ย้อนเวลาล่าสวาท

ปี 2026

“พี่นิกรป่วยนานหรือยังครับ ทำไมไม่ส่งข่าวให้ผมรู้บ้างเลย“ ผมถามพี่นิกรด้วยความเป็นห่วง ที่จริงวันนี้ตั้งใจจะมาแจกการ์ดงานแต่งของผมกับดาว แต่ไม่นึกว่าจะได้ยินจากปากพี่นิกรว่ากำลังป่วยเป็นมะเร็งลำไส้ระยะสุดท้าย

“ก็ไม่อยากให้ลำบากใคร ตอนนี้ก็มีหนูพิมพ์ดูแลอยู่ เอกไม่ต้องห่วงหรอก“ พี่นิกรตอบออกมาด้วยใบหน้าที่ยังยิ้มแย้ม

“แล้วจะไปงานแต่งผมไหวไม่ครับ“ 

“แต่งเมื่อไหร่ล่ะ“

“เดือนหน้าครับ“

“เดือนหน้าเหรอ ถ้าร่างกายไหวก็จะไปแน่นอนแหละ แต่กลัวว่าถึงตอนนั้นมันอาจจะลุกไม่ไหวแล้ว หมอบอกว่าพี่อยู่ได้อีกแค่สามเดือนน่ะ หึหึ“ พี่นิกรตอบแล้วหัวเราะ

“เหลือเวลาอีกไม่มาก แต่พี่นิกรยังหัวเราะอารมณ์ดีได้เหรอครับ“ ผมตกใจกับเรื่องที่พี่นิกรบอก แต่ก็อดแปลกใจที่แกไม่ได้มีความเศร้าหรือวิตกกังวลอะไรเลย

“รู้เวลาตายตัวเองแบบนี้ก็ดีสิ เราจะได้รู้ว่าเราต้องทำอะไรบ้าง อยากทำอะไรบ้าง จะเครียดไปทำไม ชีวิตมันก็มีแค่นี้“  ผมพยักหน้าเห็นด้วยกับพี่นิกร การที่ผมได้มีโอกาสย้อนเวลามันทำให้ผมรู้ว่ากาลเวลาผ่านไปรวดเร็วอยากทำอะไรก็ต้องรีบทำ จะได้ไม่เสียใจในภายหลัง

“มาคุยเรื่องอะไรที่มันคลายเครียดกันดีกว่า“ จู่ๆพี่นิกรก็เอ่ยขึ้น

“เรื่องอะไรเหรอครับที่คลายเครียด“ ผมถามอย่างสงสัย

“อยากฟังเรื่องราวของพี่ไหมล่ะ ยังไม่เคยเล่าให้ใครฟังเลยนะ“ สายตาของผมเปล่งประกายเมื่อพี่นิกรจะคุยเรื่องราวเก่าๆของแกให้ฟัง ผมคิดว่าคงจะมีความลับอะไรซ่อนอยู่แน่นอน ผมตั้งใจฟังพี่นิกรเล่าอย่างตื่นเต้น…………..

จบ ปัจฉิมบท 1 โปรดติดตามต่อใน ย้อนเวลา ล่าสวาท ภาค 4 การเดินทางของนิกร

——————————————————————————————————————————————-

บรรยากาศในงานแต่งของผมกับดาวเป็นไปด้วยความชื่นมื่น ดาวซึ่งตอนนี้ท้องลูกของผมได้สามเดือนแล้ว เราเลือกที่จะจัดเล็กๆ เชิญเฉพาะญาติและเพื่อนสนิทไม่กี่คน เนื่องจากไม่อยากให้ดาวเหนื่อยมากนัก แขกที่มาร่วมงานหลักๆก็เป็นพี่พลอยกับสามีและลูกๆอีกสองคน ต้นกับภรรยา แจ๊คกับผิงที่กำลังท้องได้สามเดือนเหมือนกัน 

“มึงจะตั้งชื่อลูกมึงว่าอะไรวะ“ ผมถามแจ๊คขณะเราสองคนแยกออกมายืนดื่มกันในมุมหนึ่งของงาน

“ยังไม่ได้ตั้งเลยว่ะ ของมึงล่ะ ตั้งว่าอะไร“ แจ๊คถามผมกลับ

“ฌาน ฌานพล“ ผมเอ่ยชื่อที่ผมพยายามคิดมาทั้งสัปดาห์ให้แจ๊คฟังอย่างภูมิใจ

“ชื่อเท่ห์ว่ะ เดี๋ยวกูคงต้องคิดเตรียมไว้บ้าง“

“เออ กูมีเรื่องถามมึง กูอยากถามมานานแล้ว มึงอย่าโกรธกูนะ“ เรื่องที่ผมย้อนเวลานั้นผมยังค้างคาใจอยู่ว่าผมย้อนเวลาไปจริงๆหรือมันเป็นเพียงแค่ความฝันในช่วงที่ผมสลบไป จึงคิดจะถามคำถามนี้กับแจ๊คเพื่อไขข้อข้องใจ

