แสงแดดอุ่นๆ สาดส่องลงบนทุ่งหญ้าสีเขียวขจีที่มีดอกไม้ป่าหลากสีสันผลิบานไปทั่วบริเวณ กลิ่นอายความตายที่เคยปกคลุมสุสานัมานับพันปีหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงลมโชยชายที่พัดเอาความสดชื่นมาให้
"ข้า... ข้าไม่อยากจะเชื่อเลยค่ะ" เอเลน่า พึมพำขณะทรุดตัวลงนั่งบนผืนหญ้าที่นุ่มราวกับพรม "ที่นี่เคยเป็ดินแดนที่แม้แต่แสงอาทิตย์ยังส่องมาไม่ถึง แต่ตอนนี้มันกลับกลายเป็ที่ที่สวยที่สุดในทวีปไปแล้ว"
"ก็แค่เปลี่ยนค่าความสว่าง (Brightness) กับลบไฟล์ขยะ (Malware) ทิ้งน่ะครับ" คิริน ตอบอย่างสบายอารมณ์ เขาไม่ได้แค่เปลี่ยนบรรยากาศ แต่เขายังเรียกใช้ฟังก์ชัน [วิหารส่วนตัว] เพื่อดึงเอาโต๊ะปิกนิกหรูหราและชุดเครื่องครัวออกมาตั้งกลางทุ่ง
"มาเถอะครับเอเลน่า กองทัพต้องเดินด้วยท้อง"
คิรินหยิบเนื้อเกรดพรีเมียมที่เขาฟาร์มไว้ในคลังมิติออกมาวางบนเตา แต่แทนที่จะใช้ฟืน เขาเปลี่ยนมาใช้คทาไม้เก่าๆ แตะไปที่ชิ้นเนื้อเบาๆ
"เวทชำระล้างและฟื้นฟู: อะตอมมิก รีเจน (Atomic Regen)"[ ผลของ Overflow: เร่งการสั่นะเืของโมเลกุลจนเกิดความร้อนสะสมที่สมบูรณ์แบบ ][ สถานะ: สเต็กเนื้อระดับตำนาน (สุกระดับ Medium Rare) เสร็จสมบูรณ์ ]
"ท่าน... ท่านใช้เวทฮีลระดับสูงเพื่อ 'ย่างสเต็ก' งั้นเหรอคะ!?" เอเลน่าอ้าปากค้างอีกครั้ง ความรู้สึกนับถือในฐานะนักบุญของเธอเริ่มถูกแทนที่ด้วยความมึนตับในความแหกคอกของเขา
"เนื้อที่ถูกฮีลจนสุกจะนุ่มกว่าปกติ 10 เท่าเชียวนะครับ ลองดูสิ" คิรินยื่นจานให้เธอ
ขณะที่เอเลน่ากำลังดื่มด่ำกับรสชาติอาหารที่ "อร่อยจนแทบขึ้น์" คิรินก็เปิดหน้าต่างระบบ Log ที่เขาแฮ็กสิทธิ์ Root มาได้ขึ้นมาตรวจสอบ แววตาของเขาเปลี่ยนเป็จริงจังทันทีที่เห็นบรรทัดรหัสสีแดงกะพริบถี่ๆ
[ แจ้งเตือนความปลอดภัยระบบ (Security ) ]ตรวจพบการแก้ไขไฟล์ระบบโดยไม่ได้รับอนุญาต (Unauthorized Modification)สถานะปัจจุบัน: ถูกเฝ้าระวังโดย 'คณะตุลาการโลก' (World Administrators)ระดับภัยคุกคาม: ERROR - OUT OF SCALE
"หืม... ดูเหมือน 'ผู้พัฒนา' จะไม่ชอบใจที่ผมเข้าไปแก้ Config ของเขาแฮะ" คิรินพึมพำ
