ขณะนี้มนต์ต่างๆของมารบูรพาไม่สามารถใช้งานได้ คงต้องรอจนกว่าพลังบริสุทธิ์มนต์ชำระบาปจะจางลง
เ้าสำนักซัดเข็มทองเบญจธาตุ 8 เล่มในคราวเดียว ปักไปจนทั่วบริเวณที่พิษไหลเวียนอยู่ เริ่มั้แ่หน้าอกหัวไหล่และท่อนแขนของนางมารบูรพา
“เ้าใช้ปราณขับพิษออกมาทางเข็มทองเบญจธาตุทั้ง 8 เล่มของพี่ก็จะหายเป็ปกติ” เ้าสำนักกล่าว
นางมารบูรพาใช้พลังปราณขับพิษเป็หยดน้ำสีดำออกมาทางเข็มทั้งแปดเล่มเพียงเสี้ยววินาทีพิษก็ถูกขับออกมาจนหมด
“ท่านพี่พรหมเมศ จะแกล้งน้องเหรอ น้องกับหลานยังประลองกันไม่จบเลย” นางมารบูรพากล่าว
“ประลองแบบไหนเอากันถึงตายเล่า เ้ารู้ไหมลูกของเราที่พี่เคยบอกเ้าว่าตายไปแล้วั้แ่ตอนเกิด วันนี้พี่คงจะต้องบอกเ้าใหม่ ว่านางยังไม่ตาย และเ้าก็พยายามจะฆ่านางมาแล้วถึง 2 ครั้ง”เ้าสำนักกล่าว
นางมารบูรพาเมื่อได้ฟังเช่นนั้นก็หลั่งน้ำตา “ทำไม ทำไม ท่านพี่ต้องหลอกข้า วริศราเป็ลูกของข้าใช่ไหม” นางมารบูรพาคาดคั้นหวังจะฟังคำตอบให้ชัด
“เ้าไปซะเถอะ ถ้าเ้ายังฝึกวิชามารอยู่พี่ก็มิอาจให้ลูกอยู่กับเ้าได้ ถึงตอนนี้เ้าจะขับพิษออกมาจนหมดแล้วแต่อาการาเ็ภายในที่หลงเหลืออยู่ ยังคงต้องฟื้นฟูอีกไม่ต่ำกว่า 5 วัน” เ้าสำนักกล่าว
“ท่านแม่….ในที่สุดข้าก็มีแม่เหมือนคนอื่นเขาซะที” เทพวารีกล่าวทั้งน้ำตา แต่นางาเ็นอนอยู่กับพื้นไม่สามารถลุกขึ้นมาได้
เ้าสำนักรีบเข้ามาประคองเทพวารีให้นั่งลง พลางป้อนเม็ดยานารีเย็นซึ่งเป็ยาครอบจักรวาลระดับเทพ รักษาได้ทุกโรคให้เธอกลืนลงไป “อีกสักพักลูกก็จะพอเดินได้แล้วนะโชคดีที่าเ็แค่ 50 เปอร์เซนต์” เ้าสำนักกล่าว
“ตอนเด็กๆท่านพ่อบอกลูกว่าท่านแม่ตายไปั้แ่ลูกเกิด ทำไมท่านพ่อต้องโกหกด้วย ลูกเหงา ลูกเห็นคนอื่นเขากอดแม่กันแต่ลูกไม่เคยมีความรู้สึกนี้เลย” เทพวารีพูดไปพร้อมกับร่ำไห้อย่างน่าสงสาร
เ้าสำนักตอบลูกสาวไปว่า “แม่เ้าเป็มาร พ่อยอมไม่ได้ที่จะให้นางมาวุ่นวายกับสำนักเทพ”
นางมารบูรพาโผเข้ากอดลูกสาวร่ำไห้แล้วกล่าวว่า “ลูกเอ๋ยแม่ขอโทษ แม่เกือบจะฆ่าเ้ามา 2 ครั้งแล้ว ต่อไปนี้ถ้าลูก้าความช่วยเหลือจากแม่ให้บอกมาได้เลย เ้า้าอะไรแม่ก็จะพยายามหามาให้ แม้แต่ชีวิตของแม่ถ้าเ้า้า เ้าก็เอาไปเลย”
“ท่านแม่ลูกไม่้าชีวิตท่าน แค่หวังว่าสักวันเราคงจะได้อยู่พร้อมหน้า พ่อ แม่ ลูก ได้ใช้ชีวิตด้วยกัน กินอาหารด้วยกัน นอนกอดกัน แค่นี้ ลูกไม่้าสิ่งอื่นใดทั้งนั้น” เทพวารีร่ำไห้อย่างน่าสงสาร
“เ้ากลับไปเถอะ ไว้ลูกหายป่วยแล้ว ถ้าลูกคิดถึงเ้า พี่ก็จะอนุญาตให้ไปค้างกับเ้าสักคืนสองคืน” เ้าสำนักกล่าวกับนางมารบูรพา
“แม่กลับก่อนนะลูก รักษาตัวเองให้ดีด้วย” พูดจบนางมารบูรพาก็แอบเหน็บกระเป๋ามิติใส่กระเป๋าเสื้อลูกสาว ก่อนที่นางจะหายวับออกจากมิติว่างในทันใด ปล่อยลูกสาวนั่งร้องไห้รำพึงรำพัน “ท่านแม่….ท่านแม่….”
