ยื้อยุทธ (Zombie) ออนไลน์

“มหาวิทยาลัยเกมออนไลน์ คลาสเรียนเทพสงครามเป็นการสนับสนุนของรัฐบาลที่ควบรวมกับมหาอำนาจต่าง ๆ ที่เป็นศัตรูของลุงหากเผยไต๋ให้รู้ว่านี้คือลูกหลานของลุง ลุงเลยสร้างไอดีพิเศษที่สามารถทำลายล้างมนุษย์ได้อย่างความว่างเปล่ามาจัดการกับมันและทวีปนอกเหนือจากที่มีตอนนี้ ผมเดาว่าคงมีประเทศจำนวนไม่น้อยที่เล่นเกมนี้และรอข้ามเข้ามาทวีปในเกมของเรา? ” ชายแก่ยิ้มเหี้ยม
“ถูกต้อง…ทวีปหลักเป็นสถานที่ที่รวมคนจากทุกประเทศเข้าด้วยกัน และพวกสัตว์ประหลาดเฒ่าก็อยู่ในนั้นกันหมดแล้ว” ชายหนุ่มขมวดคิ้ว สัตว์ประหลาดเฒ่า? ชายแก่ยิ้มมุมปากเปิดกะลาที่ครอบหัวอีกฝ่ายออก
“ความสามารถในการแยกแยะเทคนิค การพลิกแพลง รวมไปถึงความเข้าใจต่าง ๆ ทางสรีระร่างกาย ท่าร่าง เรื่องราวต่าง ๆ จวบจนการต่อสู้และพรสวรรค์ มีระดับอยู่ด้วยกันทั้งหมด 4 อัน อันได้แก่ ห้วงกำเนิดกายา ห้วงวิญญาณ สรรพสิ่งรายล้อม และอัครทูตวิถี”
“ทั้งสี่ระดับปราญช์แห่งสรรพสิ่งคือ การตกผลึกของประสบการณ์ ความเข้าใจ และอะไรหลาย ๆ อย่างรวมกัน พวกสัตว์ประหลาดเฒ่ามักจะมีอายุมากกว่า 60 ปีไปจนถึง 300 ปี เรื่องแบบนี้ถือกำเนิดมานานแล้วแต่น้อยคนนักจะรับรู้เรื่องนี้ พวกสัตว์ประหลาดเฒ่ามักมีระดับขั้นที่สามคือ ‘สรรพสิ่งรายล้อม’ แม้ในประวัติศาสตร์จะมีคนไปถึงขั้นนี้ได้ตอนอายุ 19 แต่สุดท้ายก็ไม่สามารถก้าวสู่อัครฑูตวิถีอยู่ดีแม้จะผ่านมา 50 ปีแล้ว”
ชายแก่หรี่ตามอง
“จะพูดง่าย ๆ ก็คือ มีคนสามารถทำลายรถยนต์ด้วยมือเดียว ถล่มตึกด้วยกำลัง หรือแม้แต่สิงสู่ร่างคนอื่นได้เหมือนนิยายแฟนตาซีก็ไม่ใช่เรื่องโกหกแต่อย่างใด ไม่งั้นเกมออนไลน์ที่เข้าไปในโลกเสมือนจริงคงไม่ได้เกิดหรอก” ชายแก่หยิบช้อนควงไปมารู้สึกตัวอีกทีช้อนนั้นก็กลายเป็นเม็ดเล็ก ๆ ที่แบนราวกับแผ่นกระดาษ
ซอว์ตกใจแต่ก็เงยหน้ามองอย่างอาฆาต
“จ่ายมาด้วย!” เขาก็คิดอยู่ว่าทำไมทุกครั้งที่ลุงแกมาช้อนชอบหาย ดูเหมือนเขาจะเจอตัวการแล้ว
“จิ๊!! นี่เอ็งไม่ตกใจอะไรหรอวะ? นี่คือพลังของข้าเลยนะเว้ย!! ”
ซอว์มองอาการคลั่งนั้นเบา ๆ ก็เค้นเสียงโบกมือไปมา
“อย่าพูดเลยลุง ถ้าลุงระดับสรรพสิ่งรายล้อม ผมก็อัตรฑูตวิถีแล้วล่ะ” ลุงฉัตรเส้นเลือดปูด ไอ้นี้!!! แต่ชายแก่ก็พยายามสงบความแค้นที่มีเมื่อเห็นซอว์ยิ้มขี้เล่น ชายแก่ถอนหายใจเฮือกใหญ่เริ่มเข้าประเด็นอื่น
