ทายาทจักรพรรดิ (NC18+)

เวลาผ่านไปพักใหญ่ๆพ่อของฟ้าที่ออกไปคุยกับคนงานก็เดินกลับมา

เอาจริงๆเขาไม่ได้อยากไปคุยกับคนงานเลยแม้แต่น้อยแต่เขานัดทุกคนเอาไว้แล้วว่าจะไปคุยเรื่องบูธขายของในเทศกาลชมจันทร์เลยไม่ไปไม่ได้ 

นายศิวกรนั้นต้องการให้คนงานมีรายได้เสริมอีกทางเลยเช่าที่สำหรับขายของไว้ให้สำหรับคนที่ต้องการโดยที่ถ้าหากทำกำไรได้ก็จะเอาคืนแค่ต้นทุนที่เขาออกไปไม่เอากำไรเลย เพราะงั้นตอนนี้ที่ใกล้ถึงวันงานแล้วเขาเลยค่อนข้างจะวุ่นวายเพราะต้องช่วยคนงานวางแผนว่าใครจะขายอะไรแล้วต้องเตรียมตัวอะไรบ้าง

พอเดินกลับมาเขาก็มองไปยังเด็กทั้งสามคนที่ตอนนี้นั่งคุยกันกระหนุงกระหนิงอยู่ที่บริเวณหลังบ้านที่เป็นสวนดอกไม้ก็รู้สึกหวั่นๆในใจ

ที่จริงแล้วสิ่งที่คุยกับฟ้าเมื่อวานมันส่งผลกับความคิดเขาไม่น้อย ทั้งเรื่องผู้ชายที่แต่งเมีย3คน7คนแล้วอยู่ด้วยกันช่วยกันทำมาหากินเขาไปลองหาดูในเน็ตก็พบว่ามันมีจริงๆ หรือเรื่องที่บอกว่าอนาคตจะเสียใจรึเปล่าไม่รู้แต่ถ้าโดนบังคับให้เลิกยังไงก็เสียใจแน่ๆ

ไหนจะเรื่องที่ว่าต่อให้คบกับคนอื่นก็ไม่มีทางรู้ว่าอนาคตจะต้องเสียใจรึเปล่าอยู่ดีอีก

นายศิวกรถามตัวเองทั้งคืนว่าถ้าฟ้ามีความสุขจริงๆเขามีเหตุผลอะไรให้ขวางกัน เพราะสังคมไม่ยอมรับหรอหรือกลัวว่าอนาคตฟ้าจะทะเลาะกับผู้หญิงคนอื่นของหมอนั่น

สุดท้ายคือภาพตรงหน้าที่ฟ้ายิ้มหัวเราะอยู่กับออสแล้วก็จูนมันดูไม่เหมือนการเสแสร้งทำเป็นว่ามีความสุขเลย ที่สำคัญที่สุดคือลูกสาวเขาชอบเด็กนั่น เพราะงั้นอย่างน้อยก็คงดีกว่าไอ้เด็กเคนแน่ๆ

“หรือเราควรจะยอมปล่อยไปดี อนาคตถ้ามันจะต้องเสียใจก็ค่อยมาปลอบกันไป”

ออสสังเกตุเห็นว่าพ่อฟ้าเดินกลับมาแล้วตอนนี้ยืนอยู่ในตัวบ้านมองมาที่พวกเขาก็ตัดสินใจแยกตัวออกไปคุยด้วยแล้วปล่อยให้2สาวนั่งคุยกันต่อโดยที่ไม่รู้เลยว่าจริงๆแล้วนายศิวกรเริ่มที่จะหวั่นไหวแล้ว

“มีอะไรให้ช่วยมั้ยครับ”ออสถาม

“ช่วยคบกับฟ้าคนเดียวได้มั้ยหละ”นายศิวกรถามสวนกลับไปทันที 

ถ้าออสมีฟ้าแค่คนเดียวละก็เขาคงสนับสนุนเต็มที่ไปแล้ว

เอ่อ

เจอคำขอนี้เข้าไปทำเอาออสสตั้นท์ไปเหมือนกัน

“คุณพ่อยอมให้ฟ้าคบกับผมไปทั้งๆแบบนี้ไม่ได้หรอ ผมรู้ว่ามันทำใจยอมรับยากแต่ผมรับรองว่าผมจะดูแลฟ้าให้ดีที่สุด"

