"เชน! เชน! เชน! เชนจ์!!"
"ดึ๋งดั๋งๆ อู้วว!? ไอ้เหี้ย... นมโคตรขาวเลยว่ะ"
"มึงดูจังหวะนี้สิ... ไหลออกข้างชัดๆ เลยโว้ยยย!"
เสียงตะโกนโหวกเหวกด้วยความหื่นกระหาย
ของชายไทยกลุ่มหนึ่งดังขึ้นไม่ไกลจากที่ฉันนั่งอยู่นัก
พวกเขากำลังสุมหัวกันดูหน้าจอสมาร์ทโฟนที่เปิดคลิปวิดีโอหนึ่งวนซ้ำไปซ้ำมา
เสียงเพลงเบสหนักๆ ที่ลอดออกมาจากลำโพงเครื่องนั้น... ฉันจำมันได้แม่นยำ
งึ?
ใช่ค่ะ... นั่นคือเสียงเพลงที่ฉันเคยขึ้นโชว์
ฉันชื่อ "ควอน อึนบี" ค่ะ
เป็นไอดอลสาวเกาหลีที่ถ้าจะบอกว่าดังพลุแตกก็อาจจะพูดได้ไม่เต็มปากนัก
แต่ถ้าพูดถึง "หน้าอก" ของฉันล่ะก็...
ฉันมั่นใจว่าผู้ชายค่อนโลกต้องเคยผ่านตามาบ้าง
ฉันเคยเป็นหัวหน้าวงเกิร์ลกรุ๊ปที่พยายามประคับประคองน้องๆ มาอย่างเต็มที่
พวกเด็กๆ มักจะเรียกฉันว่า "แม่" เพราะฉันคอยดูแลเอาใจใส่พวกเธอทุกเรื่อง
แต่หลังจากวงเริ่มอิ่มตัวและแยกย้ายกันไปรับงานเดี่ยว
ชื่อของฉันกลับกลายเป็นไวรัลระดับโลกเพียงชั่วข้ามคืน...
ไม่ใช่เพราะทักษะการร้องที่ฉันฝึกฝนมานับสิบปี
ไม่ใช่เพราะการเต้นที่คมชัดทุกท่วงท่า...
แต่เป็นเพราะงาน "วอเตอร์บอม" (Waterbomb) ครั้งนั้นครั้งเดียวแท้ๆ!
ภาพที่ฉันใส่แจ็คเกตตัวบางทับบราแบบผูกเชือกสีขาวตัวเล็กจิ๋ว
แล้วเต้นสะบัดไปตามแรงเพลงจนหน้าอกไซส์ใหญ่พิเศษของฉันกระเพื่อมไหว
มันแรงจนบราตัวน้อยแทบจะรั้งเอาไว้ไม่อยู่ เนื้อนมขาวๆ ปลิ้นทะลักออกมาตามแรงเหวี่ยง
ฉายา "ราชินีวอเตอร์บอม" จึงถูกประเคนให้ฉันตั้งแต่วันนั้น
และตอนนี้... ฉันกำลังนั่งอยู่ที่สนามบินในประเทศไทย
ในสภาพที่พยายามพรางตัวสุดชีวิตด้วยหมวกปีกกว้างและแว่นตากันแดดแบรนด์เนม
แต่นั่นดูเหมือนจะปิดบัง "ความยิ่งใหญ่" ของร่างกายฉันไม่ได้เลยสักนิด
"ฮี่ฮี่ แม่งเอ๊ย อยากเย็ดซักที... นมใหญ่ๆ แบบนี้จะขยำให้เนื้อปลิ้นเลย"
เสียงชายคนหนึ่งในกลุ่มนั้นพูดขึ้นพลางทำท่าทางขยำมือกลางอากาศ
สายตาของพวกมันจ้องมองไปที่จอโทรศัพท์ที่มีร่างของฉันกำลังเต้นเปียกโชก
"มึงดูสิ... สาวคนนั้น... ท่าทางจะเป็นคนเกาหลี
นมใหญ่เหมือนอึนบีเลยด้วยว่ะ"
"เชี่ย... จริงด้วยว่ะ มึงดูนั่น... นมหรือหัวเด็ก!?"
