ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

    ตอนที่ 55 เจ้าชายและเจ้าหญิง (2)

    ถังฮวนมองมันด้วยจิตใต้สำนึก ก็พบว่า ผู้ที่จุดเปลวไฟขนาดใหญ่อีกคนนั้นนั้นจริงๆ แล้วเป็นผู้หญิงตัวสูงและมีรูปร่างงดงาม
    หญิงสาวดูอายุราวๆ สิบเจ็ดสิบแปดปี นางมีลักษณะใบหน้าที่สวยงาม ผิวขาวกว่าคนปกติทั่วไปผมยาวสีแดงราวกับเปลวเพลิง ม่านตาของนางแต่งแต้มด้วยสีฟ้าอ่อน คล้ายกับชาวตะวันตก
    หญิงสาวมองไปที่ชายหนุ่มด้านหน้าคล้ายว่าเป็นเรื่องขบขัน
    ถังฮวนเหลือบมองอีกครั้ง พบว่าไม่ใช่แค่ชายหนุ่ม และหญิงสาวในชุดกระโปรงสีเหลืองที่มีเปลวไฟแรงกล้า มีเปลวไฟขนาดใหญ่เพิ่มจำนวนมากขึ้นหลายโต๊ะหนึ่งในเปลวไฟลูกใหญ่นั้น คือเด็กสาวที่ดูอ่อนเยาว์และงดงาม คำนวนอายุคงสักสิบสี่สิบห้าปีได้
    “ข้าก็ควรเริ่มด้วยเหมือนกัน!”ถังฮวนสูดลมหายใจเข้าเบาๆ สงบสติอารมณ์ของตน เพิ่งสมาธิไปที่จุดตันเถียนกับ “เตาสวรรค์เก้าสุริยัน” และวงล้อวิญญาณก็เริ่มหมุนในเวลาเดียวกันไม่ช้าก็พุ่งมาถึงฝ่ามือของเขา แล้วค่อยๆ เปลี่ยนเป็นเปลวไฟ ถังฮวนจึงกุมมือเข้าด้วยกัน
    เปลวไฟขยายจนเกือบจะพองเท่าชามใบโตแล้วค่อยหยุดนิ่งครั้งนี้ถังฮวนไม่ได้น่าประทับใจนักเหมือนกับสองเดือนที่แล้วที่เข้ารับการประเมินนักหลอมระดับต่ำในศาลาเฉินปิงท้ายที่สุดตราบใดที่ผ่านด่านแรกจะได้อาวุธระดับต่ำ ศาลาเฉินปิงไม่อาจให้รางวัลมากกว่าสองครั้งเพราะมีคนทำได้ดีกว่าเดิม
    การเป็นคนไม่สำคัญ ทำให้โอกาสที่จะถูกจับคู่แข่งขันกับผู้ที่ทรงพลังเหล่านั้นยืดเวลาออกไป
    มองจากระยะไกลเปลวไฟจากฝ่ามือของชายหนุ่มแรงกล้าขึ้น อัญมณีก้อนนั้นก็หยดลงมาเรื่อยๆ หลังจากนั้นไม่นานเขาอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองไปอีกครั้งใบหน้าของเขาดูน่าเกลียดมากขึ้น จากนั้นพอเขามองไปทางถังฮวนกลับฉายแววยินดีอย่างมาก
    “มีคนเก่งๆ ไม่น้อยเลยนี่นา?”เหนือชึ้นไปบนเวที ดวงตาของอาโอบะค่อยๆ กวาดมองไปทั่วกลุ่มของนักหลอมไม่กี่นาทีต่อมาอาโอบะก็จ้องมองเล็กน้อย และมีความประหลาดใจอยู่บ้างในดวงตาคู่งามของเธอ 
    “ประสิทธิภาพของเด็กคนนั้นแย่กว่าสองเดือนก่อนได้ยังไงกัน?” 
    แต่แล้วใบหน้าของนางก็คลายกังวลด้วยรอยยิ้ม พึมพำเสียงแผ่วเบาว่า“ที่แท้เขาก็เรียนรู้วิธีที่จะหลอมรวมอัคคีพิสุทธิ์แล้ว”
    “หลอมรวมอัคคีพิสุทธิ์?”มู่หยุนยิ้มและลดเสียงลง 
    “แม้ภายนอกอาจจะดูไม่ดีเด่อะไร แต่ถ้ามองเข้าไปลึกๆ แล้วจะพบว่าเปลวไฟของเขาบริสุทธิ์กว่าสองเดือนก่อนอย่างมาก” ในสายตาของผู้เฒ่ายากจะซุกซ่อนความตื่นเต้นเอาไว้ได้“โอ้”
