[จบ] ย้อนเวลากลับมาในยุค 70 : ฉันขอเป็นนางร้ายบ้างแล้วกัน!

บทที่ 35 อดีตคู่หมั้นสารเลว 

เฉิงเสี่ยวอวี่หันกลับไปมองสหายกู้ "คุณรู้จักเขาหรือ"

ถงฮั่วสีหน้าเรียบเฉย "อดีตคู่หมั้นของฉัน"

เฉิงเสี่ยวอวี่เบิกตากว้าง "เขาคืออดีตคู่หมั้นคนเลวทรามของคุณเหรอ"

ถงฮั่วพยักหน้า "ใช่ เขาคือคนที่เธอเรียกว่าเลวทราม"

"ทำไมเขาถึงมาที่นี่ด้วย มาหาคุณหรือ" เฉิงเสี่ยวอวี่ถามด้วยสีหน้าไม่พอใจ

ถงฮั่วรู้สึกหดหู่ เธอรู้สึกว่าตัวเองกำลังจะถูกกู้ซือทำให้โมโหตายอยู่แล้ว!

เฉิงเสี่ยวอวี่เห็นถงฮั่วมีสีหน้าซึมเซาจึงคิดว่าเธอกำลังโกรธเพราะสารเลวคนนั้น จึงหยิบดินขึ้นมาหนึ่งก้อนและโยนใส่คนที่อยู่ด้านหลัง!

กู้จินเยว่ถูกขว้างใส่เต็ม ๆ!

เฉิงเสี่ยวอวี่ตะโกนด่า  “คนหน้าไม่อาย! ฉันขว้างใส่นายเอง!”

กู้จินเยว่ขมวดคิ้ว ถงฮั่วคงพูดอะไรที่ไม่ดีเกี่ยวกับเขาให้เธอฟัง

เขาไม่เข้าใจ มันแค่เรื่องเข้าใจผิดไม่ใช่เหรอ?

ถ้าเขามีความสัมพันธ์เกินเลยกับข่งมี่เสวี่ย เขาจะมาหาเธอทำไม?

กู้จินเยว่คิดหาวิธีทำให้ถงชุนจิ้งและคนอื่น ๆ ออกจากไร่ก่อนกำหนด รวมถึงข่งมี่เสวี่ยด้วย

หากไม่ใช่เพราะกู้จินเยว่มาที่ชนบท เมื่อข่งมี่เสวี่ยออกมา คงรีบกลับไปจัดการกับพวกอันธพาลสองคนนั้นทันที

ตอนนี้ข่งมี่เสวี่ยไปไม่ได้ หากเธอไปตอนนี้ก็ไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่ถงฮั่วจะฟ้องใครอีกหรือไม่ แต่หากเธอออกไป หนึ่งปีต่อจากนี้กู้จินเยว่จะยังมีที่ว่างในใจสำหรับเธออีกไหม

กู้จินเยว่คิดว่าถงฮั่วจะดีใจที่เขาพาถงชุนจิ่งกับถงชุนซู่ออกมาจากไร่

แต่ถงฮั่วกลับมีท่าทีเย็นชามากขึ้น

เมื่อก่อน ถงฮั่วคอยห่วงใยพี่ชายและน้องชายของตัวเองมาก แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าจะไม่สนใจเท่าไหร่

กู้จินเยว่เดาว่าน่าจะเป็นเพราะข่งมี่เสวี่ย ดูท่าเขาจำเป็นจะต้องอธิบายเรื่องระหว่างเขากับข่งมี่เสวี่ยให้ชัดเจน

หลังเลิกงาน กู้จินเยว่ต้องการพาข่งมี่เสวี่ยไปหาถงฮั่วเพื่ออธิบาย

ถงฮั่วเปิดประตูมาเห็นพวกเขา สีหน้าก็เย็นชาและนึกรำคาญ "มีอะไร"

กู้จินเยว่กล่าวว่า "เข้าไปคุยกันข้างในเถอะ"

ถงฮั่วยืนขวางประตู "มีอะไรก็พูดที่หน้าประตูนี่แหละ"

กู้จินเยว่ไม่คิดว่าเธอจะไม่ยอมให้พวกเขาเข้าไปข้างใน "ถงฮั่ว เธอกลายเป็นคนไร้เหตุผลแบบนี้ได้อย่างไร"

ถงฮั่วไม่สนใจความคิดของเขา "ใช่ ฉันไร้เหตุผล"

ข่งมี่เสวี่ยรีบกล่าว "ฮั่วฮั่ว เธออย่าโกรธเลย พี่กู้ไม่ได้หมายความอย่างนั้น เขาอยากบอกว่าระหว่างเราเกิดความเข้าใจผิด พวกเราเข้าไปคุยกันข้างในดีไหม"

