บทที่ 124
เริ่มออกตามหา
นักผจญภัยที่อยู่บริเวณด้านหน้ากินอาหารอย่างเอร็ดอร่อยท้องของพวกมันที่กำลังหิวตอนนี้มีอาหารตกถึงท้องดูมีชีวิตชีวาขึ้นมาในทันที
เดย์มีอาหารพวกนี้มากพอมากขนาดที่สามารถอยู่ภายในสถานที่แห่งนี้ได้เป็นเดือนหรืออาจจะมากกว่านั้น
เพราะว่าเขาสามารถซื้ออาหารใหม่เมื่อไหร่ก็ได้เพียงแค่ทำการซื้อผ่านร้านค้าของระบบที่เป็นความสามารถของเขา
ในตอนนี้พวกนักผจญภัยบริเวณด้านหน้าได้เติมพลังด้วยอาหารของเดย์
เดย์เองและอย่างภายในมือของตนเองเช่นเดียวกันเขาเองก็ต้องการอาหารและต้องการของตกถึง
นักบุญหญิงคนนั้นค่อยๆเดินเข้ามาใกล้ๆนั่งลงใกล้ๆเดก่อนที่จะถาม“ ความสามารถกระเป๋ามิติหรือช่องเก็บของมิติเป็นความสามารถที่ผู้คนมากมายต่างตามหา”
“ ความสามารถแบบนี้มีแต่ผู้คนมากมายต้องการตัวของนายบางทีการแสดงออกมาให้ผู้คนจำนวนมากเห็นอาจจะไม่ดีสักเท่าไหร่”
สำหรับนักผจญภัยแล้วความสามารถที่ชื่อว่าช่องเก็บของมิติหรือว่ากระเป๋ามิติถือว่าเป็นสิ่งสำคัญ
มันเป็นสิ่งที่ไม่ว่าผู้ใดก็อยากจะได้
ถึงขนาดที่ถ้าคนไหนมีสกิลช่องเก็บของมิติอยู่ภายในของคนคนนั้นจะได้เข้าร่วมปาร์ตี้ระดับสูงโดยที่ไม่ต้องผ่านเงื่อนไขอะไรเลย
ในขณะเดียวกันผู้คนมากมายเองก็กำลังแย่งชิงพวกคนที่มีความสามารถแบบนี้ด้วยเช่นเดียวกัน
นักบุญหญิงคนนี้เลยทำการพูดออกมาเพื่อที่จะบอกว่าให้เขานั้นพยายามเก็บเรื่องความสามารถนี้เอาไว้เป็นความลับบ้างก็ดี
เดย์ได้ยินแบบนั้นพยักหน้าตอบรับกลับไป “ เข้าใจแล้ว ”
“ ว่าแต่ตัวของนายมีความสามารถแบบไหนบ้างที่มองเห็นมาเป็นคนที่มีความสามารถในด้านการต่อสู้ระยะประชิดแถมยังใช้เวทมนตร์ได้อีกหลายประเภทแถมยังมีความสามารถในการชำระล้างเหมือนแสงแห่งเทพธิดา ”
“ ในตอนนี้ยังมีสกิลกระเป๋ามิติอีกไม่ว่ายังไงฉันก็ไม่เคยพบเจอคนที่มีความสามารถมากมายขนาดนี้”
เธอถามออกมาด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น
สำหรับตัวตนเดย์แล้วเขาถือว่าเป็นตัวตนที่แตกต่างออกไปจากคนอื่นอย่างชัดเจน
ความสามารถของเขาแต่ต่างจากคนธรรมดาทั่วไปมองเห็นเพียงแค่ครั้งเดียวก็รู้ได้ในทันที
“ ไม่รู้สิความสามารถของฉันอย่างนั้นเหรอบางทีอาจมีแค่นี้ก็ได้”
“ อย่างสนใจเกี่ยวกับเรื่องความสามารถพวกนั้นเลยในตอนนี้สิ่งที่ควรจะสนใจก็คือการที่พวกเราจะทำอย่างไงให้ออกจากสถานที่แห่งนี้ดีกว่า”
“ ว่าแต่ภายในสถานที่แห่งนี้หลังจากเกิดภัยพิบัติแล้วมันจะไม่สามารถออกไปได้อย่างนั้นเหรอ”
“ ประตูมิติจะถูกปิดตายบริเวณด้านนอกมันจะอยู่ในสภาวะที่เรียกว่าการเปลี่ยนแปลงของประตูมิติ”
