หนังสือเปลี่ยนชะตา

สินที่ได้ยินอย่างนั้นก็เขินตาม มันทำให้สินไม่กล้าที่จะมองหน้าของเธอตรงๆเลยสักนิดเดียว หลินหลินเองก็เช่นกัน เพราะตอนนี้ทั้งคู่ต่างก็ทำอะไรไม่ถูกเลย สินเองก็คิดว่าในจังหวะ และบรรยากาศอย่างนี้มันจะต้องพูดอะไรสักอย่าง ไม่อย่างนั้นมันก็จะเกิดอารมณ์ที่เรียกว่า มาคุ อยู่อย่างนี้ต่อไป แต่มันก็เป็นความคิดเดียวกับหลินหลิน พวกเขาจึงเอ่ยออกมาพร้อมกัน“เออ...”x2 เมื่อทั้งคู่เห็นว่ามันเป็นอย่างนั้นพวกเขาต่างก็หัวเราะออกมา เพราะทั้งคู่เหมือนจะสูญเสียความเป็นตัวตนของตัวเองไปแล้ว และด้วยการหัวเราะนี้ มันทำให้สติของพวกเขาทั้งคู่กลับมาอย่างสมบูรณ์ ก่อนที่หลินจะเอ่ยขึ้นมาก่อนว่า“ถ้าจะให้พูดออกมาจากใจของหลินจริงๆ .. สำหรับหลินหลินแล้วสินเป็นคนพิเศษค่ะ.. แม้ว่ามันอาจจะเป็นไปได้ยากอย่างที่สินบอก... แต่หัวใจมันกลับไม่ยอมฟัง นับวันก็ยิ่งเอาแต่ทรยศตัวเอง และข้างในนั้นมันก็ค่อยๆเต็มไปด้วยคุณค่ะ สิน” เธอกล่าวออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ สินที่ได้ยินอย่างนั้นเขาก็ถอนหายใจออกมาบ้าง พวกเขาไม่ใช่เด็กๆกันแล้วที่จะมัวแต่เขินอาย และมันถึงตาของเขาแล้วที่จะต้องพูดออกไปบ้าง“จริงๆ ผมเองก็รู้สึกดี..ไม่ซิ มันจะต้องบอกว่าผมรู้สึกว่าหลินหลินเป็นนคนที่พิเศษมากที่สุดเท่าที่ผมเคยเจอมาเลยทั้งชีวิตก็ว่าได้... หลินเป็นผู้หญิงคนแรกเลยที่ทำให้หัวใจเอาแต่ร้องหาได้ทุกวี่ทุกวัน.. มันอาจจะดูลิเกไปหน่อย แต่ผมอยากจะบอกว่า หัวใจของผมต้องการคุณครับ หลินหลิน” สินกล่าวมันออกมาด้วยสีหน้าที่ดูมีความสุขเป็นอย่างมาก แต่จู่ๆสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปเป็นเศร้าสร้อยในทันที“แต่สิ่งนี้มันเป็นเรื่องที่ผมทำใจลำบากมาก เรื่องที่ผมกลัวธุรกิจนั้นมันเป็นเพียงแค่ข้ออ้าง.. แต่จริงๆแล้ว.. เห้อ..รู้แล้วช่วยเก็บมันไว้เป็นความลับด้วยนะครับ... ผมดันเข้าไปพัวพันกับโลกเบื้องหลังเมื่อไม่นานมานี้อย่างที่จะหลีกหนีไม่ได้... คุณเองก็อยู่ประเทศจีนก็น่าพอรู้มาบ้างเกี่ยวกับพลังปราณหรือกำลังภายในพวกนั้น มันมีอยู่จริงๆ” สินกล่าวออกมาอย่างจนใจ หากเขาต้องการจะคบกับใครสักคน เขาจะเลือกที่จะไม่มีความลับต่อเธอคนนั้นเด็ดขาด เขาพูดออกมาอย่างจนใจก่อนที่จะหันไปมองหน้าของหลินหลินอีกครั้ง“ถ้าหากเป็นไปได้ ผมอยากจะขอเคลียร์เรื่องราวในส่วนของตัวเองก่อนนะครับ.. และผมก็ไม่อยากดึงคนธรรมดาอย่างหลินหลินเข้ามามีส่วนเกี่ยวข้องอีกด้วย.. ผมขอเวลาไม่นาน.. หลินหลินอยากจะรอผมไหม” สิ้นคำพูดของสิน หลินก็ได้แต่นิ่งอึ้ง ก่อนจะยิ้มออกมา พร้อมกับหยิบอะไรบางอย่างออกมา มันเป็นป้ายไม้เก่าๆ ที่มีอักษรเขียนเอาไว้อย่างชัดเจน ‘หัวหน้าหน่วย’ และแล้วเธอก็เอ่ยขึ้นมาว่า“เรื่องนั้นไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ... ในเมื่อสินพูดออกมาด้วยความจริงใจแล้ว หลินหลินเองก็ไม่มีอะไรจะต้องปกปิดคุณอีกต่อไป... หัวหน้าหน่วยที่สอง ประจำเมืองปักกิ่ง จ้าวหลินหลิน แห่งสำนักหงษ์เพลิงเจ้าค่ะ” เธอกล่าวพร้อมกับยิ้มออกมา มันทำให้สินถึงกับตกใจ เขามองไปยังหน้าของเธอ ก่อนจะถอนหายใจออกมา“อย่างน้อยก็ยังดีที่ไม่ใช่พวกนักวิทยาศาสตร์สติฟั่นเฟือนพวกนั้น... แต่ว่าผมไม่มีป้ายเหมือนกับหลินหลินหรอกนะครับ ตำแหน่งของผมยังเป็นที่คลุมเครืออยู่ไม่น้อย...” สินกล่าวออกมาก่อนจะหัวเราะแห้งๆออกมา แต่หลินหลินก็จ้องมองมายังที่เขาแล้วเอ่ยออกมาว่า“ที่ฉันเผยตัวให้สินรู้.. มันอาจจะเป็นเพราะว่าหลินไว้ใจคุณมาก.. และอีกอย่างหลินอยากจะบอกให้รู้ว่าเรื่องของเรานั้น มันสามารถเป็นไปอย่างที่เราต้องการได้ค่ะ” จากคำพูดของหลินหลินมันทำให้บรรยากาศเริ่มที่จะกลับมาเย็นลง พวกเขาได้แต่จ้องมองกันและกันอยู่อย่างนั้น ก่อนที่สินจะหันหน้ากลับ เพราะเขารู้เรื่องตำแหน่งของเขาดี ว่ามันหนักหนาสาหัสมากขนาดนั้น แต่ในจังหวะนั้นเอง หลินหลินก็ทำให้สินที่เขาไม่คาดฝัน เธอยื่นมือทั้งสองข้างของเธอมาจับที่ใบหน้าของเขา ก่อนที่จะหลับตา และริมฝีปากของทั้งสองจะสัมผัสถึงกันและกัน มันเป็นช่วงเวลาเพียงแค่อึดใจเดียวที่สินรู้สึกตกใจ แต่ไม่น่าเชื่อเลยว่าริมฝีปาก และความรู้สึกที่เธอส่งมานั้น จะทำให้เขารู้สึกเหมือนได้ปลดปล่อยอะไรบางอย่างออกมา สินค่อยๆคลายความรู้สึกของตัวเองที่กดดันมาอย่างยาวนาน วางมันลงอย่างช้าๆ และมือทั้งสองข้างของเขาก็เข้าไปโอบร่างกายของหญิงสาวเอาไว้ พวกเขาก็ต่างหลับตา และให้ความรู้สึกมันนำพาพวกเขาไป พร้อมกับแสงของดวงดาวที่เด่นสง่า และตกลงมาอย่างสวยงาม พวกเขาค่อยๆถอนลมหายใจออก มองหน้ากันและกัน ท่ามกลางบรรยากาศอันเป็นนิจนิรันดร์นี้ ก่อนที่หลินหลินจะพูดขึ้นมาว่า“ไม่ว่าสินจะอยู่ในตำแหน่งที่เล็กเพียงใด หลินก็ไม่สนใจเรื่องหน้าตาของตระกูลมากแล้ว.. ถึงเมื่อก่อนพวกเราตระกูลจ้าวจะเชื่อบรรพบุรุษ และทำตามในสิ่งที่พวกเขาเสนอมา .. พวกเราจะต้องแต่งงานกับคนที่ถูกเลือกมาเท่านั้น.. แต่หลินเชื่อว่าสักวัน สินที่เป็นสินของหลินหลินจะเติบโตพอที่พวกเขาจะยอมรับได้ค่ะ… จากนี้ต่อไปให้หลินหลินคนนี้ได้อยู่เคียงข้างสินด้วยนะคะ” เธอกล่าวออกมา มองหน้าชายผู้ที่เธอพึ่งจะฝากทุกๆอย่างไว้ เธอจ้องมองไปที่เขา ก่อนที่ชายคนนั้นจะยิ้มออกมา แล้วก็พูดขึ้นว่า“อย่างนั้นเหรอครับ... ต่อจากนี้ต้องฝากตัวกับหลินหลินด้วยเช่นกันนะครับ” สินพูดออกมาพร้อมกับที่ทั้งคู่จะจูบกันอีกครั้งหนึ่ง และล้มตัวลงไปที่เสื่อด้านนอกเต็นท์นั้นอย่างดูดดื่ม แต่เมื่อผ่านไปได้สักครู่หนึ่ง สินก็เหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงถอนริมฝีปากนั้นออกมา ก่อนจะพูดขึ้นว่า“ผมไม่รู้ว่าหลินหลินจะโกธรผมหรือเปล่า แต่ผมมีเรื่องสำหรับจะบอกกับหลินให้ได้เตรียมใจไว้ก่อนนะ...