The last hunter

    บทที่51 มีดเล่มใหม่และป่าหมื่นอสูร

    บทที่51มีดเล่มใหม่และป่าหมื่นอสูร

     

    “ระบบใหม่แยกส่วน กับย้ายหรือเพิ่มคุณสมบัติไอเทมน่าสนใจดีแหะ”ชินหมิงตรวจสอบดูทันทีระบบการแยกส่วนนั้นคือการนำไอเทมที่มีอยู่แล้วมาทำให้กลับไปอยู่ในสภาพของการก่อนหลอมรวมวัตถุทั้งหมดในสภาพสมบูรณ์มันน่าเหลือเชื่อมากอย่างที่สอง ย้ายหรือเพิ่มคุณสมบัติไอเทมนั้นคือการสุ่มเพิ่มคุณสมบัติของไอเทมได้ตามระดับความแข็งแกร่งของมันและสองคือการย้ายคุณสมบัติไอเทมชิ้นหนึ่งไปอีกชิ้นหนึ่ง“น่าสนใจมากๆ”

     

    “งั้นก็ทดสอบด้วยไอเทมนี้แล้วกันนะ”ชินหมิงกล่าวออกมาด้วยความสนใจหลังจากนั้นก็นำอาวุธมีดเล่มหนึ่งมาใช้การแยกส่วนและมันกลับมาเป็นวัตถุทั้งหมดอย่างง่ายดายเขาพอใจไม่น้อยหลังจากนั้นก็นำดาบเล่มหนึ่งมาเพิ่มคุณสมบัติปรากฏว่าการเพิ่มคุณสมบัตินั้นขึ้นอยู่กับความสามารถและความเข้าใจเกี่ยวกับคุณสมบัติที่เพิ่มเข้าไป“หากต้องการเพิ่มคุณสมบัติการทะลวงผ่านเข้าไปก็จะต้องเพิ่มในหอกละความเข้าใจของเขาเกี่ยวกับทักษะทะลวงจะต้องสูงในระดับหนึ่งด้วย”

     

    “สุดท้ายการย้ายคุณสมบัติ”ชินหมิงทดสอบด้วยการย้ายคุณสมบัติของมีดเล่มหนึ่งไปยังห้องและมันน่าสนใจมากๆเพราะที่ย้ายไปไม่ใช่การโจมตีแต่เป็นผลเสริมไอเทมเท่านั้นชินหมิงพอใจอย่างมากเมื่อคิดเช่นนั้นแล้วสีหน้าของชินหมิงกลายนเป็นจริงจังเขาหยิบมีดสั้นเขี้ยวมังกรคู่ออกมาพร้อมกับไอเทมคลาสดาบโลหิตค้างคาว“ขอให้ได้ผลด้วยเถอะ ย้ายคุณสมบัติไอเทม”

     

    “ทำการย้ายคุณสมบัติได้ไอเทมทันที”

    “ไอเทมไร้ระดับดาบแห่งโลหิตค้างคาว เพิ่มพลังโจมตี 0”

    “ไอเทม(คลาส)ไร้ระดับ(กลายพันธ์)มีดเขี้ยวมังกรคู่ เพิ่มพลังโจมตี  +0

    ผลเสริมเพลิงทมิฬสร้างความเจ็บปวดเพิ่มขึ้น +200% ตัดคม+600%  เลือดจากเป้าหมายเพื่อเพิ่มระดับของอาวุธได้ 1ชีวิต/0.1 แต้มพลังโจมตี ”(เติบโตได้)

     

    “เวรจริงพลังโจมตี+450 หายหมด แต่เอาวะ อาวุธที่สามารถเติบโตได้และยังเปลี่ยนไปเป็นไอเทมคลาสของเราแล้วแบบนี้โคตรดี”ชินหมิงกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มหลังจากนั้นก็จับดาบเขี้ยวมังกรคู่มาตรวจสอบมันมีสภาพราวกับดาบสั้นและมีมีดสั้นที่ก้นของตัวมีด ไม่มีกั่นมีดและยังกลายเป็นสีแดงไปแล้ว ที่ปลายมีดมีฟันปลาเล็กๆจำนวนมากเอาไว้ตัดผ่านทุกสิ่งและอาจจะเป็นหนึ่งในความสามารถของมีดที่กลายพันธ์ไปแล้ว“อะไรหว่า”

     

    “เห้ย”ชินหมิงสับสนมากเมื่อเขากำลังคิดหาวิธีการใช้มีดที่รวดเร็วกว่าการเรียกออกมาจากมิติเก็บของมิติก็หายเข้าไปภายในฝ่ามือขวาของเขาชินหมิงตรวจสอบดูมันน่าแปลกมากที่มันหายไปและพอคิดให้กลับมามันก็กลับมาชินหมิงทดสอบบางอย่างเขาโยนมันออกไปไกลก่อนที่จะคิดให้มันกลับมามีดก็หายไปและกลับมาปรากฏที่มือของเขา“เจ๋งเว้ยสมกับเป็นไอเทมคลาส”

