เทียนหลง ดันเจี้ยน สเลเยอร์

“ครีม.. ฉันว่าคุณหลินฟางฟางอาจจะมีใจให้ไอซ์น้องแกก็ได้นะ..” บิวตี้ที่สังเกตเห็นอาการของหลินฟางฟางในรถมาสักพัก แววตาที่เธอมองไอซ์ในหลายๆความหมาย มันสื่อออกมาได้เพียงอย่างเดียวคือเธอกำลังสนใจตัวของไอซ์ ทั้งความหึงนั้นที่เธอได้แสดงออกมา บิวตี้ที่เห็นโอกาสจึงได้แอบกระซิบกับครีมเอาไว้ก่อน“ห๊ะ!! ไม่หรอกมั้งแก.. ไอ้ไอซ์น่าตาก็ไม่ได้หล่อขนาดนั้น ครอบครัวเราก็ยังมีเงินไม่ถึง 1 เปอร์เซ็นต์ของตระกูลเธอเลยด้วยซ้ำ เธอไม่สนใจไอซ์หรอก แกอย่าคิดอะไรที่มันเป็นไปไม่ได้สิ..” ครีมกล่าวตอบ“เชื่อหมอดิ.. เห็นอย่างนี้ก็แม่นมาหลายคู่แล้วนะ.. แกดูนั่นก่อน”บิวตี้กล่าวพร้อมกับสะกิดเพื่อนรักเบาๆ ครีมก็ไม่ได้อยากจะสนใจ แต่ภาพที่เธอกำลังเห็นก็ทำให้เธอนึกสังหรณ์ใจแปลกๆ หลังจากนี้จะต้องจับตาดูทั้งคู่บ้างแล้ว เพราะมันเป็นภาพของหลินฟางฟางกับไอซ์กำลังคุยกันอย่างมีความสุข แต่นั่นมันไม่ใกล้เคียงกับความจริงตามที่เธอเล่า“เมื่อวานตอนที่ฉันโทรไป นายอยู่กับคุณปังปอนใช่ไหม.. ไม่น่าล่ะ ถึงได้วางสายเร็ว” หลินฟางฟางกล่าวเหมือนปกติกับไอซ์ แต่มันกลับไม่ใช่กับความรู้สึกในใจที่กำลังบีบรัดแบบแปลกๆ แน่นอนว่าเธอไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมมันเป็นอย่างนี้“ก็ใช่.. ฉันอยู่กับแม่ของคุณปอน แล้วจะให้เสียมารยาทได้ยังไงกันเล่า.. แล้วเธอจะถามทำไมกันล่ะเนี่ย” ไอซ์กล่าวตอบอย่างไม่ปิดบัง แต่เมื่อนึกถึงเหตุการณ์ต่างๆแล้ว เขาก็ต้องรีบเปลี่ยนเรื่องให้ไว ไม่อย่างนั้นเขาคงจะแสดงอาการออกมาให้เห็นอย่างแน่นอน“..ทำไม ฉันถามไม่ได้หรือไง.. นายคงไม่ลืมใช่ไหมว่าเธอมีคนที่ชอบแล้ว นายจะผิดหวังเอาได้” หลินฟางฟางกล่าว (ทำไมไม่บอกตัวเองก่อนล่ะ คุณหลินฟางฟาง ไอซ์มันมีคนที่ชอบแล้วนะเว้ยยย : ไรท์)“ร้านดูเป็นอย่างไรบ้างคะคุณหลินฟางฟาง..” ไม่ทันที่ไอซ์จะตอบกลับ พี่ครีมก็เข้ามาแทรกบทสนทนาของพวกเขาเอาไว้ก่อน มือของหลินฟางฟางที่ตบไหล่ของไอซ์เมื่อสักครู่เพื่อปลอบประโลมความรู้สึกของไอซ์ ก็ต้องรีบดึงกลับมาอย่างร้อนรน ก่อนที่เธอจะหันไปมองบรรยากาศร้านอีกที“...ภายนอกดูสวยมากจริงๆ ฟางฟางคิดว่าน่าจะได้มาเป็นลูกค้าประจำของพี่ครีมแล้วล่ะค่ะ” หลินฟางฟางกล่าวขึ้นมา ถึงเธอจะกำลังลนลานอยู่ แต่ก็ต้องยอมรับเลยว่ามันเป็นสไตล์ที่เธอค่อนข้างชอบ การผสมผสานระหว่างตัวอาคารกับธรรมชาติดูลงตัวกันมาก“ยินดีมากเลยค่ะ ถ้าคุณเห็นข้างในฉันบอกได้เลยว่าคุณจะต้องหลงรักมัน” ครีมกล่าวก่อนที่จะเปิดประตูร้านเข้าไปข้างใน ไอซ์ที่เคยมาแล้วก็ไม่ได้ตื่นเต้นอะไรเป็นพิเศษ แต่สำหรับคนเพิ่งจะมาใหม่มันไม่ใช่เลย บิวตี้แทบจะวิ่งไปวิ่งมาด้วยความสนใจทันที“พวกพี่ดูกันไปก่อนนะครับ ผมขอนั่งคิดเรื่องงานที่โต๊ะตรงนั้นรอก็แล้ว..”