อยากตายอย่างไร?
ช่วงค่ำ ในห้องส่วนตัวของภัตตาคารอาหารที่มีชื่อเสียงที่สุดในเซี่ยงไฮ้ มีคนสามคนมารวมตัวกัน คนทั้งสามไม่ใช่ใครที่ไหน นอกจากนายพลหลางอู่จากค่ายทหารเขี้ยวหมาป่า
เต้าฟู่เต๋อจากตระกูลเต้า หนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่ของเซี่ยงไฮ้ และหวางฉีถูจากตระกูลหวาง หนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่ของเซี่ยงไฮ้เช่นเดียวกัน
“ขอบคุณพวกท่านมากที่ให้ความร่วมมือ” หลางอู่พูดด้วยรอยยิ้ม
“ไม่ใช่เรื่องที่ต้องขอบคุณ พวกเราล้วนได้ผลประโยชน์ร่วมกัน หากว่ากรมความมั่นคงแผ่นดินเซี่ยงไฮ้อ่อนแอลง” เต้าฟู่เต๋อพูด
แม้ว่าตอนนี้ เขาจะยังหาตัวคนที่ฆ่าลูกชายและหลานชายของเขาอย่างเต้าฟ่านหวู่และเต้าเฟิงไม่พบ แต่เขาก็ใช่ว่าจะไม่ทำอย่างอื่น คนก็ตายไปแล้ว ชีวิตมีแต่ต้องดำเนินต่อไป
สาเหตุที่เขาให้ความช่วยเหลือหลางอู่ มันล้วนเป็นเพราะเขาต้องการใช้อำนาจทางการทหารของหลางอู่ในการหาคนที่ฆ่าเต้าฟ่านหวู่และเต้าเฟิง
นอกจากนี้ เขายังต้องการลดทอนอำนาจของกรมความมั่นคงแผ่นดินในเซี่ยงไฮ้ลงด้วย
“ใช่ มันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร” หวางฉีถูพูด เขาเป็นชายชราร่างผอม อยู่ในชุดจีนสีเหลือง
“มาเถอะ พวกเรามาฉลองให้กับความสำเร็จในครั้งนี้” หลางอู่พลันหัวเราะ
ตรงหน้าของพวกเขาสามคนตอนนี้ ล้วนมีอาหารที่เลิศรสถูกจัดวางอยู่บนโต๊ะ
ด้วยเรื่องที่เกิดขึ้น หลางอู่เชื่อว่าอำนาจของกรมความมั่นคงแผ่นดินเซี่ยงไฮ้จะลดลงอย่างแน่นอน เขามีความมั่นใจในเรื่องนี้มาก
ได้ยินคำพูดของหลางอู่ เต้าฟู่เต๋อและหวางฉีถูก็หัวเราะออกมา ก่อนที่จะเริ่มกินอาหารบนโต๊ะด้วยความรู้สึกแห่งการเฉลิมฉลอง
“พวกเจ้ามีความสุขกันมากหรือไม่?”
แต่ช่วงเวลาแห่งการเฉลิมฉลองของคนทั้งสามไม่ได้คงอยู่นานนัก เมื่อมีน้ำเสียงที่เย็นชาเสียงหนึ่งดังขึ้นมาภายในห้อง
เสียงที่ดังขึ้นมา ส่งผลให้ทั้งสามคนสะดุ้ง สีหน้าเปลี่ยนไป
“ใคร?” ทั้งสามคนแทบจะโพล่งออกมาพร้อมกัน
“ข้าเอง” ทันใดนั้น ร่างหนึ่งก็ปรากฏตัวออกมาจากความว่างเปล่า ปรากฏตัวออกมเบื้องหน้าของคนทั้งสาม
คนผู้นี้ไม่ใช่ใคร เขาคือหวงเทาจากสำนักงานใหญ่กรมความมั่นคงแผ่นดิน!
