เทพเงินตราสะท้านปฐพี

ตอนที่​ 33 ลานประลอง​

"มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆหรอก ของมีค่าทั้งสองฝ่าย​อย่างน้อยต้องเท่าเทียม สมน้ำสมเนื้อกัน หรือทั้งสองฝ่ายต่างยอมรับได้"

ซึ่งลำพังศิษย์​ใหม่ไม่มีทางมีของเดิมพันมีค่าสูงแน่ นอกจากจะต้องเป็นศิษย์​ใหม่ร่ำรวย มีเงินทองมากมายมาเดิมพันเท่านั้น​

ทำให้ศิษย์​ใหม่ หรือศิษย์​สายนอก อย่างพวกเราต้องใช้เวลาในพรรคพอสมควร​ถึงจะมีของมีค่าเหมือน​กับศิษย์​เก่าๆที่อยู่มานาน

โดยส่วนใหญ่ศิษย์​ใหม่จะใช้วิธีปฏิบัติ​ภารกิจพรรค หรือช่วยเหลือพรรคในเรื่องต่างๆ เพื่อให้ได้แต้มนำไปแลกของมีค่าในคลังสมบัติ​ของพรรคจันทรคราส​ได้​

เต้าหมิง ได้ยินเช่นนั้น​ก็ไม่ใส่ใจ​ สำหรับตนเรื่องของมีค่าสมน้ำสมเนื้อมีอยู่มากมาย​ แค่ทองคำก็เกินพอแล้วด้วยซ้ำ

แม้การทำแบบนั้นมันจะดึงดูด​ความสนใจ​ของคนอื่นก็เถอะ​ แต่​อีกฝ่ายจะมีของที่สมน้ำสมเนื้อเหมาะกับทองคำของตนไหมเท่านั้น​

"หึหึหึ" เสียงหัวเราะ​อย่างเจ้าเล่ห์​ดังออกมา ราวกับ​มีแผนในใจเตรียมเอาไว้เรียบร้อย​แล้ว​

...

เต้าหมิงกับน่าหลันมาหยุดสถานที่แห่ง​หนึ่ง

ด้านหน้า​ทั้งสองคน คือ ลานกว้างอยู่ตรงกลาง ห้อมล้อม​ไปด้วยที่นั่งหินมากมาย ที่จัด​เรียงเป็นชั้นบันไดหลายชั้น​

มีศิษย์​พรรคจันทรคราส​หลายคนเข้ามาร่วม​รับ​ชมกันอย่างถ้วนหน้า เพื่อต้องการ​ที่​จะ​ดูการต่อสู้​บนลานประลองตรงกลางอย่างใจจดใจจ่อ​

"เล่นงานมันเลย"

"แบบนั้นแหละ"

"อย่าไปยอมมัน โค่นมันลงให้ได้"

"จัดการมันซะ"

"ให้มันได้ยังงี้เซ่"

เสียงเชียร์​ดังกระหึ่ม​ไปทั่วลานประลอง

มีชายหญิงสองคนนั่งชมการแข่งขันด้วยอารมณ์แตกต่าง​กัน

ชายนั่งชมการแข่งด้วยความตื่นเต้น​เร้าใจ​ มองการแข่งบนลานประลองอย่างสนุกสนาน

ส่วนฝ่ายหญิง นั่งชมด้วยความหวาดกลัว​ ไม่กล้ามองการต่อสู้​อันดุเดือด​เลือดพล่านได้

"เป็นไร?"

"สนุกดีออก"

ชายที่ว่า คือ เต้าหมิง ซึ่ง​มีความสนใจในสถานที่​นี้ ได้​เดินทางมาชมสถานที่​นี้พร้อม​กับน่าหลัน

"ข้าไม่ค่อยชอบสถาน​ที่แบบนี้น่ะ"

หญิงสาว​ข้างๆ คือ น่าหลัน ตอบออกมาแบบชัดเจน​ สองมือปิดตาพยายาม​ไม่มองการต่อสู้​บนลานประลอง​ แต่นิ้วมือ​ทั้งห้ายังคงกางออกมาให้สายตาลอดผ่านเพื่อ​มองเห็นการต่อสู้​อยู่ดี

เต้าหมิง มองน่าหลันแวบนึง แล้วหันกลับไปรับชมการต่อสู้​บนลานประลองต่อทันที​

ในใจเต้าหมิงคิดว่า "ผู้หญิง​คงชอบพวกการร้องเพลง หนัง ละคร มากกว่าจะมาสนใจการต่อสู้​แบบนี้กันหมดสินะ"

เต้าหมิง เคยได้แสดง หนัง ละคร จึงมีแฟนคลับ​สาวๆมา​กรี๊ดกร๊าด​กันตรึมเช่นกัน จึงพอคาดเดาความสนใจ​ของพวกผู้หญิงได้

หลังจาก​รับชมอยู่สักพัก

เวลาผ่านไปหลายชั่วยาม

การประลองจบลงไปแล้วหลายคู่ ซึ่งแต่ละ​คู่ต่างใช้เวลาแตกต่าง​กันออกไป ขึ้นอยู่กับ​ฝีมือ​ ความสามารถ​ของคู่ต่อสู้​ที่ตนเองท้าประลอง​

"ดีละ ข้าจะเปลี่ยนที่นี้เป็นลานประลอง​ของข้า"

เต้าหมิง ที่รู้สึก​ตื่นเต้น​ขึ้นมา หลังจาก​รับชมการต่อสู้​ตรงหน้าอยู่นานมากแล้ว​

ไม่รู้ว่าเพราะสายเลือดของลูกผู้ชาย หรือ เพราะอยากทำตัวโดดเด่น​เป็นเหมือนกับพระเอกหนัง ละครที่ตนเองเคยได้เล่นกันแน่

