Born to be Barbarian เกิดใหม่เป็นบาบาเรี่ยน

ตอนที่หนึ่งร้อยเจ็ดเรื่องธรรมดาทางประวัติศาสตร์

“เจ้าจะบอกให้ข้าอภัยให้กับคนทรยศเช่นนี้หรือพวกนี้เหมาะที่จะแขวนคออย่างคนทรยศไม่ให้เป็นเยี่ยงอย่างเท่านั้น”

ราชินีออโรร่าโมโหจนผมของเธอส่องประกายสีขาวฟ้าสร้างความเยือกเย็นให้กับคนทั่วบริเวณ

ทุกคนเงียบกริบไม่มีใครกล้าขออภัยให้คนทรยศ

ยกเว้นคนเถื่อนตัวเท่าหมีที่ไม่รู้กาลเทศะอยู่คนเดียว

“ข้าคิดว่าแค่ควรจะมีหนทางอื่นที่ดีกว่านี้เราควรจะเลือกทางเดินนั้นหรือเปล่า?”

คัลกล่าวอย่างสงบไม่ได้ตั้งใจจะข่มขู่ใครแค่ต้องการพูดอย่างมีเหตุผล

แต่กล้ามเนื้อขนาดเท่าหัวของเขาและการพังกำแพงบ้านชาวบ้านได้ราวกับเศษกระดาษทำให้คำพูดของคัลนั้นมีน้ำหนักมากกับผู้ที่รอดชีวิตมาได้จากเหตุการณ์เมื่อคืน

“โทษตายนั้นสาสมกับคนทรยศแล้วท่านคัลทั้งกฎหมายและเกียรติยศต้องการเช่นนั้น”

ท่านชวาร์ซกล่าวเสริมเขานับถือคัลแต่พวกมังกรเงินนั้นแม้ดูลักษณะจะค่อนข้างใจดีกว่ามังกรทองเพราะเกี่ยวพันกับเรื่องราวของมนุษย์มากกว่าแต่เพราะเช่นนั้นทำให้เขาให้ความสำคัญกับเจตนาและคุณธรรมส่วนบุคคลของมนุษย์เอามากๆ

ในขณะที่มังกรทองมีแนวคิดชอบมองภาพรวมของทั้งจักรวาลมากกว่า

“นั่นก็ใช่แต่เราต้องการให้วิญญาณของพวกเขาไปตกอยู่ในนรกและกลายเป็นจำนวนทหารของพวกปีศาจที่จะมาบุกโลกเราในวันพิพากษาโลกหรือ?”

คัลกล่าวถามอย่างสงสัย

คัลชะงักเมื่อทั้งห้องเงียบไปอีกครั้ง

“อ้อก็คิดว่าพวกท่านรู้อยู่แล้วเสียอีกว่าวิญญาณของคนทรยศที่ตายไปจะตกอยู่ในขุมนรกที่ลึกที่สุดและหากไม่โดนเปลี่ยนเป็นปีศาจหากมีกำลังใจและความชั่วมากพอก็จะกลายเป็นอาหารของพวกปีศาจในนรกที่จะสะสมกำลังเพื่อบุกมาโลกเราอีกครั้งในวันพิพากษาสุดท้ายตามคำทำนาย”

และไอ้พวกภูตจะได้รับการแจ้งเตือนก่อนยี่สิบสี่ชั่วโมงตามสัญญาที่เคยทำไว้กับปีศาจจ้าวนรก

ทำให้เวลาเกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นไอ้พวกภูตจอมกวนโอ๊ยจะมีโอกาสรอดมากกว่ามนุษย์ธรรมดาที่ไม่ได้รุ้อิโหน่อิเหน่อีกแล้วครับท่าน

DM มักชอบวางเนื้อเรื่องอย่างนี้เสมอว่าให้พวกภูตกวนโอ๊ยเรามามากมายแต่พอเราจะมีเวลาเคลื่อนไหวอย่างหนึ่งศัตรูตัวอื่นๆก็เตรียมจะบุกโจมตีเราทำให้เราไม่มีเวลาไปจัดการพวกภูตที่จะไปซ่อนตัวที่ไหนก็ไม่รู้

อย่างที่บอกแม้แต่ในสถานการณ์ที่ปีศาจบุกโลก

พวกภูตก็จะรู้ตัวก่อนทำให้มีข้อได้เปรียบอย่างการก่อความวุ่นวายต่างๆนานาเช่นการลักพาตัวเด็กการทำพิธีบูชายัญต่างๆเพื่อเพิ่มพลังให้กับตนเองเพราะรู้ว่าหลังจากปีศาจบุกมาคนที่อยู่ในโลกแห่งวัตถุนั้นจะไม่สามารถตามไปเช็คบิลกับพวกภูตได้เพราะไม่รู้ว่าจะรอดจากปีศาจหรือเปล่า

พวกภูตนั้นทำตัวเหมือนคนที่ขโมยของตอนไฟไหม้หรือแร้งที่จิกกินซากศพ

เราอาจจะมีการบอกกล่าวทางศีลธรรมได้มากมายแต่การมีอยู่ของพวกเขาทำให้คนธรรมดาลำบากกว่าเดิมเอามากๆ

“ข้าคิดว่าเราไม่ควรฆ่าพวกเขาแต่ควรจะลงโทษอย่างอื่นในตอนที่พวกเขายังมีชีวิตอยู่”

คัลกล่าว

เขาไม่ชอบคนดีมีคุณธรรมที่จะเกลี้ยกล่อมศัตรูในระหว่างต่อสู้หรือฆ่ากัน

แต่เขาพอเข้าใจว่าทำไมนายนักบวชบางสายถึงชอบการเกลี้ยกล่อมให้คนชั่วกลับใจมากกว่าการฆ่ากันแต่เพียงอย่างเดียวเพราะการมองในระยยาวในจักรวาลวิทยานี้

การทำให้คนอื่นกลับใจคือทางเดียวที่จะทำให้คนชั่วในจักรวาลนี้ลดลงอย่างถาวรแม้จะเพียงเล็กน้อยก็ยังดีนั่นเอง