“ตอนเย็นก็อย่าลืมมากินข้าวที่บ้านข้าด้วย” ซอว์เอียงคอยิ้ม
“ค้างบ้านด้วยใช่ไหม? ” ชายแก่ทำหน้ากระสับกระส่าย ชายหนุ่มก็ยักไหล่ยิ้ม ๆ
“เชิญลุงเลือกห้องให้ผมได้เลย ผมมั่นใจว่าลุงไม่ทำให้ผมผิดหวัง”
ชายแก่ที่เห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์นั้นก็หัวร่อออกมาราวกับเจอคนประเภทเดียวกัน ลุงฉัตรมั่นใจได้เลยว่าไอ้เด็กเวรนี้กำลังคิดจะทำอะไร แต่เขาก็ไม่ห้ามแถมสนับสนุนด้วยซ้ำ ลุงฉัตรละความสนใจออกไปก่อนจะพูดถึงเรื่องอื่น
แต่ก็โดนซอว์แย่งพูดก่อน
“จากที่ฟังมาแต่ต้นผมก็ว่ามันแปลก ๆ อยู่นะ การที่ลุงไปมาหาสู่อย่างงี้ได้มันทำให้ผมอดสงสัยไม่ได้ว่าคนอื่นที่สังเกตุการณ์อยู่จะไม่รู้เรื่องนี้ได้ไง กล้องวงจรปิดบ้าง อะไรบ้าง ลุงจะเก่งเกินจนล่องหนได้เลยหรอ? ผมว่ามันซุปเปอร์แมนไปวะ การที่ลุงอยู่กับครอบครัวได้ถึงตอนนี้โดยที่ไม่มีใครรู้ ผมเดาว่าตั้งแต่ต้นจนจบลุงก็ไม่เคยเปิดเผยใบหน้าให้ใครรู้เลยใช่ไหม? แม้กระทั่งป้าภาและลูกสาวของลุง”
ไม่งั้นจะเป็นไปได้หรอที่กิ่งแก้วจะเผยธาตุแท้และคิดว่าครอบครัวตัวเองจน ทั้ง ๆ ที่พ่อของหล่อนก็ออกจะโคตรเทพขนาดนี้
ชายแก่ยิ้มหัวเราะสะบัดมือเบา ๆ พริบตาร่างกายอีกฝ่ายก็เบลอจนไม่สามารถมองได้ ซอว์เลิกคิ้วอย่างประหลาดใจ นี่มันแฟนตาซีจริง ๆ แม้เขาจะไม่ได้รู้สึกตกใจมากเพราะพ่อแม่ของเขาตอนเด็กก็ทำแบบนี้ได้เหมือนกัน ไม่คาดคิดเลยว่าพวกท่านตกตายไปก่อน เอ๊ะ!!? ตาย?
“พ่อแม่ผมตายเพราะอะไร?”
เขาจำได้ว่าลุงฉัตรบอกว่ารถชนตาย แต่มันใช่หรอ? คนที่มีความสามารถแบบนั้นตกตายด้วยเรื่องแค่นี้? อย่ามาปัญญาอ่อนเลย…ถ้าแข็งแกร่งขนาดนั้นได้แสดงว่ามันต้องเป็นเส้นทางที่แตกต่างกันออกไปตอนเสียชีวิต
ลุงฉัตรที่ได้ยินก็เงียบลงราวกับควันเสก ใบหน้าของซอว์ก็เริ่มแสดงความกดดันมากขึ้น
ชายแก่ที่เห็นก็ถอนหายใจ
“คนที่สร้างเกมนี้จริง ๆ แล้วเป็นพ่อแม่ของเอ็งน่ะ พวกเขาสร้างมาด้วยกันและพยายามทำให้สำเร็จโดยการดึงผู้คนเข้าสู่โลกเสมือนจริง ทำให้คนจากรัฐบาลเกิดความสนใจจนอยากนำไปฝึกทางการทหารรวมถึงปัจจัยอื่น ๆ แต่แล้วความเห็นของพ่อแม่เอ็งก็ไม่ตรงกับพวกมันจึงเกิดการแตกหักขึ้น สุดท้ายและท้ายสุดก็ถูกฆ่าตายจากคนในมหาอำนาจต่าง ๆ ทำให้ข้อมูลส่วนหนึ่งหลุดไปจนเกิดเป็นเกมออนไลน์มากมายเหมือนทุกวัน” ซอว์เงียบลงวิเคราะห์ข้อมูล