"กู้จินเยว่ช่วยชีวิตเธอด้วยความหวังดีในวันแต่งงาน เพียงแต่ทำให้เสียเวลาจึงพลาดงานแต่ง เธอเป็นคนผิด แต่จะโทษเธอทั้งหมดได้อย่างไร" ถงฮั่วพูดออกมาอย่างรวดเร็ว "ฉันพูดผิดหรือเปล่า"

กู้จินเยว่รู้สึกหงุดหงิดและโกรธเคือง "เธอยังไม่เชื่อฉันอีกหรือ"

ถงฮั่วมองเขาอย่างเย็นชา "ฉันเชื่อ"

ข่งมี่เสวี่ยรู้สึกตกใจอยู่บ้าง "ฮั่วฮั่ว เธอเชื่อจริง ๆ หรือ"

กู้จินเยว่เพราะมีประสบการณ์มาก่อน เขาจึงไม่คิดว่าถงฮั่วจะหมายความตามนั้น

ถงฮั่วพยักหน้า "ฉันเชื่อว่าตอนนี้พวกเธอสองคนไม่มีความสัมพันธ์ชายหญิง หรือต่อให้เธอจะมีความคิดแบบนั้น แต่เธอก็ป่วย แถมยังมีลูกไม่ได้ หากเธอยังคงคิดจะแต่งงานกับกู้จินเยว่ แม่ของเขาก็จะไม่มีวันยอมให้เธอก้าวเข้าประตูบ้านเด็ดขาด"

ข่งมี่เสวี่ยซีดขาวไปทั้งใบหน้า น้ำตาคลอหน่วย ร่างกายสั่นเทาเพราะความเศร้าเสียใจ ราวกับถูกคำพูดของถงฮั่วทำร้าย

กู้จินเยว่ทั้งผิดหวังและโมโห "ถงฮั่ว! เธอทำเกินไปแล้ว มี่เสวี่ยเป็นเพื่อนที่เติบโตมาด้วยกัน เธอคิดกับอีกฝ่ายแบบนี้ได้อย่างไร รู้ว่ามี่เสวี่ยเจ็บตรงไหน เธอก็ยิ่งแทงซ้ำตรงนั้น เธอใจร้ายขนาดนี้ได้อย่างไรกัน"

ถงฮั่วมีสีหน้าเฉยเมย "ฉันใจร้าย ฉันโหดเหี้ยม แล้วคนดีทั้งสองคนมีอะไรจะพูดอีกไหม? ถ้าพูดจบแล้ว ฉันจะได้ปิดประตู"

น้ำตาของข่งมี่เสวี่ยไหลพราก "ฮั่วฮั่ว ฉันรู้สภาพร่างกายของตัวเองดี ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะไม่แต่งงานไปตลอดชีวิต เธอ... เธอไม่ควรคิดแบบนี้กับฉัน ฉันถือว่าเธอเป็นเพื่อนสนิท ฉันจะไม่มีวันทรยศเธอ"

ในสายตาของกู้จินเยว่ คำพูดของข่งมี่เสวี่ยเต็มไปด้วยความจริงใจ แต่ในสายตาของถงฮั่วกลับเห็นเป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์และชั่วร้ายของข่งมี่เสวี่ยก่อนจะตายในชาตินั้น

ถงฮั่วยังคงไม่สนใจ ดูเย็นชาและไร้ความรู้สึก กู้จินเยว่จึงจับมือข่งมี่เสวี่ยหันหลังเดินออกไป!

"พี่กู้! พี่กู้..." เสียงอ่อนแอและเป็นห่วงของข่งมี่เสวี่ยค่อย ๆ ห่างไป

ถงฮั่วกลอกตาแล้วปิดประตูทันที

ถึงแม้ว่าเธอจะรู้สึกรังเกียจพวกเขา เธอควรจะปิดประตูใส่อย่างแรง แต่กลัวว่าพวกเขาจะคิดว่าเธอหึงหวงหรืออิจฉาจึงต้องปิดประตูเบา ๆ

กู้จินเยว่ไม่ได้ยินเสียงฝีเท้าของถงฮั่วที่ตามมาและไม่ได้ยินเสียงปิดประตูดัง ๆ เช่นกัน

หลังเดินไปได้สิบกว่าก้าว กู้จินเยว่กลั้นใจหันหลังกลับ และพบว่าถงฮั่วปิดประตูไปนานแล้ว

"พี่กู้..." ข่งมี่เสวี่ยน้ำตาคลอ ใบหน้าซีดเซียว ท่าทางน่าสงสารมาก

กู้จินเยว่ปล่อยมือของเธอออก รู้สึกว่าในใจว่างเปล่า ไม่มีความรู้สึกสงสาร “ไปกันเถอะ”