     

    “คงได้เวลาออกจากที่นี้แล้วละ”ชินหมิงคิดหลังจากนั้นเขาก็มุ่งหน้าไปพบหลงอู่ที่ตอนนี้กำลังต่อสู้กับชูจินอยู่ทั้งสองพัฒนาไปมากในช่วงที่ผ่านมาความแข็งแกร่งของพวกเขามันน่าเหลือเชื่อมากและชินหมิงก็พุ่งเข้าปะทะกับพวกเขาในพริบตา ก่อนที่จะรับการโจมตีด้วยมือซ้ายเปล่าๆและเหยียบหอกจนก้นลงไปที่พื้นด้วยเท้าขวาทั้งสองจึงหยุดลง“ได้เวลาออกเดินทางกันแล้วละ”

     

    “แล้วจะไปที่ใดละเจ้าคิดหรือยัง”หลงอู่กล่าวถามออกมาด้วยความสนใจชินหมิงพยักหน้าเขานั้นเลือกที่จะไปเอาไว้แล้วและที่นั้นค่อนข้างเหมาะสำหรับการเดินทางครั้งนี้ป่าหมื่นอสูรที่ที่เต็มไปด้วยอสูรตั้งแต่ระดับสามขึ้นไปจนถึงระดับแปดจักรพรรดิอสูร ที่นั้นอยู่ในเขตสุดท้ายของดินแดน แคว้นมังกรเลยก็ว่าได้มันอันตรายจนไม่มีใครเข้าไปแม้แต่วิหารแห่งพระเจ้ายังไม่มีใครที่จะสนใจเข้าไปภายในนั้นเลย“คิดแล้วไปกันเถอะ”

     

    หลายวันต่อมา

     

    “ข้าไม่คิดว่าเราจะมาอยู่ในสภาพเช่นนี้”หลงอู่กล่าวออกมาพร้อมถอนหายใจออกมาเบาๆตอนนี้พวกเขากำลังอยู่กลางฝูงอสูรจำนวนมากชินหมิงเองก็ไม่คิดว่าตัวเองจะมาอยู่ในสภาพเช่นนี้เหมือนกันเลย

     

    ระหว่างการเดินทางอยู่ตาเฒ่าเงาก็เปิดเส้นทางเงาขึ้นและผลักทั้งสองตกลงมาจากท้องฟ้าสูงแต่พวกเขาก็บินได้จึงลงมาที่พื้นอย่างปลอดภัยแต่สภาพถูกล้อมเช่นนี้ไม่ได้อยู่ในความคิดของพวกเขาเลยแม้แต่น้อย

     

    “เอาละข้าไม่ได้ใช้มีดสั้นในการต่อสู้มานานแล้วเช่นนั้นคงต้องใช้พวกอสูรชั้นต่ำนี้เป็นตัวเรียกฝีมือกลับมาเสียแล้ว”ชินหมิงกล่าวออกมาหลังจากนั้นการต่อสู้ก็เกิดขึ้นชินหมิงได้สังหารพวกมันจำนวนมากอย่างรวดเร็วการเคลื่อนไหวที่ราวกับเขากลายเป็นฝูงค้างคาวและมีดสั้นที่ฟันสังหารทุกชีวิตในพริบตาเดียวที่การโจมตีเป็นผล“จงออกมาอัศวินพิทักษ์”

     

    ชินหมิงทดสอบสกิลดูตอนนี้อัศวินสีดำปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับดาบและโล่ของมันเมื่อพบชินหมิงมันคุกเข่าลงก่อนที่จะสัมผัสได้ถึงการโจมตีและลุกขึ้นหมุนตัวฟันสังหารหมาป่าในพริบตา เขาจ้องมองการกระทำของมันเล็กน้อย

     

    “อยู่ในนานแค่ไหนนะ”ชินหมิงคิดหลังจากนั้นการต่อสู้ก็เริ่มรุนแรงขึ้นเพราะไม่เพียงอสูรระดับสี่ระดับห้าจำนวนมากก็โผล่ออกมาจากทั่วทุกทิศ การต่อสู้นี้ยิ่งทำให้ชินหมิงแข็งแกร่งขึ้นแต่หลงอู่นั้นกำลังเหนื่อยล้ามากขึ้นชินหมิงโยนขวดโอสถบางอย่างสีใสไปให้กับอีกฝ่ายเขาดื่มทันทีไม่นานความเหนื่อยล้าก็หายไป“นี้มัน”

     

