เรื่องวุ่นๆของนักเรียน....มาเฟีย

    ไม่ปล่อยแกไว้แน่

    มินนี่

    ครู๹า๰า ได้มอบหมายหน้าที่ฉันให้มาตรวจการบ้านวิชาคณิตศาสตร์ ซึ่งครูได้จัดเตรียมเฉลยไว้ให้แล้ว โดยมีแพม มาเป็๞เพื่อน นอกนั้นลงไปกินข้าวกันหมดแล้ว แพมมานั่งตรวจการบ้านกับฉันได้สักพัก ครูตรงจิตร ก็มาเรียกเธอไปคุยเกี่ยวกับทุนการศึกษา ฉันเลยต้องมานั่งตรวจการบ้านคนเดียว ไม่สิมีเพื่อนอีกคนมาด้วยเธอชื่ออะไรนั้น ฉันไม่ได้ถาม

    น้ำใส จากห้อง ม.4/3

    น้ำใส : ฉันมีเ๹ื่๪๫จะคุยกับเธอน่ะ

    มินนี่ : อ้าวเธอไม่ได้มาตรวจการบ้านด้วยเหรอ

    น้ำใส: เปล่า เราไปคุยกันที่ห้องอื่นดีมั้ย

    มินนี่ : ไปไม่ได้อ่ะ ฉันตรวจการบ้านตรงนี้ให้เสร็จก่อน เหลืออีกสองกองเลยนะ

    น้ำใส : อืมๆฉันรอได้

    มินนี่ : หือ เธอจะรอฉันไปทำไม อยากคุยอะไรก็คุยมาเลย ตรงนี้ครูไม่อยู่หรอกพวกเขาออกไปกินข้าวกันหมดแล้ว

    น้ำใส : ฉันไม่อยากคุยตรงนี้

    มินนี่ : เอ่อ... คือว่า เธอรอไปก็เท่านั้นนะ ฉันไม่ไปกับเธอหรอก

    น้ำใส: แล้วแต่ เธอระวังไอ้ภูมิไว้ให้ดีแล้วกัน

    มินนี่ : ขอบใจนะ

    (น้ำใส จากห้อง ม.4/3 เดินออกมาจากห้องพักครู แล้วเดินกลับห้องเรียนไป )

    ภูมิ: เป็๲ไงบ้างวะ

    น้ำใส : เธอไม่มา นายไปบุกเลย ห้องพักครูว่างอยู่

    ภูมิ: งั้นเหรอ

    ธีระ : ถ้าพวกมันรู้ มันไม่ไว้พวกเราแน่ ฉันว่าอย่าเลย

    กาย: คนละรอบมะภูมิ

    ภูมิ: ได้ฉันไปล่อเหยื่อก่อน ส่วนธีระแกดูต้นทาง

    ธีระ : ฉันว่าแบบนี้เราเล่นแรงกันเกินไป เราไปจัดการพวกลูคัสดีกว่า

    กาย: แกไม่ต้องมาเป็๞คนดีตอนนี้

    หมวดวิชาคณิตศาสตร์ (ณ. ห้องพักครู๱า๰า )

    ภูมิ เดินเข้าไปหาเธอ ในตอนแรกพูดดี แล้วคอยช่วยงานเธอ พอเวลาผ่านไปสักพัก ภูมิใช้แผนการหลอกมินนี่ ให้ไปกับเขาที่หลังโรงเรียน จะมีห้องเก็บของเล็กๆอยู่ห้องนึง ห้องนี้เป็๞แหล่งมั่วสุมของนักเรียนชายซึ่งไม่มีใครจับจองไว้เลย

    ภูมิ ชวนเธอคุยได้สักพัก แล้วขอตัวไปเข้าห้องน้ำ ต่อมากายเดินเข้ามาแล้วบอกข่าวร้ายว่า ลูคัสโดนรถชนหน้าโรงเรียน เพราะเล่นกับเคนโดยไม่ทันได้ดูรถเก๋งที่กำลังขับมาอย่างเร็ว

    มินนี่; อะไรนะ ลูคัสน่ะเหรอ เขากินข้าวในโรงเรียนนะ

    กาย: ลูคัสมันคงอยากจะออกไปซื้อขนมกินก็ได้มั้ง

    มินนี่ : ลูคัส ไม่ใช่คนแบบนั้นแน่นอน ที่จะไม่ระวังตัวเอง

    กาย : เธอไม่เชื่อก็แล้วแต่ ฉันไปละ

    มินนี่ : เดี๋ยวก่อน

    กาย: เธอตรวจการบ้านต่อไปเถอะ

    มินนี่ : มันคือเ๹ื่๪๫จริงใช่ไหม

    กาย: จริงดิ ความเป็๲ความตายฉันไม่ล้อเล่นหรอก เดินตามฉันมาแล้วกัน

    ...

    มินนี่

    ฉันเดินตามนักเรียนชายคนหนึ่งไปโดยไม่ได้ถามชื่อ เคนน่าจะส่งเขามาฉันแทนล่ะมั้ง ป่านนี้คงถึงโรงพยาบาลกันแล้ว ลูคัสเป็๞ยังไงบ้างนะ ระหว่างที่ฉันกำลังโทรออกหาเคน นักเรียนคนนั้นปัดโทรศัพท์ฉันตกลงพื้น (เขาไม่ให้ฉันก้มเก็บโทรศัพท์) แล้วฉุดข้อมือฉันไปอย่างแรง เขาบีบข้อมือมือฉันแรงมาก แถมยังกระชากลากถูฉันให้เดินตามเขาไปอีก ตามซอกตึกของโรเรียน โดยยิ่งเดินไปฉันยิ่งกลัว ทางนี้ไม่ใช่ทางออกและทางไปห้องพยาบาลซะหน่อยเลย

    มินนี่ : ฉันเจ็บนะ

    กาย : จะถึงแล้ว

    มินนี่ : ที่นี่? นายพาฉันไปโรงพยาบาลเดี๋ยวนี้

    กาย: โง่เอง เชื่อทำไม

    มินนี่ : นี่นาย คิดจะทำอะไร

    (ภูมิเปิดประตูออกมาจากห้องลับนั้น)

    ภูมิ: ไม่ทำอะไรคนสวยหรอก

    มินนี่ :??

    ภูมิ: อยากลองของอ่ะ ไอ้คัส มันไม่สอนเธอเหรอ

    มินนี่ : นายจะทำอะไร

    ภูมิ ฉันจำเขาได้ดี เพราะเขาเป็๲ประธานนักเรียน เขาพาฉันมาที่นี่ทำไม ไหนล่ะ ลูคัส ในขณะที่ฉันกำลังคิดอะไรเพลินๆ ภูมิ มากระชากตัวฉันให้ไปแนบชิดเขา ฉันผลักเขาออกสุดแรง เขาก็ยอมถอยตัวเองออกไป

    ภูมิ: หึหึ เรามาเริ่มกันเลยดีกว่า

    กาย : ไอ้ภูมิ เร็วสิวะ ให้เสร็จภายในบ่ายโมงนะโว๊ย ฉันขอต่อ

    ภูมิ: ไม่ได้ตอบอะไรกับเพื่อนข้างนอก

    ภูมิ : พยายามเข้าไปจูบมินนี่ แต่เธอทั้งหลบหน้า แล้วคิดแต่จะวิ่งหนี แต่เธอไม่สามารถหนีออกไปได้เพราะห้องล็อคอยู่ จนในที่สุดภูมิทนไม่ไหวกับแรงที่ต่อสู้กับเธอ จึงสาดน้ำใส่เธอ เพื่อที่เธอจะได้ไม่อยากหนีออกจากห้องนี้ ตัวเปียกๆแบบนี้เธอคงไม่กล้าออกไปหรอก

    (ไว้ต่อตอน 17 นะคะ )