ข่งมี่เสวี่ยกัดริมฝีปาก "ฮั่วฮั่วเข้าใจฉันผิดมากเกินไป ในวันแต่งงาน ฉันไม่ควรทำให้คุณเสียเวลาเลย"

สีหน้ากู้จินเยว่เรียบเฉย ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่

หลังจากกลับไปยังเขตพักอาศัยเยาวชน กู้จินเยว่เสนอให้ข่งมี่เสวี่ยอย่าเพิ่งกลับไป เขาจะหาทางจัดการเรื่องวันลาที่โรงงานทอผ้าให้

ข่งมี่เสวี่ยรู้สึกยินดีมาก เธอตั้งใจจะหาเหตุผลจะอยู่ที่นี่ต่อพอดี

แต่ถงชุนจิ้งไม่เข้าใจความหมายของกู้จินเยว่ "นายจะให้มี่เสวี่ยอยู่ที่นี่ต่อทำไม?"

กู้จินเยว่มีสีหน้าหม่นหมอง "ผมต้องการให้เธอเห็นชัด ๆ"

หากเขาต้องการอยู่กับข่งมี่เสวี่ย ไม่ว่าสภาพร่างกายของข่งมี่เสวี่ยจะเป็นอย่างไร ขาก็สามารถแต่งงานกับข่งมี่เสวี่ยได้

ถงชุนจิ้งในฐานะผู้ชาย เขารู้ว่ากู้จินเยว่ชอบถงฮั่วไม่ใช่ข่งมี่เสวี่ย แต่กู้จินเยว่ทำแบบนี้ มันจะชั่วร้ายเกินไปหรือเปล่า?

ยิ่งกว่านั้น การทำแบบนี้ยังส่งผลต่อชื่อเสียงของข่งมี่เสวี่ยด้วย

"ตอนนี้ผมโสด มี่เสวี่ยก็เป็นโสดเหมือนกัน"

ถงชุนจิ้งคัดค้าน "แล้วชื่อเสียงของมี่เสวี่ยล่ะ"

ข่งมี่เสวี่ยยิ้มขมขื่น กล่าวด้วยความรู้สึกผิด "ขอเพียงทำให้ฮั่วฮั่วและพี่กู้คืนดีกันเหมือนเดิม ฉันก็พอใจแล้ว ไม่สู้..."

ถงชุนจิ้งรู้สึกหวั่นไหวเล็กน้อย ถ้าถงฮั่วยังมีความรู้สึกต่อกู้จินเยว่ กู้จินเยว่ก็จะไม่แพ้

ถงฮั่วชอบกู้จินเยว่มากขนาดนี้ เธอจะเลิกชอบเขาง่าย ๆ ได้อย่างไร

ถ้าชื่อเสียงของมี่เสวี่ยเสียหายจริง ๆ เขาสามารถเสนอตัวดูแลเธอได้หรือเปล่า?

ถ้าทำแบบนี้ ก็ถือว่าไม่เลวเลย

ข่งมี่เสวี่ยยังคงอยู่ที่หน่วยหงหนิว เธอไม่ใช่เยาวชนนักเรียน ไม่ต้องไปทำงานในไร่นา แม้ว่าจะไม่ได้รับส่วนแบ่งอาหาร แต่ถ้ามีกู้จินเยว่อยู่ด้วย เธอก็สามารถเลี้ยงดูตัวเองได้

เฉิงเสี่ยวอวี่กับถงฮั่วทำงานด้วยกัน เห็นข่งมี่เสวี่ยนำน้ำไปให้กู้จินเยว่จากไกล ๆ

"พวกเขามีความสัมพันธ์ลับ ๆ กันแน่นอน! ไร้ยางอาย!" เฉิงเสี่ยวอวี่ด่าออกมาด้วยความโกรธแค้น

"ตอนนี้พวกเขายังไม่ได้แต่งงาน อยากทำอะไรก็ทำได้" ถงฮั่วกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ

เธอหวังว่าพวกเขาจะทำมากกว่านี้ เพื่อให้กู้ซือรู้ว่าเขาทำอะไรลงไป การส่งคู่รักสองคนนี้มาต่อหน้าเธอเพื่อมาสร้างความรำคาญใจ!

ตั้งแต่วันที่ถงฮั่วโกรธแล้วออกไปจากห้องทำงาน เธอก็ไม่ได้ไปส่งอาหารให้กู้ซืออีก และไม่ได้ฝากหัวหน้าหน่วยเฉิงไปส่งให้ด้วย

กู้ซือนั่งอยู่ในห้องทำงาน กินมันฝรั่งต้มแห้ง ๆ แล้วดื่มน้ำตามลงไป นับในใจว่าผู้หญิงคนนี้ไม่ส่งข้าวให้เขามาแล้วกี่วัน…

ทำให้หญิงสาวโกรธแล้ว จะง้อเธออย่างไรดี?