“ตรงนั้นของน้องผิงมีขนไหมวะ“ ผมกระซิบถามเบาๆแจ๊คถึงกับตาโตโมโห

“มึงคิดอะไรกับเมียกูเนี่ย“

“ป่าวคิด กูถามเฉยๆ เห็นน้องเขาขาวเนียน ไม่มีขนแขนขนขาเลยแค่อยากรู้“

“เกลี้ยงเกลา ไม่มีขนเลย“ แจ๊คตอบออกมาเบาๆเหมือนกัน ทำให้ผมยิ้มออกมา ที่ผมย้อนเวลากลับไปมันเป็นเรื่องจริงจริงๆด้วย 

“มึงยิ้มทำไมวะ ไอ้นี่คิดไม่ดีกับเมียกู“ แจ๊คถามผมอย่างสงสัย

“เปล่า ไม่มีอะไร ไม่ได้คิดจริงๆเพื่อน เข้าไปในงานกันเถอะ“ ผมเดินเข้าไปในงานปล่อยให้แจ๊คยืนงง ก่อนแจ๊คตะโกนตามหลังผมมา

“ขุนพล กูจะตั้งชื่อลูกกูว่าขุนพล“

“อะไรนะ ลุงพลเหรอ ทำไมเอาชื่อนี้วะ“

“ขุนพลโว้ย ขุนพล“

จบ ปัจจฉิมบท 2 โปรดติดตามเรื่องราวของ ฌาน และขุนพล ใน ย้อนเวลา ล่าสวาท ภาค 3 เด็กกว่าแล้วไง

——————————————————————————————————————————————

"พี่เอกลบเบอร์ ลบเฟส ลบไลน์ของสาวๆพี่ออกให้หมดเลยนะคะ ดาวไม่อยากให้มีปัญหา" ดาวที่นอนซุกอยู่ในอ้อมกอดของเอกเอ่ยขึ้นหลังจากที่ทั้งสองเพิ่งจบศึกสวาทที่ดุเดือดเมื่อสักครู่

"โดนเมียรีดพลังไปจนหมดทุกวันแบบนี้ไม่มีแรงไปมีกิ๊กที่ไหนหรอกจ๊ะ" เอกพูดขึ้นอย่างขำๆ ก่อนนำโทรศัพท์มาไล่ลบคอนแทคของสาวๆของเขาทีละคน

"ผัวใครใครก็หวง ไม่รู้ล่ะ เผื่อแอบไปกินยาเพิ่มพลังแล้วไปมีกิ๊กอีก ถ้ารู้แม่จะอาละวาดให้หนักเลย"

"จ้า กำลังลบจ้า เหลือไว้บางคนได้ไหม เผื่อได้ติดต่อกันเรื่องงาน" เอกพยายามต่อรอง

"ไม่ ลบให้หมดเลย" ดาวทำเสียงดุ

"ของดาวก็มีเยอะนิ ไหนบอกว่ามีคนมาจีบเยอะกว่าสต๊อกสาวๆของพี่เสียอีก"

"ไม่เยอะหรอก อะนี่ ดูเลย มีอยู่สี่ห้าคน ส่วนใหญ่ก็เจ้าหน้าที่ในโรงพยาบาลนี่แหละ ดาวไม่สนใจหรอก" ดาวเลื่อนโปรแกรมแชทแมสเซนเจอร์ให้เอกดูทีละคน จนเอกไปสะดุดกับชื่อของคนๆหนึ่ง

"ธนวัฒน์"

"วัฒน์เคยมาจีบดาวเหรอ" เอกถามอย่างแปลกใจ

"อื้ม เคยทักมาจีบตอนดาวเลิกกับพี่เจตต์ใหม่ๆ แต่ดาวไม่เล่นด้วยหรอก ตอบไปตามมารยาทเท่านั้น เพราะดาวรู้ว่าเป็นเพื่อนสนิทของพี่เอก" ถึงแม้ดาวจะยืนยันอย่างนั้นแต่เอกยังคงมีสีหน้าที่ดูไม่สบายใจ

"พี่เอกคะ มันไม่มีอะไรจริงๆ อีกอย่างพี่วัฒน์ก็ตายไปแล้ว มันน่าจะจบแล้วนะคะ อย่าทำหน้าอย่างนั้นสิ" 

"พี่ไม่ได้กังวลเรื่องนั้นหรอก" เอกครุ่นคิด แต่ก็คงทำอะไรไม่ได้ ได้แต่ภาวนาว่าอย่าให้เป็นอย่างที่เขากังวลเลย และขอหวังว่าสิ่งที่เขาเตรียมการไว้จะเพียงพอให้เอกในปี 2003 เอาตัวรอดได้