นายศิวกรได้ยินแบบนั้นก็ขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจ แต่ก่อนที่จะได้พูดอะไรออกไปต่อประตูบ้านก็เปิดขึ้นมาเสียก่อน

“พ่อคะ กลับมาแล้วค่ะ”เสียงของผู้หญิงที่น่าจะอายุไม่มากตะโกนดังมาจากทางหน้าบ้านก่อนที่จะเห็นตัวอีก ตามมาด้วยอีกเสียงที่อายุมากกว่า

“คุณคุยกับลูกหน่อยนั่งเครียดมาตลอดทางเลย”แม่ของฟ้านั่นเอง หลังจากเธอเสร็จธุระกลับร่างทรงสมศักดิ์แล้วก็ขับแวะรับลูกสาวที่เพิ่งจะเลิกเรียนกลับมาด้วยกัน

นายศิวกรยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมองแล้วก็พบว่าตอนที่บ่าย3ครึ่งแล้ว เขานั่งกินข้าวไปฟังฟ้ากับออสเล่าเรื่องของพวกตัวเองไปนานเกือบ2ชั่วโมง ต่อด้วยไปคุยกับคนงานในไร่อีก 

เวลาผ่านไปเร็วจนไม่ทันรู้ตัวเลยตอนนี้เขายืนอยู่ทางออกหลังบ้าน พอได้ยินว่าลูกกับเมียกลับมาแล้วจึงหนัหลังเดินกลับเข้าไปโดยมีออสที่ตามไปด้วย

ด้านฟ้ากับจูนที่นั่งเล่นอยู่ที่สวนหลังบ้านได้ยินก็เดินตามกลับเข้าบ้านมาเช่นกัน

“รุ้งเครียดเรื่องอะไรหรอ”ฟ้าที่เดินเข้ามาในบ้านแล้วเป็นคนถาม

“เรื่องเรียนหนะ เอ๊ะ…ใครอะ”รุ้งที่เข้ามาชะงักเล็กน้อยเมื่อเห็นคนที่ไม่คุ้นเคยอยู่ในบ้านด้วย

“รุ้งนี่ออสแฟนพี่เอง ส่วนนี่จูนเอ่อเพื่อนพี่หนะ”ฟ้าแนะนำทั้งสองคนให้น้องสาวตัวเองรู้จัก

“อ่อค่ะ สายรุ้งค่ะยินดีที่รู้จัก”รุ้งกล่าวทักทายแล้วก็หันไปมองพ่อตัวเองเพราะไม่รู้ว่าตกลงพ่อเธอจะเอายังไงกับเรื่อง3คนนี้

ตึง ตึง ตึง

เสียงฝีเท้าดังๆก้าวมาอย่างรวดเร็วดังมาจากหน้าบ้าน

“แกเข้ามาทำอะไรที่บ้านฉัน”เสียงแหลมกรีดใบหูดังลั่นมาทันทีที่แม่ของฟ้าเดินเข้ามาเห็นออสกับจูนยืนอยู่ในบ้าน

ออสมองหญิงวัยกลางคนด้วยสีหน้าเจือนๆ ถึงตอนแรกที่มาจะเตรียมตัวแล้วว่าอาจจะต้องปะทะกับแม่ของฟ้ามากกว่าพ่อแต่ก็แอบดล่งใจไม่น้อยเมื่อรู้ว่าเธอไม่อยู่

“ผมก็บอกไปแล้วนี่ว่าจะให้เวลาเขา3เดือนพิสูจน์ให้เห็นว่าเขาดูแลฟ้าได้”พ่อของฟ้าพูดกับภรรยา

“ฉันก็บอกไปแล้วว่าต่อให้มันดูแลฟ้าได้จริงก็คบกันไม่ได้ ยังไงฟ้าก็ต้องแต่งกันเคน ลูกสาวเราหมั้นไปแล้วอยู่ๆไปยุ่งกับผู้ชายคนอื่นคนจะมองยังไง”นางสายหมอกค้านทันที

“ผมก็บอกไปแล้วว่าฟ้าไม่ได้ชอบไอ้เคนนั่นต่อให้ไม่มีเรื่องนี้ผมก็ไม่ให้แต่งอยู่ดี”

“ก็หมั้นไปแล้วจะไม่แต่งได้ไง ตอนที่หมั้นก็ทางนี้ก็เป็นคนไปขอแล้วอยู่ๆจะมาไม่แต่งแล้วจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน”

