ล่าผ่าแดนทมิฬ

"ต้องหาอาวุธก่อนสินะ" เชนพูดเบาๆ กับตัวเองพร้อมเดินไปยังที่ที่เขาเคยเห็นว่าเป็นร้านขายอาวุธเชนเดินจากตึกสมาพันธ์นักล่าไปประมาณห้านาทีก็มาถึงร้านขายอาวุธแห่งหนึ่ง ป้ายร้านเป็นรูปค้อนกับดาบไขว้กันเห็นอย่างชัดเจนว่าเป็นร้านขายอาวุธแน่นอนกริ้ง กริ้งเชนผลักประตูเข้าไปเกิดเสียงจากกระดิ่งเพื่อเตือนให้คนในร้านรู้ว่าตอนนี้มีลูกค้าเข้ามาในร้าน ในร้านมีอาวุธเรียงรายกันเต็มไปหมดมีตั้งแต่แขวนติดผนังยันใส่ไว้ในตู้กระจกพร้อมมีสายไลน์กั้นไม่ให้ลูกค้าไปแตะต้องเชนมองไปรอบๆ อย่างสนใจ นี่เป็นครั้งแรกที่เชนได้เข้ามาในร้านขายอาวุธแบบนี้ เขาเห็นดาบเล่มหนึ่งใส่ไว้ในตู้กระจกเป็นดาบคมด้านเดียวที่มีสีแดงเพลิงทั้งเล่มดูคมกริบอย่างที่สุด มองไปอีกมุมหนึ่งเชนเห็นลูกตุ้มหนามขนาดใหญ่ที่เชนคาดคงใหญ่กว่าหัวของเขาสิบหัวรวมกันเสียอีก เชนคิดเล่นๆ ว่าถ้าเขาใช้ลูกตุ้มนี้กว่าเขาจะยกมันขึ้นและเหวี่ยงไปได้ คงโดนอสูรรุมทึ้งก่อนจะยกขึ้นเสร็จด้วยซ้ำเชนสะบัดหัวเลิกคิดเพ้อเจ้อแล้วหันไปมองยังเคาน์เตอร์ที่มีพนักงานชายนั่งอยู่คนหนึ่ง พนักงานคนนั้นก็มองมาทางเชนงงๆ ที่เห็นอยู่ๆ ลูกค้าที่เดินเข้ามาสะบัดหัวแรงๆ กลางร้าน"เอ่อ มีอะไรให้ช่วยไหมครับ" พนักงานชายถามออกมาในที่สุด"อะแฮ่มๆ ..ผมอยากได้ดาบสักเล่มน่ะ" เชนกระแอมแก้เขินที่มีคนเห็นเขาทำอะไรเปิ่นๆ แล้วบอกความต้องการของเขาออกไป"สนใจดาบแบบไหนเป็นพิเศษไหมครับ ผมจะได้แนะนำคุณลูกค้าถูก" พนักงานชาย"แนะนำมาได้เลยครับ" เชนตอบไม่แสดงอารมณ์ เพราะเขาเองก็ไม่แน่ใจว่าตัวเองควรใช้แบบไหนเหมือนกัน'คำพูดแบบนี้! กระเป๋าหนักแน่ๆ ' พนักงานชายคิดแล้วยิ้มในใจ "เชิญด้านนี้เลยครับ เดี๋ยวผมพาเดินดู"พนักงานชายเดินนำเชนไปยังตู้กระจกที่มีเสาไลน์กั้นอยู่ "นี่เลยครับ อาวุธที่ถือว่ายอดเยี่ยมที่สุดในร้านของเราทำมาจากเหล็กชั้นดีพร้อมกับหัวใจหมีเพลิงที่พบได้ในRaid Rank E ขึ้นไปเท่านั้น แถมตีขึ้นรูปด้วยเทคนิคพิเศษแล้วก็...."เชนยืนนิ่งปล่อยให้พนักงานชายฝอยน้ำลายแตกฟองโดยไม่ได้ขัดอะไรทั้งนั้น ที่เขานิ่งไม่ใช่เพราะตั้งใจฟังแต่เพราะเขาเพิ่งเห็นป้ายราคาที่ติดอยู่ที่ตู้450,000 Cred'เชี่ย! นี่มันดาบหรือทองวะ ทั้งตัวเรามีแค่3,000 Credแค่จะซื้อฝักดาบยังไม่ได้เลย! ' เชนเหงื่อตกเมื่อเห็นราคา"...