วาฟิกซ์: นี่คงเป็อีกวันครับที่งานยุ่งสุดๆ เพราะผมตื่นแต่เช้าไปสัมภาษณ์ในรายการ คุยโชว์ ซึ่งเป็รายการสด่เช้า ต่อด้วย ไปบ้านไอ้รอณ ครับ ไปลองเสื้อที่มันออกแบบไว้ครับ
จากนั้นไปออกงานอีเว้นท์ครับ งานนี้แค่โชว์ตัวและพูดคุย เล่นเกมกับแฟนคลับนิดหน่อย ต่อด้วยเดินแบบแฟชั่นโชว์ เป็การเปิดตัวรองเท้าผ้าใบรุ่นใหม่ล่าสุด น่าจะหมดแล้วหรือเปล่า.... อีกงานคือถ่ายแบบลงนิตยสาร R-DAY แฟชั่นชุดเสื้อยืดครับ งานนี้สบายๆครับ ไม่ยุ่งยากมาก งานผมจะเสร็จในเวลา 22:30 น. ครับ จากการคำนวณตารางเวลาคร่าวๆ
7:00น.
เชอรี่: ตอนนี้เรามาถึงสตูดิโอ แถวอุดมสุข แล้วค่ะ วาฟิกซ์กำลังแต่งตัว แต่งหน้า เพื่อเตรียมออกไปสัมภาษณ์ในรายการคุยโชว์ ส่วนฉันหยิบ เสื้อ รองเท้า มาให้เขาใส่ และช่วยงานทีมงานบ้างเล็กน้อย
วาฟิกซ์: ยัยตัวแสบหิวยัง
เชอรี่ : ยังค่ะ
วาฟิกซ์ : เอาขนมปังของฉันไปกินก่อน
เชอรี่ : ขนมปังของนายนะ นายกินไปเถอะ เดี๋ยวต้องออกไปหน้ากล้องแล้ว ใช้เวลาสัมภาษณ์ต้องหนึ่งชั่วโมงเลยนะ
พิธีกรวันนี้ เป๊กญ่า กับ นุยนุ้ย
วาฟิกซ์: ฉันไปล่ะ
เชอรี่: อืม ระหว่างรอนายวาฟิกซ์ ฉันเปิดอะไรดูซะหน่อยดีกว่า
1:30 นาทีต่อมา
เชอรี่: ป่ะเราจะไปต่อด้วยบ้านคุณรอณ นายเดินเร็วๆสิ เดี๋ยวพี่ตีตี้ก็บ่นหรอก
วาฟิกซ์: เธอลวมลามฉันอีกแล้วนะ
เชอรี่ : ฉันลวมลามอะไรนาย
วาฟิกซ์: จับมือฉันไง
เชอรีี่: กรี๊ดด ฉันไม่จับก็ได้
วาฟิกซ์: โอ๋ๆ ล้อเล่น มาจับมือกันต่อนะครับ
เชอรีี่ : นายขึ้นรถสิ
....
