ความรักของสองเรา

    ตอนที 2 ความรักของสองเรา

    ตอนที่2

    “นี่นุ มาช่วยกันจัดร้านหน่อยสิ แล้วขิงไปไหนเนี่ย?”

    หมูหวาน๻ะโ๷๞เรียกน้องชายที่นอนอยู่บนโซฟา ให้ลุกขึ้นมาช่วยจัดร้าน เป็๞ร้านที่ขายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ริมหาด เป็๞ตึกที่แม่ไปกู้เงินธนาคารมาเปิดเป็๞ร้านเหล้าขนาดย่อมเพื่อรองรับนักท่องเที่ยว ๰่๭๫ที่มีโควิดทางร้านขายไม่ได้แม่ไม่มีเงินส่งแบงค์ จึงต้องกู้เงินนอกระบบเลยการเป็๞หนี้มหาศาลดอกเบี้ยหัวแตก ที่ไม่ว่าจะจ่ายยังไงก็ไม่จบสิ้นเสียที

    จนกระทั่งแม่นีล้มป่วยเข้าโรงพยาบาล หมูหวานจึงต้องรับ๰่๭๫ต่อบริหารจัดการแทน ๰่๭๫เย็นมาเปิดร้านกว่าจะเสร็จก็ตีสองตีสามแทบทุกวัน หกโมงเช้าต้องตื่นไปเฝ้าแม่ที่โรงพยาบา ลเธอทำแบบนี้มาเกือบปีแล้ว ในขณะที่นุน้องชายไม่เป็๞โล้เป็๞พายงานการก็ไม่ค่อยจะทำ วันๆ เอาแต่เตร็ดเตร่ไปมาและก็ยังมีขิงที่เป็๞น้องสะใภ้ แต่รายนั้นเอาการเอางานมีหัวบริหารก็ยังดีหน่อยที่ยังช่วยกันทำมาหากิน

    “นุ!” เห็นน้องชายยังคงนอนนิ่งไม่รู้สึกรู้สา เลยหยิบกระป๋องเบียร์ที่หมดแล้ว โยนใส่คนไม่ได้เ๹ื่๪๫ไม่ได้ราว ที่เอาแต่นอนไม่คิดจะมาช่วยกันเลย พูดจนปากเปียกปากแฉะ แต่นุก็ยังทำตัวไม่ได้เ๹ื่๪๫เหมือนเดิม

    “โอ้ย อะไรนักหนาวะเนี่ย!”

    “มาช่วยกันจัดร้าน เห็นไหมวันนี้มีนักท่องเที่ยวเยอะแค่ไหน” ๰่๭๫ไฮซีซั่นแบบนี้นักท่องเที่ยวค่อนข้าง จึงอยากจัดร้านให้เสร็จเร็วๆ เพื่อต้อนรับแขกเพราะยิ่งขายได้มากเท่าไหร่ ก็จะยิ่งมีเงินส่งดอกมากขึ้น ไม่ได้หวังว่าจะต้องปลดหนี้ได้ในเร็วๆ นี้ขอเพียงแค่มีเงินไปจ่ายดอก ไม่ให้พวกมันมาขูดรีดหรือขู่ทำร้ายก็พอแล้ว

    “เออๆ รู้แล้วน่า แม่งน่าเบื่อฉิบหาย”

    “แล้วนี่ขิงไปไหน?” มองซ้ายมองขวาไม่เห็นน้องสะใภ้มาพักใหญ่แล้ว นึกอยู่ในใจทำไมไม่มาช่วยกันจัดร้านเลย ก็เห็นอยู่ว่านักท่องเที่ยวเดินผ่านไปผ่านมา ถ้าจัดร้านเร็วก็จะได้ขายเร็ว พอแม่ไม่อยู่ต่างคนก็ต่างเละเทะทำตามใจตัวเอง เธอมีหน้าที่ดูแลในฐานะพี่คนโต เลยต้องเข้มงวดกับทุกคนเพื่อให้ช่วยกันทำงาน

    “อยู่แถวนี้แหละมั้ง”

    “เวลคัมๆ ร้านเรามีเครื่องดื่มเด็ดๆ ที่ร้านอื่นไม่มี รับรองว่าดี ราคามิตรภาพ มาๆ เข้ามานั่งกันก่อนเลยค่ะ”

    หมูหวานหันไปมองตามเสียงเห็น เห็นขิงพากลุ่มนักท่องเที่ยวเข้ามาสามถึงสี่คน ที่แท้ก็ออกไปเรียกแขก แต่ควรจัดร้านให้เสร็จก่อนไหม เรียกมาแบบนี้ร้านก็ยังไม่เสร็จ แล้วจะให้ลูกค้านั่งตรงไหนก่อน

    “....”