    “โพชั่นลดความเหนื่อยล้า”ชินหมิงกล่าวตอบและพุ่งเข้าสังหารอสูรจำนวนมากในพริบตาหัวของพวกมันกระเด็นไปคนละทิศเลยก็ว่าได้ก่อนที่จะหมุนมีดแทงไปที่อสูรตนหนึ่งและดึงกระชากออกแทงไปด้านหน้าสังหารอีกตัว“อ่อนแอ”

     

    หลายชั่วโมงผ่านไป

     

    “เลเวลอัพ”

    “เลเวลอัพ”

     

    “เดียวๆๆๆๆป่าเวรนี้มันมีอสูรไม่จำกัดหรือไง สังหารไปตั้งมากมายแต่จำนวนไม่ลดลงเลย”ชินหมิงกล่าวออกมาพร้อมกับกระโดดเข้ามาหลังของเขากับหลงอู่ชนกันและอัศวินพิทักษ์เองก็สลายหายไปหลังจากถูกสังหารและเขาพบว่ามันไม่หายไปเหมือนกับอสูรที่ถูกพิษแวมไพร์ที่จะหมดสภาพเมื่อเลเวลครบหนึ่งชั่วโมงชินหมิงรีบกล่าวออกมาอย่างรวดเร็วทันทีเพราะเขาต้องการทดสอบบางอย่าง“ไม่มีทางเลือกพี่อู่สวมเกราะ ข้าจะเรีกยกองทัพของข้าออกมาเพื่อสังหารพวกมันทั้งหมด”

     

    “ได้”หลงอู่ทำตามเขาโบกมือเกราะจากแหวนมิติก็พุ่งเข้ามาประกอบบนร่างกายของเขาชินหมิงได้กระทืบลงไปที่พื้นเหล่าซากศพที่ตายแล้วก็ค่อยๆลุกขึ้นมาจากพื้นพวกมันถูกอำนาจแห่งความตายควบคุมแล้ว“ควบคุมซากศพข้าไม่อยากเสียซากศพสภาพดีไปเพราะทักษะนักรบกระดูกหรอกนะ”

     

    “พิษแวมไพร์ทำงาน”ชินหมิงสะบัดมือส่งโลหิตทั้งหมดของเขาออกไปและเปลี่ยนซากศพเดินทางช้าและอ่อนแอทั้งหมดให้ข้าคลั่งทันทีพวกมันทั้งหมดบ้าคลั่งและสังหารอสูรที่มีชีวิตทั้งหมด ชินหมิงนำโลหิตไปเขียนเอาไว้ที่หมวกเกราะของหลงอู่ทำให้เหล่าซอมบี้ไม่โจมตีพวกมันสังหารทุกชีวิตที่พยายามจะพุ่งเข้ามาทางพวกเขาทั้งสอง“ทักษะของเจ้าใช้งานจริงๆ”

     

    “ท่านพักก่อนเถอะนี้ก็สิบชั่วโมงแล้วที่เราสู้ติดต่อกันมาข้าจะไปออกล่าท่านนอนได้เลย อัศวินพิทักษ์ของข้าจะปกป้องท่านเอง”ชินหมิงเรียกอัศวินพิทักษ์ออกมาเพื่อปกป้องหลงอู่ที่ต้องพักแม้จะไม่สามารถชนะอสูรระดับห้าชั้นกลางขึ้นไปได้แต่มันพอเอาตัวรอดได้ชินหมิงจึงเรียกออกมาเพียงสี่ตัวเพราะมันกินมานาเข้าไปมากแล้ว“เช่นนั้นข้าขอตัว”

     

    ชินหมิงพุ่งออกไปพร้อมกับสังหารเหล่าอสูรจำนวนมากด้วยมีดของเขายิ่งสังหารอสูรด้วยมีดมากเท่าไหร่มันยิ่งแข็งแกร่งเท่านั้นสิบชีวิต พลังโจมตีเพิ่มขึ้นมา 1 แต้ม และเขาต้องขยันในการสังหารอย่างมากเลยละ

     

    “หืม…อันใดละนั้น”ชินหมิงจ้องมองไปยังยอดเขาบางสิ่งระหว่างที่ขึ้นมายืนบนยอดหุบเขาศพที่เขาสร้างขึ้นระหว่างทางมานี้ชินหมิงจ้องมองไปและพบว่าบนนั้นมีฝูงของวานรจำนวนมากกำลังจ้องมองลงมาที่เขาและมันทำท่าทีคุ้นๆเหมือนเขาเคยเห็นมันชินหมิงนึกอยู่นานมากก่อนที่จะนึกออกเขาปลุกกองทัพหุบเขาซากศพทันที“หน้าตาของเจ้าวานรนั้นเหมือนกับเจ้าวานรโลหิตสังหารนี้เอง”

    คล้ายกับเรื่องThe last hunter ที่คุณอ่าน