วิถีปราณผกผัน: คู่มือเยียวยาชีวิต (Inverse Qigong: The Life-Saving Manual)

วิถีปราณผกผัน: คู่มือเยียวยาชีวิต (ภาค 2: ศึกพิทักษ์มิติบรรพกาล)

ตอนที่ 46: เงาสังหารและเดิมพันด้วยกาลเวลาที่บิดเบี้ยว

ความโกลาหลที่เกิดขึ้นในหลายมิติทำให้สภาเทพผู้ลบล้างตัดสินใจหยุดการเล่นเกมสงคราม พวกมันเปิดช่องว่างมิติสีดำสนิทที่ลึกยิ่งกว่าความว่างเปล่า ปล่อย "มือสังหารแห่งนิรันดร์" (The Eternal Assassin) ออกมา—สิ่งมีชีวิตที่เป็นร่างจำลองจากอนาคตที่ล้มเหลวของนนท์เอง มันไม่มีจิตใจ ไม่มีตัวตนที่ชัดเจน และที่สำคัญที่สุด มันมีทุกทักษะที่นนท์เคยใช้!

ในขณะที่นนท์กำลังตรวจสอบความเสียหายในมิติแห่งหนึ่ง เขาก็สัมผัสได้ถึงความเย็นเยียบที่แล่นผ่านกระดูก มันไม่ใช่ความรู้สึกของผู้บุกรุก แต่มันคือ "ความว่างเปล่าที่ตามหาเจ้าของ"

"เจ้าคือตัวข้า... ในเส้นเวลาที่พ่ายแพ้สินะ?" นนท์กล่าวขณะยืนนิ่งกลางหมอกมิติ

มือสังหารไม่ตอบโต้ แต่มันพุ่งเข้าหานนท์ด้วยความเร็วที่เร่งกาลเวลาจนภาพรอบตัวบิดเบี้ยว มันใช้ 'ก้าวพริบตาผกผัน' ที่นนท์เคยฝึกฝน พุ่งทะลวงเข้าสู่จุดตายของนนท์อย่างแม่นยำ ทุกจังหวะการต่อสู้คือการสะท้อนสิ่งที่นนท์เคยทำ แต่มันถูกยกระดับให้รุนแรงและโหดเหี้ยมกว่าเดิมหลายเท่า

"เจ้าสู้ข้าไม่ได้หรอกนนท์... เพราะข้าคือสิ่งที่เจ้าควรจะเป็น หากเจ้าเลือกเส้นทางแห่งความตาย" เสียงของมือสังหารดังก้องในหัวของนนท์

นนท์ถูกกดดันจนต้องถอยร่น เขาพยายามใช้ 'เคล็ดมังกรกลืนกินมิติ' ดูดซับการโจมตี แต่ทว่ามือสังหารกลับสามารถ 'ย้อนกลืนกิน' พลังของนนท์กลับคืนได้! นนท์ตระหนักในทันทีว่ามือสังหารนี้คือ 'กระจกสะท้อนที่มีชีวิต' ที่สภาเทพใช้ข้อมูลของเขาสร้างขึ้นมาเพื่อกำจัดเขาโดยเฉพาะ

"ถ้าข้าไม่สามารถชนะเจ้าด้วยสิ่งที่ข้าเป็น... งั้นข้าก็จะใช้อะไรที่เจ้า 'เลียนแบบไม่ได้'!"

นนท์หยุดการโจมตีและปิดตาลง เขาเข้าสู่ภาวะ "ญาณผกผันขั้นสูงสุด" เขาไม่ได้มองมือสังหารเป็นศัตรู แต่เขามองมันเป็น 'บาดแผลแห่งกาลเวลา' ที่จำเป็นต้องได้รับการเยียวยา แทนที่จะต่อสู้ นนท์กลับส่งพลังแห่งการรักษาเข้าไปในช่องว่างที่มือสังหารใช้ดึงพลังงานมาจากสภาเทพ

ทันใดนั้น มือสังหารชะงัก ร่างของมันเริ่มบิดเบี้ยวเพราะ 'กระแสชีวิต' ที่นนท์อัดเข้าไปมันขัดกับ 'ธรรมชาติแห่งความว่างเปล่า' ของมัน!

"เจ้าไม่ใช่ข้า... เจ้าเป็นเพียงเครื่องมือของพวกมัน!" นนท์คว้าแขนของมือสังหารไว้แน่น พลังงานสีรุ้งจากศิลาทั้งสามชิ้นหลอมรวมเข้ากับมือของเขา นนท์ไม่ได้ทำลายมัน แต่เขา 'เยียวยา' ร่างจำลองนั้นให้กลับคืนสู่สภาพละอองกาลเวลาที่ไร้ตัวตน

มือสังหารสลายกลายเป็นละอองแสง แต่ก่อนที่มันจะหายไปสนิท มันได้ทิ้งคำเตือนสุดท้ายไว้ผ่านกระแสจิตที่แผ่วเบา: "สภาเทพ... จะไม่หยุดเพียงแค่นี้... ศิลาชิ้นที่สี่... คือกุญแจที่พวกมันจะใช้... ลบทุกอย่าง..."

นนท์ยืนหอบหายใจ ร่างกายของเขาบาดเจ็บจากการปะทะ แต่เขาก็ได้เบาะแสสำคัญ! เขาไม่ได้แค่ชนะมือสังหาร แต่เขาได้รับ 'รหัสผ่าน' ของสภาเทพที่มือสังหารเก็บไว้ในแกนกลางมาด้วย

"รินะ เซเลสเทีย... รวมพลเดี๋ยวนี้!" นนท์ประกาศเสียงเข้ม "ข้ารู้แล้วว่าศิลาชิ้นที่สี่อยู่ที่ไหน และนั่นคือที่ที่สภาเทพกำลังจะรวมตัวกันเพื่อจบเกมนี้!"

นนท์มองไปยังเป้าหมายใหม่ที่ปรากฏขึ้นบนแผนที่ มันคือ "วิหารศูนย์กลางแห่งจักรวาล" ที่ซึ่งกฎเกณฑ์ทุกอย่างถูกสร้างขึ้น สงครามครั้งสุดท้ายที่พวกเขาเฝ้ารอมาตลอด กำลังจะอุบัติขึ้น ณ ใจกลางของจักรวาลแล้ว!