"ผู้ใช้อักขระ ...เด็กคนนี้คือผู้ใช้อักขระ" หัวหน้าหมู่บ้านเอ่ยออกมาด้วยสีหน้าที่ไม่เชื่อเขานั้นไม่ได้สังเกตเลยว่ามีคนต่างถิ่นเข้ามาในหมู่บ้านของเขา และคนคนนี้ก็ถูกจับมารวมกันที่นี่
นั่นยังไม่เป็นที่น่าตกใจเท่าเขาเป็นถึงผู้ใช้อักขระ!
แม้ว่านี่อาจจะเป็นเรื่องที่เหลือเชื่อพวกเขาทุกคนล้วนแทบไม่เชื่อในสายตาตัวเอง แต่แถบลวดลายสีฟ้าบนผ้าคลุมเวทย์นั้นเป็นหลักฐานอย่างดีที่ทำให้พวกเขาไม่อาจจะปฏิเสธได้
ภายใต้ความเงียบอันตกตะลึงนั้นยังมีอีกคนหนึ่งที่ใช้จังหวะนั้นเคลื่อนไหว เขาคือลอร์ดเอ็กเซล
ลอร์ดเอ็กเซลยันตัวลุกขึ้นดูเหมือนว่าเขาไม่ได้รับบาดเจ็บจนไม่สามารถต่อสู้ได้
ลอร์ดเอ็กเซลร่ายเวทย์ระดับสูงออกมาไอเวทย์รอบตัวถูกควบแน่นด้วยบริบทของการร่ายเวทย์
ทันใดนั้นเองรอบๆบริเวณนั้นก็เกิดการเปลี่ยนแปลง พื้นที่เขายืนอยู่นั้นปรากฏเป็นวงเวทย์ขนาดใหญ่ แผ่นดินเริ่มปริแตกหินดินถูกบดเป็นชิ้นๆ และพวกมันปลิวว่อนไปรอบๆ
พลันร่างของลอร์ดเอ็กเซลก็มีแรงดึงดูเหมือนแม่เหล็กเศษหินและดินพุ่งเข้ารวมกับร่างของเขาอย่างทรงพลัง ร่างนั้นถูกหลอมรวมไปด้วยหินและดินมันเริ่มขยายใหญ่ขึ้นจนไม่อาจนับเป็นมนุษย์ได้
ลอร์ดเอ็กเซลถูกเปลี่ยนให้เป็นมนุษย์หินยักษ์พลังการโจมตีของเขานั้นเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลด้วยเวทย์ระดับสูงนี้ทำให้เขาถูกยกระดับเทียบได้กับนักรบเวทย์ระดับเริ่มแรกได้
เมอร์ลินมองอย่างเยียบเย็นและสงบเขาไม่ได้รีบเร่งที่จะทำการใดๆ อันที่จริงเขาสามารถใช้ความเร็วของพลังปราณเซียนขัดขวางการร่ายเวทย์นี้ได้แต่เขานั้นต้องการที่จะดู ดูการร่ายเวทย์ของผู้ใช้เวทมนต์ตั้งแต่ต้นจนจบ เพราะนี่ถือเป็นส่วนหนึ่งของประสบการณ์ต่อสู้ของเขา
เมอร์ลินมองและทำความเข้าใจกับการใช้เวทย์ของลอร์ดเอ็กเซลทุกการกระทำนั้นถูกบันทึกด้วยดวงตาเลเมเกทัน ขอบเขตของปัญญาของเขาจึงขยายใหญ่ขึ้น
ยิ่งเมอร์ลินสามารถเข้าใจในเวทมนต์ได้มากเท่าไหร่ในขอบเขตถัดไปเขาก็จะยิ่งตัดผ่านได้ง่ายมากยิ่งขึ้น
ตึงตึง ตึง
มันเป็นเสียงฝีเท้าของลอร์ดเอ็กเซลเขากำลังวิ่งเข้าหาเมอร์ลินอย่างดุดัน
ภาพนี้สามารถข่มขวัญผู้คนได้เป็นอย่างมากลอร์ดเอ็กเซลสามารถเปลี่ยนตัวเองให้เป็นมนุษย์หินยักษ์ในขอบเขตนักรบเวทย์ได้สมแล้วกับที่เขาเป็นถึงบารอนผู้ครองเมือง
ร่างของมนุษย์หินยักษ์นั้นถูกเคลือบไปด้วยพลังระดับแรกของนักรบเวทย์มันเป็นพลังที่มหาศาลจนทำให้ทุกที่ที่เขาเคลื่อนผ่านนั้นแตกร้าว พลังป้องกันและพลังการโจมตีของเขาเพิ่มขึ้นในระดับที่น่าสะพรึง
มนุษย์หินยักษ์ที่มีร่างสูงเกือบสามเมตรนั้นปล่อยหมัดแรกออกมาอย่างรุนแรงอากาศถูกบัดอัดและหลอมรวมไปกับหมัดนี้ เป้าหมายของเขาคือเมอร์ลิน
ซวบ!