ปี 2003

ผ้าม่านปลิวไสวจากแรงลมของพัดลม ส่งให้แสงแดดอ่อนๆยามเช้าสาดเข้ามาแยงตาของเอก จนเขาต้องลืมตาตื่นขึ้นมา แม้ฤทธิ์จากยานอนหลับทำให้สมองเขายังเบลอ แต่ก็ยังพอรู้ตัวว่ามือแขนของใครบางคนพาดอยู่ที่ตัวเขา เอกจึงค่อยเปิดผ้าห่มนวมผืนหนาออกเพื่อดูว่าเป็นใครกันแน่ที่เข้ามานอนบนเตียงร่วมกับเขา

"ดาว! มานอนที่นี่ได้ยังไง" เอกตกใจดีดร่างถอยหนีจนเกือบตกลงจากเตียง

"พี่เอกตื่นแล้วเหรอคะ" ดาวที่ตาแดงจากการร้องไห้และแทบไม่ได้นอนทั้งยิ้มทักทายเอก สังเกตจากอาการตกใจของเอก ดาวมั่นใจว่าเป็นพี่เอกคนเดิมเมื่อเก้าเดือนก่อนกลับมาแล้ว

"ดะ..ดาวมาอยู่ที่ห้องพี่ได้ยังไง แอบมาตอนไหน แล้วพ่อแม่ดาวจะไม่เอาเรื่องพี่ตายเลยเหรอ" เอกถามออกมาเป็นชุดๆ ในหัวสับสนไปหมด

"พี่เอกไม่ต้องตกใจนะคะ ดาวจะเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง พ่อกับแม่ดาวไม่เอาเรื่องพี่หรอก เพราะเราหมั้นกันแล้ว ตอนนี้เราเป็นแฟนกัน"

"เราหมั้นกันตอนไหน นี่มันเรื่องอะไรกัน" เอกโวยวายแต่ไม่กล้าเสียงดัง เพราะยังกลัวว่าเรื่องนี้จะรู้ถึงผู้ใหญ่ทั้งสองฝั่ง

"พี่เอกฟังดาวให้จบก่อนได้ป่ะ อย่าเพิ่งพูดสวน ตั้งใจฟัง ถ้าดาวเล่าเสร็จแล้ว ดาวจะบอก แล้วถ้าพี่เอกมีคำถามค่อยถาม" ดาวทำเสียงดุเอกจนต้องยอมตั้งใจฟัง

"เรื่องมันมีอยู่ว่า........"

แล้วดาวก็ค่อยๆเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นในช่วงเก้าเดือนที่ผ่านมาให้เอกฟัง

.

.

.

สามวันต่อมา ณ อีกฝั่งของหมู่บ้าน

"สามวันแล้ว คงนอนได้แล้วสินะ หวังว่ารูหนอนคงจะปิดลงแล้ว" วัฒน์นั่งอยู่บนเตียงนอน หัวใจเต้นเร็วกว่าปกติด้วยฤทธิ์ของกาแฟที่กินไปเกือบสิบกระป๋อง หลอดเลือดในตาขยายใหญ่จนดวงตากลายเป็นสีแดงแทบจะทั้งใบ เพราะไม่ได้นอนเลยตลอดสามวันที่ผ่านมา 

วัฒน์กะว่าจะนอนพักสักหน่อยหลังจากนั้นก็จะไปเช็กดูว่าดาวทำสำเร็จตามแผนไหม เขากลัวว่าเอกจะไม่ยอมกลับ จึงคิดแผนสำรองโดยการโทรไปเกลี้ยกล่อมดาว ยกเหตุผลต่างๆนาๆ ชักแม่น้ำทั้งห้า ให้ดาวยอมร่วมมือส่งเอกกลับยังโลกอนาคต

"หึหึ เอกหนอเอก มึงเก่งและฉลาดก็จริง แต่ข้อเสียของมึงคือไว้ใจคนอื่นมากเกินไป" วัฒน์พึมพำคนเดียวก่อนยิ้มออกมาด้วยแววตาที่เจ้าเล่ห์เหมือนตัวร้ายในหนังซุปเปอร์ฮีโร่

"กูกลับไปที่นั่นก็ต้องยอมเป็นรองมึงทุกเรื่อง สู้อยู่ที่นี่แย่งทุกอย่างที่เป็นของมึงมาเป็นของกู ทั้งเงิน ธุรกิจ และ...ดาว ไม่ดีกว่ารึ! หึหึ"

จบปัจฉิมบท 3 โปรดติดตาม ว่าเอกจะสู้กับเล่ห์เหลี่ยมของวัฒน์เพื่อนซี้ได้อย่างไรใน ย้อนเวลา ล่าสวาท ภาค 2 หักเหลี่ยมสวาท