บทที่ 36
ภายในห้วงอสูร
ในตอนนี้หวงหมิงรู้แล้วว่าตนเองนั้นหลุดเข้ามาภายในห้วงอสูร
ภายในสถานที่แห่งนี้เปรียบเสมือนกับดันเจี้ยนของภายในเกมออนไลน์ห้วงอสูรมันเป็นสถานที่ขนาดใหญ่ที่มีพวกสัตว์อสูรจำนวนมากอยู่
ในการหลุดเข้ามาภายในสถานที่แห่งนี้แน่นอนว่าถ้าอยากจะออกไปก็มีหนทางเดียวคือการที่จะต้องสังหารผู้ที่เป็นแกนกลางของดันเจี้ยนแห่งนี้
การสังหารผู้ที่เป็นแกนกลางของดันเจี้ยนแห่งนี้คือการสังหารสัตว์อสูรที่แข็งแกร่ง
โดยห้วงอสูรมันแบ่งแยกออกเป็นระดับ
ห้วงอสูร [ดันเจี้ยน]
- รังอสูร [สีขาว]
- ชุมนุมอสูร [สีฟ้า]
- ร้อยอสูร [สีม่วง]
- กองทัพอสูร [สีแดง]
- มิติอสูร [สีดำ]
- พิภพอสูร [สีทอง]
นี่คือความแข็งแกร่งของพวกห้วงอสูรในแต่ละระดับรวมไปถึงความหายากด้วยเช่นเดียวกัน
แน่นอนว่าห้วงอสูรระดับสูงขึ้นมันก็จะมีโอกาสพบเจอพวกสัตว์อสูรที่มีระดับสูงขึ้นแต่ว่าผลตอบรับหรือว่าค่าตอบแทนที่ได้รับมามันก็จะมากขึ้นเช่นเดียวกัน
หวงหมิงคิดว่าในตอนนี้สถานที่ที่ตนเองนั้นหลุดเข้ามามันคือระดับต่ำที่สุด
สำหรับภายในสถานที่แห่งนี้แล้วก็จะมีโอกาสพบเจอมอนสเตอร์หรือว่าสัตว์อสูรที่อยู่ในระดับที่เขาสามารถรับมือได้
แต่สิ่งที่ทำให้หวงหมิงจำเป็นจะต้องกังวลก็คือเกี่ยวกับเรื่องจำนวนของพวกมัน
จำนวนของพวกมันน่าจะเป็นสิ่งที่เขานั้นน่าจะต้องกังวลมากที่สุดห้วงอสูรมันเป็นสถานที่ที่มีพวกสัตว์อสูรอยู่เป็นจำนวนมาก
โดยจำนวนของพวกมันมากมายขณะที่สามารถรับมือได้ยากเย็น
หวงหมิงว่าสิ่งที่ตอนนี้มันอันตรายจริงๆมันก็คือการที่ตัวของเขาเป็นตัวละครภายในเกม
ตอนที่เป็นผู้เล่นภายในเกมนี้แน่นอนว่าถึงแม้ว่าจะตายไปแต่เขาเองก็ยังคงสามารถฟื้นคืนชีพกลับมาไม่ได้
มันจะแตกต่างออกจากภายในเกมถ้าเขาเป็นตัวละครการโดนสังหารภายในสถานที่อย่างนี้เขาก็จะตายทันที
เพราะแบบนั้นมันเลยทำให้ตัวของเขาจำเป็นจะต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้มาเป็นอันดับแรก
เขาหลุดเข้ามาภายในสถานที่แห่งนี้พร้อมกับองครักษ์ของตนเองประมาณสิบคน
เดินเข้ามาบริเวณห้วงอสูร หวงหมิงผู้นำทางองครักษ์บริเวณด้านหลังเขาเดินอยู่บริเวณด้านหน้าโดยที่ใบหน้าไร้ซึ่งความ
ผิดจากพวกองครักษ์ที่อยู่บริเวณด้านหลังที่พวกมันกำลังแสดงท่าทางหวาดกลัว
ในตอนนี้หลุดเข้ามาภายในสถานที่แห่งนี้นานเป็นอย่างมากลองนับดูแล้วตัวของพวกเขาหลุดเข้ามาน่าจะได้สักประมาณสามถึงสี่ชั่วยามได้แล้ว
หวงหมิงองครักษ์ของตนเองเดินผ่านเส้นทางมาพบเจอสัตว์อสูรระดับต่ำเป็นจำนวนมาก
