จอมราชันย์อัสนี (Lightning Sovereign):

ตอนที่ 93: ทางแยกแห่งเงา และ ปริศนาบนเศษผ้า

ณ ปากทางแยกที่ทอดลึกลงสู่ความมืดมิดอันไม่อาจหยั่งถึง เฉิน ฮ่าวหราน ยืนสงบนิ่งภายใต้เงามืด ลมหายใจถูกกดให้แผ่วเบาด้วยเคล็ด "ลมหายใจหวนคืนสู่ความมืด" ดวงตาจับจ้องทางเดินสองสาย สลับไปมาระหว่างทางซ้ายที่แผ่กลิ่นอายพลังงานโบราณลึกล้ำ กับทางขวาที่มีกลิ่นอายเย็นชาของกลุ่มเงาอสูรหลงเหลืออยู่จางๆ.

จิตใจครุ่นคิดรวดเร็ว ทางซ้ายให้ความรู้สึกถึงพลังเก่าแก่ ทรงพลัง อาจนำสู่โอกาสใหญ่ แต่ก็แฝงอันตรายที่ไม่อาจหยั่งถึง ความปั่นป่วนเล็กๆ บ่งบอกถึงความไม่แน่นอน ส่วนทางขวา แม้พลังงานโบราณจะเจือจาง แต่ร่องรอยศัตรูที่ตามล่าเขานั้นชัดเจน มันคือภัยคุกคามที่จับต้องได้มากกว่า และอาจนำไปสู่ข้อมูลสำคัญ.

'เผชิญหน้ากับสิ่งที่พอรู้จัก ย่อมดีกว่าเดินเข้าไปในสิ่งที่ไม่รู้?' เขาวิเคราะห์ 'กลุ่มเงาอสูรคือภัยคุกคามที่แท้จริง การรู้เป้าหมายหรือวิธีการของพวกมัน อาจสำคัญกว่าการเสี่ยงเข้าไปหาพลังงานโบราณที่ไม่แน่ชัด'

ความระมัดระวังและสัญชาตญาณทำให้เขาตัดสินใจในที่สุด เขาจะเลือกเส้นทางที่อาจอันตรายในทันที แต่ก็เป็นเส้นทางที่จะให้ข้อมูลเกี่ยวกับศัตรูที่เขารู้จัก!

เขาหันหน้าไปทาง ทางเดินด้านขวา โคจรเคล็ดวิชาอำพรางพลังเต็มกำลัง ก้าวเท้าออกไปอย่างเงียบเชียบที่สุด จิตวิญญาณแผ่ขยายนำทาง สอดส่องทุกรายละเอียด.

ทางเดินสายนี้คับแคบและทรุดโทรมกว่าทางสายหลัก ผนังหินเต็มไปด้วยรอยแตกร้าว บางแห่งมีรากไม้โบราณชอนไช กองหินถล่มขวางทางเป็นระยะๆ ทำให้ต้องปีนป่ายหรือเบียดตัวผ่านไปอย่างยากลำบาก กลิ่นอับชื้นและฝุ่นโบราณคละคลุ้งหนาแน่น เขาสังเกตเห็นรอยเท้าจางๆ บนพื้นฝุ่นเป็นระยะ รอยเท้าเหล่านั้นรีบร้อน ไม่เป็นระเบียบ แสดงว่าผู้ที่เดินผ่านไปก่อนหน้าอาจกำลังเร่งรีบ.

ยิ่งเดินลึกเข้าไป กลิ่นอายพลังงานโบราณจากทางซ้ายก็ยิ่งเข้มข้นขึ้น แสดงว่าทั้งสองทางอาจจะบรรจบกันข้างหน้า แต่กลิ่นอายเย็นชาของกลุ่มเงาอสูรก็ยังคงอยู่ตามเส้นทางนี้ แม้จะเบาบางลง แต่ก็พอติดตามไปได้.

ทันใดนั้น! จิตวิญญาณเขาก็พลันสัมผัสได้ถึง ความผิดปกติ! เบื้องหน้า มีพลังงานบางอย่างถูก "ทิ้ง" ไว้! มันให้ความรู้สึกไม่สมบูรณ์และขาดห้วง!