“เจ้าเป็นใคร?” หลางอู่ขมวดคิ้ว จ้องมองคนที่ปรากฏตัวขึ้นมาอย่างหวงเทาอย่างระมัดระวัง เขาแน่นอนว่าไม่รู้จักหวงเทา
แต่การที่อีกฝ่ายสามารถลอบเข้ามาภายในห้องนี้ โดยที่เขา เต้าฟู่เต๋อและหวางฉีถู ผู้ฝึกตนระดับท่องนภาขั้นกลางสามคนไม่รู้สึกตัวได้ อีกฝ่ายต้องไม่ใช่คนธรรมดาอย่างแน่นอน
ทางด้านเต้าฟู่เต๋อและหวางฉีถูเองก็มองไปยังหวงเทาอย่างระมัดระวังเช่นเดียวกัน พวกเขาเองก็รู้สึกแบบเดียวกันกับหลางอู่
หวงเทาหรี่ตาลงเล็กน้อย จ้องมองคนทั้งสามอย่างเย็นชา “สำนักงานใหญ่กรมความมั่นคงแผ่นดิน หวงเทา!”
“อะไร?!” ทั้งสามคนใบหน้าเปลี่ยนสี กระโดดลุกขึ้นจากเก้าอี้ในทันใด ความตื่นตระหนก ความตกใจล้วนสามารถมองเห็นได้บนใบหน้าของพวกเขา
ทันใดนั้นหัวใจของพวกเขาก็เต้นแรง หากที่หวงเทาพูดมาเป็นความจริง อย่างนั้นในความคิดของพวกเขา หวงเทาต้องเป็นผู้ฝึกตนระดับเทพสวรรค์อย่างแน่นอน!
ด้วยการที่รู้ว่าพวกเขาสามคนอยู่ด้วยกัน ถ้าไม่ใช่ผู้ฝึกตนระดับเทพสวรรค์ ใครจะกล้าและมีความมั่นใจเข้ามาหาแบบนี้
“เจ้า...ไม่สิ ท่านคือคนจากสำนักงานใหญ่กรมความมั่นคงแผ่นดินจริงๆ” หลางอู่ระงับอารมณ์ทั้งหมดของตัวเองลง พยายามอย่างสุดความสามารถที่จะพูดออกมาอย่างสงบ
เต้าฟู่เต๋อกับหวางฉีถูเองก็ระงับอารมณ์ทั้งหมดของตัวเองลง เฝ้ารอคำตอบของหวงเทา หากอีกฝ่ายตอบว่าใช่ พวกเขาจะใช้พลังทั้งหมด หนีไปในทันที
ด้วยเรื่องที่พวกเขาทำกับหลางอู่ โดยการยืนยันข่าวอิ้อฉาวโสมมของกรมความมั่นคงแผ่นดินเซี่ยงไฮ้ ทำให้ชื่อเสียงและอำนาจความน่าเชื่อถือของกรมความมั่นคงแผ่นดินเซี่ยงไฮ้ลดลง
พวกเขาไม่เชื่อว่าหวงเทาจะไม่ทำอะไรพวกเขา
พริบตานี้เอง ที่คลื่นความเสียใจแผ่กระจายไปทั่วหัวใจของพวกเขา หากพวกเขาทั้งสองคนรู้ว่าจะเป็นแบบนี้ พวกเขาจะไม่มีทางช่วยหลางอู่อย่างแน่นอน
“แน่นอน!” หวงเทาตอบเสียงเย็น ปราณเทพสวรรค์ขั้นกลางกระเพื่อมออกมาจากร่างกายของเขาเล็กน้อย
เมื่อสัมผัสรับรู้ได้ถึงปราณเทพสวรรค์ขั้นกลาง ใบหน้าของพวกหลางอู่สามคนก็กลายเป็นซีดขาวอย่างรวดเร็ว
ความหวาดกลัวจำนวนมากได้ทะลักออกจากร่างกายของพวกเขา โดยไม่ลังเล พวกเขาเร่งรีบหายตัวออกไปจากที่นี่ในทันที
เห็นได้ชัดว่าพวกเขาต้องการหนี สถานการณ์แบบนี้ไม่มีใครกล้าอยู่
“คิดหนี?” หวงเทาแค่นเสียงเย็นชา ร่างกายกระพริบวาบหายตัวไป เขามาปรากฏตัวอีกครั้งที่บนท้องฟ้า
ท้องฟ้าวันนี้ไม่ได้มืดมาก มีแสงจันทร์สาดส่องลอดผ่านเมฆลงมาก นอกจากนี้ยังมีสายลมเย็นๆ พัดผ่าน
แต่หวงเทาไหนเลยจะสนใจเรื่องเหล่านี้ เพราะเขาต้องจัดการกับพวกหลางอู่สามคนที่หนีไป
เดิมทีเขาตั้งใจที่จะไม่ฆ่าคนทั้งสาม เพียงให้รับโทษเล็กน้อย และทำการแถลงข่าวขอโทษและแก้ไขคำพูดของพวกเขาผ่านสำนักข่าวใหญ่เท่านั้น
อย่างไรก็ตาม ในเมื่อทั้งสามคนคิดหนี อย่างนั้น เขาก็ไม่มีทางเลือก นอกจากฆ่า!
