ตอนที่ 5: ความจริงที่เ็ปกับหัวใจที่เริ่มเข้าใจ
(ประโยคเปิดตอน): กฎข้อห้า: บางครั้งความจริงไม่ได้มีเพียงสีขาวหรือดำ แต่เป็สีเทาหลายเฉดที่เ็ป... และการให้อภัยอาจเป็จุดเริ่มต้นของสิ่งที่ลึกซึ้งกว่าความรัก
แสงเช้าสาดส่องผ่านหน้าต่างห้องพักผู้ป่วย แม่ลักษณ์กำลังนอนหลับอย่างสงบ ลักษณ์นั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียง มือยังจับมือแม่ไว้แน่น
ภพยืนอยู่ที่ประตูมาสักพักแล้ว ก่อนจะก้าวเข้ามาพร้อมกับแฟ้มเอกสารสีน้ำตาล
"เธอนอนหลับดีแล้ว" ภพพูดเสียงเบา
ลักษณ์เงยหน้ามอง "คุณพักบ้างไหม?"
ภพส่ายหัว "มีบางอย่างที่ต้องเคลียร์ก่อน"
เขาวางแฟ้มเอกสารลงบนตักลักษณ์ "อ่านเองดีกว่า"
มือลักษณ์สั่นขณะเปิดแฟ้ม เอกสารแรกคือรูปถ่ายพ่อของเขา - เ้าสัววิเชียร ชัยอุดม กับชายอีกคนที่หน้าตาคล้ายภพแต่แก่กว่า
"พี่ชายต่างแม่ของผม เอกภิชัย" ภพอธิบาย "หรือที่คุณอาจรู้จักในชื่อ 'เสี่ยเอก' หุ้นส่วนธุรกิจของคุณพ่อคุณ"
ลักษณ์จำได้ ทุกเย็นตอนเด็ก พ่อมักพูดถึง 'เสี่ยเอก' ด้วยน้ำเสียงชื่นชม
เอกสารต่อมาเป็บันทึกการโอนเงิน เอกภิชัยโอนเงินจากบริษัทชัยอุดมคอนสตรัคชั่นไปยังบัญชีส่วนตัวหลายสิบครั้ง รวมเป็เงินเกือบร้อยล้าน
"เขาโกง" ลักษณ์กระซิบ
"และไม่ใช่แค่นั้น" ภพพลิกหน้า "เขายังเอาหลักทรัพย์ของบริษัทไปค้ำประกันหนี้ส่วนตัว เวลาหนี้สินท่วม เขาก็หนีไปต่างประเทศ ทิ้งให้บริษัทของคุณพ่อคุณต้องรับผิดชอบทั้งหมด"
น้ำตาไหลลงแก้มลักษณ์ "พ่อ... พ่อไม่เคยบอก"
"เพราะความอาย" ภพพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน "และเพราะเขายังหวังว่าเอกภิชัยจะกลับมาแก้ไข"
ฉากสบตาอย่างไม่ตั้งใจ: ทั้งคู่จ้องตากัน ในดวงตาภพมีความเ็ปที่ร่วมกัน
"พ่อผมรู้เื่นี้" ภพพูดต่อ "แต่เขาก็ไม่ได้ทำอะไร เพราะเขาเกรงใจที่เอกภิชัยเป็ลูกชายคนโตของตระกูล"
"แล้วทำไมไม่บอกผมั้แ่แรก?" ลักษณ์ถามด้วยเสียงแตกหัก
"เพราะผมอยากให้คุณรู้จักผมก่อน" ภพตอบ "ไม่ใช่ในฐานะลูกชายของคนที่พี่ชายผมโกง"
Romantic Tension Scene: ลักษณ์ลุกขึ้นเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปยังเมืองที่กำลังเริ่มวันใหม่
"สิบปี" เขาพูด "สิบปีที่ผมคิดว่าครอบครัวคุณคือศัตรู ที่ทำให้พ่อผมต้องตายด้วยความเสียใจ"
ภพเดินตามมา ยืนอยู่ข้างหลังเขา "และผมก็รู้สึกผิดมาตลอดสิบปี ที่ครอบครัวผมมีส่วนทำให้คุณสูญเสีย"
ลักษณ์หันมา ใบหน้าใกล้ชิด: "แล้วทำไมตอนสัมภาษณ์คุณถึงรับผมทำงาน?"
