ศาสตร์จักรพรรดิมังกรครองพิภพ (จบ)

        บรรยากาศในตอนนี้แทบจะเรียกได้ว่าเงียบสงัด จะมีเพียงแค่เสียงของผู้ยิ่งใหญ่ที่ปรากฏขึ้นเท่านั้น ทุกคนทำได้เพียงภาวนาว่าให้เขารีบไปๆซะ เพราะถึงยังไงคลื่นพลังยุทธที่เปล่งออกมาก็ทำให้แต่ละคนต้องขวัญหนีดีฟ่อกันแล้ว

        บนท้องฟ้าราชันย์เทพมังกรอนันตาการที่ถูกขอบคุณจากผู้สืบทอดขององค์เหนือหัวก็พูดขึ้น

        "เหอะๆ ถึงยังไงพวกเราก็ผูกพันธ์กันตั้งแต่ที่องค์เหนือหัวได้สืบทอดทุกสรรพสิ่งให้เจ้าแล้ว อย่าลืมละ พวกเราอีกสี่ตนกำลังรอคอยเจ้าอยู่ในอนาคตนะ พวกมันคาดหวังไว้อย่างมากเลยละว่าผู้สืบทอดขององค์เหนือหัวจะเป็นยังไง"

        "หวังว่าเมื่อถึงตอนนั่นพวกเราราชันย์เทพมังกรทั้งห้าจะปรากฏตัวขึ้นและทำให้มหาจักรวาลพันภพต้องเป็นที่ประจักษ์ถึงพลังของพวกเราในอดีตอีกครั้ง ฮ่าฮ่า"

        เสียงหัวเราะที่ดูเริงร่าดังก้องไปทั่วท้องฟ้าจนกระทั่งจางหายไป วงแหวนโบราณที่ใช้ในอัญเชิญก็เริ่มสูญสลายไปอย่างช้าๆ ต้องบอกเลยว่าตัวตนผู้ยิ่งใหญ่ถึงกับคาดหวังว่าหลินตงจะเป็นตัวตนที่เหนือกว่าองค์เหนือหัวของพวกมันจริงๆ

ที่ด้านล่างหลินตงตอนนี้ระบายยิ้มออกมาอย่างยินดี ถึงพวกเขาทั้งห้าตนจะถูกผูกมัดไว้ด้วยพันธะขององค์เหนือหัวแต่ทว่าทุกคนก็มีสิทธิ์ที่จะปฏิเสธในการอัญเชิญได้ถ้าพลังไม่แข็งแกร่งพอแต่วันนี้ดูเหมือนว่าราชันย์เทพมังกรอนันตาการจะอารมณ์ดี จึงทำให้สถานการณ์ในการต่อสู้ต้องแปรเปลี่ยนไปอย่างใหญ่หลวง

        "อ่อก มาแล้ว ผลสะท้อนรุนแรงมาก..!!"

        ระหว่างนั่นชายหนุ่มก็กระอักเลือดออกมาคำใหญ่ นัยน์ตาสีแดงเพลิงหม่นแสงลงเป็นอย่างมากแถมกล้ามเนื้อมังกรอมตะก็เริ่มฉีกขาดอย่างน่าสยดสยอง โลหิตที่ราวกับแอ่งน้ำทะลักออกมารอบๆตัวอย่างต่อเนื่อง ร่างกายของเขาฟุบลงไปกับพื้นพร้อมกับหมดสติไปอย่างช้าๆ ความคิดสุดท้ายของชายหนุ่มคือเขาทำอะไรเกินตัวไปจริงๆ ให้ตายสิ

        "ตะ.ตะ.ตงน้อย แย่แล้ว!! จะทำยังไงดี..?"

