9
ตอนที่ 9 ข้าไม่สนใจผู้ชายขี้เหร่
สีหน้าการแสดงออกของนางแปรเปลี่ยนเป็เคร่งขรึมดูจริงจังขึ้นทันที นางหันศีรษะมองย้อนกลับไปหาอย่างเ็า มุ่งเขม็งจับจ้องโม่เฉินหยวนที่ยืนแช่มอยู่ด้านหลังของนาง
“เื่ของข้ากลับหาใช่ธุระที่ท่านต้องห่วง เคยพูดเยี่ยงไรเอาไว้ข้าย่อมทำได้จริง เข้ามาสิ เดี๋ยวข้าจะฝังเข็มให้ก่อน”
“ฝังเข็ม?”
โม่เฉินหยวนอุทานเสียงทุ้มต่ำดุจน้ำแข็ง สีหน้าแววตาเจือความประหลาดใจอยู่หลายส่วน
เหลิงหยุนเจียวสบสายตาสงสัยคู่นั้นอย่างสงบเสงี่ยม ก่อนจะอธิบายให้อีกฝ่ายฟังโดยสังเขป
“นี่เป็วิชาการแพทย์เฉพาะตัวของข้า เป็เื่ปกติที่ท่านจะมิทราบ”
คล้อยหลังกล่าวจบ เห็นได้ชัดแจ้งว่า บรรยากาศโดยรอบพลันเย็นสงัดลดต่ำลงเล็กน้อย รัศมีแรงกดดันที่มองไม่เห็นเคลื่อนเข้ากดทับร่างกายของนางดุจหุบเขาไท่ซาน
แต่ถึงแบบนั้นเหลิงหยุนเจียวก็ยังคงกิริยาสงบไว้ได้ไม่เสื่อมคลาย พร้อมหยิบเข็มเหล็กน้ำแข็งออกมาจากห้วงมิติอย่างใจเย็น
ตอนที่นางระงับพิษให้ก่อนหน้า นอกจากจะช่วยเย็บาแให้แก่เขาแล้ว ก็ยังช่วยฝังเข็มเบื้องต้นเพื่อสกัดอาการพิษมิให้กำเริบอีกด้วยเช่นกัน
เข็มเหล็กน้ำแข็งเหล่านี้มีพิษร้ายฉาบเคลือบไว้อยู่ ตราบเท่าที่นาง้า สิ่งนี้สามารถคร่าชีวิตของโม่เฉินหยวนได้ทุกเมื่อ
ดูเหมือนว่าศาสตร์ทางด้านการแพทย์ในผืนพิภพแห่งนี้จะไม่เจริญเท่าโลกในชีวิตก่อนหน้าที่นางเคยอยู่มาก่อน
พวกเขาเหล่านี้ทราบเพียงวิธีการวินิจฉัย ดมกลิ่น และหลอมกลั่นสมุนไพรทำให้เป็โอสถชนิดพื้นฐานเพื่อรักษาคนป่วยเท่านั้น กระทั่งการจะล้างพิษจากภายในร่างกายออกไป ยังต้องใช้โอสถและยาขับพิษ แตกต่างจากโลกที่นางเคยอยู่ ที่คนในยุคโบราณรู้จักวิธีฝังเข็มและรมยา
บางทีผืนพิภพแห่งนี้ก็คล้ายกับโลกคู่ขนานกรายๆ เป็โลกที่ทักษะด้านการแพทย์ไม่ค่อยมีวิวัฒนาการเท่าที่ควร แต่เน้นหนักไปทางการประยุกต์ใช้พลังิญญาและลมปราณแทนเสียมากกว่า
เพราะเหตุนี้เอง นางจึงไม่แปลกใจเลยว่า เหตุใดโม่เฉินหยวนจึงไม่รู้ว่า การฝังเข็มคืออะไร
เหลิงเจียวเหนียงนั่งไม่ติดเก้าอี้เช่นกัน จึงลุกเดินออกไปยืนเฝ้าอยู่ด้านนอกแทน
โม่เฉินหยวนมุ่งมองไปทางเหลิงหยุนเจียวอยู่ครู่ใหญ่ แววตาเต็มไปด้วยความเคลือบแคลงระแวดระวัง เพียงแต่ว่าหน้ากากสีดำสนิทที่สวมใส่อยู่ได้ช่วยปกปิดสีหน้าเ่าั้ของเขาเอาไว้
เขาอยากรู้เสียเหลือเกินว่า สิ่งที่เรียกว่าการฝังเข็มมันคืออะไรกันแน่?
เหลิงหยุนเจียวเล่นกับเข็มเหล็กน้ำแข็งในมืออย่างชำนิชำนาญ เดินตรงมาหยุดอยู่เบื้องหน้าของเขาและกล่าวอย่างเ็าขึ้นว่า
“ถอดเสื้อผ้าของท่านออกมา”
“....” หญิงสาวนางนี้คงไม่คิดเล่นตุกติกเอาเปรียบอะไรเขากระมัง?
เหลิงหยุนเจียวถึงกับเลิกคิ้วกระตุกขึ้นทีหนึ่ง มองผ่านอ่านความคิดอ่านของโม่เฉินหยวนอย่างทะลุประโปร่ง
“ข้าไม่สนใจผู้ชายขี้เหร่”
“....”