ทันใดนั้นเอง! ท้องฟ้าที่เพิ่งจะสดใสกลับมืดครึ้มลงทันที แต่ไม่ใช่ความมืดจากเมฆฝน มันคือความมืดที่เกิดจาก 'การหยุดนิ่งของเวลา' นกที่กำลังบินอยู่ค้างกลางอากาศ ใบไม้ที่กำลังร่วงหลุดจากกิ่งหยุดนิ่งอยู่กับที่
มีเพียงคิรินและเอเลน่าเท่านั้นที่ยังขยับได้
"เกิดอะไรขึ้น!? เวลา... เวลาหยุดไหลงั้นเหรอ!?" เอเลน่าพยายามจะชักดาบ แต่เธอกลับรู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาลที่กดร่างเธอจนขยับไม่ได้
บนท้องฟ้าเหนือสุสานั ปรากฏวงเวทสีทองขนาดใหญ่ั์สามวงซ้อนกัน และร่างของหญิงสาวในชุดเกราะสีขาวบริสุทธิ์ที่มีปีกหกปีกสยายออกกว้างค่อยๆ ร่อนลงมา เธอไม่ได้มีชื่อสีม่วงเหมือนผู้คุมกฎ แต่ชื่อของเธอคือ สีขาวสว่าง จนมองแทบไม่เห็นเลเวล
[ เซราฟิม: อัครเทวทูตผู้คุมบัญชีโลก (The Archive Keeper) ]
"ผู้เล่นคิริน... การกระทำของคุณก้าวล่วงขอบเขตที่กฎแห่งกรรมจะยอมรับได้" เสียงของเธอไพเราะแต่เ็าเหมือนโลหะ "การแก้ไขโครงสร้างของโลก (Source Code) มีโทษเพียงอย่างเดียว คือการรีเซ็ตข้อมูลิญญาของคุณให้กลับสู่ความว่างเปล่า"
เธอยกมือขึ้น แสงสีขาวนวลตาเริ่มรวมตัวกันเป็ดาบแห่งแสงที่ดูเหมือนจะตัดผ่านได้ทุกสิ่ง แม้แต่ 'กฎฟิสิกส์'
"เดี๋ยวก่อนครับคุณแองเจิล" คิรินลุกขึ้นยืน ปัดฝุ่นที่กางเกงอย่างใจเย็น "ก่อนจะรีเซ็ตผม ผมขอถามอะไรหน่อย... ระบบโลกใบนี้ มันรันบนฐานข้อมูลที่ชื่อ 'Aetheria 1.0' ใช่ไหม?"
เซราฟิมชะงัก "คุณ... รู้จักชื่อเดิมของโลกใบนี้ได้อย่างไร?"
"เพราะโค้ดที่คุณใช้ มันเป็ระบบเก่าที่มีช่องโหว่ 'Zero-day' เต็มไปหมดเลยยังไงล่ะครับ" คิรินแสยะยิ้ม "การที่คุณหยุดเวลาได้ ก็แค่การใช้คำสั่ง 'Pause' บน Virtual Machine (VM) สินะ... แต่เสียใจด้วยนะ ผมไม่ได้เป็แค่ 'ข้อมูล' ในเครื่องของคุณอีกต่อไปแล้ว"
คิรินยกคทาขึ้น แล้วดีดนิ้วหนึ่งที
"มหาเวทฮีลระบบข้ามมิติ: โอเวอร์โหลด แพทช์ (Overload Patch)"[ ผลของ Overflow: ส่งกระแสมานาศักดิ์สิทธิ์เข้าไปใน 'ระบบหยุดเวลา' จนเกิดอาการ Runtime Error ]
เพล้ง!!!