น่าเสียดายที่หมัดนี้เกิดการผิดพลาดก่อนที่หมัดจะถึงเป้าหมาย เมอร์ลินหายเลือนรางไปในพริบตา
แต่ทว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ประสบกับเหตุการณ์แบบนี้ประสบการณ์ต่อสู้เมื่อครู่ทำให้ลอร์ดเอ็กเซลจับสัมผัสของฝ่ายตรงข้ามได้และเตะขาอันใหญ่ยักษ์วาดผ่านไปด้านหลังทันที
พรึบ!
ไม่ทันที่ลูกเตะของลอร์ดเอ็กเซลจะได้สัมผัสกับร่างของเด็กน้อยร่างนั้นก็จางหายไปอีกครั้งหนึ่ง
บทเวทย์เสริมพลังถูกร่ายออกมาจากปากของลอร์ดเอ็กเซลอีกครั้งหนึ่งพลังเวทย์จำนวนมากนั้นก็ทำให้ร่างของเขาเกิดแสงสว่างวาบส่องขึ้นมาครั้งหนึ่ง
ทันใดนั้นเองร่างกายอันใหญ่ยักษ์ของลอร์ดเอ็กเซลก็สามารถเคลื่อนไหวได้รวดเร็วยิ่งขึ้น
การมีร่างอันใหญ่ยักษ์แม้จะเป็นการเพิ่มพลังการโจมตีได้เป็นอย่างมากแต่มันก็มีจุดอ่อนขนาดใหญ่อย่างหนึ่งคือการต้องแลกด้วยความเร็วที่ลดลง เพื่อปิดจุดอ่อนนี้ลอร์ดเอ็กเซลจึงร่ายเวทย์เพิ่มความเร็วให้แก่ตนเอง
การเคลื่อนไหวของมนุษย์หินยักษ์นั้นเพิ่มความรวดเร็วขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อความเร็วนั้นผิดกับรูปร่างอันมหึมานั้น หมัดและเท้าของเขานั้นโจมตีออกไปอย่างต่อเนื่อง
พรึบพรึบ พรึบ
จนในที่สุด
ปัง!