เขารีบหยุดเท้า ซ่อนตัวหลังโขดหิน เพ่งจิตวิญญาณไปยังจุดนั้นอย่างละเอียด. ณ ทางโค้งข้างหน้า ปรากฏเป็นห้องโถงขนาดเล็ก สภาพภายในบ่งบอกถึงการต่อสู้ที่เพิ่งเกิดขึ้น! มีเศษซากหุ่นกลไกโบราณถูกทำลายกระจัดกระจาย และที่ผนังด้านหนึ่ง มีอักขระค่ายกลป้องกันบางอย่างกำลังส่องแสงวูบวาบอย่างอ่อนแรง.

เขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของกลุ่มเงาอสูรที่เข้มข้นที่สุด ณ จุดนี้! พวกมันต้องปะทะกับหุ่นกลไกและพยายามทำลายค่ายกลนี้อย่างแน่นอน! แต่ดูเหมือนจะยังทำไม่สำเร็จ แล้วพวกมันหายไปไหน?

ขณะกำลังพิจารณา สายตาเขาก็เหลือบไปเห็น เศษผ้าสีดำ ชิ้นเล็กๆ ตกอยู่ใกล้ซากหุ่นกลไก มันคือผ้าชนิดเดียวกับที่เขาเคยเห็นเงาอสูรสวมใส่!

'เบาะแส!' เขารู้สึกตื่นตัว เขารอจนแน่ใจว่าไม่มีอันตรายซ่อนเร้นอยู่ จึงค่อยๆ เคลื่อนตัวเข้าไปอย่างรวดเร็วและเงียบเชียบที่สุด หมายจะเก็บเศษผ้าชิ้นนั้นมาตรวจสอบ.

แต่ทว่า ทันทีที่ปลายนิ้วของเขากำลังจะสัมผัสเข้ากับเศษผ้าสีดำชิ้นนั้น! ความรู้สึก อันตราย อันรุนแรงก็พลันปะทุขึ้นในจิตวิญญาณ!

วูบ!

พลังงานอันเย็นเยียบและแฝงเจตจำนงสังหารสายหนึ่ง ที่ซ่อนเร้นอยู่ภายในเศษผ้าอย่างแนบเนียนราวกับอสรพิษหลับใหล ก็พลันปะทุออกมาอย่างรุนแรงและไม่คาดฝัน! มันไม่ได้โจมตีทางกายภาพ แต่พุ่งตรงเข้าสู่ ทะเลแห่งจิตใจ ของเขาในทันที! มันคือ ผนึกจิตสังหาร (Killing Intent Seal) ระดับต่ำที่ถูกวางซ่อนไว้อย่างเจ้าเล่ห์! รอคอยผู้ที่ประมาทเข้ามาสัมผัส!

"อึก!" เฉิน ฮ่าวหราน ร้องออกมาเบาๆ! ความเจ็บแปลบแล่นปราดขึ้นมาในทะเลแห่งจิตใจราวกับถูกเข็มน้ำแข็งทิ่มแทง! เขารีบชักมือกลับและถอยหลังออกมาหลายก้าวโดยสัญชาตญาณ! พลังจิตวิญญาณในระดับสร้างรากฐานสั่นไหวเล็กน้อย แต่ก็ยังแข็งแกร่งพอที่จะต้านทานและสลายพลังงานโจมตีทางจิตระดับนี้ได้ ทำให้ไม่ได้รับความเสียหายร้ายแรง แต่ถึงกระนั้น มันก็ทำให้เขารู้สึกเย็นวาบไปทั่วทั้งสันหลัง! เหงื่อเย็นๆ ไหลซึมออกมา! 'พวกมันรอบคอบและเจ้าเล่ห์จริงๆ! ขนาดเศษผ้ายังวางกับดักไว้! เกือบไปแล้ว!'