“ โดยประตูมิติบริเวณด้านนอกจะไม่มีทางเปิดขึ้นจนกว่าพวกผู้คนในนี้ตายหมดแล้วเท่านั้น” เธอทำการพูดออกมาเกี่ยวกับรายละเอียดเรื่องนี้
เดย์ทำความเข้าใจกับมันเขามองไปบริเวณรอบๆ “อย่างนั้นเหรอแสดงว่าในตอนนี้สิ่งที่พวกเราควรทำที่สุดก็คือการออกไปจากสถานที่แห่งนี้ให้เร็วที่สุดสินะ”
“ เอาล่ะพักกันพอแล้วเดินทางกันต่อเถอะ ”
เดย์ได้บอกกับพวกนักผจญภัยบริเวณด้านหน้า
หลังจากนั้นพวกเขาก็เริ่มทำการเดินทางต่อภายในสถานที่แห่งนี้มีมอนสเตอร์ที่แข็งแกร่งปรากฏออกมาพวกมันเป็นมอนสเตอร์ที่อยู่ในระดับA+
แต่ว่าเดย์สามารถจัดการพวกมันทั้งหมดได้เขามีความแข็งแกร่งจนน่าเหลือเชื่อมีความแข็งแกร่งขณะที่พวกนักผจญภัยบริเวณรอบๆนั้นต่างพากันประหลาดใจว่าเขาอยู่ในระดับบีจริงๆอย่างงั้นหรอ
ความแข็งแกร่งของเขาในตอนนี้มันพุ่งสูงขึ้นไปจนอยู่เหนือระดับเอได้แล้ว
เพราะถึงกับสามารถสังหารมอนสเตอร์ระดับเอได้ด้วยตัวคนเดียว
ร่างของอสรพิษเจ็ดสีดำขนาดใหญ่ได้ค่อยๆร่วงหล่นลงมากระแทกกับพื้นอย่างรุนแรง“ ตรึง!!! ”
ร่างกายของมันหล่นลงมากระแทกกับพื้นอย่างรุนแรงเลือดอาบไปทั่วทั้งบริเวณก่อนที่ร่างกายของมันจะค่อยๆแปรเปลี่ยนกลายเป็ศิลาเวทย์
เจ้างูขนาดยักษ์ตัวนี้เดย์เองก็เป็นคนที่สังหาร
ดาบภายในมือของเขาเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดของมันหลังจากที่สามารถสังหารมันได้ดาบภายในมือมันเองก็ทรุดโทรมจนไม่สามารถใช้ได้แล้ว
เดย์โยนมันทิ้งไปอย่างรวดเร็ว “ด่าพวกนี้เป็นพวกไอเทมระดับซิลเวอร์เป็นไอเทมระดับธรรมดาทั่วไป ”
“ มันมีความแข็งแกร่งอยู่ในระดับธรรมดาเป็นดาบเวทย์ที่มีความแข็งแกร่งขึ้นมาจากดาบธรรมดาทั่วไป”
“ เมื่อต้องใช้ในการต่อสู้กับพวกมอนสเตอร์ระดับเอเพียงแค่ทำการต่อสู้กับมอนสเตอร์ตัวเดียวมันก็ผุพังจนไม่สามารถใช้งานได้”
“ โชคดีที่เราซื้อพวกดาบเวทย์ที่มีระดับอยู่ในระดับซิลเวอร์จัดเตรียมเอาไว้ภายในช่องเก็บของจำนวนมากเลยสามารถใช้งานและทิ้งมันไปได้”
เดย์ใช้งานมันครั้งเดียวและก็ทิ้งเพราะว่าหลังจากที่มาปะทะกับพวกมอนสเตอร์ระดับเอ
“ เราสังหารมันได้ประมาณสิบกว่าตัวได้แล้วมั้งตอนนี้ก็เดินทางออกมาจากจุดนั้นหลายกิโลแล้วยังไม่พบเจอใครภายในบริเวณนี้เลย ”
“ เอาเถอะลองเดินต่อไปอีกสักหน่อยบางทีอาจจะพบเจอเบาะแสสำคัญก็ได้” เดย์นำเอาดาบอีกเล่มออกมาจากช่องกระเป๋ามิติแล้วก็เดินทางต่อ
พวกที่อยู่บริเวณด้านหลังนักผจญภัยพวกนั้นรับหน้าที่เพียงแค่ทำการสนับสนุนเดย์เท่านั้น
พวกเขาได้ทำการเดินทางมุ่งตรงต่อไปอย่างรวดเร็ว
