บทที่ 3 (1/2)
เชื่อในตัวข้า(1)( มี nc นิด ๆ นะเ้าคะ)
เมื่อได้รับอนุญาตอวิ่นเฟยหยวนก็บดจุมพิตลงบนริมฝีปากอิ่มทันทีเมื่อครู่เขาทันได้เห็นสายตาที่คล้ายกับจะเริ่มหวาดหวั่นของสตรีใต้ร่างเขากลัวอวิ่นซงถิงจะเปลี่ยนใจ จึงรีบเลื่อนมือทั้งสองข้างจับลงบนสะโพกของนางจากนั้นก็เริ่มขยับส่วนนั้นไปตามสัญชาตญาณ แม้เขาจะไม่เคยทำแต่ก็เคยอ่านตำราวสันต์มาหลายเล่ม
อวิ่นเฟยหยวนถูไถส่วนนั้นขึ้นลงอย่างช้าๆ แต่หนักหน่วงยามนี้เขากับอวิ่นซงถิงต่างััได้ถึงร่างกายของกันและกันผ่านเนื้อผ้า
“อึก! อ๊า...”ความเสียวซ่านทำให้อวิ่นเฟยหยวนเผลอหลุดเสียงครางกระเส่าเบา ๆ ออกมาเขาขังสตรีที่ตนรักเอาไว้ใต้ร่าง ออกแรงกระชับมือที่จับนาง เขาบดขยี้ ออกแรงกดพร้อมกับดึงสะโพกของร่างบางให้เข้าหา
อวิ่นเฟยหยวนเลื่อนมือขึ้นมาลูบไล้ไปตามส่วนเว้าบนแผ่นหลังของร่างบางอวิ่นซงถิงแอ่นตัวขึ้นดุจดั่งคันธนู จึงทำให้หน้าอกนุ่ม ๆของนางแนบชิดเข้ากับแผงอกของเขามากขึ้น
ซึ่งในทุกครั้งที่เคลื่อนไหวอวิ่นเฟยหยวนก็ยังต้องพยายามควบคุมไม่ให้เสียงขยับร่างกาย และเสียงครางของเขากับอวิ่นซงถิงหลุดไปเข้าหูสองคนบนเตียงหูทั้งสองข้างของเขาจึงต้องคอยฟังความเคลื่อนไหวของหนึ่งบุรุษหนึ่งสตรีคู่นั้นไปด้วยในขณะที่่ล่างของเขายามนี้ก็เริ่มเพิ่มความเร็ว และความแรง
อวิ่นเฟยหยวนเบนสายตาลงไปมองสิ่งที่กำลังบดเบียดกับแผงอกของเขาอย่างนุ่มนวลตรงนั้นมีบางอย่างที่อยู่ในจินตนาการของเขายามค่ำคืนจับจองพื้นที่อยู่แม้วันนี้จะยังไม่อาจมองเห็นได้ด้วยตา
ทว่า...อวิ่นเฟยหยวนตัดสินใจเลื่อนมือขึ้นมากอบกุมและเคล้นคลึงเบา ๆ ที่ทรวงอกของสตรีใต้ร่าง แม้จะยังมีเสื้อผ้าขวางกั้น แต่ความนุ่มนิ่มของมัน...
“อ๊ะ! พี่ชาย...อื้อ!”
เสียงครางหวานหลุดรอดออกมาจากริมฝีปากของสตรีใต้ร่างโชคดีที่หนึ่งบุรุษหนึ่งสตรีที่อยู่เหนือศีรษะของพวกเขาก็กำลังโรมรันกับกิจส่วนตัวกันอย่างหนักหน่วง
อวิ่นเฟยหยวนจึงอาศัยจังหวะนั้นเลื่อนมือกลับไปจับสะโพกแล้วกดส่วนนั้นถูไถลงไปที่ระหว่างขาของสตรีใต้ร่างอย่างร้อนแรง ถี่รัว และดุดันเพียงไม่นานร่างกายของอวิ่นซงถิงก็กระตุกขึ้นมาอย่างแรงจากนั้นก็อ่อนยวบลงคล้ายกับว่า นางจะถึงจุดสุขสมแล้ว
ส่วนตัวเขา...อวิ่นเฟยหยวนก้มลงไปมองส่วนแสดงความเป็บุรุษที่กำลังตั้งชันขึ้นใต้ร่มผ้ามันแข็งจนทำให้เขารู้สึกเจ็บแปลบ ดูเหมือนว่าแค่ถูไถภายนอกมันจะไม่เพียงพอเสียแล้ว
อวิ่นเฟยหยวนเงยหน้าขึ้นมองอวิ่นซงถิงแวบหนึ่งก่อนจะตัดสินใจยอมเสียเปรียบนาง...