ั์ตาของโม่เฉินหยวนหมองคล้ำลงหนึ่งส่วน สุดท้ายก็ยอมทำตามคำพูดของเหลิงหยุนเจียวและค่อยๆปลดเสื้อผ้าของตนออก
เหลิงหยุนเจียวจ้องสังเกตทุกอากัปกิริยาของอีกฝ่ายอย่างละเอียดถี่ถ้วน ม่านตาดำขยับขยายปรับขนาดเล็กน้อย พินิจมองเรือนร่างกำยำงดงามประหนึ่งรูปปั้นหล่อหยกขาวอย่างบรรจง ก่อนจะเดาะลิ้นส่งเสียงดัง กล่าวชมในทันใด
“รูปร่างดีเยี่ยม แต่น่าเสียดายที่ใบหน้าอัปลักษณ์”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น โม่เฉินหยวนก็แสยะยิ้มเย้ยเยาะสวนกลับไปทันที
“พื้นฐานของเ้าเองก็ไม่เลว แต่น่าเสียดายปากเก่งเกินไปหน่อย”
เหลิงหยุนเจียวเลิกคิ้วกระตุกขึ้นเล็กน้อย สีหน้าท่าทางดูเ็าขึ้นหนึ่งส่วน และปักเข็มเหล็กน้ำแข็งในมือทิ่มเข้าผิวเนื้อของเขาอย่างไร้ปราณีโดยมิได้ออมแรงใดๆ จนทำให้โม่เฉินหยวนต้องร้องครวญในลำคอด้วยความเ็ปเฉียบพลัน
“โทษที พลาดเป้าไปหน่อย พอดีมืดแล้ว แสงเทียนก็ไม่ค่อยสว่าง เลยมองเห็นไม่ชัด”
โม่เฉินหยวนพูดไม่ออก “...”
เขามั่นใจเกินร้อย นางจงใจใช้เข็มในมือแทงใส่เอง หรือบางทีหญิงสาวนางนี้อาจมีเจตนาสังหารเขาั้แ่แรก?
“กลัวข้าจะสังหารท่านรึ?”
ทุกขณะหลังจากที่เหลิงหยุนเจียวเริ่มใช้เข็มในมือ สีหน้าท่าทางของนางก็ดูสงบนิ่งขึ้นผิดหูผิดตา กระทั่งน้ำเสียงยังสงบราบเรียบและดูมีสมาธิมั่นคงมาก
“...”
เห็นว่าโมเฉินหยวนปิดปากเงียบไม่พูดอะไร เหลิงหยุนเจียวก็แสยะยิ้มกล่าวอธิบายต่อว่า
“โครงสร้างร่างกายมนุษย์นับว่าน่าสนใจอย่างแท้จริง มีจุดฝังเข็มทั้งหมดสามร้อยหกสิบสองจุดทั่วร่าง หากทำถูกวิธีขั้นตอนย่อมรักษาชีวิตได้ แต่หากผิดพลาดแม้สักนิด กลับคร่าชีวิตได้ทันทีเช่นกัน”
โม่เฉินหยวนหลับตาลงปิดสนิท ปลดปล่อยจิตสังหารที่ก่อตัวขึ้นกระจายออกครอบคลุมทั่วบริเวณ เห็นได้ชัดแจ้ง หญิงสาวนางนี้กำลังพูดจาไร้สาระเท่านั้น
เมื่อครู่นางเพิ่งบอกเองว่า หากทำพลาดแม้เพียงสักนิดย่อมถึงตาย แต่เ้าตัวกลับเพิ่งทำพลาดไปหมาดๆ แล้วเหตุใดเขายังมีชีวิตอยู่ได้สบาย?
“ไร้สาระ ไม่เคยพบเคยได้ยินมาก่อน”
“หุหุ”
เหลิงหยุนเจียวก่นเสียงหัวเราะคิกคักอย่างมีเลศนัย ยิ้มตอบด้วยสีหน้าเฉยเมยไปว่า
“เพราะข้าไม่มีเจตนาสังหารท่านอย่างไรเล่า”
ภายหลังฝังเข็มจนเสร็จสิ้น เหลิงหยุนเจียวก็ถอนเข็มทั้งหมดออกจากร่างของอีกฝ่าย และหยิบกระดาษกับพู่กันขึ้นมาเพื่อเขียนใบสั่งยาให้
“วัตถุดิบสมุนไพรในใบสั่งยารายการ้ามีไว้สำหรับแช่อาบ ส่วนรายการด้านล่างสำหรับหลอมกลั่นโอสถ ท่านควรรีบหาทางรวบรวมสมุนไพรเหล่านี้ให้ได้โดยเร็วที่สุด”
กล่าวมาถึงจุดนี้ เหลิงหยุนเจียวชะงักหยุดไปชั่วจังหวะ จ้องสังเกตชุดเสื้อผ้าการแต่งกายบนร่างของบุรุษผู้นี้ เห็นได้ชัดเจนว่า เสื้อผ้าของเขาถูกตัดเย็บมาอย่างประณีตงดงาม ภูมิหลังของชายผู้นี้หาใช่ธรรมดาอย่างแน่นอน
“ท่านมีผลึกิญญาหรือไม่?”
สกุลเงินสากลที่ใช้จับจ่ายซื้อของในผืนพิภพแห่งนี้ คือสิ่งที่เรียกว่า ผลึกิญญา
และยิ่งผลึกิญญามีความบริสุทธิ์มากเท่าไหร่ มูลค่าของผลึกิญญาเ่าั้ก็จะยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น