล้วพี่เขยก็ออกจากห้องไปนางเสร็จสมใจ ได้ทุกอย่างจากพี่เขยแล้ว นางเหนื่อยอ่อน ล้า เพลียแต่ก็สุขสมใจทว่าไม่พอ อยากได้อีก ยิ่งคิด ยิ่งไม่พอ ้าอีกแล้วอีกเล่า
เช้ามา พี่เขยทำเหมือนปกติไม่พูดจาเื่เมื่อคืนเลย น่ำเจ็งแปลกใจในตอนแรก แต่ก็มาเข้าใจเมื่อนึกได้ว่านี่เราคิดไปเองทั้งหมดนี่ มันเป็จินตนาการของนางเอง
ทว่าเมื่อไหร่ล่ะฝันจะได้เป็จริงเสียที…!
ตกค่ำ ในสายลมแห่งฤดูใบไม้ผลิน้ำในสวนกลางลานบ้านพลิ้วระลอกไปตามแรงลม น่ำเจ็งเดินออกมาชมจันทร์ชมสวน ที่ศาลากลางสวนนางถอนใจ นางนึกถึงอีกแล้วปรารถนาอย่างไม่สร่างซา รสกามที่รอคอย นี่แค่นึก ยังเสียวสุขขนาดนี้ หากได้พบพานด้วยตัวเองจะสุขยิ่งไปถึงไหน
อย่างที่กล่าวทุกครั้งที่นางได้ยินพี่เขยพี่สาวเสพสม นางรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัวจนต้องแอบจินตนาการว่าคนที่พี่เขยกำลังมีอะไรด้วยไม่ใช่พี่สาว แต่เป็ตัวนางเอง
นางรู้ว่าไม่เหมาะ ผิดบาปพยายามหักห้ามใจไม่คิดเื่นี้ แต่ยิ่งห้ามก็ยิ่งปั่นป่วนใจเต้นระส่ำทุกครั้งที่สบตากับพี่เขย ยิ่งได้อยู่ใกล้ได้เห็นพี่สาวส่งเสียงคาวญครางมีความสุข นางก็ยิ่งอารมณ์กระเจิดกระเจิงหักห้ามใจตัวเองไม่ไหว พี่เขยกลายเป็บุรุษในฝันที่นางแอบมีใจให้
แม้จะเป็เช่นนี้นางก็ยังพยายามหยุดความคิด พยายามไล่มันออกไปจากใจให้หมดพยายามไม่แสดงออกให้ใครเห็น น่ำเจ็งคิดว่าพี่เขยก็ต้องพยายามหักห้ามใจเช่นเดียวกันเขาไม่ยอมสบตาเธอ ไม่ยอมพูดกับเธอ ทำเหมือนคนไม่รู้จักกันทำเหมือนเรือนหลังนี้ไม่มีเธออยู่ด้วย
คืนแล้วคืนเล่า สะสมมามิหยุดยิ่งได้พบเห็นกับเื่ราวที่คาดไม่ถึง ความสุข อารมณ์ที่เติมอยู่ทุกคืนกลายเป็ว่าความรู้สึกยับยั้งชั่งใจของนางก็เหมือนจะเลือนหายไปด้วย
ยิ่งเมื่อพี่สาวไปอู่ฮั่นอีกวันนั้นหลังไปส่งพี่สาวเดินทาง น่ำเจ็งกลับมาปักผ้าต่อ ระหว่างทางไปห้องนางเห็นพี่เขยกำลังยืนรูดัในห้องของพี่เขย ที่แปลกคือ มือข้างหนึ่งของเขาถือชุดบังทรงของนางอยู่ไม่ถือเปล่า กลับยกขึ้นสูดดม มือข้างที่กำัก็รูดขึ้นรูดลง
ภาพนี้ทำให้น่ำเจ็งยืนนิ่งอ้าปากค้างใ วางตัวไม่ถูก ใบหน้านางร้อนวูบแล้วกระจายวาบไปทั่วทั้งตัวนางยืนแอบมองพี่เขยระบายอารมณ์ใคร่ใส่ชุดของนางด้วยอารมณ์ตัวเองก็ปั่นป่วนวาบหวิว