หมัดอันใหญ่ยักษ์นั้นสัมผัสโดนเป้าหมายจนเกิดเสียงดังสนั่นไปทั่วบริเวณ
ผู้คนนั้นแทบจะไม่กล้าหายใจกับการต่อสู้นี้หัวใจของพวกเขานั้นเต้นรัวอยู่ตลอดเวลาเมื่อชมการต่อสู้นี้
เหล่าคนดูต่างมองมันอย่างอ้าปากค้างและจ้องมองอย่างไม่น่าเชื่อ
ผลลัพธ์ของหมัดไม่ได้สร้างความประทับใจให้แก่ลอร์ดเอ็กเซล
หมัดของลอร์ดเอ็กเซลนั้นถูกหยุด! มันถูกหยุดโดยม่านพลังสีฟ้า
พลังหมัดอันรุนแรงที่เทียบเท่ากับขั้นนักรบเวทย์นั้นไม่สามารถทะลวงผ่านม่านพลังนี้ได้อักขระสีฟ้ามากมายเปล่งแสงออกมาตามการเคลื่อนไหวของมือน้อยๆ นั้น
พลังแห่งอักขระนอกจากจะสามารถใช้อักขระสร้างวงเวทย์ได้แล้วมันยังมีอีกความสามารถหนึ่งที่เรียกว่าอำนาจแห่งรูปแบบ
ด้วยพลังของเลเมเกทันบวกกับภูมิปัญญาของเขานั้นไม่ใช่เรื่องยากที่จะเรียนรู้ในอำนาจเหล่านี้
อำนาจของพลังอักขระนั้นเป็นศาสตร์ชั้นสูงที่เมอร์ลินเพิ่งทำความเข้าใจและใช้ได้ไม่นานมานี้ยิ่งเข้าใจความลึกซึ้งของอักขระเวทย์มากเท่าไหร่พลังที่ซ่อนอยู่ในศาสตร์นี้ก็ยิ่งเปิดเผยมากยิ่งขึ้น
อำนาจแห่งอักขระนั้นสามารถสร้างสรรค์ได้หลากหลายดังเช่น
รูปแบบการจู่โจม นั่นคือการใช้คลื่นเสียงที่แฝงไปด้วยอำนาจแห่งอักขระโจมตีคู่ต่อสู้มันสามารถผลักดันคู่ต่อสู้ให้ร่นถอยและทำร้ายคู่ต่อสู้ให้อ่อนแรงลงได้แต่รูปแบบนี้จะไม่ส่งผลมากมายนักกับผู้ที่มีพลังเหนือกว่า
รูปแบบการป้องกัน คืออำนาจอักขระที่สามารถสร้างเป็นโล่หรือม่านพลังอักขระออกมาเพื่อป้องกันการโจมตีแต่หากคู่ต่อสู้มีระดับพลังที่ห่างกันมากเกินไป รูปแบบนี้ก็อาจทำให้ถูกทำลายลงได้
รูปแบบการกักขังคืออำนาจอักขระที่สามารถสร้างพื้นที่ปิดล้อมคู่ต่อสู้ได้มันต่างจากรูปแบบป้องกันที่สามารถป้องกันการโจมตีจากภายนอกได้ แต่รูปแบบนี้คือการป้องกันการโจมตีจากภายใน
รูปแบบเหล่านี้ล้วนสร้างความอำนาจที่ยิ่งใหญ่ให้แก่ผู้ใช้อักขระขั้นสีเขียวทุกคน
หากผู้ใช้อักขระสามารถใช้รูปแบบเหล่านี้ได้อย่างชำนาญในการต่อสู้พวกเขานั้นก็จะได้เปรียบผู้ใช้เวทมนต์ทั่วไป และถึงแม้ว่าคู่ต่อสู้จะแข่งแกร่งกว่าแม้จะไม่ชนะแต่พวกเขานั้นก็ไม่มีทางที่จะพ่ายแพ้อย่างแน่นอน
อำนาจแห่งรูปแบบนั้นต่างจากการใช้บทเวทย์คือผู้ใช้ไม่จำเป็นต้องทำการร่ายเวทย์และการใช้งานนั้นต้องอาศัยจินตนาการของผู้ใช้ด้วยเป็นสำคัญ ในแต่ละรูปแบบนั้นสามารถเปลี่ยนแปลงได้โดยไม่คงรูปซึ่งมันจะเป็นไปตามความต้องการของผู้ใช้
