.................................
“ไม่ว่าที่ผ่านมาเธอจะเคยมีใครมาบ้าง แต่ต่อไปนี้เธอต้องมีฉันเพียงคนเดียวเท่านั้นแพรวา” ชายหนุ่มก้มลงกระซิบเสียงแ่ที่ข้างหูของหญิงสาว ก่อนจะกดลำกายแข็งแกร่งเข้าไปในโพรงเนื้ออ่อนนุ่มของเธอ ธีรพัฒน์กัดฟันขบกรามแน่นปล่อยเสียงครางออกมาอย่างสุดกลั้น เมื่อรับรู้ถึงช่องทางคับแคบที่บีบรัดตัวตนของเขาให้เข้าไปในตัวเธอแค่เพียงครึ่งลำกายเท่านั้น
“กรี๊ดดด... เจ็บ... เอาออกไป!”
หญิงสาวกรีดร้องออกมาทันทีด้วยความเ็ป ร่างกายเหมือนโดนฉีกออกเป็เสี่ยงๆ น้ำตาไหลรินอาบสองแก้มนวลเป็ทางยาวพร้อมแรงสะอื้นสุดตัว สองมือน้อยๆ ระดมทุบตีผลักไสอกแกร่งของคนบนร่างไม่ยั้ง ร่างบางพยายามขยับสะโพกหนีการบุกลุกจากสิ่งแปลกปลอมที่ฝังอยู่ในตัวเธอ
ธีรพัฒน์รู้สึกใไม่น้อยเมื่อเขาััได้ถึงเยื่อบางๆ ที่กางกั้นกีดขวางไม่ให้เขาผ่านเข้าไปในเรือนร่างของเธอได้สะดวก มันเป็สิ่งที่เขาไม่เคยได้จากหญิงใดมาก่อน ชายหนุ่มนิ่งอึ้ง สมองเริ่มสับสนมึนงง นี่เขาเข้าใจเธอผิดมาตลอดอย่างนั้นหรือ แพรวาไม่เคยผ่านชายใดมาก่อน ที่ผ่านมาเป็เพียงความเข้าใจผิดคิดไปเองของเขาทั้งนั้น เมื่อคิดถึงตรงนี้ทำให้เขาเกิดความรู้สึกภูมิใจขึ้นมาอย่างประหลาด ความดีใจที่เขาได้เป็ผู้ชายคนแรกของเธอตีตื้นขึ้นมาคับแน่นจนจุกอก
%%%%%%%%%%
เช้านี้ธีรพัฒน์ออกจากบ้านแต่เช้าเป็ปกติ แต่เขาไม่ได้เลี้ยวเข้าบริษัทเหมือนอย่างเคย ชายหนุ่มขับรถเลยไปยังคอนโดของหญิงสาวที่ทำให้เขานอนไม่หลับทั้งคืนด้วยความคิดถึงและเป็ห่วงเธอ อีกใจก็หวาดหวั่นกลัวเธอจะหนีไป ความร้อนรุ่มที่อัดแน่นอยู่ภายในจิตใจทำให้เขาไม่อาจทำงานได้หากไม่พบเจอเธอ และเพื่อความแน่ใจว่าเธอไม่ได้หนีเขาไปไหน ชายหนุ่มจึงตั้งใจมารับเธอที่นี่
ทันทีที่รถจอดสนิทเท้าแกร่งก็ก้าวลงจากรถแล้วเดินตรงไปที่ล็อบบี้ทันที แต่ยังไม่ทันจะก้าวพ้นจากบันไดทางขึ้น หญิงสาวที่เขากำลังมาหาก็เดินออกมาจากลิฟต์พอดี คนตัวเล็กชะงักเท้าด้วยความใ เมื่อเจอกับคนที่เธอยังไม่อยากเห็นหน้าเขาตอนนี้ สองเท้าน้อยๆ ก้าวเลี่ยงไปทางอื่น แต่ก็ยังช้ากว่าคนขายาวที่ย่างสามขุมเข้ามาใกล้ ก่อนที่มือหนาจะคว้าหมับที่แขนเรียวของเธอทันที
“จะไปไหน พอเห็นหน้าผัวก็หนีเลยเหรอ” ชายหนุ่มอารมณ์เดือดพลุ่งพล่านขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นคนที่ชื่อว่าเป็ภรรยากำลังจะเดินหนีเขา
“ปล่อยนะ! คุณจะป่าวประกาศทำไม” แพรวาหันมาแหวใส่ด้วยความไม่พอใจ เขาจะะโเสียงดังทำไมกันแค่เขามาฉุดรั้งแขนเธอแบบนี้เธอก็อายคนที่ลงลิฟต์มาด้วยจะแย่อยู่แล้ว
“ฉันมารับไปทำงานด้วยกัน” ธีรพัฒน์ไม่สนใจคำพูดคัดค้านของเธอ ก่อนจะบอกจุดประสงค์ที่เขามาที่นี่ให้เธอได้รับรู้
“ไม่จำเป็! ปล่อยค่ะ” หญิงสาวบอกเสียงกระแทกกระทั้น พยายามบิดมือออกจากการเกาะกุมของเขา
“ไม่! เธอต้องไปกับฉัน” คนตัวใหญ่ก้มลงซ้อนตัวหญิงสาวขึ้นมาแนบอก พยายามเกร็งแขนบีบรัดคนตัวเล็กให้แน่นขึ้นเมื่อเธอพยายามดิ้นรนผลักไส
