ตอนที่สิบเก้า Salute mi Familia พี่ดอม ทอเร็ตโต้
“เพราะพวกเรามีครอบครัว”
คือสิ่งที่พี่ดอม ทอเร็ตโต้กล่าวเอาไว้ถึงพลังในการฝ่าฟันปัญหาต่างๆที่เกิดขึ้นในชีวิตประจำวันที่เราจะเผชิญรวมไปถึงคนที่พยายามจะยึดครองดาวเทียมทหารเพื่อยึดครองโลกด้วย
ผมคิดว่าผมคงจะทำเื่ที่ผมไม่เคยทำมาก่อนในชีวิตก่อนและชีวิตนี้
คือการ
”ไว้ใจครอบครัวของตนเอง”
แน่นอน หากผมไปเกิดในแนวปราณยุทธครอบครัวของนายน้อยที่ทุกคนจ้องจะฆ่าผมั้แ่ท่านย่าหรือท่านลุง
แต่ผมเกิดในเื่ราวของแดนอาทิตย์อุทัยที่หากเราไม่เชื่อใจครอบครัวของเรา เราคงหาคนอื่นเชื่อใจไม่ได้อีกแล้ว
ถึงผมจะคิดว่าพ่อแม่ของผมจะอ่อนแอไปหน่อยแต่ทางเทคนิค ทุกคนในโลกนี้ก็อ่อนแอไปหน่อยเหมือนกันผมเลยไม่เอาเื่นั้นมาคิดเป็ข้อเสียของพ่อแม่ของผมในโลกนี้
ผมคิดว่าผมจะได้พลังโกงที่เหล่าอัจฉริยะที่จบจากมหาวิทยาลัยอายุสิบสี่ปีมีคือ
“แม่หรือผู้ปกครองที่เป็ห่วงเป็ใยและสนับสนุนเรา”
หากอาสึกะไม่มีผู้ปกครองที่คอยสนับสนุนต่อให้เธออัจฉริยะแค่ไหน ก็ไม่สามารถจบจากมหาวิทยาลัยได้ั้แ่อายุสิบสี่ปี
หรืออาจจะเพราะมีเส้นสายกับองค์กรลับของรัฐบาลก็ได้อย่างใดอย่างหนึ่ง
ด้วยเหตุผลบางประการ
เนื้อเื่พยายามทำให้ชินจิมีอาชีพเป็พนักงานกินเงินเดือนซาลารี่แมนที่แต่ละคนต้องทำงานหนักจนตายเป็ซาลารี่แมนในแบล็กคอมปานี่
แทนที่จะมีอาชีพเป็ลอบบี้ยิสต์ของรัฐบาลหรือเลขานักการเมืองด้วยเส้นสายจากพ่อแม่ที่มีต่อรัฐบาล
ชินจิไม่ควรเป็แค่พนักงานบริษัทธรรมดาหากเราคิดกันตามความจริง
แต่คนแต่งเื่คงพยายามทำให้ชินจิดูเหมือนคนดีและมีชีวิตอย่างปรกติในตอนจบ
หากให้เขากลายเป็เลขานักการเมืองหรือลอบบี้ยิสม์ด้วยเส้นสายจากบิดามารดาคงทำให้แฟนๆที่ติดตามมาหลายสิบปีรู้สึกผิดหวังไปในอีกทางหนึ่ง
เราต้องทำความเข้าใจว่า ชินจิไม่ใช่มาเอบาระ เคอิจิ ที่กลายเป็นักการเมืองได้ ทั้งที่พื้นฐานของชินจิที่มีต่อหน่วยงานลับของรัฐบาลนั้นมีมากกว่าเคอิจิอยู่หลายขุม
หรือกลายเป็คนที่กุมกองกำลังทหารที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกอย่างตำแหน่งโฮคาเงะ
คนแต่งอาจจะแค่้าบอกว่าคนธรรมดาน่ะได้เป็พนักงานกินเงินเดือนก็ควรจะดีใจแล้ว อย่าหวังอะไรจากชีวิตมากกว่านั้นนั่นเอง
ไม่ใช่ทุกคนที่จะเป็โฮคาเงะหรือเลขานักการเมืองได้
