ฉันแค่อยากเล่นเกมเงียบ ๆ

เมื่อหลี่เสวียนเห็นมดกระดูกกลายพันธุ์เคลื่อนตัวไปบนผิวน้ำอย่างรวดเร็ว ก็ตกตะลึงจนอ้าปากค้างอยู่นาน

ลั่วเซวียนกระโดดอยู่บนใบบัวอย่างรวดเร็ว แต่ดอกบัวหัวใจพุทธะก็ยิงเมล็ดบัวระลอกที่สองเข้ามา ทำให้เขาไม่มีพื้นที่ให้หลบหลีกแล้ว

และต่อให้เขาหลบเมล็ดบัวระลอกที่สองได้ ลมปราณของเขาก็ไม่เพียงพอให้เขาใช้สกิลวิชาตัวเบาไปตลอด เมื่อถึงเวลาตกลงไปในสระบัวก็ต้องตายเหมือนกัน

“ลั่วเซวียน ขึ้นมาบนหลังมดตัวนั้น” ทันใดนั้นลั่วเซวียนก็ได้ยินเสียงดังขึ้นจากริมฝั่ง

ลั่วเซวียนไม่มีเวลาคิดว่าใครเป็นคนพูด และไม่มีอารมณ์จะสนใจ เขาพยายามหลบจากเมล็ดบัวสีเลือดจำนวนมาก แต่มีอยู่หนึ่งเม็ดที่ไม่ว่าเขาจะหลบอย่างไรก็หลบไม่พ้น เขาจึงต้องกัดฟันใช้ดาบขวางไว้

ถึงแม้รู้ว่าทำแบบนี้แล้วช่วยอะไรไม่ได้ เพราะเมื่อเมล็ดบัวสีเลือดกระทบกับดาบก็จะยังคงระเบิด และเขาก็จะถูกกัดกร่อนจนกลายเป็นเศษเลือด แต่สัญชาตญาณการเอาชีวิตรอดยังคงสั่งให้เขาทำแบบนี้

ซากดาบยังไม่ทันฟันเข้าเมล็ดบัวสีเลือด ทันใดนั้นลั่วเซวียนก็เห็นเงาสีเลือดร่างหนึ่งพุ่งผ่านเหนือศีรษะ มดขนาดมหึมาดูน่ากลัวตัวหนึ่งกระโดดข้ามเหนือศีรษะของเขา และชนเข้ากับเมล็ดบัวสีเลือดเม็ดนั้น

เมล็ดบัวสีเลือดระเบิดขึ้นบนหัวของมดตัวนั้น โลหิตสาดกระเซ็นไปทั่วร่างกายมัน แต่มดยักษ์ที่ดูน่ากลัวตัวนั้นกลับเหมือนไม่รู้สึกอะไร มันตกลงสู่ผิวน้ำ ขาทั้งหกข้างเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว ก่อนจะพุ่งตรงเข้าหาลั่วเซวียน

ลั่วเซวียนตกใจนึกว่ามดจะเข้ามาจู่โจมเขา แต่เมื่อนึกถึงเสียงเมื่อครู่นี้ และเชื่อมโยงกับการกระทำของมันที่ช่วยบังเมล็ดบัวสีเลือดเอาไว้ เขาก็เข้าใจทันที ออกแรงดีดปลายเท้าลงบนใบบัว แล้วกระโดดขึ้นบนหลังมดกระดูกกลายพันธุ์

มดกระดูกกลายพันธุ์เคลื่อนที่บนผิวน้ำอย่างรวดเร็ว เร็วกว่าลั่วเซวียนกระโดดไปมาบนใบบัวอยู่มาก เมื่อดอกบัวหัวใจพุทธะยิงมาอีกเป็นระลอกที่สาม มันก็พุ่งออกจากระยะโจมตีของเมล็ดบัวสีเลือดแล้ว

มดกระดูกกลายพันธุ์พุ่งไปถึงริมฝั่ง และหยุดลงตรงหน้าโจวเหวิน

ลั่วเซวียนกระโดดลงจากหลังมดกระดูกกลายพันธุ์ ต่อให้เป็นคนโง่แค่ไหนก็มองออกว่ามดกระดูกกลายพันธุ์เป็นสัตว์เลี้ยงคู่หูของโจวเหวิน และคนที่เตือนเขาเมื่อครู่นี้ก็น่าจะเป็นโจวเหวิน

“ฉันชื่อลั่วเซวียน วันหน้าจะตอบแทนบุญคุณที่ช่วยชีวิตไว้แน่นอน นายชื่ออะไรเหรอ” ลั่วเซวียนกล่าว

“ฉันชื่อโจวเหวิน ส่วนเขาชื่อหลี่เสวียน เราต่างเป็นเพื่อนร่วมสถาบันเดียวกัน แค่ยื่นมือเข้าช่วยนิดหน่อย ไม่ต้องเก็บไปคิดมากหรอก” โจวเหวินตอบอย่างง่าย ๆ

“โจวเหวิน ฉันจะจำนายไว้” ลั่วเซวียนมองใบหน้าของโจวเหวินอย่างตั้งใจ จากนั้นหันหลังเดินจากไป

“หมอนี่สภาพอนาถขนาดนี้แล้ว ยังจะทำหน้าเย่อหยิ่ง น่าหงุดหงิดชะมัด” หลี่เสวียนไม่ชอบใจลั่วเซวียน

แต่หลังจากนั้นไม่นาน หลี่เสวียนก็อารมณ์ดีขึ้นอีกครั้ง แล้วหัวเราะกล่าว “ไม่มีม้าบินปีกขาวแล้ว ฉันจะคอยดูว่าหลังจากนี้หมอนั่นจะทำเป็นเท่ในมหาวิทยาลัยได้ยังไง”

โจวเหวินไม่ได้สนใจเขา แค่พินิจมองดอกบัวหัวใจพุทธะขนาดมหึมาตรงกลางสระบัว คาดเดาว่ามันใช่สิ่งมีชีวิตต่างมิติระดับตำนานไหม

“โจวเหวิน มดกระดูกอะไรนั่นของนายมีทีเด็ดอยู่เหมือนกันนะ เหมือนจะต้านดอกบัวหัวใจพุทธะประหลาดดอกนั้นได้พอดี นายลองปล่อยมันไปดูสิว่า สามารถจัดการดอกบัวหัวใจพุทธะดอกนั้นได้ไหม ถ้าทำสำเร็จได้จริง ๆ ก็อาจจะได้ของดีกลับมา” หลี่เสวียนก็พูดพร้อมกับมองไปที่ดอกบัวหัวใจพุทธะ

“ช่างเถอะ ดอกบัวหัวใจพุทธะนั่นอันตรายมาก ฉันมีสัตว์เลี้ยงคู่หูแค่ตัวเดียว อย่าเอาไปเสี่ยงเลย” โจวเหวินตัดสินใจกลับไปฟาร์มดันเจี้ยนเมืองพุทธะในเกมก่อน เมื่อสัตว์เลี้ยงคู่หูตายลงในเกมก็ยังคืนชีพกลับมาได้ แต่ถ้าตายลงในโลกความจริง ก็เท่ากับว่าตายจริง ๆ ซึ่งไม่จำเป็นต้องเสี่ยงขนาดนั้น

“นายนี่นะ ดีหมดทุกอย่าง ขาดแค่เลือดนักสู้ที่วัยรุ่นพึงมี กลัวอะไรล่ะ แค่สัตว์เลี้ยงคู่หูตัวหนึ่งเท่านั้น อย่างมากก็แค่หากลับมาใหม่อีกตัว ถ้าสังหารดอกบัวหัวใจพุทธะประหลาดนั่นได้ตั้งแต่ตอนนี้ ก็อาจจะเกิดสัตว์เลี้ยงคู่หูประเภทพิเศษออกมา แบบนี้ไม่เท่ากับได้กำไรเหรอ” หลี่เสวียนกล่าวอย่างหงุดหงิด

“ฉันไม่ชอบการเดิมพัน” โจวเหวินส่ายหน้าแล้วหันหลังเดินกลับ

หลี่เสวียนทำได้แค่เดินตามโจวเหวินกลับไปอย่างจนใจ อุตส่าห์ใช้เส้นสายหาบัตรผ่านมาได้สองใบ สุดท้ายมาถึงเมืองพุทธ ก็ต้องกลับออกไปโดยที่ฆ่าสิ่งมีชีวิตต่างมิติไม่ได้สักตัว

“หรือเราจะลองไปดูสถานที่ประหลาดแห่งนั้นสักหน่อยก่อนกลับไหม” หลี่เสวียนไม่อยากกลับไปทั้งที่แบบนี้ จึงเสนอขึ้นอีกครั้ง

“นายมีสัตว์เลี้ยงคู่หูระดับตำนานคอยปกป้อง แต่ฉันไม่มี และฉันก็ไม่อยากเอาชีวิตตัวเองไปเสี่ยง” โจวเหวินเดินไปโดยที่ไม่หันกลับมามอง

“ไม่มีความกล้าเสี่ยงเลยสักนิด” หลี่เสวียนยักไหล่แล้วตามโจวเหวินออกจากเมืองพุทธ

หลี่เสวียนบ่นว่าโจวเหวินใจเสาะตลอดทาง แต่โจวเหวินไม่สนใจเขาเลย หลังจากกลับถึงบ้านของหลี่เสวียน ก็เดินตรงเข้าห้องของตัวเอง แล้วเปิดดันเจี้ยนเมืองพุทธใต้ดิน