“อยู่นิ่งๆ ไม่งั้นฉันจะจูบเธอตรงนี้แหละ” เสียงขู่ของชายหนุ่มทำให้หญิงสาวในอ้อมกอดหยุดดีดดิ้นทันที
“บ้าอำนาจ เผด็จการ เอาแต่ใจ...” คนถูกอุ้มก้มหน้าด่าทอชายหนุ่มเสียงเบา แต่ก็ทำให้คนที่อุ้มเธออยู่ได้ยินชัดเจน
“หรือจะลอง” เสียงขู่เข้มออกมาจากปากหนาอีกครั้ง พร้อมใบหน้าคมที่ก้มลงมาเหมือนว่าเขาจะทำอย่างที่พูดจริงๆ ทำให้หญิงสาวรีบยกมือขึ้นปิดปากตัวเองนิ่งทันที ก่อนจะได้ยินเสียงหัวเราะชอบใจดังออกมาจากลำคอของชายหนุ่ม คนตัวเล็กเงยหน้าขึ้นมองเขาตาขวางอย่างเอาเื่
ธีรพัฒน์เปิดประตูรถฝั่งข้างๆ คนขับบรรจงส่งหญิงสาวในอ้อมกอดเข้าไปนั่งอย่างอ่อนโยน ก่อนที่เขาจะเดินอ้อมไปยังประตูรถอีกฝั่งแล้วก้าวเข้าไปนั่งประจำที่ของตัวเอง ชายหนุ่มหันมามองคนตัวเล็กข้างกายที่นั่งหน้างอหงิกคงเพราะถูกขัดใจ แต่ก็ดูน่ารักจนเขาอดใจไม่ไหวต้องเอี้ยวตัวยื่นหน้าเข้าไปใกล้แล้วกดจมูกโด่งลงบนพวงแก้มนวลเต็มแรงให้สาสมกับความคิดถึง
“เอ๊ะ! คุณธีร์” คนโดนขโมยหอมหันมาทำตาเขียวใส่ ส่งเสียงจิ๊จ๊ะขัดใจที่เสียท่าคนช่างเอาเปรียบอีกจนได้
“ทำเป็หวงไปได้ ฉันเป็ผัวเธอนะ” คนตัวใหญ่พูดอย่างยียวน ผู้หญิงอะไรยิ่งโกรธยิ่งน่ารักในความรู้สึกของเขา
“คุณจะย้ำให้มันได้อะไรขึ้นมาคะ” หญิงสาวกระแทกเสียงอย่างนึกแค้นเคือง แต่ใบหน้ากลับแดงเห่อขึ้นมาประจานความเขินอายของตัวเองจนปิดไม่มิด
ธีรพัฒน์ยิ้มอย่างพอใจกับอาการเขินอายของหญิงสาวข้างกาย ก่อนจะหันไปสตาร์ตรถแล้วขับออกไปด้วยอารมณ์ที่อบอวลไปด้วยความสุขใจ
“วันนี้ผมมีนัดข้างนอกตอนสิบโมง”
ธีรพัฒน์เอ่ยทำลายความเงียบ เมื่อเห็นคนข้างๆ นั่งนิ่งจนเขาอ่านใจไม่ออก ไม่รู้ทำไมในบางครั้งเขาถึงอยากเปลี่ยนการเรียกขานสรรพนามของตัวเองให้ดูน่าฟังมากขึ้นตอนที่อยู่กับเธอ หรือเป็เพราะความเกลียดชังที่เขามีต่อเธอในตอนแรกได้มลายหายไปั้แ่คืนนั้นที่เขาได้รู้ว่าเธอยังบริสุทธิ์ผุดผ่องจนกระทั่งมาเจอเขา
“ค่ะ” แพรวาตอบเพียงสั้นๆ เพื่อเป็การบอกว่าเธอรับรู้แล้ว
“ไม่อยากรู้เหรอ ว่าผมไปไหนและนัดกับใคร”
“เื่ของคุณ”
“อืม... เป็เมียที่ดีมาก ไม่เซ้าซี้ซักไซ้ว่าผัวจะไปไหนกับใคร” ชายหนุ่มพูดออกมาลอยๆ ส่งผลให้คนตัวเล็กหันขวับมามองหน้าเขาตาขวาง
“ฉันไม่ใช่มะ...” คนตัวเล็กกำลังจะอ้าปากเถียงว่าเธอไม่ใช่เมียเขา เพราะเธอไม่เต็มใจกับสิ่งที่เขายัดเยียดให้กับเธอ
“ถ้าเธอยังเถียงว่าไม่ใช่อีกละก็ ฉันจะพาเธอไปตอกย้ำอีกสักทีสองที รับรองว่าวันนี้ไม่ได้ไปทำงานกันแน่” ธีรพัฒน์หันมาขู่เสียงเขียว นึกไม่พอใจขึ้นมาทันทีที่ได้ยินหญิงสาวปฏิเสธว่าเธอไม่ได้เป็เมียเขา
ขอบคุณที่ติดตามค่ะ
^_^
***แนะนำให้ซื้อ E-book ที่หน้าเว็บ จะได้ราคาถูกกว่าในบางแอพมือถือค่ะ ลองตรวจสอบราคาที่หน้าเว็บกับในแอพก่อนนะคะ***
***นิยายมีทั้งหมด 28 ตอน***
สนใจนิยายเล่มนี้ในรูปแบบ E-Book สามารถดูเพิ่มเติมได้ที่
mebmarket ...และ... ookbee ...และ... ธัญวลัย
หรือ้าลิ้งค์ซื้อ E-Book สามารถติดต่อผู้แต่งได้โดยตรงทาง
E-mail : oilza24@hotmail.com
ไลน์ : oilza_writer
(ในเว็บไม่สามารถวางลิ้งค์ได้ค่ะ)
118
