หลังเรียนจบหวงไป๋หลานไปสอบที่ตัวอำเภอโดยไม่ได้บอกใคร เมื่อผลสอบออกมาปรากฎว่าเธอสอบติดโรงเรียนอันดับหนึ่ง ทำให้หวงปี้หลินลูกสาวของลุงใหญ่อิจฉา หวงปี้หลินยุยงคนในครอบครัวต่าง ๆ นา ๆ ให้พวกเขาบังคับหวงไป๋หลานไม่ให้ไปรายงานตัว เพราะหวงปี้หลิน้าไปเรียนแทนเธอ แต่จินฉินหยูที่ถูกพวกเขาบังคับไม่ยินยอม นี่คืออนาคตของลูกสาวเธอ เธอจึงโต้เถียงกับพวกเขาอย่างหนัก
หวงไป๋หลานที่เพิ่งกลับจากข้างนอกมาก็มีคนในหมู่บ้านรีบมาบอกเธอว่าแม่ของเธอกำลังถูกรังแก เธอรีบวิ่งกลับไปที่บ้านก็พบว่าเหลียนอ้ายชิงป้าสะไภ้ใหญ่กำลังเงื้อไม้จะฟาดแม่ของเธอ หวงไป๋หลานจึงรีบวิ่งไปกอดและปกป้องแม่ของเธอไม่ให้าเ็ นางเหลียนอ้ายชิงพอเห็นแบบนี้ยิ่งตีหนักขึ้นไปอีก พอหมดแรงจึงได้หยุดมือลง แต่หวงไป๋หลานสลบไปด้วยสภาพเืท่วมตัวไปหมด
จินฉินหยูเห็นสภาพลูกสาวแล้วจึงกรีดร้องอย่างเสียขวัญ เธอเรียกลูกสาวหลายครั้งแต่ไม่มีการตอบสนอง จินฉินหยูรีบะโให้ใครก็ได้ช่วยเธอด้วย เหล่าชาวบ้านที่ชอบดูเื่สนุกเห็นว่าเหตุการณ์ชักจะไม่ดีจึงรีบวิ่งเข้าไปดู พอเห็นหวงไป๋หลานกึ่งเป็กึ่งตายจึงให้คนรีบไปบอกเ้าหน้าที่ที่กองพลน้อยเพื่อพาคนไปโรงพยาบาล กว่าเ้าหน้าที่จะมาถึง กว่าจะเดินทางถึงโรงพยาบาลหวงไป๋หลานก็หมดลมหายใจไปแล้ว
นั่วหลานเองก็ไม่รู้ว่าทำไมตนจึงได้มาอยู่ในร่างนี้ได้ พอนางเรียบเรียงความทรงจำทั้งหมดแล้วและหายปวดหัวนางจึงลืมตาขึ้นอีกครั้ง แต่ครั้งนี้นางพบร่างโปร่งแสงยืนร้องไห้อยู่ปลายเตียง เด็กที่ชื่อหวงไป๋หลานในภาพความทรงจำที่นางเห็นนั่นเอง เธอขอร้องนางว่าให้ช่วยดูแลแม่แทนเธอด้วย
นั่วหลานที่นึกสงสารสองแม่ลูกจึงรับปากว่านางจะดูแลแม่ของเธอให้ไปตลอดชีวิต เพราะถึงอย่างไรเธอก็ไม่เคยมีแม่มาก่อน นี่อาจจะเป็เื่ดีก็ได้ พอร่างโปร่งแสงได้ฟังคำรับรองจากปากนั่วหลาน ร่างของเธอก็ค่อย ๆ สลายไปพร้อมคำขอบคุณ
นั่วหลานไม่เคยกลัวอะไรเลยเมื่อพบกับเื่แปลกประหลาดแบบนี้ ตอนนี้เธอคือหวงไป๋หลานแล้ว เธอจะต้องทำภารกิจที่สัญญาเอาไว้ให้ดีก็พอ ยังดีที่เธอได้รับความรู้จากความทรงจำเ่าั้ หากเธอไม่รู้อะไรเลยในยุคที่แปลกประหลาดนี้เธอคงถูกมองว่าเป็คนบ้าแน่ ๆ
2.76M