หลังจากที่ทำการเดินทางไปบริเวณด้านหน้าสักพักในตอนนี้พวกเขาได้เดินทางไปจนถึงบริเวณสถานที่ที่มีพลังเวทย์บริเวณรอบๆหนาแน่นเป็นอย่างมาก
เดย์ที่กำลังเดินอยู่เท้าทั้งสองข้างหยุดลงเขาเริ่มสัมผัสได้ถึงบรรยากาศบริเวณรอบๆที่มันสั่นไหว
เขามองไปบริเวณรอบๆก่อนที่จะพูดขึ้นมา “บรรยากาศบริเวณรอบๆสั่นไหวพลังเวทย์อย่างงั้นหรอ ”
นักบวชหญิงที่อยู่บริเวณด้านหลังเดย์ก้าวเท้าออกมาด้านหน้าขมวดคิ้วเข้าหากันก่อนที่จะพูดขึ้น“ สัญญาณที่ว่าพวกเราเข้าใกล้แกนกลางของดันเจี้ยน ”
“ เวลาที่พวกเราทำการเข้าใกล้แกนกลางของดันเจี้ยนพลังเวทย์บริเวณรอบๆจะเข้มข้นมากขึ้นรวมไปถึงพลังเวทย์สั่นไหวที่เกิดขึ้นภายในชั้นบรรยากาศด้วย” เธอทำการพูดออกมาด้วยใบหน้าจริงจัง
ในตอนนี้เข้าใกล้แกนกลางของดันเจี้ยนแห่งนี้มากขึ้นเรื่อยๆ
ตรงบริเวณแกนกลางของดันเจี้ยนมันก็ชัดเจนอย่างที่พูดมันคือสถานที่ที่มีบอสของดันเจี้ยนแห่งนี้อยู่
เดย์มองไปบริเวณรอบๆเขาสัมผัสได้ถึงบางอย่างดวงตาก้มมองตามลงที่นำโคลนบริเวณพื้น
น้ำที่อยู่บริเวณพื้นสูงขึ้นมาถึงหัวเข่าสีของมันได้เปลี่ยนไปดวงตาของเขามองเห็นว่าสีของมันกลายเป็นสีแดง
“ เลือด!!! ”เค้ารู้ได้ในทันทีว่าสิ่งที่มันอยู่บริเวณด้านล่างในตอนนี้มันคือเลือดอย่างชัดเจน
ดวงตามองตรงไปด้านหน้าเมื่อมองตรงไปก็พบเห็นเข้ากับร่างของพวกนักผจญภัยจำนวนมากนอนตายเกลื่อนกลาดอยู่ตามพื้นบริเวณด้านหน้าซากศพนอนกองเป็นภูเขา
น่าจะมีนักผจญภัยนับร้อยคนที่สิ้นชีวิตอยู่บริเวณนั้น
พวกนักผจญภัยที่เดินทางมาพร้อมกับเดย์ใบหน้าของพวกมันได้เปลี่ยนสีไปตอนนี้บนใบหน้าแสดงท่าทางหวาดกลัวออกมากับสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้าในตอนนี้
[ ระบบ :ตรวจพบพลังเวทย์จำนวนมหาศาล]
[ ระบบ :เข้าสู่แกนกลางของดันเจี้ยน ]
[ ระบบ :หนองน้ำแห่งความตายปรากฏใกล้บริเวณด้านหน้า]
ข้อความจากระบบปรากฏขึ้นมาบริเวณด้านหน้าอย่างต่อเนื่องแสดงให้มองเห็นว่าตอนนี้สิ่งที่มันปรากฏออกมาบริเวณด้านหน้ามันคือร่างของบอสขนาดใหญ่
ผิวน้ำบริเวณรอบๆเริ่มเคลื่อนไหวมีร่างของมอนสเตอร์ขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นมาจากพื้นดินบริเวณด้านล่าง
พวกเขาที่กำลังยืนอยู่ต่างพากันตั้งท่าเตรียมตั้งรับกับสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้าอย่างรวดเร็ว
ลำตัวยาวสูงเสียดฟ้าร่างของสิ่งมีชีวิตที่อยู่บริเวณด้านหน้ามันคือมอนสเตอร์ที่มีรูปร่างคล้ายคลึงกับอสูรกายหนอนขนาดมหึมา
เดย์มองเห็นเจ้าสิ่งที่อยู่ด้านหน้าตกตะลึงเป็นอย่างมากถึงกับอุทานออกมาภายในใจ“ เจ้านี้อย่างงั้นหรอบอสภายในดันเจี้ยนแห่งนี้ ”
จบบท