อวิ่นซงถิงนอนหอบนางรู้สึกเหนื่อยราวกับเพิ่งไปวิ่งรอบจวนมาสักสามรอบ
เมื่อครู่นางได้ัักับความรู้สึกแปลกใหม่ อวิ่นซงถิงรู้สึกคล้ายกับมีความร้อนกำลังจะปะทุจากนั้นนางก็รู้สึกปวดหนึบ ๆ ที่ส่วนลับ พออวิ่นเฟยหยวนขยับเอวถี่รัวขึ้นความร้อนที่ใกล้จะปะทุก็ทะลักออกมา
นางััได้ถึงกระแสของความอิ่มสุขไหลผ่านไปทั่วทั้งร่างและรับรู้ได้ว่า น้ำอะไรบางอย่างไหลทะลักออกมาจากส่วนลับจนกางเกงตัวในของนางเปียกชุ่ม อวิ่นซงถิงรู้สึกกระดากอายยิ่งนัก โชคดีที่ยามนี้อวิ่นเฟยหยวนหยุดเคลื่อนไหวแล้วนางจึงลอบผ่อนลมหายใจออกมา
อวิ่นซงถิงยังไม่ทันจะได้สูดลมหายใจกลับเข้าปอดอย่างเต็มอิ่มบุรุษบนร่างก็ทาบทับริมฝีปากกลับลงมา จุมพิตครั้งนี้เร่าร้อนมาก
ร่างกายของอวิ่นซงถิงที่เพิ่งถึงจุดสุขสมจึงไร้เรี่ยวแรงที่จะต้านทานระหว่างที่ถูกบุรุษบนร่างมอมเมาด้วยจุมพิตดูดกลืนิญญา นางรับรู้ได้ว่า อวิ่นเฟยหยวนคว้ามือข้างหนึ่งของนางเลื่อนลงไปกดบนของบางอย่างที่มันแข็งๆ หนา ๆ ใหญ่ ๆ แล้วยังชักนำมือข้างนั้นขยับขึ้นลงไปตามความยาวของเ้าสิ่งนั้น!
ด้วยความที่ร่างกายยังคงอ่อนแรง สติไม่แจ่มชัดเพราะถูกมอมเมาด้วยจุมพิตจากบุรุษบนร่าง อวิ่นซงถิงจึงยังนึกไม่ออกว่า เ้าสิ่งที่มือของนางกำลังััอยู่มันคือสิ่งใด? แต่ในระหว่างที่มือัั...นางก็รับรู้ได้ว่าลมหายใจของอวิ่นเฟยหยวนถี่กระชั้นขึ้น แรงที่อีกฝ่ายจุมพิตก็หนักหน่วงขึ้นเรื่อย ๆ
แล้วก็ราวกับว่า...บุรุษบนร่างไม่พอใจกับััเพียงแค่ภายนอกอีกฝ่ายจับมือของนางซุกเข้าไปในร่มผ้า!
ฉับพลัน ราวกับสายฟ้าฟาดลงบนศีรษะของอวิ่นซงถิง นางรู้แล้วว่าเ้าสิ่งใหญ่โตที่มือของนางถูกบังคับให้ััขึ้นลงอยู่คือ อะไร!
นางรู้สึกร้อนผ่าวไปทั่วทั้งใบหน้า แต่ก็ไม่อาจดึงมือข้างนั้นกลับขึ้นมาได้เพราะบุรุษบนร่างตรึงมือของนางเอาไว้อย่างแแ่ แล้วยิ่งอวิ่นซงถิงพยายามจะดึงมือกลับพยายามขัดขืนก็เหมือนกับยิ่งเข้าทางของฝ่ายตรงข้าม
จนผ่านไปสักพัก บุรุษบนร่างก็ยอมปล่อยมือของอวิ่นซงถิงจากนั้นอีกฝ่ายก็ซุกศีรษะลงบนซอกคอของนาง
อวิ่นซงถิงที่แข็งค้างไปนานแล้ว ยามนี้ภายในใจของนางคิดแค่เพียงอยากจะตัดมือข้างนั้นทิ้งไปเสีย
ผ่านไปครู่หนึ่ง บุรุษบนร่างก็ขยับเข้ามากระซิบบอกรักกล่าวคำขอโทษ และไล่จุมพิตทั่วใบหน้า จากนั้นอวิ่นเฟยหยวนก็ก้มลงไปเช็ดของเหลวที่มือของนางออกด้วยอาภรณ์ของเ้าตัว
วันนี้อวิ่นซงถิงถูกทำให้ใซ้ำแล้วซ้ำเล่า นางรู้สึกหมดแรงแล้วจริงๆ
.......................................................................
ผู้เขียนขอขอบคุณทุกยอดวิวยอดกดหัวใจ ยอดกดติดตาม และทุกข้อความของผู้อ่านทุกท่านมาก ๆ นะคะทุกยอดคือกำลังใจที่ดีมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆของผู้เขียนเลยค่ะ
23K
![[จบ] ทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ในยุค 70 กับภารกิจเลี้ยงลูกน้อยตัวป่วน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1734689517_73952288.webp)