แปลกที่น่ำเจ็งไม่รู้สึกกลัวหรือรังเกียจท่าทีเหมือนคนจิตไม่ปกติอย่างพี่เขยเลยแม้แต่น้อยตรงกันข้าม การที่พี่เขยเกิดอารมณ์ใคร่ขนาดนี้ ทั้งๆ ที่มาหานางได้ยิ่งตอนนี้ที่พี่สาวไม่อยู่ด้วยแล้ว แต่แปลกที่เขากลับเลือกที่จะใช้ชุดของนาง
หรือเขาเองก็กำลังต่อสู้กับความผิดบาปในใจอย่างหนักหน่วง
ยิ่งพี่เขยสาวขึ้นสาวลงหน้าตาเต็มไปด้วยอารมณ์ใคร่ อารมณ์ของนางก็ยิ่งปั่นป่วยจนต้องหนีบสองขาเข้าหากันภายในถ้ำของนางเปียกแฉะไปหมดแล้ว
ยืนมองต่อมาอีกอึดใจพี่เขยก็ส่งเสียงครางปล่อยน้ำแห่งรักใส่แพรพรรณของนางจนชุ่มฉ่ำนางกลืนน้ำลายดังอึก รู้สึกเหมือนอยากลิ้มรสน้ำแห่งรักของพี่เขยจริงๆ
แล้วจังหวะนั้นที่พี่เขยเพิ่งรูดัเสร็จสมเขาหันมาเห็นนางเข้าก็สะดุ้งตัวโยน นางยืนมองพี่เขยตัวแข็งทื่อสายตาเหมือนจะโดนสะกดที่ดุ้นัอันเขื่อง สายตาไม่สามารถมองไปทางอื่นได้พี่เขยขณะใมือก็ยังกำัที่แม้มันจะคายพิษแล้วแต่ก็ยังแข็งผงาดเต็มมือ
พี่เขยยืนอึ้งครู่หนึ่งก็รีบโยนชุดแพรพรรณของนางลงตะกร้าในห้องแล้วใส่กางเกงเดินออกจากห้องเหมือนไม่เกิดอะไรขึ้น
นางสะดุ้งรีบหมุนตัวเดินออกไปด้านนอกนางกำลังกลัว นางไม่ได้กลัวพี่เขย แต่กลัวว่าตัวเองกำลังเกิดอารมณ์ถึงขีดสุดจะพาลสั่งให้ใจทำเื่ไม่ดีงาม
หลังจากเลี่ยงหนีออกมาด้านนอกแล้วน่ำเจ็งก็ยืนพิงผนังหอบหายใจถี่หนัก ยิ่งพยายามสะกดอารมณ์ตัวเองเท่าไหร่ก็ยิ่งรู้สึกร่างกายร้อนวูบวาบ มันร้อนวูบวาบหวิวๆ แปลกๆ หน้าอกก็แน่นๆ คัดๆส่วนตรงนั้น ตรงถ้ำยิ่งแล้วใหญ่นางรู้สึกคันยุบยิบร้อนวาบจนต้องหนีบขาเบียดไปเบียดมามันเปียกจนกางเกงตัวในชุ่มเลอะเปรอะแพรพรรณชุดนอกนางรู้สึกเหมือนอะไรบางอย่างมันจะะเิออกมา
วันนั้นนางได้แต่เดินวนเวียนอยู่ด้านนอกไม่กล้ากลับเข้าตัวเรือนภาพที่เพิ่งเห็นตามหลอกหลอนจนฟุ้งซ่านลบทิ้งไม่ออก กว่านางจะกล้ากลับไปก็รอจนดึกแต่พอกลับต้องเดินผ่านห้องพี่เขย ภาพชุดของตนที่เปื้อนคราบน้ำสีขาวข้นอารมณ์ของนางก็กระเจิดกระเจิงฟุ้งซ่านอีก
คืนนั้นนางนอนแทบไม่หลับเลยทั้งคืน