        สัตว์อสูรของหลินตงว่าจะถามถึงเรื่องราวเมื่อกี้แต่ทว่าเมื่อพวกมันเห็นถึงสถานการณ์ไม่สู้ดีก็อุทานออกมาอย่างตกใจ ภาพที่พวกมันตอนนี้ทำให้ใจพวกมันต้องเป็นกังวลอย่างมาก ใครจะไปคิดว่าจะรุนแรงเช่นนี้ ร่างกายที่ฉีกขาดราวกับว่าไม่ใช่มนุษย์ ถ้าเป็นคนอื่นๆต้องบอกว่าคงจะตายเป็นที่เรียบร้อยแล้ว แต่ด้วยชายหนุ่มมีสายเลือดมังกรอมตะจึงสามารถคงสภาพร่างกายให้เข้ารูปได้นิดหน่อย

        ทันใดนั่นเสียงๆนึงก็ดึงขึ้น ฟังจากน้ำเสียงของเขาแล้วมันดูอ่อนแรงเป็นอย่างมาก

        "เร็วเข้า พาเขาไปยังถ้ำส่วนลึกของข้า เขาต้องการกล้วยไม้อัสนีบาตฟ้าคราม มันคือสมุนไพรระดับเจ็ดที่จะช่วยให้เพิ่มพูนการรักษามากยิ่งขึ้น ด้วยการที่ตัวของสมุนไพรมีพลังธาตุอัสนีที่ไม่เป็นอันตรายต่อมนุษย์จะทำให้คลื่นพลังยุทธภายในร่างกระตุ้นการทำงานรักษาร่างกายของตนเองอย่างรวดเร็ว"

        ทั้งสองหันขวับมามองอย่างรวดเร็วก็เห็นว่าเป็นใคร มันคือมังกรอัสนีเขาสวรรค์นั่นเอง มันตอนนี้ถึงจะบาดเจ็บแต่ก็สามารถประคองร่างกายที่ใหญ่โตได้อย่างทุลักทุเลและเมื่อมันเห็นถึงชายหนุ่มที่นอนหมดสภาพอยู่ มันก็ไม่รีรอที่จะมอบสมบัติล้ำค่าที่มันปกป้องมาทั้งชีวิตให้ เพราะถึงยังไงชายหนุ่มคนนี้ก็คือผู้ที่ช่วยชีวิตมันเอาไว้ ต่อให้จะเป็นมังกรที่ดุร้ายแต่การที่ได้ถูกช่วยเหลือเช่นนี้มันก็พร้อมที่จะยื่นทุกสิ่งให้เป็นการตอบแทนเช่นเดียวกัน

        "ดะ.ดีๆ งั้นรีบพาเขาไปเร็ว สถานการณ์ตอนนี้ย่ำแย่เป็นอย่างมาก ใครจะไปคิดว่าผลกระทบในการยืมพลังของพวกเราจะรุนแรงเช่นนี้'

        ทั้งสองตนพูดออกมาอย่างเป็นกังวลและพยักหน้ารับอย่างเห็นด้วย พวกมันรีบหอบร่างที่หมดสติของหลินตงตามร่างมังกรสีฟ้าครามไปอย่างรวดเร็ว พวกมันตอนนี้ถึงอยากจะรู้เรื่องราวเมื่อกี้นี้ว่าหลินตงทำมันได้ยังไงในการทำให้ผู้ใหญ่ระดับนั่นปรากฏตัว แต่ความปลอดภัยของเจ้านายพวกตนต้องมาก่อน จึงทำให้พวกมันแทบจะไม่ได้สนใจในเรื่องนั่นอีก

        เพียงไม่นานทั้งสามร่างขนาดใหญ่ก็มายังส่วนลึกของถ้ำที่เต็มไปด้วยสายฟ้า มันมีอาณาเขตทั้งด้านบนและด้านข้างที่ใหญ่โตกว่าหลายพันเมตร เพียงพอที่จะรองรับสัตว์อสูรเช่นพวกมันได้อย่างสบายๆ ส่วนที่จุตรัสใจกลางก็คือหน่อไม้ต้นนึงที่มีสีเหลืองสุกสกาว มันมีขนาดเพียงแค่เมตรนึงเท่านั้นแต่ทว่ารอบๆต้นไม้ของมันเต็มไปด้วยสายฟ้าสีทองที่ทรงพลัง