พร้อมไหมครับ” ในตอนแรกเธอก็สงสัยว่าจู่ๆทำไมเขาถึงถอนลมหายใจออก แต่เมื่อได้ยินคำถามนั้นเธอก็ยิ้มออกมาแล้วก็พยักหน้าให้กับเขา“จริงๆแล้ว...ผมเป็นตัวตนที่ทุกๆคน ทุกๆฝ่ายกำลังตามหา... ตำแหน่งของผมนั้นอันตรายมาก หวังว่าหลินหลินจะไม่โกรธสิน.. ..ปัญญาแห่งพระเจ้ารุ่นที่สอง คือ ผมเอง!!” ในตอนแรกเธอดีใจเป็นอย่างมากที่สินยอมที่จะไว้ใจเธอ และบอกอะไรกับเธอบ้าง แต่ดวงตาของเธอก็เบิกกว้างออกมา หลังจากที่ได้ยินสิ่งที่สินนั้นเอ่ยออกมา แต่นั่นยังไม่ทันทำให้เธอรู้สึกช็อกเท่าไหร่ เพราะมันจะเริ่มหลังจากนี้ต่างหาก“พี่ชายของผม ชื่อว่าทรัพย์ หัวหน้ามือปราบมารขององค์กร หรือสมาพันธ์ศาสนาวาติกันประจำประเทศไทย และ..พ่อกับแม่ของสิน คือ หนึ่งในห้าผู้นำองค์กรคิมเมสันคนปัจจุบันของทวีปเอเชียแห่งนี้..และนี่คือทั้งหมดที่ผมอยากจะบอกกับผู้หญิงของผม” และแน่นอนว่าเป็นเธอต่างหาก ที่รู้สึกไม่คู่ควรกับสินเลยแม้แต้น้อย เป็นเธอ และตระกูลของเธอต่างหากที่อยู่ต่ำเกินไป ก่อนที่เธอจะลุกขึ้นนั่ง และทำความเคารพกับสิน สินที่เห็นอย่างนั้นก็ตกใจว่าทำไมถึงต้องทำถึงขนาดนั้น สินรีบเข้าไปโอบตัวของหลินหลินเอาไว้ พร้อมกับเอ่ยออกมา และทำหน้าสงสัย“หลินหลิน.. ทำไมต้องทำอย่างนี้ด้วยล่ะ” สินกล่าวพร้อมกับมองหน้าของหลินหลิน“ต้นตระกูลจ้าวของหลินหลิน เป็นตระกูลหลักที่รับใช้ท่านปัญญารุ่นที่หนึ่ง.. แน่นอนว่าลูกหลานอย่างหลินก็ต้องทำตามสิ่งที่บรรพบุรุษได้สั่งเสียเอาไว้... ไม่อย่างนั้นหลินหลินคงได้ถูกท่านบรรพบุรุษหลอกหลอนอย่างแน่นอนค่ะ” เธอกล่าวออกมา เพราะตระกูลจ้าวเป็นหนึ่งในสิบที่เป็นข้ารับใช้รุ่นแรกๆของปัญญารุ่นแรก และคำสั่งเสียของบรรพบุรุษนั้นก็คือ ‘ให้การติดตาม และทำหน้าที่ของตัวข้ารับใช้เมื่อพบกับทายาทของท่านปัญญารุ่นแรก เปรียบเสมือนพระเจ้าของโลกใบนี้…’ และยังมีอีกหลายอย่างที่ไม่สามารถพูดได้ แต่สินที่ได้ยินอย่างนั้นก็ได้แต่ยิ้มออกมา“ตอนนี้หลินหลินก็ได้หัวใจของปัญญาคนนี้ไปแล้วนี่นา... ช่างเถอะน่าเรื่องอย่างนั้น เพราะความเกี่ยวโยงที่เยอะจนเกินไปของผม.. สินอยากจะขอให้หลินหลินของผมช่วยปิดบังเรื่องนี้เอาไว้ก่อนนะ” สินยิ้มออกมา
error loaded

อาหารเหนือสักหน่อย ... ขนมจีนน้ำเงี้ยว

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 71

คล้ายกับเรื่องหนังสือเปลี่ยนชะตา ที่คุณอ่าน

หนังสือเปลี่ยนชะตา

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 71

คล้ายกับเรื่องหนังสือเปลี่ยนชะตา ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้