พวกมันเริ่มเปลี่ยนเป้าหมายจากหน้าจอมาที่ตัวจริงที่นั่งห่างไปไม่กี่เมตร
ฉันที่นั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้พักผ่อน
รู้สึกได้ถึงรังสีความหื่นที่พุ่งตรงมาที่หน้าอกของฉัน
แม้จะใส่เสื้อผ้าปิดมิดชิดกว่าในคลิป แต่น้ำหนักของเต้านมที่กดทับลงบนตัก
มันก็ทำให้เสื้อยืดเนื้อดีที่ฉันใส่มาเน้นรูปทรงจนเห็นส่วนโค้งเว้าชัดเจนเกินไป
งึ?
ถึงฉันจะฟังภาษาไทยไม่ออก
แต่โทนเสียงต่ำๆ และอาการน้ำลายสอของพวกมัน
มันชัดเจนจนฉันต้องลอบถอนหายใจภายใต้หน้ากากอนามัย
"ไอ้พวกผู้ชายชั้นต่ำ..."
ฉันบ่นพึมพำเป็นภาษาเกาหลีในใจ
กลิ่นตัวโชยๆ และหน้าตาที่ดูไม่ได้ทำความสะอาดมาหลายวันของพวกมัน
ทำให้ฉันรู้สึกคลื่นเหียนจนอยากจะเดินหนีไปให้พ้นๆ
แต่จะให้ทำยังไงได้ล่ะคะ?
ในเมื่อความผิดพลาดมันเริ่มขึ้นตั้งแต่ที่อินชอนแล้ว...
"พี่คะ หนูขอโทษจริงๆ อยู่ดีๆ ก็มีงานเข้า... หนูไปเที่ยวด้วยไม่ได้แล้วค่ะ"
"เฮ้อ... ไม่เป็นไรจ้ะ ตั้งใจทำงานนะ"
นั่นคือเสียงของน้องในวงที่นัดแนะกันดิบดีว่าจะมาพักผ่อนที่เมืองไทยด้วยกัน
แต่สุดท้ายพวกเธอกลับติดงานด่วน ทิ้งให้ฉันที่ว่างงานอยู่คนเดียวต้องตัดสินใจ
จะแคนเซิลทริปก็เสียดายค่าตั๋วเครื่องบินและที่พักระดับห้าดาว
ฉันเลยเลือกที่จะ "ฉายเดี่ยว" มาเมืองไทยเพียงลำพัง
ไอดอลสาวเกาหลีอย่างฉัน ที่มักจะมีเมเนเจอร์คอยกั้นทางให้เสมอ
ตอนนี้กลับต้องมานั่งเผชิญหน้ากับพวกผู้ชายปากเสียกลางสนามบินต่างแดน
หน้าอกของฉันเริ่มรู้สึกหนักอึ้งขึ้นมาดื้อๆ เมื่อรู้ว่าไม่มีใครช่วยกันสายตาพวกนี้ให้
"ซี๊ดซ์... มึงดูสิ พอขยับตัวที นมกระเพื่อมโชว์เลยว่ะ"
หนึ่งในพวกมันยังไม่เลิกพยายามที่จะมองลอดชายแขนเสื้อของฉัน
ทุกครั้งที่ฉันขยับแขนเพื่อหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเช็คแผนที่
หน้าอกขาวอวบทั้งสองข้างก็บดเบียดเข้าหากันจนเกิดร่องลึกน่าเสียวไส้