ออสมองไปทางข้างหลังนางสายหมอกพบว่าคนใช้ที่ชื่อพี่ผิงซึ่งพอเห็นว่าเจ้านายทะเลาะกันก็เดินหลบๆเข้าครัวไปแล้ว

“งั้นก็ไปขอถอนหมั้นแบบเป็นเรื่องเป็นราวไป ถ้าทางนั้นไม่พอใจก็ให้เรียกค่าชดเชยมาผมยินดีจ่าย”

นางสายหมอกทำถ้าจะพูดอีกแต่นายศิวกรกลับขัดขึ้น

“พอแล้ว มีแขกอยู่ด้วยมีอะไรไปคุยกันข้างบน"พูดจบผู้เป็นสามีก็ดึงภรรยาขึ้นไปข้างบน

“เฮ้ออเอาอีกละ เวรกรรมแท้ๆ พี่ฟ้าจะหิ้วแฟนมาด้วยก็น่าจะท้องมาเลยสิจะได้จบๆ”รุ้งมองตามพ่อกับแม่ที่ขึ้นไปข้างบนด้วยสีหน้าเซ็งๆ ยังมีเสียงทะเลาะกันลอยมาให้ได้ยินเป็นระยะแต่ทั้งสองคนน่าจะเข้าห้องไปแล้วเสียงที่ดังมาก็เลยฟังไม่รู้เรื่อง

“จะบ้าหรอ พี่ยังเรียนอยู่นะ”ฟ้าได้ยินน้องสาวพูดก็หน้าแดง

“แหมแปลว่าถ้าเรียนจบแล้วก็…”รุ้งมองพี่สาวด้วยสายตาหยอกล้อ

“ไปไกลๆเลย”

หลังจากดันร่างน้องสาวที่ล้อเธอเล็กน้อยฟ้าก็มองขึ้นไปชั้นบนแล้วถอนหายใจออกมา เดิมตอนแรกเธอก็จะเข้าไปยืนกรานว่าจะไม่แต่งกับเคนเหมือนกันแต่พอเห็นว่าพ่อออกตัวแทนไปแล้วเลยตัดสินใจไม่เข้าไปแทรกเพราะว่าเดี๋ยวจะเป็นเรื่องใหญ่กว่าเก่า

“อีกแล้วเนี่ย ทะเลาะกันบ่อยหรอ”จูนถามแทรกขึ้นทำเอาออสต้องเดินไปสะกิดเตือนว่าไม่ควรถาม

“ทะเลาะกันทุกครั้งที่แม่โดนร่างทรงทักโน่นนี่มานั่นแหละ ไม่ใช่แค่เรื่องพี่ฟ้าหรอก”รุ้งหันมาตอบ

“จะว่าไปพี่มีแฟนหลายคนจริงดิ แล้วไม่ตีกันจริงหรอทำได้ไงอะ แล้วพี่ฟ้า พี่จูน เวลาเห็นเขาจู๋จี๋กับผู้หญิงคนอื่นไม่อิึดอัดหรอ”รุ้งถามอย่างอยากรู้อยากเห็น

“ไม่ต้องรู้หรอกน่า”ฟ้าบอกปัดหน้าแดงส่วนจูนก็แค่ยิ้มๆไม่ได้ตอบอะไร

“ว่าแต่ที่แม่บอกว่าเครียดมาตลอดทางนี่มันเรื่องอะไรหรอ"ฟ้าเปลี่ยนเรื่อง

“ก็เรื่องขึ้นม.4ไง  หนูเอาคะแนนตัวเองไปเทียบกับเพื่อนๆอยู่แล้วลองคำนวนเล่นๆมันเสี่ยงที่จะไม่ติดมากๆเลย ทำไงดีพี่ฟ้า”

รุ้งนั้นตอนนี้เรียนอยู่ชั้นม.3 ซึ่งช่วงคาบเกี่ยวโรงเรียนจะรับเด็กเก่าเพียงครึ่งเดียวและอีกครึ่งจะให้เด็กจากที่อื่นสอบเข้าซึ่งถ้าใครไม่มีรายชื่อได้เรียนต่อแต่อยากเรียนที่เดิมก็ต้องไปสอบแข่งกับคนอื่นเพื่อกลับเข้ามาซึ่งโรงเรียนของรุ้งเป็นโรงเรียนรัฐที่มีชื่อเสียงของเมืองถ้าออกไปสอบแข่งกับคนอื่นมันยากมากๆ