        ไม่ผิด มันคือกล้วยไม้อัสนีบาตฟ้าครามนั่นเอง ของล้ำค่าระดับสุดยอดของทวีปที่จะช่วยให้ผู้ฝึกยุทธมีพลังต้านทานสายฟ้าได้อย่างไร้ที่ติ ว่ากันว่าเมื่อกินเข้าไปร่างกายจะแปรสภาพไปอย่างใหญ่หลวง ภายในร่างหรือโลหิตทุกอนูจะประจุไปด้วยสายฟ้าที่ทรงพลัง มันช่วยให้ประสาทสัมผัสหรือปฏิกิริยาตอบโต้ในทุกๆส่วนพัฒนาขึ้นไปเป็นอย่างมากแถมยังมีพลังในการรักษาตัวที่ไม่ธรรมดา เรียกได้ว่ามันคือสมุนไพรที่ทุกคนถวินหาเลยก็ว่าได้

        "เร็วเจ้านกโง่ นำร่างของตงน้อยไปนอนใต้กล้วยไม้นั่น..!!"

        ขณะที่สิงโตร่างใหญ่กำลังเป็นกังวลอยู่นั่น ตามเนื้อตัวของชายหนุ่มก็ปะทุคลื่นพลังยุทธสีเขียวขึ้น มันล่องลอยออกมาจากส่วนลึกพร้อมกับผสานเข้ากับชายหนุ่มอย่างรวดเร็ว ทั้งสามที่เห็นก็ทำได้เพียงตกตะลึง มันอะไรกัน กลิ่นอายพลังงานชีวิตที่หนาแน่นซะจนทำให้ทั่วทั้งห้องโถงนี้สั่นไหวมันราวกับว่าภายในห้องโถงนี้ปรากฏต้นไม้ขนาดยักษ์ขึ้น

        'นั่นอะไร? เกิดอะไรขึ้น..?"

        มังกรอัสนีเขาสวรรค์เมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายพลังชีวิตนี้ก็ฟื้นตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว บาดแผลของมังกรห้ากรงเล็บก็เริ่มผสานเข้าหากันในทันที

        "เยี่ยม ข้าลืมไปเลยว่าตงน้อยมีคัมภีร์เทพแห่งชีวิตที่ทรงพลัง มันจะปรากฏออกมาในช่วงที่ตนน้อยกำลังจะตายเท่านั้น..!!"

        ทั้งสองตนอุทานออกมาอย่างตกใจ พวกมันเมื่อเห็นถึงคัมภีร์แห่งชีวิตก็สามารถรับรู้ได้ในทันที ในตอนนั่นถึงพวกมันจะอยู่ภายในพื้นที่มิติจิตมังกรแต่ทว่าพวกมันทั้งสองก็ได้รับรู้เช่นเดียวกันกับชายหนุ่ม เขาได้รับมันมาจากจักรพรรดิฟ้าที่ทรงพลัง เห็นว่าเป็นคัมภีร์ระดับเทพผู้สร้างที่ยังไม่สมบูรณ์

        เมื่อเหตุการณ์ที่ร้ายแรงผ่านพ้นไปแล้ว ราชันย์ราสชีส์อัสนีกับพญาอินทรีปีกทองคำก็นั่งลงกับพื้นอย่างถอนหายใจ ในที่สุดตงน้อยก็พ้นวิกตฤิซักที เขาไม่จำเป็นต้องใช้แม้แต่กับกล้วยไม้อัสนีบาตฟ้าครามเลยด้วยซ้ำ เพียงแค่พลังรักษาของคัมภีร์เทพแห่งชีวิตมันก็เพียงพอแล้ว ที่เหลือก็ขึ้นอยู่กับเวลาเท่านั้นว่าเขาจะฟื้นตอนไหน

        มังกรอัสนีถึงกับอ้าปากค้าง น้ำเสียงของมันถึงกับสั่นเทาในตอนที่พูดขึ้น

        "พะ.พวกเจ้า เจ้านายของพวกเจ้านี่มันยังไงกัน เป็นสัตว์ประหลาดยังงั้นเหรอ..!!"

        ร่างเงาสีฟ้าครามจ้องมองไปยังชายหนุ่มสลับกับทั้งสองตนอย่างอึ้งๆ ใครจะไปคิดว่าบาดแผลขนาดนั่นจะสามารถรักษาได้ด้วยตนเองกันละ ยิ่งคิดก็ยิ่งหวาดสะพรึงนัก