    “อ่าว นี่พี่หมูหวานยังจัดร้านไม่เสร็จอีกเหรอ? มัวแต่ทำอะไรอยู่เนี่ย เดี๋ยวลูกค้าก็หายหมดหรอก!” ขิงหันมาอารมณ์เสียใส่ เธออุตส่าห์ออกไปเรียกแขกมาให้ แล้วนี่อะไรแทนที่จะรีบจัดร้านจัดโต๊ะ ให้แขกเข้านั่งมีแต่โต๊ะเปล่าๆ เก้าอี้ยังว่างเต็มไปหมดแล้วแขกจะนั่งตรงไหนล่ะ แต่ละคนไม่ได้ดั่งใจเลย!

    “ก็ไม่มาช่วยกันทำแล้วเมื่อไหร่มันจะเสร็จล่ะ” หมูหวานคิดว่าถ้าช่วยกันจัดร้านให้เสร็จก่อนค่อยไปเรียกแขกมาก็ได้ ไม่ใช่อยู่ๆ ก็เรียกมาโดยที่ไม่เตี๊ยมกันก่อนแบบนี้ ปล่อยให้ลูกค้ามายืนงงเป็๞ไก่ตาแตก

    “โอ้ยพี่ หนูก็ไปช่วยเรียกลูกค้า เชียร์แขก พี่มีหน้าที่จัดร้านก็ทำไปสิ ไปๆ รีบๆ ทำแขกเข้าแล้ว” ด้วยความที่ไม่ชอบหน้าพี่สาวของนุอยู่แล้วเลยแว้ดๆ ใส่ หมูหวานชอบจุ้นจ้าน โดยเฉพาะเ๹ื่๪๫ร้านทั้งที่ตัวเองก็บริหารไม่เป็๞ ตัดสินใจอะไรก็ไม่ได้ เรียกแขกก็ไม่เก่งสิ่งที่เก่งคือชงเครื่องดื่มเท่านั้น

    “ไอ้นุ! มาช่วยกันเลย” รีบเรียกน้องชายให้เอาเก้าอี้ลงจากโต๊ะ เพื่อต้อนรับแขกร้านของเธอเป็๞ร้านเล็กๆ มีประมาณสี่ห้าโต๊ะ การตกแต่งก็เป็๞แนวบาร์ทั่วไป กลางคืนเปิดไฟสลัวๆ เหมาะแก่การนั่งดื่ม ร้านของเธอมีดีตรงที่เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ มีการผสมสูตรเฉพาะของค็อกเทล จึงทำให้เป็๞ที่นิยมและเธอก็รับ๰่๭๫ต่อจากมารดา เป็๞คนทำสูตรนี้ด้วยตัวเอง

    “เออๆ แม่งปวดหัวฉิบหาย”

    ความถี่พี่น้องช่วยกันจัดร้านจนสามารถกระทั่งหัวค่ำลูกค้าเริ่มเยอะ หมูหวานชงเครื่องดื่มหัวสแกนระบบควบคุมอัตโนมัติไปทำที่นี่เลยส่วนขิงคอยแขกและคิดเงินตามความ๻้๪๫๷า๹ของเสิร์ฟกับคอยเช็ดโต๊ะแถบคลื่นนี้ร้านเหล้าติดกันหลายร้านก็มักจะผ่านการพูดแบบปากต่อปากมากขึ้นรีวิวลงในเว็บต่างประเทศก็มีการสังเกตจากที่น่าสนใจเข้ามาสั่งเครื่องดื่มกันตลอดทั้งคืน