แต่ว่าพวกเขาเองก็สามารถจัดการพวกมันได้ทั้งหมดนั้นไม่ใช่เรื่องที่ยากลำบากเพราะว่าสัตว์อสูรที่พบเจอเป็นสัตว์อสูรระดับสีขาวซึ่งเป็นสัตว์อสูรระดับต่ำ
หวงหมิงได้มาหยุดพักที่บริเวณโขดหินสูงแห่งนึง
สภาพห้วงอสูรมันไม่ได้แตกต่างจากโลกภายนอกมีทรัพยากรมีเสบียงอาหารทุกอย่าง
เรียกง่ายว่ามันคือห้วงภวังค์หรือว่าห้วงมิติทับซ้อนที่ถูกสร้างขึ้นมา
ภายในสถานแห่งนี้มันจะมีทัศนียภาพที่กำหนดเอาไว้ตามห้วงอสูรโดยห้วงอสูรแห่งนี้จากที่มองเห็นด้วยสายตามันเป็นเหมือนกับห้วงอสูรที่เป็นเทือกเขา
ส่วนใหญ่แล้วบริเวณรอบๆก็มีแต่พวกโขดหินสูงทางเดินหินไม่มีอะไรเลย
พวกเขาทั้งหมดมาหยุดพักบริเวณด้านบนโขดหินที่สูงจากพื้นประมาณสามสี่เมตรการที่พรรคที่สถานที่แห่งนี้มันก็เป็นเพราะว่าจะสามารถป้องกันภัยอันตรายที่มาจากบริเวณด้านล่างได้
กองไฟกองหนึ่งถูกจุดขึ้นตั้งบริเวณใจกลางที่พัก
หวงหมิงนั่งอยู่บริเวณโขดหินด้านหน้าของเพลิงมองพวกสภาพของพวกองครักษ์ของตนเอง
เขามองท่าทางของพวกมันแล้วคิดภายในใจ “ พวกมันยังไหวอยู่ ”
“ โชคดีที่ว่าหลุดเข้ามาภายในสถานที่แห่งนี้ตอนที่ฝึกฝนจนเสร็จเรียบร้อยแล้วไม่เช่นนั้นถ้าหลุดเข้ามาก่อนหน้านี้คงจะไม่มีโอกาสรอดออกไปอย่างแน่นอน ”
หวงหมิงรู้สึกว่ายังโชคดีที่ตัวของเขานั้นหลุดเข้ามาภายในสถานที่แห่งนี้โดยผ่านการฝึกฝนมาเรียบร้อยแล้ว
อย่างพวกองครักษ์พวกนี้ก่อนหน้านี้มันมีระดับเพียงแค่ระดับสี่สิบเท่านั้นหลังจากที่ได้พัฒนาความสามารถของตนเองตอนนี้พวกมันเองก็มีระดับเพิ่มขึ้น
จึงทำให้สามารถเอาชีวิตรอดภายในห้วงอสูรได้
ห้วงอสูรที่ผ่านมาพบเจอเพียงแค่สัตว์อสูรระดับสีขาวซึ่งสัตว์อสูรระดับนี้เองก็เป็นสัตว์อสูรในระดับที่มันไม่ได้แข็งแกร่งอะไรขนาดนั้นพวกเขาสามารถรับมือได้
ในขณะที่กำลังนั่งพักหนึ่งในพวกมันทำการเอ่ยถามองค์รัชทายาทที่อยู่บริเวณด้านหน้า“ องค์รัชทายาทพะย่ะค่ะต่อจากนี้จะทำอย่างไร ”
พวกองครักษ์พวกนี้มันต้องการคำสั่ง ในตอนนี้พวกมันเหมือนกับว่าเป็นเรือที่ไร้หางเสือ
ได้แต่เดินทางตามรัชทายาทโดยที่ไม่รู้อะไรเลยพวกมันมีหน้าที่ที่จะทำการสังหารพวกสัตว์อสูรเท่านั้น
เพราะแบบนั้นในตอนนี้มันเลยอยากจะรู้ว่าสิ่งที่พวกมันควรจะทำต่อจากนี้คืออะไรกันแน่
หวงหมิงแสดงใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสงบนิ่งมองไปที่องครักษ์พวกนั้นก่อนที่ตัวของเขาจะยกนิ้วขึ้นหน้าชี้ตรงไปยังสถานที่แห่งหนึ่งที่ไก่ออกจากจุดที่พวกเขา