ณ.คฤหาสน์ // รอณ
พี่ตีตี้: มากันซะทีนะคะ คุณวาฟิกซ์ ขึ้นไปแต่งตัวได้เลยค่ะ
รอณ: เธอด้วย เชอรี่ เธอต้องถ่ายแบบคู่กับไอ้ฟิกซ์
เชอรี่: วันนี้ เชอ ไม่พร้อมค่ะ ดูหน้าตาฉันสิคะ
พี่ตีตี้: แหม!! ยัยแฟนคลับ ทีแบบนี้มาปฎิเสธ
เชอรี่: ตกลงเชอรี่ต้องถ่ายแบบจริงๆเหรอคะ
รอณ: ใช่ครับ เชิญขึ้นไปแต่งตัวกับพี่ตีตี้้าได้เลย
เชอรี่: ไม่ถ่ายแบบได้ไหมคะ
รอณ: วันนี้นางแบบของฉันไม่มีใครว่างเลย อีกอย่างเธอต้องตอบแทนฉันเื่วันนั้นที่ฉันขึ้นไปเดินแบบแทนแฟนเธอ
เชอรี่: ตอนนี้เป็สถานะเราเป็ นายจ้างกับลูกจ้างนะคะ
วาฟิกซ์: มันน่าน้อยใจจริงๆเลย
20 นาทีต่อมา
เชอรี่: หือ ฉันต้องกลับมาสวมชุดเดรสเกาะอก ผ่าข้างมาถึงต้นขา แล้วยังต้องมาใส่รองเท้าส้นสูง สูงมากอีกด้วย โอ๊ย!แต่ละชุด
รอณ: พร้อมกันแล้ว เดินลงมาสิ
พี่ตีตี้: ว๊าว !! หล่อมากเลยค่าคุณฟิกซ์
รอณ: ยัยแฟนคลับนั่นล่ะ
พี่ตีตี้: เดี๋ยวฉันไปตามให้ค่ะ ยัยเด็กคนนี้ลีลาเยอะจัง
เชอรี่: ฉันเดินลงมาปรากฎตัวต่อหน้าทุกคน สายตาทุกคนในบริเวณนั้น หันมามองฉันกันตาเป็มันวาววับเลยทีเดียว ไม่เว้นแต่แม่บ้านของคุณรอณ
วาฟิกซ์ : ก็งั้นๆ
เชอรี่: งั้นๆเหรอ นายมองฉันทำไม
วาฟิกซ์: เธอเดินลงมาช้า ฉันต้องมองเธอสิ
เชอรี่: ฉันไม่ได้ลงมาช้าซะหน่อย แค่รอความมั่นใจ
วาฟิกซ์: ยัยแสบ ฉันมีงานรออีกเยอะนะ
พี่ตีตี้: หยุดเลยนะคะ เชิญหน้ากล้องค่ะ
รอณ: ผมนั่งมองสองคนนั้นเถียงกัน ผมรู้สึกสนุกขึ้นมาทันที ผมมองเธอไม่ผิดจริงๆ เปลี่ยน ฟิกซ์ ไปเป็คนละคน ตะก่อน ฟิกซ์ ตลอดการทำงานไม่ให้มาเถียงหรือพูดเล่นอะไรแบบนี้เด็ดขาด แม้ผมยังโดนมันด่าเลย ยิ่งถ้าใครทำงานช้าโดนด่าเกือบหมด แต่มาตอนนี้ ฟิกซ์กับมีความยืดหยุ่นลง แฟนคลับเริ่มเข้ามาขอถ่ายรูปได้บ้าง ผมว่าการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้อาจมีอะไรดีๆ เข้ามาบ้างก็ได้
ตากล้อง: น้องเชอรี่ เอาหน้าไปใกล้วาฟิกซ์หน่อยครับ คุณฟิกซ์ครับกอดเอวเธอหน่อยครับ น้องเชอรี่ ยิ้มครับ หันไปมองหน้ากันหน่อย เยี่ยมครับ แซะ แซะ
เชอรี่ : ถ่ายเร็วๆหน่อยได้ไหม ฉันอยู่ใกล้วาฟิกซ์ทีไร ใจเต้นเหมือนจะหลุดออกมากองกับพื้น ส่วนวาฟิกซ์ ดูเขามีความสุขมากที่ได้ทั้งกอด โอบ และ จูบ ฉันด้วย โดยรวมทั้งหมดฉันมีแต่เสียกับเสีย มีได้เปรียบอย่างเดียว ฉันได้เอามือไปแปะที่บริเวณหน้าอกเขาด้วย
วาฟิกซ์ : (เธอลวมลามฉันอีกแล้ว เธอรับผิดชอบฉันให้ไหวนะ) กระซิบข้างหูเธอ
เชอรี่ : กรี๊ดดด เพียะๆ! ฉันตีแขนเขาไปทีหนึ่ง
วาฟิกซ์ : ฉันเจ็บนะเนี่ย
เชอรี่ : นายโดนตัวฉันเยอะกว่าด้วยซ้ำ
วาฟิกซ์ : ไม่รู้แหละ ต้องรับผิดชอบฉัน เอาพ่อแม่เธอมาขอฉันแต่งงานเลยก็ได้นะ
เชอรี่ : โอ๊ย !! ฉันไม่คุยกับนายแล้ว ไปเล่นกับกิ่งไม้ (น้องหมา)ดีกว่า (เปลี่ยนชุดเรียบร้อยแล้วจ้า )
8K