ทางเราต้องตีอยู่ถึงเจ็ดวันเจ็ดคืน กลางคืนต้องให้ดาบรับลมเย็นจากจันทร์เต็มดวง.." พนักงานชายยังฝอยไม่หยุดไม่ได้สังเกตเชนที่เหงื่อแตกเต็มหน้าแม้แต่น้อย"เอ่อ..คือ" ในที่สุดเชนก็เอ่ยขัดพนักงานชายที่เหมือนกำลังฝอยอย่างเมามันจนหน้าแดงไปทั้งหน้า"แฮ่กๆๆ ตกลงเอาเล่มนี้ใช่ไหมครับ" พนักงานเมื่อถูกขัดก็หอบน้อยๆ แล้วหันมาถามเชน"ผมว่าผมรู้แล้วล่ะว่าจะเอาดาบแบบไหน" เชนพูดเสียงขรึมพร้อมมองไปยังพนักงานอย่างจริงจัง'สายตาแบบนี้! หึหึ ค่าคอมเดือนนี้กระจายแน่ตู' พนักงานชายตื่นเต้นที่เห็นสายตาของเชน สายตาแบบนี้เขาเห็นส่วนมากเป็นป๋ากระเป๋าหนักพร้อมจ่าย แต่พนักงานชายเก็บอาการมองสบตาเชนด้วยสีหน้านิ่งๆ "ว่ามาเลยครับ ผมพร้อมรับใช้"เชนยิ้มมุมปากน้อยๆ ยิ่งทำให้พนักงานชายในใจลิงโลดเข้าไปอีก และแล้วเชนก็ขยับปากพูดเสียงขรึมหนักแน่น "ขอดาบ...ที่ราคาไม่เกิน3,000 Cred! "......"ขอลดนิดหน่อย ทำไมพนักงานนั้นเหมือนจะหัวเสียด้วยเนี่ย" เชนที่ตอนนี้กำลังเดินอยู่บนทางเดินข้างถนนบ่นเบาๆ เมื่อนึกไปถึงหลังจากเขาบอกต้องการดาบราคา3,000 Cred พนักงานชายก็ยืนนิ่งไม่ขยับตัว ต้องให้เชนพูดเตือนอีกครั้งพนักงานชายถึงชี้ไปที่มุมหนึ่งที่มีดาบเสียบไว้ในถังไม้ด้วยมือสั่นๆ เมื่อเชนเจอและหยิบดาบมาได้เล่มหนึ่งก็รู้ราคาอยู่ที่ 3,100 Credก็ขอลดเหลือ3,000 Credพนักงานก็รับเงินไปไม่มองหน้าเชนด้วยซ้ำ ถ้าเชนสังเกตไม่ผิดเหมือนพนักงานชายจะหัวเสียอะไรบางอย่าง"สงสัยคงนอนน้อยมั้ง" เชนหาคำตอบให้กับตัวเอง ไม่ได้รู้ตัวอะไรเลยในมือของเขาตอนนี้ถือดาบยาวเล่มหนึ่ง เหมือนเขาจะจำได้ว่ามันชื่อดาบคาตานะที่มีชื่อเสียงในด้านความคม มีความยาวประมาณ70ซม. ดาบโค้งน้อยๆ ใบดาบสีเงินอยู่ในฝักสีดำสนิทเชนเลิกคิดเรื่องพนักงานร้านอาวุธแล้วเดินไปยังจุดนัดพบของเหล่านักล่าตามที่ข้อมูลในมือถือบอกกับเขา ซึ่งจากที่เชนคาดการณ์เดินอีกประมาณสิบนาทีก็จะถึงจุดนัดพบเชนเดินอย่างไม่รีบร้อนจนประมาณสิบนาทีต่อมาเชนก็มาถึงตำแหน่งนัดพบ นั่นเป็นลานโล่งแห่งหนึ่งกว้างประมาณ50ตารางเมตรรอบบริเวณเป็นต้นไม้ล้อมรอบ แถวนี้ถือว่าได้ออกมานอกเมืองไม้หอมเป็นที่เรียบร้อยแล้วจึงมีรถผ่านไปมาไม่มากนัก ทางเข้าไปลานโล่งถูกกั้นไว้ด้วยเสาหลายเสาที่มีเทปโยงระหว่างเสาไว้กันไม่ให้ใครเข้าไปยังบริเวณนั้นเนื่องจากจุดที่Raidในครั้งนี้เกิดนั้นไม่ห่างจากตัวเมืองจึงต้องกั้นไว้ไม่ให้คนธรรมดาเผลอเข้าไปเชนเดินมาถึงทางเข้า ก็เจอคนใส่ชุดยูนิฟอร์มที่มีลายเงาหมาป่าแยกเขี้ยวยืนขวางไว้อยู่ เชนเดินเข้าไปหาในทันที"ผมมาทำภารกิจลงRaid E744ที่ได้รับมาจากสมาพันธ์" เชนหยุดยืนตรงหน้าชายในชุดของสมาพันธ์แล้วพูดขึ้น"ขอบัตรประจำตัวด้วย" ชายคนนั้นพูดพร้อมมองมายังเชนเชนล้วงเข้าไปยังกระเป๋ากางเกงด้านหลัง แล้วหยิบบัตรประจำตัวนักล่าที่เพิ่งได้มาสดๆ ร้อนไปให้กับชายคนนั้น"คุณผ่านได้ เดินตรงไปและเลยลานนี้ไปประมาณหนึ่งร้อยเมตรจะเจอกับกลุ่มนักล่าคนอื่นๆ " ชายคนนั้นพูดพร้อมยื่นบัตรส่งคืนมาให้เชน"ขอบคุณ" เชนพยักหน้าและรับบัตรประจำตัวคืนมาพร้อมกับเดินผ่านชายคนนั้นไปยังภายในลานโล่งนั้นเชนเดินมาจนมาถึงขอบลานโล่ง ด้านหน้าของเชนเป็นป่าที่มีต้นไม้ประปรายไม่ได้ขึ้นรกนัก'เดินเข้าไปในป่านี้สินะ' เชนคิดและเดินเข้าไปในป่านั้น ถึงจะไม่รกนักแต่ก็มีต้นหญ้าขึ้นสูงเกือบเข่าของเขา แต่ตอนนี้ต้นหญ้าพวกนี้ลู่พับลงทำให้เห็นว่าเคยมีคนเดินผ่านทางนี้มาเมื่อไม่นานนี้เชนเดินมาไม่นานก็ได้ยินเสียงพูดคุยดังมาแผ่วๆ ทำให้รู้ว่าใกล้ถึงจุดนัดพบแล้วแน่นอน เมื่อเชนเดินตามเสียงนั้นมาสุดท้ายก็ทะลุออกจากป่ามาถึงพื้นที่โล่งที่หนึ่ง ที่โล่งนี้มีขนาดไม่ใหญ่นักคงประมาณหนึ่งในสี่สนามฟุตบอล รอบๆ เป็นต้นไม้และหญ้าขึ้นล้อมรอบทั้งสี่ทิศ ในลานนั้นยืนไว้ด้วยคนเก้าคนยืนกระจายกันอยู่เบื้องหน้าวังวนสีฟ้าเส้นผ่าศูนย์กลางสามเมตรที่กำลังหมุนทวนเข็มนาฬิกาอย่างช้าๆ ซึ่งเหมือนกับRaidก่อนหน้านี้ไม่ผิดเพี้ยน... error loaded

ดาบคาตานะ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 17 หาอาวุธ?

นิยายแนะนำ

ล่าผ่าแดนทมิฬ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 17 หาอาวุธ?

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้