ทำให้​ตัวเอง​อยากลงไปต่อสู้​ที่ลานประลองขึ้นมาทันที โดยมีสายตาคนดู​มากมายรับชมอยู่

"เมื่อกี้ว่าไงนะ?" สายตาหันมามองเต้าหมิงด้วยความสงสัย คิดว่าตนเองฟังผิดไป

"น่าหลัน ฝากเรื่องเดิมพันด้วย"

เต้าหมิง จัดการมอบแหวนมิติวงหนึ่ง ที่มีเงินมากมายในแหวน จัดการ​ให้แก่น่าหลันเป็นเงินเดิมพันในการลงเดิมพันข้างตนเอง

การเดิมพัน​มีสองอย่างคือ เดิมพันระหว่างผู้ท้าประลอง กับ เดิมพันของเหล่าผู้ชมบนลานประลอง​ที่เชียร์​ว่าฝ่ายไหนจะชนะ​

"เดี้ยวก่อน รู้ไหมว่าการประลองมันจะทำให้ได้รับบาดเจ็บ​สาหัสปานตายได้เลย"

น่าหลัน อธิบาย​ออกมาอย่างรวดเร็ว แม้ว่าจะมีกฎห้ามฆ่าคู่ต่อสู้​ก็ตาม แต่การเล่นงานคู่ต่อสู้​ถึงตายก็มีโอกาส​เกิดขึ้น​ได้​

แต่ทันใดนั้น​เต้าหมิงกับหายตัวไปเรียบร้อย​แล้ว

สองขาเดินอย่างเร่งรีบ​ มาหยุดตรงหน้ากระดานแผ่นหนึ่งตรงหน้า มีรายชื่อ ของเดิมพัน ของที่ต้องการ​ ระบุเอาไว้อย่างชัดเจน​

"อืม" เต้าหมิง คิดเรื่องกฎการท้าประลองขึ้นมา

โดยกฎของลานประลอง
คนที่สนใจจะลงลานประลอง​ ต้อง​มาลงชื่อกับอาจารย์​ดูแลลานประลอง  พร้อมแจ้งสิ่งของเดิมพัน และสิ่งของที่อยากได้กับคู่ต่อสู้

"เรียบง่ายดี"

สำหรับเต้าหมิง ที่ไม่รู้ว่าจะท้าประลองกับใครก็จัดการ​มองรายชื่อสิ่งของ​ที่ลงในกระดาน เพื่อทำการค้นหาสิ่งของที่น่าสนใจของผู้ลงลานประลองอย่างรวดเร็ว

"เอาอันไหนดี?" เต้าหมิง เพิ่งนึกขึ้นได้ว่า ตนเองยังไม่ค่อยรู้จักสิ่งของน่าสนใจบนโลกใบนี้มากเท่าไรเลย จึงทำให้ตัดสินใจ​ไม่ถูกว่าจะเลือกสิ่งของชิ้นไหนดี

"ข้าว่าเจ้าเปลี่ยนใจเสียเถอะ"

น่าหลันรีบมาห้ามปราม​ทันที ตราบใดที่ยังไม่ส่งชื่อ หรือเลือกผู้​ท้าประลอง ก็เปลี่ยนใจไม่ลงประลองยังได้​

สายตาเต้าหมิง หันมามองน่าหลันพร้อมกับเผยรอยยิ้มอย่างมีเลศนัย​ออกมา

น่าหลัน เห็นเช่นนั้นรู้สึก​หวาดหวั่น​ขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูกทันที

"มาได้จังหวะ​พอดี" เสียงเรียบง่าย​ เอ่ยออกมาจนน่าหลันสะดุ้งโหยง​จากภายในร่างกาย​ตัวเอง​

"จังหวะ...จังหวะ​อะไรกัน"

ความสงสัยปรากฏ​ออกมาบนใบหน้า​ จนเห็นนิ้วมือที่เต้าหมิงชี้ไปให้ตนเองดู จนเข้าใจ​แล้วว่าเต้าหมิงต้องการ​ให้ตนเองทำอะไรกันแน่

ปลายนิ้วชี้ของเต้าหมิง ชี้ไปทางกระดานรายชื่อของผู้ที่ลงทะเบียนเอาไว้โดยไม่สนใจผู้ท้าประลองว่าจะเป็นใคร ซึ่งบ่งบอก​ได้ว่าอีกฝ่ายมีความมั่นใจ​มากขนาดไหนกัน หรือไม่ก็คิดว่าคงไม่มีใครคิดท้าประลองด้วยแน่

ทำไมน่ะ?

เพราะกระดานรายชื่อแบ่งเป็นศิษย์​คนละสายอย่างชัดเจน​ เพื่อไม่ให้เกิดความเหลื่อมล้ำของคู่ประลองมากเกินไป ซึ่งศิษย์​สายนอกต่อสู้กับศิษย์​สายนอก ศิษย์​สายในต่อสู้​กับศิษย์​สายใน

"อย่าบอกนะว่า..."

"ใช่ อย่างที่เจ้าเข้าใจน่ะแหละ"

"เจ้า​ช่วยเลือกสิ่งของที่น่าสนใจ​ให้กับข้าหน่อย"

เสียงดังฟังชัด ดังออกมาจากปากเต้าหมิง จนน่าหลันต้องตกใจทันที

การที่เต้าหมิงให้น่าหลันเลือก เพราะด้วยความรอบรู้ในหัวน่าหลัน จึงเหมาะกับการเลือกสิ่งของที่น่าสนใจ​ให้ตนมากที่สุด​