กล่าวได้ว่าอำนาจแห่งรูปแบบนั้นเกิดมาจากพลังของอักขระ อำนาจของอักขระนั้นจะตอบรับเจตจำนงของผู้ใช้นี่จึงเป็นอีกจุดหนึ่งที่ทำให้ผู้คนเกรงกลัวผู้ใช้อักขระ
แต่สำหรับคนอย่างลอร์ดเอ็กเซลนั้นเป็นข้อยกเว้นเขานั้นมีความยโสและเต็มไปด้วยโทสะ ร่างหินยักษ์พุ่งเข้าจู่โจมเมอร์ลินอย่างบ้าคลั่ง
เมอร์ลินเป็นฝ่ายตั้งรับเขาใช้พลังปราณเซียนรับมือลอร์ดเอ็กเซลอย่างพัลวัน
มันไม่ใช่ว่าฝีมือของทั้งสองอยู่ในระดับเดียวกันแต่เพราะเมอร์ลินต้องการให้นี่เป็นส่วนหนึ่งของการฝึกประสบการณ์การต่อสู้ของเขามากกว่า
การต่อสู้ผ่านไปหลายกระบวนท่าแต่ดูเหมือนว่าเมอร์ลินนั้นไม่มีทางที่จะเพลี้ยงพล้ำเลยแม้แต่น้อย
ผ่านไปไม่นานดูเหมือนว่าในที่สุดเมอร์ลินก็เริ่มที่จะเบื่อหน่ายกับการต่อสู้เขารู้ว่าการต่อสู้กับลอร์ดเอ็กเซลนั้นเริ่มที่จะไม่มีประโยชน์ต่อเขาแล้ว พริบตาเดียวร่างของเขาก็หายไปจากสายตาของคู่ต่อสู้
เหนือศีรษะของลอร์ดเอ็กเซลปรากฏร่างของเด็กน้อยที่ดูขลึมลงเส้นผมสีขาวพลิ้วไหว
เมอร์ลินยื่นมือลงเบื้องล่างตรงกับศีรษะของลอร์ดเอ็กเซล
"การต่อสู้กับเจ้านั้นน่าเบื่อเกินไปมันควรจบลงได้แล้ว" น้ำเสียงอันเรียบเฉยถูกเอ่ยออกมา
ทันใดนั้นรอบตัวของลอร์ดเอ็กเซลก็ปรากฏม่านพลังประหลาดที่คล้ายกระจกใสล้อมรอบตัวของเขาทั้งหกด้านด้านหน้า ด้านหลัง ด้านซ้าย ด้านขวา ด้านบน ด้านล่าง ร่างของเขาถูกพันธนาการด้วยกระจกทั้งหกด้านโดยสมบูรณ์ ลวดลายอักขระสีฟ้าเคลื่อนไหวไปโดยรอบราวกับมีชีวิต
อำนาจแห่งรูปแบบ“รูปแบบการกักขัง”
ลอร์ดเอ็กเซลถูกขังอยู่ด้านในสีหน้าของเขากลายเป็นน่าเกลียดและเริ่มที่จะบ้าคลั่ง เขาไม่เคยพบกับผู้ใช้อักขระ เขาไม่เชื่อว่าผู้ใช้อักขระจะสยบเขาได้เขาเชื่อว่าความแข็งแกร่งของผู้ใช้อักขระนั้นคือสิ่งที่ผู้คนปั้นแต่งขึ้นมาและมีความเชื่อว่าผู้ใช้อักขระก็เป็นแค่ช่างฝีมือที่ผลิตอุปกรณ์เวทย์เพียงเท่านั้น
หัวใจของลอร์ดเอ็กเซลในเต็มไปด้วยความริษยาและการไม่ยอมรับ
ลอร์ดเอ็กเซลนั้นเกิดในตระกูลขุนนางแต่เขาไม่ใช่ลูกชายคนโต ตำแหน่งบารอนของเขานั้นได้มาด้วยความสามารถของเขา ไม่ใช่สิ่งที่ตระกูลมอบให้เขานั้นใช้ความอุสาหะและความพยายามเป็นอย่างมากกว่าจะก้าวมาได้ถึงจุดนี้
พลังและอำนาจนั้นคือชีวิตของเขาพลังนั้นคือความเชื่อมั่นของเขา เขานั้นเชื่อมั่นในพลังของตนเองเป็นอย่างมากเกียรติและศักดิ์ศรีของเขานั้นได้มาเพราะพลัง และเขาก็ไม่เชื่อว่าผู้ใช้เวทย์คนหนึ่งจะสามารถเอาชนะเขาได้
ย๊าก!