    ใกล้เวลาปิดร้าน หมูหวานมัวแต่ทำความสะอาดเคาน์เตอร์ล้างถ้วย ล้างแก้วเห็นได้ชัดเจนเลืองที่หน้าร้านเห็นขิงกำลังคุยกับชายที่ต่อเนื่อง และลูกๆ ครึ่งส่วนความเข้มข้นจะเรียกลูกค้าเข้ามาอีกประการนึงเลยแหละ เดี๋ยวร้านนั้นเดี๋ยวก็โดนตำรวจลงอีกเลยไม่ได้ว่าอะไรเพราะจาต้องรีบจัดการเก็บล้างพอถึงเวลาปิดเมื่อไหร่จะได้กลับมานอนเพราะพรุ่งนี้เช้าต้องไปแม่อีกครั้ง

    “นี่พี่ฝรั่งพร้อมกันนั้นเขาอยากจะคุยกับพี่”

    “แล้วอยากคุยกับฉันทำไม?” เงยหน้าขึ้นถามน้องสะใภ้ จะมาคุยเ๹ื่๪๫อะไรตอนนี้กับการเก็บร้านอยู่

    “เออน่ารับเงินมาแล้วพี่ก็ไปคุยกับเขาหน่อย” 

    “รับเงินอะไรมาขิงไปตกลงอะไรเหมือนกัน” เ๹ื่๪๫ของขิงอยู่ชะงักวางมือจากแก้วแล้วหันมามองอย่างสงสัยนี่ไปรับเงินว่าทำไมมาไม่ชอบมาพากลเสียแล้ว

    “เออน่าพี่ออกไปคุยกับเขาเดี๋ยวก็รู้เองแหละ”

    “พี่ไม่ไป” ก้าวถอยหลังอย่างระแวดระวังในกรณีที่ไม่ปลอดภัยจริงๆ ด้วยสายตาที่น้องสะใภ้มองมามันทำให้รู้สึกว่าจะไปตกลงอะไรกับผู้ชายที่เพิ่มขึ้นนั้นไว้นะ

    “ขออภัยนะครับที่มีแนวโน้มจะไม่ทำร้ายคุณหรอกผมมาที่ร้านของคุณหลายแห่งแล้วอ้างว่าอาจสังเกตเห็น” 

    หมูหวานเงาไปที่ชายในระยะร่างโต ดูว่าเขามีละม้ายคล้ายคนไทยในลูกครึ่งก็ได้หรือเปล่าไม่เชื่อเ๹ื่๪๫นั้น

    “คุณคงอยากคุยกับฉันใช่ไหม”

    “ไปนั่งประชุมกันไหม?”

    หมูหวานเดินออกไปข้างนอกอย่างระวังตัวและนั่งลงอย่างใดอย่างหนึ่งที่ยังไม่เก็บ โดยผู้ชายจะนั่งลงฝั่งตรงข้ามเธอดูพาสต้าคนร้ายแต่ก็ไม่ค่อยไว้ใจ

    “คุณพูดถึงจะคุย?”

    “น้องคุณบอกว่าร้านของคุณมีปัญหาเ๹ื่๪๫เงินอยู่แล้วแม่รักษาตัวที่โรงพยาบาลส่วนใหญ่ของคุณให้ข้อเสนอกับผมขยาย”

    “เสนออะไรคะ?” เครื่องเทศฟังส่วนผสมต่างๆ ของขิงไปตกลงอะไรลงไปที่นั่นทำไมจึงเชื่ออย่างนั้นด้วยความสงสัยนี้ถึงรู้เ๹ื่๪๫นั้นด้วยล่ะที่จริงก็รู้สึกคุ้นๆ ส่วนตัวหน้าอยู่แต่เห็นได้ชัดว่าเธอทำงานจะต้องมองหน้าใครเลย มัวแต่งไม่สนใจไปกับการปรนนิบัติเครื่องดื่ม

    “เธอขายให้คุณให้กับผมขยายแลกกับเงินที่ใช้หนี้”

    “ได้!ฉันไม่รู้เหมือนกันและทำข้อตกลงโดยที่ไม่รู้ไม่ได้!” หมูหวานเบิกตากว้างตกตะลึงกับเ๹ื่๪๫ราวของผู้ชายตรงหน้าเขาบอกว่าขิงขายเธอให้กับพวกเขาอีกครั้ง? แล้วยังไงล่ะ! เธอไม่ได้ติดตามเลยในช็อคจนทำอะไรไม่ได้