ราชาไร้บัลลังก์

ผู้นำเผ่าเทพที่เข้าห้องลับมามันกำลังตกอยู่ในอาการตึงเครียดเพราะมันเชื่อข่าวที่ได้รับมาเมื่อครู่หากเป็นแบบนั้นจริงๆครั้งนี้มันได้ลำบากแน่ การจะกวาดล้างเผ่าสัตว์อสูรได้จำเป็นต้องมีพลังเพราะฉะนั้นอีกฝ่ายคงจะแข็งแกร่งมาก แต่ได้ยังไง? นี่คือสิ่งที่มันยังไม่เข้าใจ
''บัดซบ! ข้าไม่มีทางเลือกแล้วจริงๆ''ผู้นำเผ่าเทพจ้องไปที่กล่องเหล็กสีเงินขนาดใหญ่ที่วางอยู่มันเอื้อมมือไปจับกล่องเหล็กอย่างแผ่วเบา แกร่ก! แกร่ก! แกร่ก! ชั้นน้ำแข็งเกาะมือของมันทันทีโดยกล่องเหล็กนี้มีความเย็นแบบสุดขั้วอยู่เพราะกล่องเหล็กใบนี้ได้เก็บรักษาสิ่งที่ล้ำค่าเอาไว้ด้านในบูม! ระเบิดพลังออกมาเพื่อต่อต้านน้ำแข็งที่เกาะมือของตนเองตอนนี้ผู้นำเผ่าเทพเปิดกล่องเหล็กออกเผยให้เห็นสิ่งที่อยู่ด้านในซึ่งมันคือหัวใจ หัวใจที่ยังเต้นอยู่
''ครั้งนี้ขอให้สำเร็จด้วยเถอะ''หมั่บ! ยื่นมือออกไปแล้วจับหัวใจดวงนั้นออกมาอย่างระมัดระวังจากนั้นผู้นำเผ่ามารก็กรีดหน้าอกด้านซ้ายของตัวเอง จากนั้นจึงนำหัวใจที่ถืออยู่ใส่ลงไป
''กลืนกิน''ซู่ว! ทุกๆ1,000ปีผู้นำเผ่าเทพทุกรุ่นจะเข้ามาในนี้เพื่อใช้หัวใจของตัวเองกลืนกินหัวใจดวงที่อยู่ในกล่องเหล็ก ไม่มีใครรู้ว่าหัวใจดวงนี้เป็นของใครหรือของตัวอะไรในโลกแต่ด้วยคำสั่งของผู้นำเผ่าเทพรุ่นแรกๆที่บอกเอาไว้ไม่ว่ายังไงก็ต้องกลืนกินหัวใจดวงนี้ให้ได้ผู้นำเผ่าเทพทุกคนทุกรุ่นจึงทำตามตลอดมาโดยไม่มีข้อโต้แย้งและหลังจากผู้นำเผ่าเทพคนปัจจุบันเริ่มกลืนกินหัวใจในกล่องเหล็กตอนนี้มันยังอยู่ในอาการสงบนิ่งใบหน้าเรียบเฉย ซู่ว! ซู่ว! ซู่ว! หัวใจดวงเก่าค่อยๆกินหัวใจที่เพิ่งใส่เข้ามาช้าๆกว่าครึ่งของหัวใจดวงใหม่ได้หายไปแล้ว เปรี๊ยะ! เปรี้ยง! ต่อต้านหัวใจดวงใหม่เริ่มต่อต้านแบบฉับพลันในที่สุดหัวใจดวงที่อยู่ในกล่องเหล็กก็ลอยออกมาอยู่ต่อหน้าผู้นำเผ่าเทพพร้อมกับปลดปล่อยกลิ่นอายกดขี่และไม่ยอมรับออกมา พรวด! ผู้นำเผ่าเทพกระอั่กเลือดออกมาใบหน้าซีดขาวแล้วฟุบลงบนพื้น
''บัดซบ! ครั้งนี้ก็ไม่สำเร็จ''พูดจบมันก็เร่งรักษาตัวเองจากนั้นจึงเก็บหัวใจลงกล่องเหล็กแล้วเดินออกไปจากห้องลับไปทันที
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง ในที่สุด...''ชายผู้ที่ซ่อนตัวอยู่ในห้องลับปรากฎตัวออกมามันเดินตามผู้นำเผ่าเทพเข้ามาโดยที่อีกฝ่ายไม่ได้รู้ตัวเลย นี่แสดงให้เห็วว่าระดับพลังและเทคนิคไม่ธรรมดาวูบ! ด้วยการสะบัดมือกล่องเหล็กถูกเปิดออกอีกครั้ง หัวใจได้ลอยออกมาอยู่ต่อหน้าของชายคนนั้น
''เริ่มกันเลย''ชายผู้ที่แอบอยู่หลับตาลงจากนั้นหัวใจและตัวของมันเองจึงเปล่งแสงออกมามันคิดจะหลอมรวมหัวใจเข้ากับตัวเองซึ่งต่างจากผู้นำเผ่าเทพที่เป็นการกลืนกิน
และในขณะที่เผ่าเทพกำลังเตรียมตัวป้องกันการโจมตีจากตระกูลมังกรผู้สังหารพระเจ้าอยู่นั้นมิคาเอลที่นำกองกำลังของตนเองมุ่งหน้าไปที่เผ่าเทพกำลังกวาดล้างเผ่าเทพต่างๆตามทางที่ผ่านมากองกำลังของมิคาเอลผ่านไปตรงไหนตรงนั้นวอดวายในพริบตาทันทีฆ่าทุกคนที่ขวางหน้า นี่ฟังดูเหมือนโหดร้ายเพราะตามเผ่าต่างๆย่อมมีคนดีอยู่บ้างแต่ถึงจะเป็นแบบนั้นมันก็ไม่ได้เปลี่ยนคำที่ว่าคนที่อ่อนแอย่อมถูกกลืนกินโดยคนที่แข็งแกร่งกว่า2วัน 4วัน 5วัน เข้าวันที่7มิคาเอลและกองกำลังเริ่มมองเห็นเขตสถาบันเผ่าเทพที่รอบนอกของสถาบันมีเผ่าเทพลอยตัวอยู่จำนวนมาก ที่เป็นแนวป้องกันชั้นแรกเท่านั้น
''โจมตี ฆ่า!''มิคาเอลตะโกนออกมาคลื่นพลังบางส่วนพุ่งเข้าใส่แนวป้องกันชั้นแรกแบบไม่ทันตั้งตัวโผล๊ะ! โผล๊ะ! โผล๊ะ! คนที่อยู่ในแนวป้องกันชั้นแรกระเบิดกลายเป็นละอองเลือดเป็นแถวกว่า1ใน4ของแนวป้องกันได้หายไปแล้ว
''รีบไปแจ้งผู้นำตอนนี้พวกมันมาถึงแล้ว ส่วนที่เหลือโจมตีและป้องกันอย่าให้พวกมันหลุดไปได้''หัวหน้าแนวป้องกันชั้นแรกตะโกนออกมาเพราะด้วยประสบการณ์ที่มากมายของมันจึงทำให้มันคงสติและออกคำสั่งได้ผิดกับคนอื่นที่เห็นพวกพ้องตัวเองตายไปต่อหน้าต่อตาแล้วเริ่มสติแตก
''ฆ่า ฆ่า ฆ่า''ทั้ง2ฝ่ายเริ่มพุ่งเข้าหากัน ฉัวะ! ฉัวะ! ฉัวะ! ตูม! ตูม! ตูม! แทบจะถูกกลืนกินในทันทีแนวป้องกันของเผ่าเทพหายไปในพริบตามันไม่สามารถป้องกันกองกำลังของมิคาเอลได้เลยและเรื่องจำนวนที่มากกว่าเองก็ไม่ได้ช่วยอะไรพวกมันเลย
''แย่แล้ว...นี่มันเกินกว่าที่คิดเอาไว้ ศัตรูล้วนมีพลังเทียบเท่าหรืออาจจะสูงกว่าระดับอาจารย์ระดับสูงเร็วเข้ารีบเปิดบาเรียป้องกันสูงสุด''บูม! บูม! บูม! บาเรียเข้าห้อมล้อมสถาบันด้วยความรวดเร็วตอนนี้แนวป้องกันเผ่าเทพได้ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกมันมั่นใจในบาเรียอันนี้มากเพราะถ้าหากมีพลังไม่ถึงระดับ95เทพจุติย่อมทำลายมันไม่ได้
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า เข้ามาสิไอ้พวกสวะ เมื่อ5,000กว่าปีก่อนพวกข้ากวาดล้างพวกเจ้าจนแทบไม่เหลือตระกูลมังกรผู้สังหารพระเจ้า? มันก็แค่ตระกูลชั้นต่ำในสายตาเผ่าเทพอย่างพวกข้าเท่านั้นนั่นแหละ''
''ถูกต้อง มดปลวกยังไงก็คือมดปลวก ทำไม? ทำหน้าแบบนั้นหมายความว่ายังไง ฮ่า ฮ่า ฮ่าหากไม่พอใจก็เข้ามาจัดการข้าสิ''เผ่าเทพที่คิดว่าปลอดภัยแล้วก่นด่าและดูถูกออกมาไม่ขาดสายนั่นทำให้สีหน้าคนของมิคาเอลมืดรึ้มลงทันที ตูม! ตูม! ตูม! ระดมโจมตีบาเรียแบบต่อเนื่องจนเวลาผ่านไปเพียงชั่วครู่กองกำลังของมิคาเอลก็หยุดโจมตีพร้อมกับใบหน้าที่ดูไม่ได้มากกว่าเดิมนั่นเพราะบาเรียที่โจมตีไปไม่สะเทือนแม้แต่นิดเดียว
''สะใจจริงๆ รอก่อนเถอะผู้นำของพวกข้ามาเมื่อไหร่พวกเจ้าได้ตายแน่''
''จริงหรือ? เพียงแค่บาเรียกระจอกๆพวกเจ้าคิดว่ามันจะหยุดข้าได้''ฟุ่บ! มิคาเอลปรากฎตัวหน้าบาเรียสายตาของมิคาเอลจับจ้องเข้าไปด้านในบาเรีบเผ่าเทพทุกคนล้วนขนลุกในฉับพลันสายตาของมิคาเอลเปรียบได้กับนักล่าที่แข็งแกร่งซึ่งพวกมันก็คือเหยื่อ เหยื่อที่ทำได้แค่รอความตาย
''หึ! อย่าปากดีให้มันมาก...''มันต้องนิ่งค้างก่อนจะพูดจบเพราะมิคาเอลยกนิ้วชี้ขึ้นมาแล้วจิ้มไปที่บาเรียมิคาเอลไม่จำเป็นต้องใส่ชุดเกราะมังกรเพราะพลังเท่าที่มีบวกกับขอบเขตพลังแค่นี้ก็เพียงพอที่จะทำลายบาเรียลงได้แล้ว แคร่ก! บาเรียตรงที่มิคาเอลจิ้มลงไปเริ่มแตกร้าวช้าๆ
''ข้าไม่ได้ปากดี เป็นพวกเจ้ามากกว่าที่ปากดีทำได้แค่หลบอยู่หลังบาเรียอย่างหวาดกลัวแท้ๆแต่กลับทำตัวเหมือนคนที่อยู่เหนือกว่า''เพล้ง! แตกลงแล้ว บาเรียที่พวกมันคิดว่าแข็งแกร่งแตกลงโดยที่อีกฝ่ายใช้เพียง1นิ้วเท่านั้นเอง
''ฆ่าให้หมด!''เสียงเย็นเยียบออกมาจากปากของมิคาเอล กองกำลังกระจายตัวแล้วลงมืออีกครั้ง
''หนี หรีเร็วเข้า''เผ่าเทพหวาดกลัว มันแยกตัวหนีออกไปทุกทางโดยไม่สนใจอะไรอีกแล้ว
''คิดหนี? เมื่อครู่เจ้าใช่มั้ยที่ท้าทายข้า ตายซะ''ตูม! ตูม! ตูม! โผล๊ะ!
''เก่งนักไม่ใช่หรือไงแล้วเจ้าจะหนีทำไม''เปรี้ยง! โผล๊ะ! โผล๊ะ! โผล๊ะ!กองกำลังของมิคาเอลลงมือฆ่าอย่างป่าเถื่อน ทั้งหมดโมโหมากที่โดนดูถูกก่อนหน้านี้

ตอนนี้มันจึงใช้ทุกอย่างที่มีในการฆ่าอีกฝ่ายอย่างโหดเหี้ยม

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่173:กวาดล้างเผ่าเทพ

คล้ายกับเรื่องราชาไร้บัลลังก์ ที่คุณอ่าน

ราชาไร้บัลลังก์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่173:กวาดล้างเผ่าเทพ

คล้ายกับเรื่องราชาไร้บัลลังก์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้