เมื่อตัวละครสีเลือดเข้าสู่เมืองพุทธใต้ดิน สภาพก็เหมือนกับเมืองพุทธที่โจวเหวินเคยเห็นทุกประการ เขาหยิบแผนที่ที่เอามาจากหลี่เสวียนออกมา เล่นเกมโดยอิงตามจากแผนที่ ไม่นานนักก็เจอกับสระบัวแห่งนั้น

สิ่งที่แตกต่างจากโลกความจริงคือ ดอกบัวหัวใจพุทธะที่อยู่บริเวณริมฝั่งถูกเหล่านักศึกษากำจัดหมดเกลี้ยงแล้ว เหลือแค่บริเวณส่วนลึกของสระบัว

แต่ในเกมกลับมีดอกบัวหัวใจพุทธะอยู่เต็มสระ ไม่ได้มีเฉพาะที่กลางสระบัว แม้แต่โดยรอบก็มีอยู่จำนวนมาก เพียงแต่ไม่เจอดอกบัวหัวใจพุทธะขนาดมหึมาดอกนั้น

เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ตัวละครสีเลือดต้องตาย โจวเหวินจึงไม่ได้ให้มันลงสระบัว แค่เรียกมดกระดูกกลายพันธุ์ออกมา แล้วให้มันพุ่งไปยังดอกบัวหัวใจพุทธะดอกที่อยู่ใกล้กับริมฝั่ง

มดกระดูกกลายพันธุ์ใช้ขาหน้าที่แหลมคม ฟันเมล็ดบัวสีมรกตที่พ่นออกจากดอกบัวหัวใจพุทธะขาดเป็นสองซีก ขาที่แหลมคมยังไม่หยุดลง ฟันดอกบัวหัวใจพุทธะดอกนั้นขาดเป็นสองท่อน

“สังหารสิ่งมีชีวิตระดับธรรมดา ดอกบัวหัวใจพุทธะ”

ระบบแจ้งเตือนแสดงขึ้น แต่ไม่มีวัตถุอะไรเกิดขึ้น

โจวเหวินสั่งให้มดกระดูกกลายพันธุ์บุกสังหารเข้าไปในสระบัว ฟาดฟันดอกบัวหัวใจพุทธะทุกดอกที่พบเห็น หลังจากฟันไปสามสิบกว่าดอก ในที่สุดก็เกิดผลึกขึ้นหนึ่งชิ้น

แต่เมื่อโจวเหวินดูอย่างละเอียด ก็พบว่ามันเป็นแค่ผลึกร่างกายระดับสองเท่านั้น ทำได้แค่ฟื้นฟูลมปราณที่เสียไป นอกนั้นก็ไม่มีประโยชน์อย่างอื่น

ขณะที่โจวเหวินกำลังสังหารดอกบัวหัวใจพุทธะอย่างบ้าคลั่ง เรื่องที่ดอกบัวหัวใจพุทธะมหึมาปรากฏขึ้นที่สระบัว ก็แพร่สะพัดไปทั้งมหาวิทยาลัยซีหยาง

นักศึกษาจำนวนมากที่ช่วงวันหยุดไม่ได้ออกจากมหาวิทยาลัย ก็ตามข่าวไปยังริมสระบัว ซึ่งในกลุ่มมีนักศึกษาที่แข็งแกร่งระดับตำนานอยู่ไม่น้อย

ทุกคนต่างต้องการกำจัดดอกบัวหัวใจพุทธะมหึมาดอกนั้น แต่ผลลัพธ์กลับชวนตกใจ นักศึกษาระดับตำนานคนหนึ่งปล่อยสัตว์เลี้ยงคู่หูระดับตำนานเหยี่ยวตาทองตัวหนึ่งออกมา หวังจะสังหารดอกบัวหัวใจพุทธะกลางอากาศ แต่กลับถูกมันโจมตีจนร่วง เกือบตกลงไปในสระบัว ขนทั้งตัวถูกกัดกร่อนจนแทบหลุดเกลี้ยง

โชคดีที่เจ้าของเหยี่ยวตาทองตัดสินใจเร็ว รีบเรียกมันกลับมา แต่ถึงอย่างนั้นมันก็บาดเจ็บสาหัสจนเหลือแค่ครึ่งชีวิตแล้ว การจะฟื้นตัวอย่างสมบูรณ์คงไม่ใช่เรื่องง่าย

นักศึกษาระดับตำนานจำนวนมากพยายามคิดหาวิธี แต่ยังไม่มีความคืบหน้ามากนัก อย่างไรเสียสัตว์เลี้ยงคู่หูที่บินได้ก็มีอยู่ค่อนข้างน้อย มนุษย์ไม่กล้าลุยสระบัวด้วยตัวเอง ทำได้แค่ใช้สัตว์เลี้ยงคู่หูสู้แทน