“น่าจะเพราะสัญชาติญาณของแม่ จึงลงมือกับข้าแค่ 20 เปอร์เซ็นต์” ถ้าท่านแม่ลงมือเต็มที่ข้าก็คงจะตายไปแล้ว” เทพวารีนึกในใจ
“เ้าค่อยๆลุกขึ้นนะ เ้าน่าจะพอกลับสำนักคนเดียวไหวแล้วนะ เ้ากลับไปก่อน เดี๋ยวพ่อไปดูดาววิสุทธิ์ก่อนแล้วจะตามเ้าไป” เ้าสำนักกล่าว
เทพวารีพยักหน้าแล้วก็ว๊าปออกไปจากมิติว่างในทันใด
เ้าสำนักเดินมาพบว่าดาววิสุทธิ์แตกร้าวมาก จนน่าจะเป็อันตรายกับร่างที่นอนอยู่ข้างในได้ พอมองเข้าไปพบลูกสาวคนที่ 5 ของตนนอนกอดร่างเปลือยเปล่าตัวสั่นอยู่ จึงใช้ธาตุลมและธาตุน้ำดึงดูดลูกสาวของตนออกมา และพ่นยาันิทราเข้าไปภายในดาววิสุทธิ์ทำให้ชายหนุ่มหลับสนิท
“เ้าเป็อะไรไหม” เ้าสำนักถาม
“ลูกและเขาไม่เป็อะไรปลอดภัยดี” เทพสุญตาตอบ
“พ่อจะสอนให้เ้าซ่อมดาววิสุทธิ์นี้นะ ใน่หกโมงเช้าถึงเที่ยงต้องใช้พลังธาตุน้ำด้านในดวง ธาตุไฟด้านนอกดวง เคลือบด้วยพลังธาตุดิน ่เที่ยงถึงหกโมงเย็นให้ใช้พลังธาตุไฟในดวง ธาตุน้ำนอกดวง เคลือบด้วยพลังธาตุดิน ตกกลางคืน่หกโมงเย็นถึงหกโมงเช้าให้สร้าง ม่านดินสลับม่านน้ำสลับม่านลมสลับม่านไฟสลับม่านอากาศธาตุ เป็การบ่มเพาะอีกครั้ง อย่างเร็วจะซ่อมเสร็จภายใน 3 วันอย่างช้าจะเสร็จภายใน 7 วัน พ่อไปละนะทางนี้ฝากเ้าด้วย” เ้าสำนักกล่าวจบก็ว๊าปหายไป
3 วันต่อมาเกิดแผ่นดินไหวะเืเลื่อนลั่น พร้อมกับฟ้าผ่าเสียงดังสนั่น พายุพัดกระหน่ำทุกทิศทุกทาง ฝนเทลงมาดังฟ้ารั่ว เหตุทั้งหลายเหล่านี้เกิดขึ้นเพียง 10 นาที เท่านั้น เ้าสำนักนั่งยิ้มรำพึงในใจว่าลูกสาวคนที่ 5 ของข้าบัดนี้มีความเข้าใจสูงสุดใน 5 ธาตุ ทะลวงระดับเอกยุทธ์สูงสุดสำเร็จแล้ว
ทางด้านเทพสุญตาบัดนี้ได้ทะลวงผ่านระดับเอกยุทธ์สูงสุดแล้ว มิติแห่งจิตก็ขยายขึ้นไปอีกทำให้เกาะมีเนื้อที่ถึง 30 ไร่มีฝูงกิเลนศักสิทธิ์ดูแลในน้ำ มีฝูงวิหคอัสนีดูแลในอากาศ มีฝูงราชสีห์ขนทองดูแลป่า อาคารสถานที่ก็ล้วนขยายใหญ่โตกว่าเดิมทั้งหมด
เดือนที่ 11 เทพสุญตาหลอมยานอนหลับเผาด้วยธาตุไฟ ธาตุน้ำ ธาตุลม และอากาศธาตุ จนกลายเป็ไอฟ้าดินส่งเข้าไปในลูกแก้วให้เขาหลับสนิท จากนั้นใช้มิติแห่งจิต ช่วยให้เขาได้ซึมซับวิชาหลอมยา หลอมอาวุธ หลอมเกราะ และสร้างหุ่นเชิด ซึ่งเป็วิชาลับของสำนักเทพอัสนีย์ เรียกวิชานี้ว่า “วิศวกรรมชีวการแพทย์” และ “วิศวกรรมอาวุธ” และแอบนำตำรามากมายไปเก็บไว้ในหอตำราเทพวิสุทธิ์ของเขาอีกด้วย
เดือนที่ 12 เทพสุญตาหลอมยานอนหลับส่งเป็ไอฟ้าดินเข้าไปในดาววิสุทธิ์ให้เขาหลับสนิทอีกครั้ง จากนั้นใช้มิติแห่งจิตเพื่อช่วยให้เขาตระหนักรู้พื้นฐานการฝึกวิชา