เสียงเหมือนกระจกแตกดังไปทั่วท้องฟ้า เวลาที่หยุดนิ่งกลับมาไหลเวียนอีกครั้ง นกเริ่มบินต่อ ใบไม้เริ่มร่วงหล่น และแรงกดดันที่กดทับเอเลน่าสลายหายไปทันที
"อะไรกัน!? เ้าทำลาย 'เขตแดนเทวะ' ได้อย่างไร!" เซราฟิมอุทานด้วยความใเป็ครั้งแรกในรอบหมื่นปี
"ผมไม่ได้ทำลาย ผมแค่ส่ง 'Infinite Loop' เข้าไปในระบบหยุดเวลาของคุณจนมัน Crash ไปเอง" คิรินก้าวเดินขึ้นไปบนอากาศราวกับมีบันไดที่มองไม่เห็น "คุณเซราฟิม... ถ้าจะสู้กับผมด้วยกฎของโลกใบนี้ คุณไม่มีทางชนะหรอก เพราะตอนนี้... ผมคือคนที่ถือรหัสผ่านสูงสุดของโลกใบนี้อยู่"
หน้าต่างระบบรอบตัวคิรินเปลี่ยนจากสีฟ้าเป็สีทองอร่าม พร้อมกับคำสั่งที่เทวทูตไม่เคยเห็นมาก่อน
[ Command Input: HEAL_THE_WORLD ][ Target: ALL_DEBUFFS_IN_CONTINENT -> ][ Target: ALL_POISON_IN_AIR -> PURIFY ]
เพียงคำสั่งเดียว คลื่นสีทองะเิออกจากตัวคิรินกระจายไปทั่วทั้งทวีป! คนที่กำลังเจ็บป่วยกลับหายเป็ปลิดทิ้ง ป่าที่เคยแห้งแล้งกลับมาอุดมสมบูรณ์ในพริบตา นี่ไม่ใช่การฮีลคน แต่มันคือการ 'ฮีลทั้งโลก'
เซราฟิมมองภาพนั้นด้วยความสับสน "เ้า... เ้ากำลังทำอะไร? การฮีลขนานใหญ่ขนาดนี้ มานาของเ้าควรจะหมดสิ้นไปแล้ว!"
"สำหรับคนอื่นอาจจะใช่ แต่สำหรับผมที่มี 'มานาอินฟินิตี้' จาก Overflow... นี่มันก็แค่การคลิกเมาส์ครั้งเดียวเองครับ" คิรินยิ้มกวนๆ "กลับไปบอก 'คณะบริหาร' ของคุณเถอะ ถ้ายังอยากให้โลกนี้รันต่อไปได้ อย่ามายุ่งกับ Supporter อย่างผม... ไม่งั้นผมจะ 'Format' โลกนี้ทิ้งแล้วลงวินโดวส์ใหม่ให้ดู"
เซราฟิมจ้องมองคิรินด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความซับซ้อน เธอลดดาบในมือลง "ข้าจะนำเื่นี้ไปแจ้งต่อสภา... แต่จำไว้เถอะคิริน ความใจดีที่มากเกินไปของเ้า อาจจะนำพาภัยพิบัติที่ยิ่งใหญ่กว่ามาสู่โลกใบนี้"
ร่างของเทวทูตสลายกลายเป็แสงหายไป ท้องฟ้ากลับสู่สภาวะปกติ
เอเลน่าเดินเข้ามาหาคิรินที่ร่อนลงมาแตะพื้น "ท่านคิริน... เมื่อกี้ท่านเพิ่งจะไล่ 'ทูต์' กลับบ้านไปเหรอคะ?"
"ก็แค่การเจรจากับฝ่าย IT Support ของเบื้องบนน่ะครับ" คิรินนั่งลงทานสเต็กต่อเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น "มาสิครับเอเลน่า สเต็กกำลังจะเย็นแล้วนะ เดี๋ยวรสชาติ 'ฮีล' มันจะจางหายไปซะก่อน"
เอเลน่านั่งลงทานต่อด้วยใจที่สั่นระรัว เธอรู้ดีว่าั้แ่วันนี้เป็ต้นไป... ชีวิตของเธอที่ต้องเดินตามหลังนักบุญคนนี้ จะไม่มีวันเหมือนเดิมอีกต่อไป