“พวกเจ้าไม่อาจโทษข้าได้ ว่าข้าโหดเหี้ยมต่อพวกเจ้า!” หวงเทาพึมพำ โบกสะบัดฝ่ามือออกไป ปราณเทพสวรรค์ได้พุ่งออกไปสามทิศทาง
เวลาผ่านไปเพียงนาทีเดียว ปราณเทพสวรรค์ก็พุ่งกลับมา หากแต่ไม่ได้กลับมาอย่างว่างเปล่า นำพาหลางอู่ เต้าฟู่เต๋อและหวางฉีถูกลับมาด้วย
ใบหน้าคนทั้งสามเวลานี้ ซีดขาวจนไร้สีเลือด หัวใจของพวกเขาเต้นแรงด้วยความหวาดกลัวอันไม่มีที่สิ้นสุด
พวกเขาเชื่อว่าหวงเทาจะฆ่าพวกเขาอย่างแน่นอน เมื่อเป็นแบบนี้ พวกเขาจะไม่รู้สึกหวาดกลัวได้อย่างไร?
โดยใช้เวลาไม่นาน ร่างกายของพวกหลางอู่สามคนก็มาหยุดลงตรงหน้าของหวงเทา
“ทะ...ท่านหวงเทา ไว้ชีวิตข้าด้วย ทั้งหมดเป็นเจ้าบัดซบหลางอู่มันโน้มน้าวข้าให้ทำ!”
“ชะ...ใช่ เป็นมันมันคนเดียวที่โน้มน้าว ใช้วิธีการสกปรกในการโน้มน้าวพวกเรา จนพวกเราคล้อยตามมัน!”
เมื่อเผชิญหน้ากับหวงเทาในระยะประชิด โดยที่ไม่สามารถขยับร่างกายได้ เต้าฟู่เต๋อและหวางฉีถูต่างก็ร้องขอชีวิตออกมาอย่างน่าไม่อาย
“พวกเจ้า!” หลางอู่แน่นอนว่ารู้สึกโกรธจนแทบอกจะระเบิดออกมา เขามองเต้าฟู่เต๋อและหวางฉีถูด้วยดวงตาแดงก่ำ
ถ้าเป็นไปได้เวลานี้ เขาอยากจะพุ่งเข้าไปฉีกกระชากร่างกายของสุนัขสองตัวนี้ให้เป็นชิ้นๆ!
หวงเทาไม่สนใจถ้อยคำร้องขอชีวิตของเต้าฟู่เต๋อและหวางฉีถูเลยแม้แต่น้อย เขาจ้องมองไปที่คนทั้งสามอย่างเย็นยะเยือก
ด้วยสายตานี้ของเขา มันทำให้หลางอู่ เต้าฟู่เต๋อและหวางฉีถูรู้สึกเย็นวาบไปทั่วร่าง ขณะเดียวกันก็รู้สึกหวาดกลัวจับจิต
ทันใดนั้น พวกเขาก็ได้ยินคำพูดมรณะที่จะนำพาพวกเขาไปสู่ความตายจากหวงเทา
“พวกเจ้าอยากตายอย่างไร?”
จบบทที่ 79