ทะลุมิติต่างโลก? ข้าแค่อยากขายน้ำแข็งไส! อ่านฟรี 70 ตอน ( ภาค 1 )เท่านั้น

หลังจากได้กรรมสิทธิ์เหมืองหิมะทิศอุดรมาครอบครอง เสี่ยวเป่าก็ไม่รอช้า แกตัดสินใจเดินทางไปตรวจเช็คพื้นที่ทันทีเพื่อเตรียมอัปเกรดให้กลายเป็นฐานผลิตน้ำแข็งส่งออกทั่วทวีป คราวนี้แกเดินทางด้วยรถเข็นหยกบินได้ระบบเทอร์โบ โดยมี หลินเอ๋อร์ และ หานตง ศิษย์เอกสำนักเหมันต์บรรพตมาร่วมเดินทางด้วยในฐานะผู้เชี่ยวชาญภูมิประเทศสายความเย็น

ขบวนรถบินร่อนลงจอดบนยอดเขาหิมะทิศอุดรที่เต็มไปด้วยพายุหิมะพัดกระหน่ำและไอเย็นยะเยือก แตกต่างจากความร้อนระอุของตัวเมืองหลวงอย่างสิ้นเชิง พื้นที่เหมืองเป็นถ้ำน้ำแข็งขนาดมหึมาทอดยาวลึกลงไปใต้ดิน

"เถ้าแก่เป่าเจ้าคะ เหมืองหิมะแห่งนี้มีประวัติศาสตร์ยาวนาน แต่ช่วงหลังน้ำแข็งธรรมชาติด้านบนเริ่มละลายเพราะพลังปราณอัคคีของทวีปที่รุนแรงขึ้น พวกคนงานเลยต้องขุดลึกลงไปในชั้นใต้ดินชั้นที่เก้า ซึ่งเป็นเขตต้องห้าม" หลินเอ๋อร์เอ่ยเตือนพลางกระชับเสื้อคลุมขนสัตว์

"ระบบ... ข้าสัมผัสได้ถึงพลังงานความเย็นที่หนาแน่นแปลกๆ ด้านล่างถ้ำนี้" เสี่ยวเป่าพึมพำในใจ

[ติ๊ง! ตรวจพบแหล่งพลังงาน ‘แก่นแท้น้ำแข็งหมื่นปี’ ในถ้ำชั้นลึกสุด] [คำเตือน: มีการกักขังอสูรน้ำแข็งโบราณ ‘หมีขาวกลืนหิมะ’ ระดับจักรพรรดิที่กำลังจำศีลอยู่] [ภารกิจย่อย: ปลุกมันขึ้นมา... แล้วสยบมันด้วยเมนู ‘สลิ่มสามสีประกายสวรรค์’ เพื่อนำมาเป็นสัตว์เลี้ยงเฝ้าเหมือง!]

"เฮ้ยระบบ! ปลุกอสูรระดับจักรพรรดิเนี่ยนะ? หาเรื่องให้กูโดนหมีตะปบหน้าแหกหรือไง!" เสี่ยวเป่าโวยวายในใจ แต่ขากลับก้าวเดินนำหน้าทุกคนลงไปในถ้ำลึกอย่างบ้าบิ่นเพราะความยากได้สัตว์เลี้ยงเท่ๆ

เมื่อเดินลึกลงมาถึงถ้ำชั้นที่เก้า บรรยากาศเงียบสงัดและหนาวเหน็บจนลมหายใจกลายเป็นเกล็ดน้ำแข็ง ในส่วนลึกสุดมีร่างของหมีขาวขนปุยขนาดยักษ์สูงกว่าห้าเมตรนอนขดตัวจำศีลอยู่ รอบกายของมันมีผลึกแก้วน้ำแข็งหมื่นปีเรืองแสงเรืองรอง ทว่าที่หน้าอกของมันมีลูกศรเพลิงอัคคีปักอยู่ ทำให้มันส่งเสียงครางเครือด้วยความเจ็บปวดแม้จะอยู่ในนิทรา

"นั่นมัน... อสูรโบราณในตำนาน! มันบาดเจ็บจากพิษอัคคีขั้นสูง!" หานตงอุทานด้วยความตกใจ

"หลบไปข้างหลังก่อนทุกคน เถ้าแก่เป่าจะลงมือปรุงของหวานรักษาหมีเอง!" เสี่ยวเป่าประกาศกร้าว พลางพลิกรถเข็นหยกตั้งตรงทันที