ไอซ์ชี้ไปทางโต๊ะหินอ่อนที่รูปทรงแปลกไม่เหมือนใคร แต่มันดูสวย และเข้ากับบรรยากาศเอามากๆ นอกจากนี้มันยังได้รับร่มเงาจากต้นไม้ใหญ่รำไร เหมาะแก่การนั่งพักหย่อนใจอย่างแท้จริง“โอเคตามใจแกก็แล้วกัน.. คุณหลินฟางฟางเราไปดูร้านกันดีกว่า เผื่อคุณอยากจะออกความเห็นเรื่องของการตกแต่งเพิ่มเติมจากฉัน ฉันต้องการความเห็นในมุมมองอื่นบ้าง”ครีมกล่าวพร้อมกับชวนหลินฟางฟางไปดูภายในร้าน แน่นอนว่าหลินฟางฟางก็ไม่ได้กล่าวปฏิเสธแต่อย่างใด ซ้ำแล้วดูเหมือนว่าเธอจะชอบเสียมากกว่า ส่วนครีมแค่ต้องการแยกตัวของหลินฟางฟางออกมาพูดคุยเล็กน้อย เธอจะต้องเริ่มทำอะไรสักอย่างบ้างแล้ว หลังจากที่เห็นภาพก่อนหน้านี้ ไอซ์นั่งรับลมอย่างชื่นชม บรรยากาศตรงนี้มันดีจริงๆ สายลมเย็นคอยพัดมาเอื่อยๆ ถึงแม้ว่าเขาอยากจะหลับตาลงเพื่อพักผ่อนสักครู่ แต่เขาก็จำเป็นต้องฝืนตัวเองเอาไว้ก่อน เพราะปัญหาที่ยังคงคิดไม่ตกกับงานในส่วนต่างๆ รวมถึงสหพันธ์ฮันเตอร์ที่เพิ่งจะก่อตั้งด้วยเช่นกัน แต่ทันใดนั้นเอง ... มันเป็นเวลาเดียวกันกับที่โทรศัพท์ของเขาดังขึ้น“สวัสดีค่ะ..คุณไอซ์ รถสปอร์ตที่คุณประมูลไปเมื่อวานพร้อมแล้ว ไม่ทราบว่าจะมารับเอง หรือให้มี่เอาไปส่งให้คะ..” เป็นมีมี่เจ้าลูกศิษย์ตัวแสบของเขาที่โทรเข้ามา และมันเป็นเรื่องรถเเลมโบซีนีที่เขาประมูลได้เมื่อวานนี้“อ่าวเหรอ.. เอาไว้ที่บ้านเธอก่อนก็ได้ พรุ่งนี้เช้าฉันจะเข้าไปเอา” ไอซ์กล่าวตอบ“รับทราบแล้วค่ะ.. เออ อีกเรื่องหนึ่ง ตอนนี้ตระกูลศิริวิวัฒน์เกรษาได้เข้าร่วมกับตระกูลหลินอย่างเป็นทางการแล้วค่ะ แต่คุณพ่อค่อนข้างกังวลใจไม่น้อย” มีมี่รู้อยู่แล้วว่าเรื่องการเข้าร่วมกับตระกูลหลิน อาจารย์ของเธอได้จัดการเอาไว้ทั้งหมดแล้ว แต่มันไม่ใช่กับพ่อของเธอที่จะสามารถเข้าใจได้“ก็เป็นเรื่องธรรมดา แล้วเธอได้บอกหรือเปล่าว่าอาจารย์ของเธอเข้าร่วมกับตระกูลหลินแล้ว..” ไอซ์กล่าวถาม“มี่บอกพ่อไปแล้วค่ะ แต่พ่อก็ยังกังวลอยู่ดี คุณไอซ์พอจะสะดวกคุยกับพ่อของมี่ไหมคะ..” มีมี่กล่าว“หือ.. พ่อเธออยู่ตรงนั้นเหรอ.. อืม ฉันจะพูดกับเขาเอง” ไอซ์กล่าว มีมี่เองก็ทำตามคำสั่งที่ไอซ์พูดทันที“สวัสดีครับคุณอนุวัฒน์.. ผมวสินครับ..” วสินพ่อของมีมี่กล่าวทักทาย“สวัสดีท่านสว. หรือจะให้ผมเรียกว่าคุณวสิน เจ้าของบริษัทซันชายดีล่ะครับ” ไอซ์กล่าวตอบ และถามกลับ“เอาตามที่คุณอนุวัฒน์สะดวกได้เลยครับ ผมสะดวกทุกอย่าง..” วสินกล่าวอย่างเกร็งๆ ชายคนที่เขากำลังคุยด้วย ไม่ใช่ผู้ชายธรรมดา