ยังดีที่เมื่อตื่นเช้ามาพบกับพี่เขยเขาก็ไม่พูด ไม่แสดงอาการออกมา ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นทำเหมือนไม่เห็นนางเสียด้วยซ้ำ นางจึงค่อยโล่งใจและกระทำแบบเดียวกัน คือไม่พูดกับพี่เขย เดินผ่านกันเหมือนไม่เห็นอีกฝ่ายและเื่ที่เกิดก็ไม่เคยเกิดขึ้น
ทว่าความรู้สึกของนางได้เปลี่ยนไปหมดแล้ว
วันที่สาม เมื่อนางสบตาพี่เขยขณะเดินผ่านนางจะแอบมองพี่เขยเสมอ ขณะที่พี่เขยก็กระทำอย่างเดียวกันต่างแอบมองแล้วรีบหันไปมองทางอื่น ทั้งๆ ที่่เวลานี้อยู่ด้วยกันในบ้านสองต่อสอง บ้านที่ใหญ่โตแต่นางกับพี่เขยเหมือนจะเดินมาเจอกันอยู่ตลอดเวลา
ทว่ายามใกล้กันกลับเลี่ยงที่จะใกล้ ห่างกันแต่ไม่ไกลกัน มองเห็นกันแต่ไม่เข้าใกล้กัน
จนหลังจากพี่สาวกลับมา แน่ล่ะพี่เขยกับพี่สาวต่างทำรักใส่กันอย่างดุเดือด เสียงดังมากกระทำอย่างไม่ยับยั้งต่อกันเลย โดยเฉพาะพี่เขย ร้องเสียงดัง เสียงเตียงเอี๊ยดอ๊าดกระแทกเรือนดังโครมๆกระแทกฝาบ้านจนแทบพัง พี่สาวกรีดร้องไม่บันยะบันยังเสียงทั้งคู่แทบจะทำรักใส่กันทั้งคืนจนรุ่งเช้าถึงได้เงียบ
วันรุ่งขึ้นพี่เขยมองตาน่ำเจ็งแล้วก็ไม่หลบ เขายิ้มให้ ทำเอาน่ำเจ็งแปลกใจ เมื่อเดินผ่านเขาจงใจให้ไหล่ชนปทุมถันนางเข้า แม้จะไม่แรง แต่ความจงใจนั้นทำเอานางเสียวซ่าน วูบวาบไปทั้งตัว
พี่เขยจะมาไม้ไหนนี่ น่ำเจ็งคิด
่หัวค่ำทั้งสามคนต่างนั่งทำงานของกันและกันในห้องกลาง พี่เขยนั่งคิดบัญชีรายรับรายจ่ายขณะที่น่ำเจ็งกับน่ำเซียงนั่งปักผ้า
แล้วพี่สาวก็ลุกไปเข้าห้องน้ำถ้าเป็ก่อนหน้านางก็คงจะทำทีเป็ลุกไปทำอะไรสักอย่างเพื่อจะได้ไม่อยู่กันสองต่อสองแต่ว่าวันนั้นนางกลับนั่งนิ่งใจเต้นแรงแอบชำเลืองมองพี่เขยเกือบตลอดเวลาด้านพี่เขยเองก็แอบชำเลืองมองมาทางนางอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็เอนตัวลงนอนเอาศีรษะลงหนุนบนขาอ่อนของนางหน้าตาเฉย
นางใ ทำอะไรไม่ถูกนั่งตัวนิ่งแข็งทื่อ แก้มสาก ๆ ของพี่เขยกำลังเบียดอยู่บนขาอ่อน นางรู้สึกหวิว ๆแปลก ๆ ไม่ได้รังเกียจเลยสักนิด กลัวก็แต่ว่าพี่สาวจะออกมาเห็นเื่ไม่ดีงามเข้าพี่เขยหันหน้าเข้าหาตัวนาง จ้องสายตามายังนาง นางหลบวูบอย่างอับอายเขาเสือกหน้ายื่นปากคลุกเคล้ากับหว่างขานางนอกผ้า