    อาโอบะลืมตาขึ้นและจากนั้นครู่หนึ่ง เธอก็สูดลมหายใจเข้าอย่างเย็นใจ และอุทานออกมาอย่างไม่ตั้งใจว่า “นั่นเป็นความจริง เขาทำได้ยังไงกัน?”
    หากต้องการทำให้เปลวไฟบริสุทธิ์ จะต้องหลอมรวมเปลวไฟก่อนเชื้อไฟของนักหลอมที่บริสุทธิ์นั้นยากที่จะหลอมรวมมันได้ ไม่ต้องพูดถึงว่ามันมีความบริสุทธิ์หลายครั้ง และยังคงเป็นเพียงนักหลอมระดับต่ำนี่เป็นสิ่งที่ทำได้ยากกว่า มันเหมือนกับปั้นชามขนาดใหญ่ให้เท่าไข่เป็ด
    “ท่านอาจารย์ชิงเย่ ท่านพี่มู่หยุน ท่านกำลังพูดถึงใครหรือ?” ชายชราด้านข้างอดถามไม่ได้ เขาคือเจ้าของร้านขายอาวุธของชิงไห่ นามไห่หยาน
    “ภายหลังนายท่านจะทราบเอง” อาโอบะดูอึดอัดใจที่จะเปิดเผย
    "..."
    “ท่านอาจารย์กูยี ท่านอาจารย์ปี้ชิง แล้วหลานสาวตัวน้อยของข้าเป็นอย่างไร?”ชายในชุดเกราะชี้มืออย่างรวดเร็วไปทางเด็กหญิงตัวเล็กๆ ที่บอบบางในหมู่คนเบื้องล่าง พร้อมด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า
    “นางอายุน้อยมากๆ กลับมีอัคคีพิสุทธิ์ที่แข็งแกร่งอย่างยิ่งและดีมากๆ ด้วย แต่นางควรจะเป็นนักหลอมระดับกลางไม่ใช่หรือ?” ท่านกูยีลูบเครายาวเบาๆ พร้อมรอยยิ้ม
    “ด้วยความแข็งแกร่งของเจ้าหญิงน้อย ก็เกินพอที่จะผ่านด่านที่สามได้” ท่านปี้ชิงก็ยิ้มเช่นกัน
    “สิ่งที่เป็นความผิดปกติอย่างที่สามคือ เด็กผู้หญิงคนนี้มาจากผู้นำของ ‘การแข่งขันนักหลอม’ ” ชายในชุดเกราะหัวเราะเสียงดัง
    “ครั้งนี้ไม่เพียงแต่เป็นเจ้าหญิงแห่งจักรวรรดิโม๋อวิ๋นเท่านั้นแต่ยังมีเจ้าชายลำดับที่สองแห่งจักรวรรดิซาหลงอีกด้วย อีกทั้งยังมีเจ้าหญิงน้อยแห่งอาณาจักรต้าถังของเรา”ด้านข้างของชายผู้แข็งแกร่ง ชายชราในชุดเกราะอีกคนก็หัวเราะเสียงดัง  
    “เช่นนั้น” ท่านกูยียิ้มจนคิ้วจรดกัน “เรามาลองทายกันดูกันว่าในครั้งนี้ใครจะชนะการแข่งขันนักหลอม!”
    “คล้ายว่าจะเป็นเจ้าหญิงน้อยแห่งอาณาจักรต้าถังของพวกเรานะ ฮ่าฮ่าฮ่า”นัยน์ตาของชายผู้แข็งแกร่งหรี่ลงจนเหลือเพียงขีดเล็กๆ"..."
    ท่านกูยีและปี้ชิงมองหน้ากันและฝืนยิ้ม หากนักหลอมระดับต่ำที่หลอมหอกยังไม่ปรากฏตัว เจ้าหญิงน้อยแห่งราชวงศ์ถังอาจจะยังเป็นผู้ชนะในตำแหน่งสูงสุดแต่ถ้าคนๆ นั้นอยู่ที่นี่ด้วยแล้วละก็ ความหวังของเธอคงน้อยลง
    กระนั้นพวกเขาเองก็ยังไม่รู้ว่าหนึ่งในพันคน ใครคือหนุ่มน้อยคนนั้น?

    -โปรดติดตามบทต่อไป-

    คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน