หยุดแกล้งฉันซะทีเถอะค่ะ คุณหนู !

“อือ...ดูเหมือนว่าวัตถุดิบในคลังมันจะเริ่มร่อยหรอแล้วสินะ...”อือ...เอายังไงดี...จะลงจากภูเขาไปตอนนี้ก็ไม่ได้ซะด้วยสิคฤหาสน์ของคุณหนูมิเรเซียตั้งอยู่บนยอดของภูเขาที่สูงกว่าระดับเมฆ แถมยังห่างไกลจากเมืองหรือหมู่บ้านอื่นๆ อย่างมากอีกด้วยแม้ว่าการเดินทางมันจะค่อนข้างลำบากมากๆ เลยก็เถอะ...แต่มันก็ไม่ได้มีปัญหามากมายถึงขนาดนั้นหรอกนะเพราะว่าเรามียานพาหนะที่ดีอยู่นี่นา...“นี่คุณหนูคะ เดี๋ยวฉันจะไปซื้อของในเมืองสักหน่อย...ท่านจะไปด้วยกันไหมคะ ?”“งือ...ไปด้วย...รอแปปนึงนะนาเรีย”คุณหนูมิเรเซียเดินลงมาจากชั้นสองในสภาพงัวเงียและเรือนร่างเปลือยเปล่าไร้สิ่งใดปิดบังจนเผยผิวกายอันขาวนวลอมชมพูของท่านออกมาอย่างชัดเจน...นี่ท่านพึ่งจะตื่นเอาป่านนี้เนี่ยนะคะ...เอาเถอะ มันก็ปกติเหมือนทุกๆ วันนั่นแหละน่า ซึ่งเราก็ชินกับมันแล้วล่ะแต่อย่างน้อยก็อยากจะให้ท่านเรียบร้อยเป็นกุลสตรีสักหน่อยก็ดีนะ...“นี่ท่านแก้ผ้านอนอีกแล้วเหรอคะ...”“ก็มันสบายกว่านี่นา เธอไม่ลองบ้างเหรอ ?”“...ไม่เอาหรอกค่ะ”ฉันถอนหายใจออกมาเบาๆ พร้อมกับมองคุณหนูที่ใช้เวทย์มนต์ชำระล้างร่างกายของตัวเอง พร้อมกับสร้างชุดเดรสขึ้นมาด้วยเวทย์มนต์เพื่อปกปิดผิวกายอันเปลือยเปล่าของตัวท่านเอง ก่อนที่ท่านจะพุ่งเข้ามากอดฉันอย่างร่าเริงเหมือนปกติ“เย้ ! เรียบร้อยแล้วล่ะนาเรีย เราไปเดทในเมืองกันเถอะ !”“เราแค่ไปซื้อของเฉยๆ นะคะ ไม่ได้ไปเดทกันสักหน่อย...แถมฉันก็บอกหลายครั้งแล้วนะคะว่าท่านอย่าพุ่งเข้ามากอดฉันแบบนั้นน่ะ- ว้าย !”ในขณะที่เธอกำลังเทศนาคุณหนูของเธออยู่นั่นเอง...เธอก็ต้องร้องออกมาด้วยความตกใจเมื่อจู่ๆ มิเรเซียก็อุ้มเธอขึ้นมาด้วยท่าอุ้มเจ้าสาว พร้อมกับสยายปีกมังกรออกจากแผ่นหลัง และบินพุ่งขึ้นฟ้าไปอย่างกะทันหันแน่นอนว่านั่นทำให้นาเรียที่ยังไม่ทันได้ตั้งตัวหรือแม้แต่เตรียมใจสักเล็กน้อย ร้องกรี๊ดออกมาพร้อมกับกอดคุณหนูของเธอแน่นด้วยความหวาดกลัวในทันที“กรี๊ดดดดดดดดด !”“ฮะๆๆๆ สนุกจังเลยนะ”“ไม่เห็นจะสนุกตรงไหนเลยค่ะ ! ไม่เอานะ ! อย่างน้อยก็ขอเวลาเตรียมใจสักหน่อยสิคะ ! กรี๊ดดดดดด !”นาเรียกรีดร้องออกมาอีกครั้งเมื่อมิเรเซียเร่งความเร็วในการบินมากขึ้น ซึ่งแน่นอนว่ามิเรเซียชอบภาพนั้นมากเลยล่ะแล้วด้วยสปีดอันแสนรวดเร็วนั่นเองที่ทำให้พวกเธอทั้งคู่สามารถมาถึงเมืองใกล้ๆ ได้ ภายในไม่กี่วินาทีเท่านั้นถึงแม้ว่าการมาถึงอย่างรวดเร็วจะเป็นสิ่งที่ดีก็เถอะ...แต่มันก็มีสิ่งที่ต้องแลกมาอยู่...“ฮึก...ฮึก...”“เอ่อ...ฉันขอโทษนะนาเรีย”“หึ !”นาเรียเมินหน้าหนีคุณหนูของเธอในสภาพที่แก้มป่องด้วยความงอน จนมิเรเซียถึงกับยิ้มแห้งๆ ออกมาง่ะ...แย่แล้วสิเธองอนแล้วล่ะ...งานเข้าแล้ว...แบบนี้เราโดนงดข้าวเย็นแหงๆ เลย...“...ขอบคุณที่มาส่งค่ะ...ถ้างั้นก็แยกกันตรงนี้เถอะค่ะ”นาเรียตอบขึ้นมาด้วยเสียงเรียบๆ และมองคุณหนูของเธอด้วยสายตาเย็นชาจนทำให้มิเรเซียรู้สึกเสียวสันหลังวาบขึ้นมาเอาแล้วไง...ถ้าเธอเป็นอย่างนี้แล้วง้อยากซะด้วยสิ...“ดะ-เดี๋ยวสิ ! รอฉันด้วยสินาเรีย !”มิเรเซียร้องเรียกเมดสาวมนุษย์สัตว์ของเธอด้วยสีหน้าที่ตื่นตระหนก ก่อนที่จะรีบวิ่งตามนาเรียไปในที่สุด...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ยานพาหนะอันดันหนึ่ง (?)

นิยายแนะนำ

หยุดแกล้งฉันซะทีเถอะค่ะ คุณหนู !

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ยานพาหนะอันดันหนึ่ง (?)

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้