และครอบครัวของผมเองก็เช่นกันหากต้องแสดงบทบาทว่าเป็คนที่เกี่ยวข้องกับนักบุญเพื่อให้แต่ละคนยอมรับเพื่อการสนับสนุนผมก็จะทำ
หากมันทำให้บรรลุเป้าหมายของผมได้ที่จะปกป้องโลกและไทม์ไลน์ของจักรวาลนี้
หรือหากให้กล่าวจนถึงที่สุดการบุกโจมตีหมู่บ้านเป็แค่ฉากเริ่มแรกเรายังเจอเื่ร้ายแรงอีกมากมายนักหลังจากนี้
ผมไม่มีเวลามากพอที่จะระแวงสงสัยใครแล้วในตอนนี้
ผมจะไม่บอกว่าให้ทุกคนในโลกนี้เสียสละแต่เราต้องจ่ายการอยู่รอดของเราด้วยเืของเราไม่ก็เลอืดของศัตรูไม่มีใครหนีพ้นไปได้หมายความวว่าผมจะบังคับให้ทุกคนรับผิดชอบร่วมกันในการช่วยเลหือโลก ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
หากผมต้องทำตัวเป็”พ่อใหญ่”ของแก๊งโจรหรือที่เื่เบอร์เซิร์กบอกว่าทหารรับจ้างไม่ต่างกับโจรผมก็จะทำ
ผมไม่สามารถเชื่อใจตนเองได้ดังนั้นผมเลยจะฝากความหวังไว้ที่ MilitaryIndustrial Complex ที่ผมจะสร้างขึ้นที่ไม่เคยสร้างความผิดหวังมาก่อนในการสร้างองค์กรที่สามารถรบกับชาวบ้านได้อย่างมีประสิทธิภาพที่สุดเท่าที่ประวัติศาสตร์โลกเคยมีมา
“ขอบคุณท่านพ่อมากขอรับผมมีความรู้สึกและสังหรณ์ไม่ดีว่ามอนสเตอร์ อาจจะมาบุกหมู่บ้านของเราได้ในเร็วๆนี้เลยอยากจะวางมาตรการป้องกันเอาไว้ก่อน อย่างน้อยทำหอส่งสัญญาณไว้ในบางพื้นที่ในป่าสร้างป้อมหรือค่ายเอาไว้ ก็จะทำให้รู้ได้ว่ามอนสเตอร์จะบุกมา”
ด้วยเหตุผลบางประการ
เราสามารถพบเจอแก๊งโจรสลับกับสัตว์ประหลาดหากเราเดินทางผ่านแผนที่ป่าหรือโจรสามารถไปสร้างรังโจรในพื้นที่รกร้างไร้ผู้คนได้อย่างไม่โดนมอนสเตอร์ฆ่า
ส่วนชาวบ้านวันดีคืนดีจะโดนสัตว์ประหลาดบุกหมู่บ้านด้วยเหตุผลบางประการ
โชคดีที่ผมพอมีความรู้จากท่านแม็กนัสอยู่บ้างเื่การทำาของยุคนี้น่าจะเอามาดัดแปลงเข้ากับแก๊งโจร เอ๊ยทหารรับจ้างที่ผมคิดจะสร้างได้
แน่นอน มันต้องใช้เงินตรามหาศาลและสิ่งปลูกสร้างต่างๆมากมายถึงจะสร้างMilitary Industrial Complex อุตสาหกรรมการาที่มีประสิทธิภาพได้
แต่เมื่อมีโลกนี้และไทม์ไลน์เป็เดิมพันผมไม่มีทางเลือกหากอยากจะรอดชีวิตไม่โดนลยบไปทั้งไทม์ไลน์
บิดามารดาของผมถึงกับใ
“มอนสเตอร์บุก?ตามตารางเวลามันยังไม่ถึงรอบนี่นา?”
บิดาของผมกล่าวอย่างประหลาดใจ
ตกลงแสดงว่ามันมีการบุกอยู่บ่อยๆใช่ไหมตกลงชาวบ้านโลกนี้มันรอดมาได้อย่างไรฟะนี่?