เขาเป็นถึงคนสนิทของฮันเตอร์อันดับหนึ่ง การวางตัวของเขาจะต้องให้เหมาะสมที่สุด“งั้นผมจะเรียกคุณว่าท่านวสินก็แล้วกัน.. เอาล่ะ ผมจะเข้าประเด็นเลยนะครับ ท่านวสินกังวลใจในเรื่องใด ถ้ามันเป็นเรื่องเกี่ยวกับโครงสร้างของตระกูลหลิน หรือผลประโยชน์ที่ยังไม่ลงตัว ผมสามารถจัดการให้ได้ครับ” ไอซ์กล่าวถามกับวสินไปตรงๆ เขายังมีอีกหลายเรื่องต้องทำ ดังนั้นจึงคิดว่าจะรีบทำให้มันจบๆไป“หาไม่ได้ครับ ทางตระกูลหลินให้ข้อเสนอที่ดีมาก จนผมคิดว่ามันค่อนข้างมากจนเกินไป ผมกลัวว่าตระกูลของผมจะไม่สามารถสร้างผลตอบรับที่ดีได้เท่ากับที่ตระกูลหลินเสนอเข้ามาช่วยเหลือน่ะครับ” วสินกล่าวตามที่ตัวเองกังวลใจ แม้ว่าตอนนี้มันจะไม่มีปัญหาใดๆ แต่ถ้าพวกเขาสร้างผลงานได้ไม่ดี มันอาจจะสร้างผลเสียให้กับคุณเทียนหลงเอาได้“ผมเข้าใจแล้ว.. แต่ท่านวสินไม่ต้องเป็นกังวลใดๆ ลูกสาวของคุณเป็นหนึ่งในลูกศิษย์ของคุณเทียนหลงเชียวนะครับ ลูกสาวของคุณน่ะ เธอเก่งนะ ตอนนี้อาจจะเป็นระดับต้นของประเทศเลยก็ได้ ทางตระกูลหลินเสนอความช่วยเหลือเพียงแค่นั้นก็ยังนับว่าน้อยอยู่ดีในสายตาผม.. คุณอย่าได้ดูถูกความสามารถของลูกตัวเองจะดีกว่านะครับ”ไอซ์กล่าวอย่างมั่นใจ เพราะจากการต่อสู้ และเก็บเลเวลเมื่อคืน เธอมีความสามารถ และความอุตสาหะมาก อนาคตเธออาจจะก้าวเข้ามาระดับเดียวกับเขาได้อย่างแน่นอน“ถ้าคุณอนุวัฒน์ว่าอย่างนั้น ผมจะทำหน้าที่ของตัวเองอย่างเต็มที่เช่นกันครับ.. เออ ผมมีเรื่องต้องขอโทษคุณด้วยที่เมื่อครั้งก่อนผมส่งบอดี้การ์ดเข้าไปใกล้ตัวของคุณ ผมไม่ได้มีเจตนาที่จะแอบตาม หรือสืบข้อมูลของคุณแต่อย่างใด ตอนนั้นผมไม่ทราบว่าคุณแข็งแกร่ง เลยส่งพวกเขาไปคุ้มครองคุณอย่างลับๆน่ะครับ..” วสินกล่าวคำมั่นสัญญากับไอซ์ และถือโอกาสในการขอโทษเรื่องเมื่อครั้งก่อน“เรื่องนั้นช่างมันเถอะครับ.. ยังไงมีมี่เองก็เหมือนคนในครอบครัวสำหรับผมอยู่แล้ว ท่านวสินอย่าได้เป็นกังวล...” ไอซ์กล่าวกลับ“เพื่อเป็นการขอโทษอย่างเป็นทางการ และก็เพื่อสร้างความสัมพันธ์ของเรา ผมขอเรียนเชิญคุณมาทานข้าวที่บ้านเย็นวันนี้ได้ไหมครับ..” วสินกล่าวถามกับไอซ์“อื้มมม.. เอาอย่างนั้นก็ได้ แต่คุณต้องเพิ่มที่นั่งอีกสัก 3 ที่แล้วล่ะ ผมจะพาครอบครัวกับคุณหลินฟางฟางไปพบคุณด้วย..”

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 70

คล้ายกับเรื่องเทียนหลง ดันเจี้ยน สเลเยอร์ ที่คุณอ่าน

เทียนหลง ดันเจี้ยน สเลเยอร์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 70

คล้ายกับเรื่องเทียนหลง ดันเจี้ยน สเลเยอร์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้