"เพราะผมเห็นตัวเองในตัวคุณ" ภพตอบอย่างตรงไปตรงมา "คนที่ต้องแบกรับความเจ็บป้งจากอดีต และพยายามดิ้นรนเพื่อคนที่รัก"
เขาลดมือลงมาจับข้อมือลักษณ์ "และเพราะั้แ่เห็นคุณครั้งแรก ผมรู้สึกบางอย่างที่ไม่ได้รู้สึกมานานแล้ว"
อากาศในห้องดูเหมือนบางลง ฉากหัวใจเต้นแรง มากขึ้นทุกที
"ความรู้สึกอะไร?" ลักษณ์ถามโดยแทบไม่มีเสียง
"ความรู้สึกที่อยากปกป้องใครสักคน" ภพตอบ "และไม่ใช่แค่เพราะรู้สึกผิด"
ฉากดึงเข้ามาในอ้อมแขน: ลักษณ์ก้มศีรษะลง ร่างสั่นด้วยอารมณ์ที่ปะทุ ภพโอบเขามาแนบอก
"ร้องออกมาเลย" ภพกระซิบ "คุณแบกมันมานานเกินไปแล้ว"
และลักษณ์ก็ร้องไห้ ร้องไห้เพื่อพ่อที่จากไป เพื่อความเข้าใจผิดสิบปี เพื่อความโล่งใจและความเ็ปที่ปนกันจนแยกไม่ออก
ขณะเดียวกัน แม่ลักษณ์ลืมตาขึ้น เธอมองเห็นทั้งสองอยู่ที่หน้าต่าง ด้วยสายตาที่เข้าใจอะไรบางอย่าง
หนึ่งชั่วโมงต่อมา ในห้องรับแขกของโรงพยาบาล แม่ลักษณ์นั่งฟังภพอธิบายเื่ทั้งหมด
"คุณแม่" ภพนั่งลงระดับสายตาเธอ "ผมไม่มีสิทธิ์ขอให้คุณยกโทษให้ครอบครัวผม แต่ผมขอโอกาสได้ชดใช้"
แม่ลักษณ์พยักหน้า "คุณช่วยชีวิตฉันแล้ว นั่นก็เพียงพอ"
"ไม่พอ" ภพพูด "ผมจะคืนความยุติธรรมให้คุณพ่อลักษณ์ และคืนทุกสิ่งที่สูญเสียไป"
เขาหยิบเอกสารอีกชุดออกมา "นี่คือหุ้นทั้งหมดที่เอกภิชัยขโมยไป จากบันทึกที่ผมเพิ่งค้นพบในตู้นิรภัยของเขา เขายังเก็บหุ้นเ่าั้ไว้ ไม่ได้ขาย"
ลักษณ์มองเอกสารด้วยความไม่เชื่อ "แต่เขาเสียชีวิตแล้ว..."
"และหุ้นเ่าั้ตกทอดมาถึงผม" ภพพูด "ผมจะโอนทั้งหมดคืนให้คุณ และครอบครัวชัยอุดม"
“Breathless Kiss Scene”: ตอนเย็น หลังจัดการเื่เอกสารเบื้องต้น ลักษณ์เดินตามภพไปที่ลานจอดรถชั้นดาดฟ้า
"ผม... ผมไม่รู้จะพูดอะไร" ลักษณ์พูด "คุณให้ผมทุกอย่าง ทั้งการช่วยชีวิตแม่ การเปิดเผยความจริง..."
ภพหันมาหาเขา "ผมไม่ได้ให้คุณอะไรเลย ผมแค่คืนสิ่งที่ควรเป็ของคุณ"
ลมพัดผ่าน ยามพระอาทิตย์ตกทำให้ใบหน้าทั้งคู่สว่างด้วยแสงสีส้ม
"แต่คุณให้มากกว่านั้น" ลักษณ์พูด "คุณให้ความเข้าใจ ให้โอกาส ให้..."
ประโยคขาดหายไปเมื่อภพก้าวเข้ามาใกล้ ฉากหน้าใกล้–ใจเต้น มากจนเหลือเพียงระยะไม่กี่เิเ
"ให้อะไร?" ภพถามเสียงต่ำ
"ให้ผมรู้สึกว่า... มีคนเข้าใจ" ลักษณ์ตอบ
ภพยกมือขึ้นลูบแก้มเขา Almost-Kiss Scene: ริมฝีปากทั้งคู่ใกล้กันมาก ลมหายใจผสมผสาน ตาเพ่งมองกัน...
และครั้งนี้ ไม่มีใครขัดจังหวะ
ภพโน้มตัวลงมาจูบเขาอย่างแ่เบา “Electric First Kiss”: ประกายไฟแล่นผ่านร่างกายลักษณ์ั้แ่ริมฝีปากลงไปถึงปลายเท้า เป็จูบแรกที่ทั้งนุ่มนวลและเต็มไปด้วยอารมณ์สะสมมานาน
“Slow Burn Kiss”: จากความแ่เบา ค่อยๆ ลึกซึ้งขึ้น ลักษณ์ตอบรับโดยสัญชาตญาณ มือกำเสื้อสูทของภพไว้แน่น
โลกหมุนเร็วขึ้น หัวใจเต้นเป็จังหวะเดียวกัน เป็จูบที่บอกทุกอย่างโดยไม่ต้องใช้คำพูด
เมื่อทั้งคู่แยกกัน ลักษณ์หายใจไม่ทั่วท้อง “Breathless Kiss Scene” อย่างแท้จริง
"นี่..." ลักษณ์พูดไม่ออก
"นี่คือสิ่งที่ผมรู้สึกั้แ่เห็นคุณครั้งแรก" ภพพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยอารมณ์ "และผมรอมาตลอดที่จะทำ"
เื่ตื่นเต้น ตอนที่ 5: ขณะที่ทั้งคู่กำลังจะพูดคุยกันต่อ โทรศัพท์ของภพดังขึ้น เสียงรพีรีบร้อน: "ภพ! มีข่าวใหญ่! วิไลหนีคุกได้! และเธอกำลังบุกไปที่บ้านของคุณพร้อมกับบอกว่า 'จะไม่ปล่อยให้คุณมีความสุขกับคนอื่น'"
คำโปรยสำหรับตอนที่ 6: "เมื่อศัตรูที่สิ้นหวืนกลับมาอีกครั้งพร้อมกับภัยคุกคามใหม่ ลักษณ์กับภพต้องปกป้องกันและกันอย่างแท้จริง... และในการเผชิญหน้าครั้งสุดท้าย พวกเขาอาจต้องยอมรับความรู้สึกที่ซ่อนไว้มาตลอด!"