ตูมตูม ตูม
ลอร์ดเอ็กเซลกระหน่ำโจมตีม่านพลังนั้นอย่างบ้าคลั่ง
แต่น่าเสียดายที่ถึงแม้ลอร์ดเอ็กเซลจะใช้พลังทั้งหมดโจมตีเท่าใดแต่มันก็ไม่สามารถทำให้เกิดรอยขีดข่วนต่อม่านพลังนี้ได้
เพียงแค่พลังเวทย์ระดับแรกของขั้นนักรบเวทย์มันไม่มีทางเป็นไปได้เลยที่จะสามารถทำลายม่านพลังของผู้ใช้อักขระขั้นสีฟ้าได้
ว่ากันว่าเมืองหลายๆเมืองนั้นใช้ม่านพลังของผู้ใช้อักขระขั้นสีฟ้าเป็นขอบข่ายป้องกัน
พลังของอักขระขั้นสีฟ้านั้นสามารถป้องกันสัตว์อสูรระดับ4-5 ที่ต้องการรุกรานเมือง
หากไม่นักรบเวทย์ระดับสูงหรือจอมเวทย์มันเป็นไปไม่ได้เลยที่ม่านพลังของผู้ใช้อักขระขั้นสีฟ้าจะถูกทำลาย
เมอร์ลินลอยตัวลงมาอยู่ในระดับสายตาของลอร์ดเอ็กเซลและเอ่ย
"การกำจัดเจ้านั้นง่ายเสียยิ่งกว่าพลิกฝ่ามือ ความโอหังของเจ้านั้นสร้างความขุ่นเคืองต่อข้าไม่น้อย” เมอร์ลินหลี่ตาลงและเอ่ยต่อ “แต่เจ้าเป็นคนของอาณาจักรอารากอนเป็นผู้รับใช้อันซื่อสัตย์ของอาณาจักร แม้การกระทำของเจ้านั้นจะโง่เขลา แต่ข้าจะมองข้ามสิ่งเหล่านี้ไปจงดูนี่แล้วถอยออกไปซะ เรื่องที่เหลือข้าจะเป็นผู้จัดการเอง"
เมอร์ลินในร่างเด็กน้อยกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาตัวตนของเขานั้นราวกับภูเขาน้ำแข็ง พลังของเขานั้นกวาดผ่านทุกคนที่อยู่ ณ ที่นี้ไม่มีใครที่กล้าที่จะต่อต้านการกระทำของเขา ชัยชนะของเขานั้นกดขี่ความกล้าของทุกคนโดยไร้ความคิดที่จะต่อต้าน
เมอร์ลินสะบัดมือครั้งหนึ่งของสิ่งหนึ่งก็ปรากฏออกมาจากแหวนเวทย์
ของสิ่งนั้น... เมอร์ลินได้บังคับมันให้ลอยไปยังเบื้องหน้าของลอร์ดเอ็กเซล เขาต้องการให้ลอร์ดเอ็กเซลนั้นได้เห็นของสิ่งนี้อย่างชัดเจน
เมื่อลอร์ดเอ็กเซลได้เห็นของสิ่งนั้นนัยน์ตาของเขาก็เบิกกว้าง แววตาของเขานั้นเต็มไปด้วยความตื่นตะลึงอาการคลุ้มคลั่งและขุ่นเคืองของเขานั้นหยุดลงอย่างฉับพลันการเปลี่ยนแปลงของเขานั้นทำให้คนรอบข้างต่างหวาดหวั่น
หลายคนนั้นไม่สามารถมองเห็นของสิ่งนั้นได้อย่างชัดเจนผู้คนจำนวนมากอยากรู้ว่าของสิ่งนั้นคืออะไร ทำไมมันถึงทำให้ลอร์ดเอ็กเซลนั้นยอมจำนน?
337K