แต่ทว่า การกระตุ้นผนึกจิตสังหารนี้ กลับก่อให้เกิดผลลัพธ์ที่ไม่คาดคิด! การปะทุของพลังงานเย็นเยียบที่ถูกปลดปล่อยออกมา ได้กระเด็นไปกระทบเข้ากับ เศษผ้าอีกชิ้นหนึ่ง ที่ตกอยู่ใกล้ๆ กัน ซึ่งเขาไม่ได้สังเกตเห็นในตอนแรก! เศษผ้าชิ้นที่สองนี้ดูเก่าแก่กว่า มีสีซีดจาง และมีลวดลายปักที่ทำจาก ด้ายสีเงิน ซึ่งเลือนรางไปมากแล้วปรากฏอยู่!

เปรี๊ยะ!

เมื่อพลังงานเย็นเยียบจากผนึกสัมผัสกับเศษผ้าสีเงิน! มันกลับเกิดปฏิกิริยาประหลาด! ลวดลายสีเงินบนเศษผ้าพลันส่องแสงสว่างวาบขึ้นมาชั่วครู่! ราวกับถูกปลุกให้ตื่นขึ้น! พร้อมกันนั้นก็มี คลื่นพลังงานข้อมูล (Information Energy Wave) สายเล็กๆ ที่แผ่วเบาแผ่ออกมาจากมัน!

จิตวิญญาณของเฉิน ฮ่าวหราน ที่ยังคงแผ่ขยายสำรวจรอบตัวอยู่ สัมผัสเข้ากับคลื่นพลังงานข้อมูลสายนั้นได้พอดี! ทันใดนั้น! ภาพและเสียงอันเลือนราง ขาดห้วง และบิดเบี้ยว พลันหลั่งไหลเข้ามาสู่ทะเลแห่งจิตใจของเขาอย่างรุนแรง! เป็นภาพกลุ่มคนในชุดคลุมสีเทาทมิฬ (เงาอสูร) กำลังต่อสู้อย่างดุเดือด! แต่ศัตรูกลับไม่ใช่หุ่นกลไก! หากแต่เป็น เงาร่างสีดำทะมึน หลายร่าง ที่ดูคล้ายมนุษย์แต่กลับแผ่กลิ่นอายอันชั่วร้ายและน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่า! การต่อสู้เป็นไปอย่างรุนแรง! แสงพลังงานหลากสีกระทบกัน! มีเสียงตะโกนสั่งการเป็นภาษาโบราณที่เขาฟังไม่เข้าใจ! ภาพสุดท้ายคือ... เศษผ้าสีดำพร้อมผนึกถูกทิ้งไว้! และเศษผ้าสีเงินของผู้ที่อาจจะพ่ายแพ้หรือล่าถอยไป!

ภาพนิมิตนั้นสั้นและขาดห้วง แต่ก็ให้ข้อมูลสำคัญ! 'กลุ่มเงาอสูร... สู้กับคนกลุ่มอื่น? กลุ่มผ้าปักลายสีเงิน? พวกนั้นเป็นใครกัน?' ปริศนาซ้อนปริศนา! สถานที่แห่งนี้ดูจะซับซ้อนและมี "ผู้เล่น" มากกว่าที่เขาคิด!

เขามองไปยังค่ายกลป้องกันที่ผนังซึ่งยังทำงานผิดพลาดอยู่ 'แล้วในห้องลับหลังค่ายกลนั่นล่ะ? มีอะไรซ่อนอยู่?'

แต่ก่อนที่เขาจะได้ทันสำรวจต่อ!

ครืนนนนนนน!!!

เสียงครืนครั่นที่ดังมาจากทางเดินด้านซ้าย (ที่เขาไม่ได้เลือก) พลันดัง รุนแรงขึ้น หลายเท่า! แรงสั่นสะเทือนแผ่มาถึงที่นี่! ผนังห้องโถงสั่นไหว! ฝุ่นผงร่วงกราว!

'แย่แล้ว! พลังงานทางนั้นกำลังจะระเบิด!' เขารู้สึกถึงอันตรายร้ายแรง! เขาไม่มีเวลามาไขปริศนาที่นี่อีกแล้ว! เขาต้องรีบหาทางออกจากซากโบราณสถานแห่งนี้ ก่อนที่ทุกอย่างจะถล่ม!

(จบตอนที่ 93)