“ที่ผมไม่ตายก็เพราะคลอดเองและเลี้ยงดูเดี่ยวพร้อมกับเอกสารปลอมแปลงสินะ” ชายแก่พยักหน้าอธิบาย
“พวกสัตว์ประหลาดเฒ่าน่ะไม่ขึ้นตรงกับรัฐบาลกลาง เว้นเสียแต่มีผลประโยชน์ร่วมกัน ดังนั้นการเผยแพร่ข้อมูลให้รัฐบาลคือการกระทำที่โง่เขลาที่สุด ไม่งั้นพวกมันคงไม่รอดมาจนถึงทุกวันนี้ อย่างน้อยก็เพราะพวกมันมีประโยชน์รัฐบาลกลางเลยไม่ได้กำจัดมันมากนัก”
เกมออนไลน์สามารถทำให้หนึ่งวันในโลกจริงเท่ากับหนึ่งวันในเกม…ถ้าหากพวกมันสามารถทำความเข้าใจระดับปราชญ์แห่งสรรพสิ่งที่นั้นล่ะ? มันไม่ได้หมายความว่าสามารถก้าวข้ามไปยังอัตรฑูตวิถีงั้นหรอ?
ความเย้ายวนแบบนี้มีหรือที่ใครจะต้านทานไหม…แถมซอว์ก็รู้ว่าเกมออนไลน์ต่าง ๆ ยังไม่สามารถทำได้เท่าเกมนี้ นั่นหมายความว่าเกมออนไลน์แห่งนี้กลายเป็นแหล่งรวมของสัตว์ประหลาดเฒ่าทุกตัวไว้ที่เดียวแล้ว
“ลุงจะกำจัดรัฐบาลกลางไปพร้อมกับพวกเฒ่านั้นหรอ? ” ชายแก่พยักหน้า
“ตั้งแต่ที่พวกมันเข้ามาในเกม ในฐานะที่ข้าแตะประตูอัตรฑูตวิถีก็รับรู้ที่อยู่ของพวกมันหมดแล้ว” ชายแก่ประกายแววตาเย็นชา แต่จากที่ซอว์ฟังประโยคเมื่อกี้มาเขาก็มั่นใจว่าพวกระดับนี้น่าจะสามารถทำให้การรับรู้ IP ของเครื่องเล่นเกมผิดเพี้ยนไปแน่ ๆ ไม่งั้นผู้สร้างเกมออนไลน์คนอื่น ๆ คงมีข้อมูลพวกเฒ่าและไปขายรัฐบาลกลางให้กำจัดเพื่อที่ต่อต้านตัวเองจนหมด
น่าเสียดายที่ซอว์ไม่รู้ว่าแต่ละระดับมันสามารถทำอะไรบ้าง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

เรื่องราว

คล้ายกับเรื่องยื้อยุทธ (Zombie) ออนไลน์ ที่คุณอ่าน

ยื้อยุทธ (Zombie) ออนไลน์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

เรื่องราว

คล้ายกับเรื่องยื้อยุทธ (Zombie) ออนไลน์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้