เรื่องนี้ทำให้รุ้งกังวลมาสักพักแล้ว แต่จะแก้อะไรก็ไม่ทันแล้วเพราะโรงเรียนเอาเกรดเทียบ5เทอมไปคำนวนไม่ได้เอาเกรดม.3เทอม2ที่เธอกำลังเรียนอยู่ไปใช้ด้วย 

“งั้นเอางี้ถ้าไม่ติดเดี๋ยวพี่ติวสอบเข้าให้”

“มันก็ยากอยู่ดีแหละ”

ออสได้ยินก็นิ่งคิดเล็กน้อย

ด้วยฐานะเขาตอนนี้จะหาวิธีช่วยน้องสาวของฟ้าให้ได้เรียนต่อที่เดิมก็คงจะไม่ได้ยากหรอกมั้ง

ไว้ค่อยว่ากันละกัน

“จูนโทรบอกอีฟมารับเลย”ออสหันไปบอกจูนเนื่องจากตอนนี้ยังได้ยินเสียงทะเลาะกันของพ่อกับแม่ของฟ้าเขาเลยคิดว่าอยู่ต่อคงไม่ค่่อยเหมาะแล้ว

“ฟ้างั้นวันนี้ฉันกลับก่อนดีกว่า ไว้ค่อยมาใหม่แล้วกัน”ออสก็หันไปบอกลาฟ้าโดยเดินไปกอดแล้วหอมแก้มฟ้าเบาๆทีนึง

“ไว้โทรหานะ”ฟ้าโบกมือลาออสที่เดินกลับออกจากบ้าน

“หวานนะเนี่ย”รุ้งเอาไหล่ไปชนพี่สาวเบาแล้วเอ่ยแซวด้วยรอยยิ้ม

“อย่าแซวน่า”เมื่อน้องสาวแซวฟ้าก็หน้าแดง

“ว่าแต่หนูเห็นนะตอนกอดหมอนั่นแอบบีบก้นพี่เน้นๆเลย แฟนพี่นี่หื่นใช่เล่นนะ”

…

ช่วงดึกๆ

“เฮ้ออ”นายศิวกรนั่งดื่มพลางถอนหายใจอยู่คนเดียว

“สุดท้ายก็ใจอ่อนหละสิ”

เสียงของชายหนุ่มที่คุ้นเคยดังขึ้นด้านหลังพอหันไปมองก็พบว่าลูกชายยืนอยู่

“แล้วแกจะให้ฉันทำยังไงหละ ไม่เห็นหน้าน้องสาวแกรึไง”ผู้เป็นพ่อถามกลับ

“ฮ่าๆ ทำเป็นพูดต่อให้3เดือนผ่านไปไม่ว่าจะยังไงถ้าฉันบอกว่าไม่ผ่านฟ้ามันจะทำอะไรได้ ผมดูออกตั้งแต่เมื่อวานว่าพ่อใจอ่อนตั้งแต่เห็นฟ้ามันน้ำตาซึมแล้ว”ลมพูดยิ้มๆ

“ช่วยไม่ได้หละนะมันเลือกของมันเอง ถ้าพลาดก็คงต้องทำใจแล้วมานั่งปลอบกันทีหลัง”

“แต่ที่ผมเรียบๆเคียงๆถามมะลิมาถ้าทำใจยอมรับเรื่องที่แฟนมันคบซ้อนได้เรื่องอื่นก็ดูจะไม่มีปัญหาอะไรนะ เรื่องฐานะเองมะลิก็บอกว่าหมอนั่นรวยพอสมควรด้วย”

“ทางนี้ที่สังเกตุดูตอนฟ้าอยู่กับเด็กจูนนั่นก็ดูสนิทกันจริงๆไม่ได้เล่นละครเหมือนกัน”

“งั้นก็รอดูต่อไปถ้าไม่ได้เกิดอะไรแปลกๆก็คงต้องปล่อยไปสินะ”

“แล้วนี่แกกลับมาป่านี้คงไม่ได้ไปทำอะไรเด็กคนนั้นใช่มั้ย”อยู่ดีๆพ่อของเขาก็เปลี่ยนเรื่องทำเอาลมยิ้มแห้ง

“โธ่พ่อรายนั้นระวังตัวจะตาย แถมพอทุ่มนึงกินข้าวเย็นเสร็จก็ขอกลับแล้วผมทำอะไรได้ที่ไหน ที่กลับมาดึกเพราะผมออกไปเที่ยวต่อเองต่างหาก”