เหมือนริมฝีปากจะโดนเข้ากับถ้ำนางรู้สึกร้อนวูบ ปากถ้ำอัดแน่นร้อนไปหมด แต่ไม่นานก็ได้ยินเสียงเปิดประตูห้องน้ำพี่เขยก็รีบขยับตัวลุกขึ้นมานั่งนิ่งตัวตรง ทำทีไม่รู้ไม่ชี้พี่สาวก็เหมือนจะไม่รู้เื่อะไร นางค่อยหายใจหายคอโล่งขึ้นมา
คืนนั้นอารมณ์น่ำเจ็งปั่นป่วนอีกคราพี่เขยเหมือนจะเจตนาแกล้งนาง พอนางกลับเข้าห้องนอนปุ๊บไม่ทันไรเสียงครางกระเส่าของพี่สาวก็ดังทะลุประตูมาให้ได้ยินถึงในห้อง นางใจเต้นแรงไม่อยากนึกนอนฟังอย่างเดียว
น่ำเจ็งแอบลุกไปแนบตาดูลอดผ่านขอบประตูแล้วก็ได้เห็นภาพที่คาดเอาไว้ พี่เขยกำลังขึ้นคร่อมขย่มใส่พี่สาวอย่างเมามัน
พี่สาวกลับมาแปลกพยายามยกมือปิดปากตัวเองไว้ ไม่ให้ส่งเสียงแต่พี่เขยกลับดึงออกพี่สาวบอกให้พี่เขยเปลี่ยนสถานที่ พี่เขยช้อนเอวพี่สาวอุ้มเข้าเอวแล้วพาไปที่หน้าต่าง ขณะเดินไปก็กระแทกกระเด้าใส่ พี่สาวร้องโอ้วๆ
ที่หน้าต่างเขาวางน่ำเซียงที่ชอบหน้าต่าง ด้านนอกมองไปไกลลิบ เต็มไปด้วยไม้ใหญ่พุ่มหนาบางท่ามกลางสายลมเอื่อยๆ
“วิวสวยนะ” พี่เขยพูด“แต่เซียงยี่ของพี่ดีกว่า”
“ไม่กลัวคนอื่นเห็นหรือ”น่ำเซียงกล่าว
“ดีสิ ตื่นเต้นดีจะได้ทำให้เขาดูเลย”
“บ้า”พี่สาวหัวเราะพลางทุบอกพี่เขยอย่างหยอกล้อ
“มีคนชอบดูคนเอากันเยอะแยะจะได้เห็นว่าเ้ากับข้าเอากันสนุกสุขเสียวแค่ไหน”
“ท่านนี่ทำเป็ปากดี”
“อย่างอื่นก็ดีนะ”พูดจบบุรุษกระแทกเอวใส่ท่อนล่างนาง
น่ำเซียงถึงกับร้องซี๊ด “เบาข้าเสียวก็จริง แต่จะพังเสียก่อน”
“ของเ้าไม่พังง่ายหรอก อึด ทน ดีดีไปหม คับแน่นไปหมด อึ๊บ อ้า ซี๊ด เสียว เสียว ของเข้าตอดข้าอีกแล้ว เสียวใช่ไหมดีใช่ไหม ซี๊ด”
น่ำเซียงไม่ตอบ เอาแต่ร้องอ้า ซี๊ดรับการกระแทกกระทั้นของเขาที่โหมมาอย่างไม่หยุดหย่อน ด้วยความแข็งแรงของพี่เขยเขากระทำรักกับนางได้เนิ่นนาน ไม่รีบหลั่ง เขารู้จังหวะจะโคน ผ่อนสั้นผ่อนยาวเป็บางคราวที่ใกล้ถึง เขาก็หยุด แล้วขมิบหัวัไว้ ก่อนจะกระเด้าต่อ ทั้งเบาทั้งสั้น ผ่อนหนักเบาอย่างเป็จังหวะ
2K
![เกิดใหม่เป็นพี่ชาย (ที่ต้องตาย) ของตัวร้าย : ผมจะปั้นน้องชายคนนี้ให้เป็นพระเอกเอง! [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1773624416_23657686.webp)