มันส่ายไหวไปมาเหมือนเยลลี่นุ่มๆ ที่บรรจุอยู่ในภาชนะที่คับแน่นเกินไป
เสื้อผ้าที่ฉันคิดว่าเรียบร้อยแล้ว กลับยิ่งเน้นความสล้างให้เด่นชัดขึ้น
"อ๊า... ร้อนจังเลยนะประเทศไทย"
ฉันพึมพำออกมา พลางใช้มือเรียวสวยโบกพัดลมที่หน้าอกเบาๆ
หารู้ไม่ว่าท่าทางแบบนั้นมันยิ่งทำให้ชายหนุ่มพวกนั้นแทบจะคลั่ง
สายลมเบาๆ จากฝ่ามือทำให้คอเสื้อยืดขยับเปิดออกเล็กน้อย
เผยให้เห็นเนินอกขาวเนียนละเอียดที่สะท้อนแสงไฟในสนามบินจนดูเรืองรอง
ผิวของสาวเกาหลีที่ดูแลมาอย่างดี
มันช่างตัดกับบรรยากาศรอบข้างที่ดูอบอ้าวและสุดร้อน
"อิอิ... ดูท่าทางมันจะรู้ตัวนะว่าเรามอง"
"มองสิวะ... ใหญ่ขนาดนี้ ไม่ได้มีให้เห็นบ่อยๆ หรอกมึง"
ฮึ่ม?
เสียงซุบซิบไล่หลังนั่นทำให้ฉันต้องขยับแว่นกันแดดสีเข้มขึ้นเล็กน้อย
พวกผู้ชายกลุ่มนั้นคือคนขับแท็กซี่ที่ยืนจับกลุ่มกัน
ส่งสายตาโลมเลียมาที่หน้าอกของฉันอย่างไม่ปิดบัง
ซึ่งแน่นอนว่าไอดอลสาวสวยเกาหลีอย่างฉัน
ไม่ได้คิดจะชายตามองพวกระดับล่างพวกนั้นเลย
ฉันยืนรอล่ามไกด์ที่จองไว้ด้วยความหงุดหงิด
ท่ามกลางอากาศที่ร้อนระอุของประเทศไทย
ทำไม ไม่มาสักทีนะ…
ฉันเริ่มกังวล เพราะเหงื่อเริ่มซึมตามร่องอกจนรู้สึกแฉะชื้นข้างในบรา
ความอวบอัดที่แบกรับไว้มันเริ่มหนักอึ้งเมื่อต้องยืนนิ่งๆ นานๆ
จังหวะที่ฉันขยับตัวบิดขี้เกียจ
หน้าอกคู่โตภายใต้เสื้อยืดก็โยกเยกจนพวกผู้ชายกลุ่มนั้นตาค้าง
"ฮี่ฮี่ คุณอึนบีใช่มั้ยครับ?"
ว้ายย!?
ก่อนที่จะต้องสะดุ้งตัวโยน เมื่อทอดสายตาไปตามเสียงเรียก
แล้วเห็นชายแก่หัวล้านหน้าปลวกคนหนึ่ง ผิวกร้านดำและแต่งตัวปอนๆ
เขายืนอยู่ข้างรถแท็กซี่สภาพเก่ากะทัดรัดที่เพิ่งเลี้ยวเข้ามาจอด
"เอ่อ... คะ?"
สาวสวยนมใหญ่ตอบกลับไปเป็นภาษาไทย
ที่เพิ่งจำมาสั้นๆ พร้อมทำสีหน้ามึนตึ๊บ
"อ๋อ หลานผมยังไม่ได้บอกเหรอครับ ว่าให้ผมมารับแทน?"
การสื่อสารแบบสองช่องทองนั้นช่างลำบากจัด...