รอบๆถูกปกคลุมไปด้วยความมืดแต่ว่ามองตามนิ้วมือนั้นไปบริเวณปลายนิ้วมือชี้ตรงไปที่ภูเขาลูกหนึ่ง
มันอยู่ไกลจากจุดที่พวกเขาอยู่ประมาณหนึ่งแต่เพราะว่ามันมีขนาดที่ใหญ่พวกเขาเลยสามารถสังเกตเห็นได้แม้ว่าจะเป็นในช่วงยาม
หวงหมิงพูดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว “สถานที่แห่งนั้นพวกเราต้องเดินทางไปในวันพรุ่งนี้ ”
“ ตรงจุดนั้นถ้าเราสามารถสังหารสัตว์อสูรที่อยู่บริเวณด้านบนนั้นได้พวกเราเองก็จะสามารถออกจากสถานที่แห่งนี้ได้”
หวงหมิงในฐานะผู้เล่นมากประสบการณ์เขารู้ได้ในทันทีว่าพวกบอสของห้วงอสูรมันอยู่
โดยทั่วไปแล้วมันจะอยู่บริเวณใจกลางของสถานที่แห่งนี้หรือก็คือตรงนั้นเอง
พวกทหารพวกนั้นรับคำสั่ง หลังจากนั้นราตรีนั้นก็ได้ผ่านพ้นไป
เช้าวันถัดมาเดินทางมาถึง
พวกเขาได้เริ่มทำการเดินทางมุ่งตรงต่อไปยังเป้าหมายสัตว์อสูรพบเจอเป็นจำนวนมาก
พวกสัตว์อสูรที่ปรากฏกายออกมาความหนาของพวกเขาเป็นสัตว์อสูรจำพวกประเภทหมาป่าหรือสุนัขล่าเนื้อ
พวกมันไม่ได้มีพวกสัตว์อสูรที่มีร่างกายใหญ่โตเรื่องมีพละกำลังที่มากมาย
พวกองครักษ์ที่ฝึกฝนมากตลอดรายวันเลยสามารถรับมือได้อย่างง่ายดายใช้เวลากว่าครึ่งวันในการเดินทางจากจุดที่ตนเองอยู่มุ่งตรงไปยังจุดนั้น
ช่วงเวลาประมาณยามบ่ายของวันแม้ว่าท้องนภาบริเวณด้านบนมันจะเต็มไปด้วยความมืดมิดแต่ว่าทั่วทั้งบริเวณถูกปกคลุมไปด้วยความร้อน
นี่เป็นสิ่งที่สามารถรู้ได้ในทันทีว่าในตอนนี้เป็นช่วงเวลาประมาณยามบ่ายของ
หวงหมิงนำพาองครักษ์ประมาณสิบคนของตนเองเดินขึ้นไปจนถึงบริเวณด้านบนนั้น
เมื่อเดินทางขึ้นไปจนถึงบริเวณด้านบนบริเวณด้านบนยอดเขามันเป็นลานกว้างขนาดใหญ่เป็นลานหินอันกว้างขวางที่ปรากฏร่างของสิ่งมีชีวิตต่อหนึ่งจุดบริเวณด้านหน้า
หวงหมิงขมวดคิ้วทั้งสองข้างเข้าหากันในตอนนี้สิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้ามันแตกต่างจากสัตว์อสูรที่เคยพบเจอมาก่อน
ร่างของฉันอสูรที่อยู่บริเวณด้านหน้าร่างกายของมันเป็นหินผาอันแข็งแกร่งมีร่างกายใหญ่โตความมัน ทั่วทั้งร่างกายเหมือนกับหินศิลาเราขอบร่างกันกลายเป็นร่างกาย
“ สัตว์อสูรประเภทศิลาหิน ”หวงหมิงรู้ได้ในทันทีเมื่อมองเห็นเจ้าสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้า
เจ้าสัตว์อสูรที่อยู่บริเวณด้านหน้าของเขาในตอนนี้มันเป็นสัตว์อสูรประเภทศิลาหิน
จบบท
848K
![อสูรมังกรฟ้า เล้งซาน [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1605060925_7669644.webp)