เพราะฉันฟังเขาไม่รู้เรื่องเลยสักนิด ได้แต่ยืนอ้ำอึ้งอยู่ตรงนั้น
ก่อนที่ชายแก่หน้าตาน่าเกลียดจะหยิบโทรศัพท์มือถือมาชี้โบ๊ชี้เบ๊ให้ดูหน้าจอ
และหลานของเขาที่เป็นล่ามสาวสวยหน้าตาดี
ที่ฉันจองไว้ ก็ส่งไลน์มาขอโทษขอโพยเต็มที่
บอกว่าติดธุระด่วนมาก
เลยให้คุณลุงของเธอมารับไปส่งที่โรงแรมแทน
งึ…ฮึ่ม?
ไอดอลสาวเกาหลีอย่างฉันต้องอดโกรธไม่ได้
ฉันรังเกียจทั้งหน้าตาที่ดูหื่นกามและกลิ่นตัวจางๆ ที่ลอยมาจากชายแก่ตรงหน้า
แต่ก็ไม่รู้ว่าจะบ่นด่ายังไง เพราะต่อให้ด่าเป็นภาษาเกาหลีลุงแกก็คงไม่เข้าใจ
ได้แต่รัวนิ้วพิมพ์คอมเพลนไปทางไลน์ของหลานสาวเขาอย่างดุเดือด
"ขอโทษจริงๆ ครับ แหะๆ ทางนี้ครับคุณคนสวย"
ลุงคนขับแท็กซี่ฉีกยิ้มจนเห็นฟันเหลืองๆ
สายตาจับจ้องอยู่ที่เนินอกขาวผ่องที่โผล่พ้นคอเสื้อ
ฉันได้แต่จำใจยอมขึ้นรถแท็กซี่เหม็นๆ ของเขาไปอย่างเลี่ยงไม่ได้
แกร๊ก…
ฉึ่งง…งื๊อ?
ทันทีที่ก้าวเข้าไปนั่งเบาะหลัง
กลิ่นอับชื้นและกลิ่นบุหรี่เก่าๆ ก็พุ่งเข้าจมูกจนฉันต้องย่นจมูก
ไอดอลสาวสวยเกาหลีอย่างฉันต้องมานั่งเบียดบนเบาะหนังเทียมที่ขาดวิ่น
รถแท็กซี่คันนี้แคบมาก จนทำให้เข่าของฉันเกือบชนเบาะหน้า
และทุกครั้งที่รถขยับ ตัวของฉันก็โยกเยกไปมา
ตามแรงกระแทกของช่วงล่างที่ห่วยแตกจัดๆ
"โอ๊ย... เหม็นจังเลย"
ฉันพึมพำเป็นภาษาเกาหลี พลางใช้มือเรียวสวยโบกไล่กลิ่นหน้าจมูก
หารู้ไม่ว่าการขยับแขนแบบนั้น มันทำให้เสื้อยืดที่รัดรูปอยู่แล้ว
ยิ่งเน้นรูปทรงของหน้าอกให้ชัดขึ้น
ลุงคนขับหัวล้านมองผ่านกระจกหลังด้วยสายตาที่เป็นประกาย
เขาเห็นจังหวะที่เต้านมขนาดใหญ่ของฉัน
เบียดกันจนร่องอกลึกขึ้นเป็นเส้นตรง
"อื้มมม... ขาวใหญ่จริงๆ อย่างที่อีเอมมันว่า หุหุ”
งึ?
ชายแก่หน้าเหี้ยแอบพูดพึมพัมเบาๆ ในลำคอขณะที่เขามองผ่านกระจกหลัง
เขาคงถือว่าฉันไม่เข้าใจภาษาไทยเลยได้ใจใหญ่
แม้ว่าสีหน้าของแกจะดูหื่นกระหายและจ้องมองร่องอกของฉันไม่วางตา
แต่แกก็ยังไม่ได้ทำอะไรล่วงเกินไป
มากกว่าการใช้สายตาแทะโลมผิวขาวๆ ของฉัน
ฉันก็เลยได้แต่นั่งปล่อยให้แกมองไปตลอดทางแบบนั้นเอง